Αν και η πιο διάσημη μορφή του βρίσκεται στο νησί Ίμπιζα των Βαλεαρίδων, η ιστορία του νυχτερινού κέντρου Pacha ξεκίνησε το 1967, στην ισπανική πόλη Sitges.
Όταν ο Ricardo Urgell είπε στη σύζυγό του, Marisa Cobos, ότι σκόπευε να ιδρύσει ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, εκείνη αστειεύτηκε ότι τα πλούτη που θα κέρδιζαν θα τους επέτρεπαν να ζουν σαν «pachas» - που σημαίνει άρχοντες στα τουρκικά - και το διάσημο κλαμπ γεννήθηκε. Μετά την ξέφρενη επιτυχία του πρώτου αυτού μαγαζιού, ο Urgell άνοιξε ένα δεύτερο το 1973 στις λευκές ακτές της Ίμπιζα, και τα υπόλοιπα, όπως λένε, είναι ιστορία.
Τώρα, το εμβληματικό νυχτερινό κέντρο κλείνει τα 50 χρόνια λειτουργίας του και για να γιορτάσει το ορόσημο αυτό αποκαλύπτει το εκτεταμένο φωτογραφικό αρχείο του. Με μια πρώτη ματιά, αυτό που εντυπωσιάζει στις εικόνες είναι η ριζική μεταμόρφωση που έχει υποστεί το νυχτερινό κέντρο από τότε που άνοιξε τις πόρτες του στις αρχές της δεκαετίας του '70.
Όταν ο Ricardo Urgell είπε στη σύζυγό του, Marisa Cobos, ότι σκόπευε να ιδρύσει ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, εκείνη αστειεύτηκε ότι τα πλούτη που θα κέρδιζαν θα τους επέτρεπαν να ζουν σαν «pachas» - που σημαίνει άρχοντες στα τουρκικά - και το διάσημο κλαμπ γεννήθηκε.
Το κλαμπ σχεδιάστηκε αρχικά για να μοιάζει με ένα αγροτόσπιτο της Ίμπιζα, με ένα συγκρατημένο λευκό εξωτερικό, που βρισκόταν σε ένα μοναχικό κομμάτι γη. Ήταν μια ειδυλλιακή απόδραση, σε ένα φανταστικό νησί, όπου οι επισκέπτες που έρχονταν θα υποβάλλονταν σε μια νύχτα απροκάλυπτου ηδονισμού.
Σήμερα, το εξωτερικό του είναι αισθητά διαφορετικό. Στολισμένο με λαμπερές επιγραφές νέον και μια τεράστια οθόνη πλάσματος που διαφημίζει τον DJ της βραδιάς. Ο ίδιος ο χώρος βρίσκεται μέσα σε μια πολυσύχναστη πόλη, γεμάτη ξενοδοχεία, εστιατόρια και καζίνο. Παρά την επιφανειακή αυτή αλλαγή, το νυχτερινό κέντρο παραμένει προσηλωμένο σε αυτά τα μποέμικα ιδεώδη της δεκαετίας του 1970.
