FacebookTwitterΤα δίχτυα των ψαράδων, 2014. Ψαράδες ελέγχουν τα δίχτυα τους στο Βιετνάμ. Η θαλάσσια οικονομία είναι ένας από τους ισχυρότερους οικονομικούς τομείς του Βιετνάμ, με στόχο να αγγίξει το 53-55 % του ΑΕΠ μέχρι το 2020 και περιλαμβάνει περισσότερο από το 60 % του κύκλου εργασιών των εξαγωγών της χώρας. Η υπεραλίευση είναι μια πραγματική ανησυχία στις περιοχές του δέλτα του ποταμού Mekong όπου ο μεγάλος αριθμός των ψαριών συνεχώς μειώνεται.Φωτογραφία: Hoang Long LyΦωτογραφία
11 υπέροχες φωτογραφίες για 11 εφιαλτικές απειλές
Πως η υψηλή αισθητική της εικόνας μπορεί να μας ευαιθητοποιήσει για τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη
FacebookTwitter Τυλίγοντας το δέντρο που έχει επιζήσει, 2014. Βουδιστές μοναχοί στη Καμπότζη μαζί με ντόπιους χωρικούς ευλογούν ένα από τα εναπομείναντα μεγάλα δένδρα μιας περιοχής που καταστράφηκε για να ανοίξει δρόμος για μία φυτεία μπανάνας. Παρόλο που έφτασαν πολύ αργά για να προλάβουν την όλοκληρωτική καταστροφή ελπίζουν πως δένοντας ένα πορτοκαλί πανί γύρω από τα δέντρα που έχουν μείνει και προσευχόμενοι, θα αποτρέψουν ανάλογες μελλοντικές καταστροφές κάνοντας τα δέντρα ιερά. Μετά την ανεξέλεγκτη καταστροφή των δασών στο προστατευόμενο δάσος του Central Cardamom στη νοτιοδυτική Καμπότζη, έχει δημιουργηθεί ένα οικολογικό κίνημα μαχητικών μοναχών που προσπαθεί να προστατεύσει τις δασικές εκτάσεις που κινδυνεύουν από την ανθρώπινη παρέμβαση. Φωτογραφία: Luke Duggleby
Οδιαγωνισμός Environmental Photographer of the Year φιλοξενεί κάθε χρόνο μερικές από τις πιο ηχηρές - και ικανές να ευαισθητοποιήσουν περιβαλλοντικά και κοινωνικά - φωτογραφίες από όλο τον κόσμο. Ενθαρρύνει τις συμμετοχές που είναι σύγχρονες, πρωτότυπες και όμορφες, αλλά κυρίως αυτές που θα εμπνεύσουν στους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, το ενδιαφέρον για τη φροντίδα και το μέλλον του πλανήτη μας. Οι συμμετοχές στο φετεινό διαγωνισμό είναι ακόμα ανοιχτές (λήγει στις 18/4), γι'αυτό κι εμείς θα δούμε μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες συμμετοχές των προηγούμενων χρόνων.
FacebookTwitter Ποτίζοντας καρπουζιές, 2015. Ένας άνδρας και η γυναίκα του ποτίζουν δενδρύλλια καρπουζιών στην όχθη του ποταμού Teesta στη Δυτική Βεγγάλη, στην Ινδία. Το ποτάμι σταδιακά στερεύει, οπότε το ζευγάρι αντεί το νερό μέσα από έναν μακρύ και εύκαμπτο σωλήνα. Φωτογραφία: Uttam Kamati
FacebookTwitter Οικογένειες που ζούνε κάτω από γέφυρες, 2015. Αγόρια σχολικής ηλικίας συνομιλούν και φαίνεται να αγνοούν το εγκαταλελειμμένο περιβάλλον τους. Ο φωτογράφος Dipayan Bhar ζει στη Καλκούτα και φωτογραφίζει τα τελευταία τέσσερα χρόνια κερδίζοντας σταδικά την αναγνώριση τόσο στη χώρα του όσο και στο εξωτερικό φωτογραφίζοντας με τρυφερότητα την καθημερινή ζωή του αναπτυσσόμενου κόσμου. Φωτογραφία: Dipayan Bhar FacebookTwitter Η αναπαλάιωση της Εδέμ - Στα έλη της Μεσοποταμίας, Ιράκ, 2015. Οι άνθρωποι που ζουν στα έλη της Μεσοποταμίας του Ιράκ επιστρέφουν στον παραδοσιακό τρόπο ζωής, αφού αναγκάστηκαν να τα εκκενώσουν για να αποστραγγιστούν, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από τον Σαντάμ Χουσεΐν. Φωτογραφία: Esme Allen FacebookTwitter Το τοξικό τίμημα του δέρματος, 2014. Στις όχθες του Γάγγη ποταμού την βόρεια Ινδία, βρίσκεται ο μεγαλύτερος παραγωγός δερμάτινων προϊόντων στη χώρα. Τα δερμάτινα του Kanpur εξάγονται σε όλο τον κόσμο με το 95% να καταλήγει στις αγορές της Δύσης. Είναι πλέον πασίγνωστο ότι το νερό της περιοχής είναι από τα χειρότερα σε ολόκληρη τη χώρα, μολυσμένο με τοξικά χημικά από τα απόβλητα των βυρσοδεψίων. Το μολυσμένο νερό χρησιμοποιείται από τους ντόπιους και χύνεται στα χωράφια, δηλητηριάζοντας το έδαφος και εισάγεται στην τροφική αλυσίδα. Μια σειρά από προβλήματα υγείας ταλαιπωρούν τους ντόπιους οι οποίοι υποφέρουν από την βιοσυσσώρευση τοξινών επί δεκαετίες. Φωτογραφία: Sean Gallagher FacebookTwitter Ο άνθρωπος στο πρόσωπο της φύσης, 2014. Στον Engels Leaching Tower, 135 μέτρα κάτω από το επίπεδο του εδάφους στην Wieliczka Salt Mine της Κρακοβίας στη Πολωνία. Αλμυρό νερό περνάει μέσα από τον πύργο διαλύοντας τους θρόμβους του αλατιού που βρίσκονται εκεί και παράγει πλήρως κορεσμένη άλμη.Φωτογραφία: Bogumil Kruzel FacebookTwitter Η ζωή στο κύκλο, 2014. Σύμφωνα με την κυβερνητική έκθεση, ο αριθμός των ζητιάνων στο Μπαγκλαντές είναι πάνω από 900.000. Οι συνθήκες ζωής τους στη χώρα φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία, τα οποία είναι εγγυημένα ως θεμελιώδη δικαιώματα από το σύνταγμα του Μπαγκλαντές. Υπάρχουν καταγγελίες για σωματικά, ψυχικά, ακόμα και σεξουαλικά βασανιστήρια εις βάρος ατόμων σε καταφύγια, οδηγώντας πολλούς άστεγους να βγουν στους δρόμους και να ζήσουν σε μέρη που τους φαίνονται ασφαλέστερα. Φωτογραφία: Faisal Azim FacebookTwitter Μαζεύοντας καβούρια, 2014. Ένας πρώην αγρότης και κάτοικος της Satkhira του Μπαγκλαντές, στη γη του . Η σοβαρή κυκλωνική καταιγίδα Aila χτύπησε τη δυτική Βεγγαλική ακτή, στα δυτικά σύνορα του Μπαγκλαντές, στις 25 Μαΐου του 2009. Προκάλεσε ένα θυελλώδες κύμα δύο έως τρία μέτρα πάνω από τα επίπεδα της παλίρροιας κατά μήκος της δυτικής Βεγγάλης και των ακτών του Μπαγκλαντές, προκαλώντας σοβαρές καταστροφές. Η γη του ήταν κάποτε εύφορη αλλά δεν είναι πλέον καλλιεργήσιμη λόγω της υψηλής αλατότητας του εδάφους και του νερού . Τώρα στηρίζει την οικογένειά του μαζεύοντας καβούρια που πουλάει στην αγορά. Φωτογραφία: Alve Kazi Riasat FacebookTwitter Retrace our steps, 2014. Η Midori Ito στέκεται σε ένα εγκαταλελειμμένο σούπερ μάρκετ στη πόλη Namie που βρίσκεται μέσα στην απαγορευμένη ζώνη της Φουκουσίμα. Τίποτα έχει αλλάξει από την ημέρα της καταστροφής. Η ημερομηνία λήξης των προϊόντων του σούπερ μάρκετ έχει περάσει εδώ και πολλά χρόνια. Η ειρωνεία είναι ότι υπάρχει ακόμα η πινακίδα που γράφει στα γιαπωνέζικά :" φρέσκα προϊόντα". Οι φωτογράφοι ζητούν από τους πρώην κατοίκους να μπούνε μαζί τους στην απαγορευμένη ζώνη και να επισκεφθούν αυτά τα συνηθισμένα αλλά τώρα πια αφιλόξενα μέρη. Φωτογραφία: Carlos Ayesta, Guillaume Bression FacebookTwitter Beauty Salon, 2014. Δύο γυναίκες ντυμένες στα μωβ και κρατώντας περούκες στέκονται μπροστά στο κομμωτήριο και σαλόνι ομορφιάς σε μία από τις πολλές τέτοιου είδους παραθαλάσσιες εγκαταστάσεις στο Makoko του Lagos, στη Nigeria. Συνήθως είναι τρομερά απασχολημένες τη Κυριακή οταν οι γυναίκες της τοπικής κοινότητας ετοιμάζονται για την εκκλησιαστική λειτουργία ή για άλλες τελετές. Η παραγκούπολη Makoko είναι μια κοινότητα, που απειλείται με εκκένωση και χτίστηκε πάνω από τα μολυσμένα νερά της λιμνοθάλασσας του Lagos. Φωτογραφία: Petrut Calinescu
