Πέθανε χθες, σε ηλικία 85 ετών, ο Χρήστος Ιωακειμίδης, ένας από τους πλέον σημαντικούς επιμελητές μεγάλων εικαστικών διοργανώσεων και ιστορικός τέχνης με διεθνή καριέρα.
Υπήρξε μέλος της γενιάς θεωρητικών, που από τις αρχές του 1970 επαναπροσδιόρισαν τον ρόλο του επιμελητή.
Στην Ελλάδα έγινε ευρέως γνωστός ως καλλιτεχνικός διευθυντής της μεγάλης έκθεσης «Outlook», στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, τον Οκτώβριο του 2003 - που συνοδεύτηκε από το σκάνδαλο λογοκρισίας από το υπουργείο Πολιτισμού για τον πίνακα «Asperges me» του Βέλγου καλλιτέχνη Τιερί ντε Κορντιέ, στο οποίο εικονιζόταν ο Ιησούς Χριστός πάνω στο σταυρό και στο αριστερό μέρος ένα πέος. Για την υπόθεση είχε ασκηθεί δίωξη κατά του Ιωακειμίδη, ο οποίος απαλλάχτηκε το 2006.
Ο Χρήστος Ιωακειμίδης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ιστορία τέχνης, φιλοσοφία και κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1953- 1957) και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1958-1963). Έζησε για πολλά χρόνια στο Βερολίνο.
Αποτέλεσε έναν από τους πλέον έγκυρους διεθνείς θεωρητικούς και επιμελητές εκθέσεων σύγχρονης τέχνης, ενώ έγραψε μεγάλο αριθμό άρθρων και δοκιμίων για διεθνούς κύρους περιοδικά και εφημερίδες, επιμελήθηκε σημαντικούς καταλόγους και έδωσε πλήθος διαλέξεων.
Ενδεικτικά μπορούν να αναφερθούν οι εκθέσεις και οι κατάλογοι Joseph Beuys, (Εθνική πινακοθήκη του Βερολίνου, 1977), A new Spirit in Painting (Royal Academy, Λονδίνο, 1981), Zeitgeist, (Martin-Gropius Bau, Βερολίνο, 1982), Georg Baselitz (Palazzo Vecchio, Φλωρεντία 1988), American Art in the 20th Century, Royal Academy, Λονδίνο, 1993), Γιάννης Κουνέλλης, (πλοίο Ιόνιον, Πειραιάς, 1994), Outlook, (Αθήνα, 2003). Για δεκαπέντε χρόνια (1985-2000) υπήρξε γενικός γραμματέας της Εταιρείας για την προώθηση της σύγχρονης τέχνης «Zeitgeist» με έδρα το Βερολίνο.
Με το έργο του, συνέβαλε καταλυτικά όχι μόνο στην αποτύπωση ιστορικών εικαστικών ρευμάτων αλλά κυρίως στην συγκρότηση και την ανάδυση τάσεων, που ορίζουν το καλλιτεχνικό και πολιτιστικό στίγμα της εποχής μας. Η άμεση επαφή του με τους ίδιους τους καλλιτέχνες που συνεργάστηκε –η μακρά φιλία του με τον Joseph Beuys αποτέλεσε το πλέον χαρακτηριστικό αλλά όχι και το μοναδικό παράδειγμα– έκανε φανερή την κεντρική θεωρητική και επιμελητική του αντίληψη.
Ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών του Ζάλτσμπουργκ και της Γερμανικής Εταιρείας Αισθητικής του Ανόβερου. Τιμήθηκε με το Παράσημο του Σταυρού της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα της πόλης του Βερολίνου. Επίσης του απονεμήθηκε το διάσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Το 2011 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
