Η νέα έκθεση «Ουράνια Σώματα: Μόδα και Καθολική Φαντασία» στο Costume Institute του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης με την επιμέλεια του Andrew Bolton ανοίγει στις 10 Μαΐου και θα είναι η μεγαλύτερη που έγινε ποτέ από άποψη μεγέθους.

 

Η φετινή έκθεση εκτείνεται σε τέσσερις εγκαταστάσεις- το Anna Wintour Costume Center, τις Μεσαιωνικές γκαλερί, την κυκλική πτέρυγα Robert Lehman και το Cloisters. 

 

Σε συνεργασία με το Βατικανό, σηματοδοτεί την πρώτη φορά που συγκεκριμένα παπικά άμφια θα εκτεθούν στο κοινό εκτός της πόλης του Βατικανού, τα οποία και θα παρουσιαστούν σε ξεχωριστό χώρο από τα υπόλοιπα. 

 

Βέβαια η τελευταία έκθεση του Andrew Bolton δεν είναι μόνο εντυπωσιακή λόγω κλίμακας και αντικειμένου, αλλά κι επειδή ουσιαστικά προκαλεί την, όπως λέει ο ίδιος, «υφέρπουσα νευρικότητα» στη συζήτηση για τη σχέση μεταξύ θρησκείας, τέχνης και ένδυσης. 

 

Η Καθολική εικονογραφία έχει εμπνεύσει από την Coco Chanel και τον Gianni Versace μέχρι τον Domenico Dolce και τον Stefano Gabbana. Το ίδιο και οι θρησκευτικές σιλουέτες, όπως αποδεικνύουν τα πρόσφατα φορέματα του Pierpaolo Piccioli για τον οίκο Valentino και το λευκό νυφικό του οίκου Cristobal Balenciaga από το 1967. Ο Καθολικισμός, φυσικά, έχει σχεδόν 2.000 χρόνων σύμβολα για να βασιστεί κανείς, επομένως η επιρροή του στη μόδα είναι ανεξάντλητη.

 

«Ουράνια Σώματα» - Μέσα στην έκθεση του Met που ενώνει θρησκεία και μόδα
Christian Lacroix, Φθινόπωρο/ Χειμώνας 2007–8. (Φωτογραφία: Corey Tenold)

 

«Ουράνια Σώματα» - Μέσα στην έκθεση του Met που ενώνει θρησκεία και μόδα
Mugler, Thierry Mugler, Φθινόπωρο/ Χειμώνας 1984–85. (Φωτογραφία: Corey Tenold)

 

Στην έκθεση υπάρχουν όμως και μερικές «εκπλήξεις», όπως οι τουνίκ για άντρες του Rick Owens που άφηναν ακάλυπτα τα γεννητικά όργανα και το 2015, προκαλώντας τότε μεγάλη αίσθηση. Κι αν φαντάζει έκθεμα ασύνδετο, ο κατάλογος που συνοδεύει την έκθεση λειτουργεί σαν «οδηγός», εξηγώντας τη σημασία και την προέλευση καθενός από τα ενδύματα που παρουσιάζονται, ποιον σκοπό εξυπηρετούσε το ιδιαίτερο design τους και πώς συνδέονται με την θρησκεία. 

 

Η έκθεση διερευνά επίσης τον τρόπο που η Καθολική εικονογραφία και οι αφηγήσεις διαμόρφωσαν τη σκέψη και την έμπνευση των Καθολικών σχεδιαστών, γι' αυτό και το κομμάτι της μόδας περιλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά Ευρωπαίους ή Αμερικανούς σχεδιαστές που μεγάλωσαν ως Καθολικοί, με σημαντική εξαίρεση τον Jun Takahashi του Undercover.

 

«Ως επιμελητής, πάντα ενδιαφέρεσαι για αυτό που κινεί τη δημιουργικότητα και τι κρύβεται πίσω από τα μυαλά σχεδιαστών και καλλιτεχνών. Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι ήταν η θρησκεία. Ποτέ δεν θεώρησα ότι μεγαλώνοντας ως Καθολικός θα είχε αντίκτυπο στην καλλιτεχνική παρόρμήση. Η έκθεση ουσιαστικά αφορά στη δημιουργικότητα και τι την πυροδοτεί. Στην προκειμένη περίπτωση η θρησκευτική ανατροφή», λέει ο Andrew Bolton. 

 

Όπως εξηγεί, η έκθεση έχει αντικείμενο την ομορφιά και το γεγονός πως «αυτή μπορεί να καλύψει το κενό ανάμεσα σε αυτόν που πιστεύει και αυτόν που δεν πιστεύει». «Αυτό είναι βασικά το κυρίαρχο μήνυμα, ο ρόλος που διαδραματίζει η αισθητική μέσα στη θρησκεία και ο ρόλος της μέσα στη μόδα», καταλήγει. 

 

«Ουράνια Σώματα» - Μέσα στην έκθεση του Met που ενώνει θρησκεία και μόδα
Rodarte, Kate Mulleavy & Laura Mulleavy, 2011. (Φωτογραφία: Eric Boman)

 

«Ουράνια Σώματα» - Μέσα στην έκθεση του Met που ενώνει θρησκεία και μόδα
Riccardo Tisci, 2015; original design, 1950. (Φωτογραφία: Corey Tenold)

 

«Ουράνια Σώματα» - Μέσα στην έκθεση του Met που ενώνει θρησκεία και μόδα
Η τιάρα που φορούσε ο Πάπας Πίος Θ' (1846–78).

 

 

Με πληροφορίες από Vogue