LifΟ Nights

LifΟ Nights Facebook Twitter
0

Το Σάββατο το βράδυ θα είναι φυσικά αποκλειστικά LifO Night στο Beat και σε ολόκληρη την πλατεία Καρύτση. Τη βραδιά ανοίγουν οι Black Athena στις 23.00 και θα ακολουθήσουν με τη σειρά:

Mark Pritchard / Harmonic 313 στις 00.30

«Ήμουν τυχερός που οι γονείς μου ασχολούνταν με τη μουσική» λέει ο Mark Prichard, «και με ενθάρρυναν από μικρό να μάθω ένα μουσικό όργανο. Μου αγόρασαν ένα παιδικό ταμπούρλο για παιχνίδι και θα πρέπει να τους ζάλισα, γιατί στα 11 με έστειλαν να μάθω κιθάρα. Πρωτοασχολήθηκα με τον ήχο της 2Tone, ειδικά με τους Specials, και λίγο αργότερα, στα 15 μου, άρχισα ν' ακούω Smiths, My Bloody Valentine, Cure. Χορευτική μουσική θα πρέπει να άκουσα από τους Meat Beat Manifesto και από ονόματα όπως οι Shamen. Μεγάλωσα στην εξοχή, όπου υπήρχαν πολλά δωρεάν πάρτι, αλλά ήμουν πολύ μικρός για να μ' αφήνουν να πηγαίνω. Η μόνη χορευτική μουσική που μπορούσα ν' ακούσω στις παμπ ήταν πραγματικά κακή μουσική και στην αρχή με είχε αποθαρρύνει. Μου άρεσαν πράγματα όπως οι Kraftwerk, αλλά δεν με είχε αγγίξει μέχρι που τέλειωσα το σχολείο και άρχισα να ταξιδεύω». Ο Mark Pritchard γεννήθηκε στην Αγγλία, αλλά από νωρίς μετακόμισαν οικογενειακώς στην Αυστραλία, πρώτα στο Σίδνεϊ και μετά στη Μελβούρνη. Την τελευταία 20ετία είναι ξεχωριστή περίπτωση για τη χορευτική μουσική. Ήταν το μισό των Global Communication και των Jedi Knights που κυκλοφόρησαν μερικούς από τους σπουδαιότερους ηλεκτρονικούς δίσκους της δεκαετίας του ‘90. Το 76:14 ψηφίστηκε στην «Guardian» ως το καλύτερο ambient άλμπουμ των ‘90s και από τότε ο ήχος της Evolution και της Universal Language έχει επηρεάσει μία ολόκληρη γενιά δημιουργών της electronica. Για περισσότερα από 15 χρόνια συνεργάζεται με αρκετούς σημαντικούς μουσικούς και ηχογραφεί κάτω από διαφορετικά ψευδώνυμα σχεδόν ολόκληρη την γκάμα της χορευτικής μουσικής, πειραματιζόμενος με το hip hop, το Detroit techno, τη library music, μέχρι το drum'n'bass και το dubstep. Από τον Reload και τον Troubleman καταλήγει στους Harmonic 33 και σήμερα στο Harmonic 313 που τον ξαναφέρνει στην πρώτη γραμμή. Το άλμπουμ του When Machines Exceed Human Intelligence, που μόλις κυκλοφόρησε στη Warp, -με απόηχο hip hop και ήχους της προηγούμενης δεκαετίας μαζί με το φουτουριστικό κοφτό groove που ξανακάνει τη χορευτική μουσική ενδιαφέρουσα- το υποδέχονται παντού με διθυραμβικές κριτικές και σχόλια ενθουσιασμού. «Ως Harmonic 313 o ήχος είναι πιο ηλεκτρονικός» λέει, «εμπνευσμένος κυρίως από το Detroit αλλά και από τον ήχο του Jay Dee, χωρίς πολλά samples. Τον τελευταίο καιρό άκουσα πολύ κλασική μουσική, μουσική από αβανγκάρντ ταινίες και τον ηχητικό σχεδιασμό ταινιών επιστημονικής φαντασίας: Ligeti, Stockhausen, Penderecki. Χρησιμοποίησα ήχους από παλιά synths και δούλεψα πολύ στην παραγωγή μόνος μου. Μπορώ να πω ότι είμαι πολύ χαρούμενος με το αποτέλεσμα...».

Kode 9 στις 02.00

Έχει σπουδάσει φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Warwick, είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου και συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα για την κουλτούρα του ήχου, έχει συνεργαστεί με το Cybernetics Culture Research για τη μελέτη της rave κουλτούρας με concept που εμπλέκει την «κυβερνητική», μεταμοντέρνες θεωρίες, την επιστημονική φαντασία και τον «αφροφουτουρισμό». Πάνω από όλα όμως είναι μία από τις σπουδαιότερες μορφές της σημερινής χορευτικής μουσικής. Και όχι μόνο της Αγγλίας. Ο Kode 9 είναι ο ιδρυτής της Hyperdub, της εταιρείας που κάθε κυκλοφορία της είναι γεγονός και μιας από τις πιο πετυχημένες «χορευτικές» της δεκαετίας που διανύουμε, με ονόματα όπως ο Burial, ο Zomby, οι Ikonika, Darkstar, Samiyam, King Midas Sound, LV, τις δουλειές του ίδιου του Kode 9 με τον Spaceape. Με ήχο που όρισε αρχικά το dubstep και σήμερα περισσότερο funky, ένα «νέο» όρο που εμφανίστηκε για να χαρακτηρίσει την τέκνο εξέλιξή του. Ή, έστω, τα μετα-dubstep και πιο πειραματικά παρακλάδια του. «Είναι ωραίο να αναμειγνύεις στοιχεία του βρετανικού house, του hip hop, του grime, του techno, του garage και του dubstep σε ένα κράμα χωρίς να έχεις προκαθορίσει το αποτέλεσμα και χωρίς περιορισμούς». Σχολιάζει «το διαχωρισμό των ειδών και τη μανία των media και των δισκάδικων να εφευρίσκουν νέους όρους» με αυστηρότητα, χαρακτηρίζοντας αυτήν τη μανία «πανούκλα». «Όσο παλιώνουν σιγά σιγά οι μικρο-σκηνές και τα όρια καθορίζονται από άγραφους κανόνες, τόσο σε μπλοκάρουν ως παραγωγό» δηλώνει. Το Σάββατο θα είναι για δεύτερη φορά στην Αθήνα για να αποδείξει το λόγο που τον σέβονται οι μουσικοί και το κοινό, ακόμα και από εντελώς άσχετα είδη...

Peverelist στις 03.30

Κεντρική φιγούρα της dub σκηνής του Μπρίστολ, περισσότερο ρυθμικός και με techno επιρροές. Ιδιοκτήτης της Punch Drunk και υπεύθυνος σε ένα από τα βασικά δισκάδικα του είδους, το Rooted Records. Δηλώνει μεγάλος φαν του Detroit techno: «Σίγουρα το αγαπάω πολύ και με έχει επηρεάσει με διαφορετικούς τρόπους» λέει, «αλλά δεν νομίζω ότι έκανα ποτέ συνειδητά την προσπάθεια να δημιουργήσω ένα crossover κομμάτι. Έρχομαι από διαφορετικό background, εκείνο του drum'n'bass, όπου όλα χτίζονται από το ρυθμό του μπάσου. Μου αρέσει όμως τα κομμάτια μου να ρέουν λίγο περισσότερο και ίσως αυτό να έχει τις ρίζες του στο techno». Στην περσινή επίσκεψή του στην Αθήνα είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις, παρόλο που είχε κάνει απογευματινό set. Ο Peverelist θα κλείσει τη βραδιά.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Borderline 2026: Ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της μουσικής

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Argonauts: DJ set σε πρωτότυπα μέρη με ιστορία σε όλη την Ελλάδα

Μουσική / Οι Argonauts κάνουν live sessions στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας

Ο Nicholas Vibes έφτιαξε ένα πρότζεκτ μοναδικό στην Ευρώπη. Στόχος του είναι να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας μέσα από την ηλεκτρονική μουσική, και να οργανώσει ένα μεγάλο event στην Ακρόπολη.
M. HULOT
Ντίσκο εκ του ασφαλούς από τον Χάρι Στάιλς

Μουσική / Ο νέος Χάρι Στάιλς δεν είναι κακός, είναι απλώς βαρετός

«Τα περισσότερα tracks στο "Kiss all the time. Disco, occasionally" κυλούν χλιαρά, εγκλωβισμένα σε μια ευγενική, σχεδόν υπνωτιστική μετριοπάθεια. Τίποτα δεν είναι πραγματικά κακό, αλλά τίποτα δεν είναι και αρκετά καλό και αξιομνημόνευτο»
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ