Ήταν μια περίεργη βδομάδα για τη μουσική: οι Horrors έβγαλαν ένα άλμπουμ που είναι σαν να ακούς Duran Duran, ο Marilyn Manson επέστρεψε και κάνει πλάκες στους δημοσιογράφους –έπιασε από τα αχαμνά τον αποσβολωμένο Alexis Petridis κατά τη διάρκεια της συνέντευξής τους− και το πιο απίθανο απ' όλα, έπεσε από την πρώτη θέση των βρετανικών τσαρτ η Taylor Swift με το «φρικτό» «Look what you made me do»! Τη θέση της πήρε μια μπαλάντα του Sam Smith. Ένα κλασικό καψουροτράγουδο για την ακρίβεια, όπου το χρυσό αγόρι του Όσκαρ κλαίει για τον γκόμενο που τον παράτησε.
Αν αφήσουμε λίγο την ειρωνεία στην άκρη, το «Too good at goodbyes» είναι ένα αρκετά τίμιο σόουλ κομμάτι. Από την άλλη, τα πάντα ακούγονται καλύτερα από την Taylor, ακόμα κι αν δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο. Γιατί να σου αρέσει εξάλλου ένα τραγούδι που υμνεί δίχως ίχνος χιούμορ και αυτοκριτικής το ξεμάλλιασμα κακομαθημένων και πλούσιων σταρ; Δεν έχει καν μια κολλητική μελωδία, όπως το «I'm too sexy» των Right Said Fred (το οποίο έχει δανειστεί). Χίλιες φορές κάποιος να πλαντάζει στο κλάμα, που λέει ο λόγος...
Με παράτησε ο φίλος μου και όχι με ωραίο τρόπο. Το να γράφω μουσική για κάτι τέτοιο ήταν ένα είδος θεραπείας, αλλά αυτήν τη φορά δεν μπορούσα να γράψω τίποτα. Η ομάδα μου με ανάγκαζε να πηγαίνω με το ζόρι στο στούντιο.
Τελικά, όμως, δεν είναι και τόσο δράμα το τραγούδι του Smith, ακόμα κι αν γράφτηκε για μια αποτυχημένη σχέση. O Jon Bilstein του «Rolling Stone» χαρακτήρισε τους στίχους του σπαρακτικούς, συγκεκριμένα εκεί που λέει «But every time you hurt me, the less that I cry/ And every time you leave me, the quicker these tears dry». Αν έχεις πονέσει από αγάπη, δεν χρειάζεται να πας παραπέρα για να ταυτιστείς μαζί του.
Sam Smith - Too good at goodbyes
Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι το πρώτο σινγκλ από το καινούργιο του άλμπουμ μετά το «In the lonely hour» του 2014 (και είναι άτιτλο μέχρι στιγμής). Στο βίντεο για το κομμάτι, ο 25χρονος συμπαθής μουσικός, εκτός από αδυνατισμένος, φαίνεται και αρκετά ταλαιπωρημένος − είναι σαν να έχει αλλάξει πρόσωπο σχεδόν. Δεν θυμίζει καθόλου τον παλιό του εαυτό με τα μωρουδίστικα μαγουλάκια, όταν πρωτοξεκινούσε κι έκανε επιτυχία με τα κομμάτια των Disclosure το 2012 στα 20 του.
O Sam Smith γεννήθηκε στο Λονδίνο και ξεκίνησε από τον τζαζ χώρο. Είναι τρίτος ξάδερφος της Lily Allen και του Alfie Allen, του αδερφού της, που παίζει τον Theon Greyjoy στο «Game of Thrones». Για χρόνια μελετούσε τραγούδι και μουσική με την τζαζ πιανίστρια Joanna Eden πριν συνεργαστεί με τους Disclosure. Κανείς όμως δεν περίμενε ότι με τον πρώτο του δίσκο θα χτυπούσε χρυσό. Το «In the lonely hour» ήταν το πιο πετυχημένο άλμπουμ στην Αμερική μετά το «1989» της Taylor Swift και στην Αγγλία μετά το «x» του Ed Sheeran. Εκείνη την εποχή δήλωνε ότι το έγραψε για τους μονόπλευρους έρωτες της ζωής του, επειδή αισθανόταν ότι δεν τον είχε αγαπήσει ποτέ κανένα από τα κατά καιρούς αντικείμενα του πόθου του. Το 2015 του πρότειναν να τραγουδήσει το θέμα του «James Bond» για την ταινία «Spectre» και έσπασε κάθε ρεκόρ που είχε κάνει ανάλογο κομμάτι. Το «Writing's on the wall» όχι μόνο κέρδισε το Όσκαρ αλλά για πρώτη φορά κομμάτι για του «Bond» ανέβηκε στο Νο 1 των βρετανικών τσαρτ. Έκανε ρεκόρ Γκίνες γι' αυτόν το λόγο και έσπασε κι άλλο ένα ως το άλμπουμ που παρέμεινε τις περισσότερες συνεχόμενες εβδομάδες στο τοπ 10 των τσαρτ.
Παρά τα βραβεία όμως, έναν χρόνο μετά έκανε τη μεγαλύτερη γκάφα της ζωής του. Ο Sam Smith είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος από το 2014. Στον ευχαριστήριο λόγο του στα Όσκαρ είπε ότι αισθανόταν περήφανος που ήταν ο πρώτος ανοιχτά γκέι άντρας που κέρδισε το βραβείο, παρερμηνεύοντας μια συνέντευξη του Ian McKellen ότι δεν το έχει κάνει ποτέ κανείς ηθοποιός για το Όσκαρ α' ρόλου. Τον διέψευσαν αμέσως και ξεκίνησε μια μεγάλη διαμάχη στο Διαδίκτυο. Για αρκετές εβδομάδες ο Smith δεν ήξερε πού να κρυφτεί, μια και πίστευε ότι ο διάσημος ηθοποιός τον είχε στην μπούκα. Τελικά, όταν συναντήθηκαν, ήταν σαν να μη συνέβη τίποτα, με τον McKellen να δηλώνει ότι το λάθος του τραγουδιστή δεν αμαυρώνει το επίτευγμά του.
Ο Smith εξαφανίστηκε από τα φώτα της δημοσιότητας για αρκετό καιρό μετά από όλα αυτά. Φέτος έδωσε μια εξομολογητική συνέντευξη στον Elton John (ναι, τον γνωστό) για το περιοδικό «Attitude». Σε αυτήν ισχυρίστηκε ότι σκεφτόταν σοβαρά να εγκαταλείψει τη μουσική βιομηχανία. Μίλησε για την αποτυχημένη σχέση του και την ανταγωνιστική, αλλά φιλική σχέση που έχει με τον Ed Sheeran. «Υπήρχε μια περίοδος όταν έγραφα τον δίσκο που ήμουν άσχημα. Με παράτησε ο φίλος μου και όχι με ωραίο τρόπο. Το να γράφω μουσική για κάτι τέτοιο ήταν ένα είδος θεραπείας, αλλά αυτήν τη φορά δεν μπορούσα να γράψω τίποτα. Η ομάδα μου με ανάγκαζε να πηγαίνω με το ζόρι στο στούντιο. Ένιωθα ότι δεν μπορούσα να το κάνω άλλο πια». Ακούγεται απογοητευμένος και πληγωμένος, αλλά τουλάχιστον η υποδοχή του «Too good at goodbyes» ήταν παραπάνω από θερμή και τώρα όλοι περιμένουν τη συνέχεια. Έτσι κι αλλιώς, τι μπορεί να πάει στραβά με μια ειλικρινή και safe μπαλάντα για χαμένες αγάπες;
