Είναι νωρίς το απόγευμα στο Άλσος Σχολής Χωροφυλακής, ένα υπέροχο κίτρινο φως λούζει τα πάντα και βάφει δέντρα και θάμνους σε τόνους σέπια και ο FlökosH κάνει κούνια σαν μικρό παιδί. Στον μίζερο «ζωολογικό κήπο» παραδίπλα, δύο πόνι απολαμβάνουν τη ζέστη του ήλιου και πάπιες, χήνες και φραγκόκοτες κολλάνε τα ράμφη στα σύρματα ικετεύοντας για φαγητό. Ο FlökosH (που το κανονικό του όνομα είναι Χάρης) μας ξεναγεί στο πάρκο που γι' αυτόν είναι ένας χώρος οικείος, η βόλτα δίπλα στο σπίτι του, και κάθεται μέσα στην άδεια λίμνη από τσιμέντο που μοιάζει με κατεστραμμένη πισίνα. Στρίβει συνέχεια τσιγάρα και στο στήθος του έχει χαραγμένη τη λέξη REDRUM.
Ο νεαρός μουσικός ανήκει σε μια γενιά που για τον πολύ κόσμο είναι αθέατη και μοιάζει σιωπηλή, αλλά αυτή τη στιγμή δημιουργεί τα καλύτερα πράγματα που γίνονται στην Αθήνα. Το άλμπουμ του με τίτλο Everlong 13str. είναι ένα ηλεκτρονικό κομψοτέχνημα που ακούγεται σαν το soundtrack μιας φουτουριστικής ταινίας, βουτηγμένης στο έρεβος. Σκοτεινό και απελπισμένο, με μικρές αχτίδες φωτός που φωτίζουν αμυδρά στην άκρη του τούνελ, είναι μαζί μέλλον και παρόν, κι ο ιδανικός ήχος για να ντύσει τις «άχαρες» μέρες που ζούμε. Η πρώτη του ολοκληρωμένη δουλειά που φλερτάρει με όλα αυτά που θεωρούνται πρωτοπορία στην σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική -ένα ολοκληρωμένο δημιούργημα που σου φέρνει στο μυαλό εικόνες από το πρώτο Blade Runner-, είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι είναι φτιαγμένη από κάποιον που είναι μόλις 20 χρονών.
