Ποιο είναι το πρώτο συναίσθημα μετά το τέλος του φεστιβάλ;
Ευτυχία. Που κάναμε τόσο κόσμο χαρούμενο.
Επετεύχθη ο στόχος;
Ο αρχικός στόχος του να επιτύχει μια άρτια διοργάνωση, ναι, απολύτως. Όμως, το Fringe προσδοκά να γίνει το κατεξοχήν φεστιβάλ της πόλης. Και, ως προς αυτό, έχει δρόμο ακόμα. Εμείς βλέπουμε ένα μεγάλο κενό και προσπαθούμε να το καλύψουμε. Δεν ξέρω αν η φύση σιχαίνεται το κενό, εμείς πάντως σίγουρα.
Το κοινό φάνηκε πιο έτοιμο από την προηγούμενη φορά;
Είμαστε όλοι εντός του μέλλοντός μας. Το κοινό αντιλαμβάνεται ότι αποτελούμε το μέλλον και μας αγαπάει. Είτε από κοντά είτε από μακριά.
Βγάλατε κάποιο συμπέρασμα για την ανεξάρτητη καλλιτεχνική φύση των
Αθηναίων; Προς τα πού κινούνται;
Η πόλη οργιάζει αυτήν τη στιγμή από πολλές, μικρές, ανεξάρτητες ομάδες-κυψέλες. Υπάρχει τεράστια δυναμική που το Fringe παρουσίασε κατά ελεύθερο και συντεταγμένο τρόπο. Η επιτυχία ήταν ακριβώς αυτό το οργανωμένο χάος.
Ποια ήταν κατά τη γνώμη σας η «στιγμή» του φεστιβάλ;
Όταν καταλάβαμε ότι τα καταφέραμε.
Κάποιο λάθος που θα θέλατε να αποφύγετε του χρόνου;
Πρέπει να κάνουμε σαφέστερα τα κριτήρια με τα οποία επιθυμούμε να μας αξιολογήσουν. Θέλουμε να γίνει αντιληπτό ότι η πολιτική φύση του φεστιβάλ (υπό την έννοια ότι κατ' ουσίαν αποτελεί κοινωνικό δίκτυο) υπερισχύει της καλλιτεχνικής.
Φάνηκε η παρούσα οικονομική κρίση στις δημιουργίες;
Νομίζω ότι διεφάνη η διέξοδος από την κρίση. Οι νέοι δημιουργοί, οι αληθινοί δημιουργοί ζουν ήδη την επόμενη μέρα. Πρέπει να τους ακολουθήσουμε.
Μπορεί η κρίση να είναι ευεργετική όσον αφορά την έμπνευση των δημιουργών;
Δεν βλέπω τι άλλο μπορεί να λειτουργήσει ως έμπνευση παρά μία κρίση, προσωπική ή κοινωνική. Τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα αποτελούν τη χαρτογράφηση των κρίσιμων στιγμών μιας ζωής.
Τελικά, θα μας «Ανήκει ποτέ αυτή η πόλη»;
Ναι. Όταν τη νιώσουμε ως προέκταση του σαλονιού μας.
σχόλια