Επιτέλους η Γαλλία αναγνωρίζει την καλλιτεχνική αξία και το ταλέντο της Camille Claudel, της γλύπτριας με την εκθαμβωτική ομορφιά και ερωμένης του πιο διάσημου γλύπτη, του Auguste Rodin. Η κάποτε παραγνωρισμένη τέχνη της βγαίνει από την αφάνεια με το άνοιγμα ενός νέου μουσείου - με το όνομά της- που εγκαινιάζεται σήμερα στη μικρη γαλλική πόλη Nogent-sur-Seine. Το μουσείο θα φιλοξενεί το μεγαλύτερο μέρος των γλυπτών της που αντανακλούν την αξία της ως καλλιτέχνη, αλλά αφηγούνται ταυτόχρονα και την τραγική ιστορία της ζωής της.
Η Claudel που ήταν το δεύτερο παιδί μια γαλλικής αστικής οικογένειας γεννήθηκε το 1864 στη πόλη Fère-en-Tardenois στη βόρεια Γαλλία και σπούδασε γλυπτική στο μοναδικό σχολείο της εποχής της όπου μπορούσαν να μαθητεύσουν γυναίκες. Δάσκαλός της ήταν ο γλύπτης Alfred Boucher, ο οποίος βέβαιος για το ταλέντο της τη στήριξε, την ενθάρρυνε, τη δίδαξε και κυρίως τη σύστησε στον μεγαλύτερο γλύπτη της εποχής, τον Auguste Rodin. Δούλεψε σαν βοηθός στο στούντιο του και έγινε η ερωμένη, το μοντέλο και η μούσα του για 10 ολόκληρα χρόνια.
Η Claudel δεν μιμήθηκε ούτε στιγμή τον Rodin- κάποιοι έλεγαν ότι συνέβη το αντίθετο. Το έργο της έδειχνε αναμφισβήτητα μεγαλύτερο πάθος από το πιο κλασικό, αριστοκρατικό ύφος του μέντορά της. Όταν η σχέση τους τελείωσε, γιατί η Κλωντέλ ήθελε να είναι κάτι περισσότερο από προστατευόμενή του, η γλύπτρια αγωνίστηκε να σταθεί στα πόδια της και να βρει αναγνώριση ως καλλιτέχνης. Η εμμονή της όμως με τον Rodin στάθηκε καθοριστική και η επίδρασή του καταστροφική.
Μέχρι το 1911 έζησε απομονωμένη σε ένα μικρό στούντιο στο Παρίσι, καταστρέφοντας συστηματικά τα έργα της, καθώς ζούσε με τον φόβο ότι «ο Rodin και η συμμορία του» θα έρθουν και θα κλέψουν τις ιδέες της.
Μέχρι το 1911 έζησε απομονωμένη σε ένα μικρό στούντιο στο Παρίσι, καταστρέφοντας συστηματικά τα έργα της, καθώς ζούσε με τον φόβο ότι «ο Rodin και η συμμορία του» θα έρθουν και θα κλέψουν τις ιδέες της. Σύντομα η μητέρα της την έκλεισε σε ψυχιατρικό ίδρυμα όπου έζησε τα τελευταία 30 χρόνια της ζωής της (πέθανε το 1943). Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού της δεν δούλεψε ποτέ ξανά (λέγεται ότι της δόθηκαν υλικά, αλλά αρνήθηκε να δουλέψει ούσα βέβαιη ότι ο Rodin θα έχει πρόσβαση στα έργα της) και δεν είχε σχεδόν κανέναν επισκέπτη. Η μητέρα της δεν την επισκέφθηκε ποτέ και ο ποιητής αδερφός της Paul Claudel την επισκέφθηκε 12 φορές.
Η Claudel κατέστρεψε αρκετή από τη δουλειά της, αλλά περίπου 90 έργα της σώθηκαν. Το Camille Claudel museum -που χτίστηκε γύρω από το σπίτι του 18ου αιώνα, στο οποίο μεγάλωσε η Claudel- φιλοξενεί τα μισά από αυτά και αποτελεί τη μεγαλύτερη συλλογή έργων της στο κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι τα εγκαίνια του μουσείου ταυτίζονται χρονικά με τα εκατό χρόνια από το θάνατο του Rodin που γιορτάζονται με εκθέσεις σε μουσεία σε όλη της γαλλική επικράτεια συμπεριλαμβανομένου και του Grand Palais στο Παρίσι.
Η επιμελήτρια του μουσείου Cécile Bertran, μιλώντας για την γλύπτρια την χαρακτήρισε πολύ σημαντική: «Ακόμη και στην σύντομη καριέρα της, έδωσε με το έργο της τεράστια ώθηση από τον νατουραλισμό στον εξπρεσιονισμό». Και συνέχισε λέγοντας ότι: «Σε μια εποχή που οι γυναίκες καλλιτέχνες του παρελθόντος αρχίζουν τελικά να αποτελούν αντικείμενα μελέτης και να αναδεικνύονται, αυτό το μουσείο τοποθετεί το έργο της Claudel στο ίδιο επίπεδο με εκείνο των ανδρών καλλιτεχνών και αποτίει φόρο τιμής στη μοναδική ιδιοφυία της».
Περισσότερες πληροφορίες για το Camille Claudel museum εδώ.
