«Τhe Old Oak»: Ο Κεν Λόουτς πιστεύει ακόμα στον άνθρωπο

THE OLD OAK Facebook Twitter
Εδώ έχεις πραγματικούς χαρακτήρες, με όνειρα, προβλήματα, προβληματισμούς, χιούμορ, χαρά, θλίψη, θυμό και όλη εκείνη την γκάμα συναισθημάτων που συναντάς σε ανθρώπους.
0

ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ του Πολ Λάβερτι, ο Κεν Λόουτς έχει χτίσει μέσα στα χρόνια μια συμπαγή φιλμογραφία καθολικού ενδιαφέροντος κι ας εστιάζει συνήθως στον (όχι και τόσο) θαυμαστό κόσμο της βρετανικής εργατικής τάξης. Ακόμα κι αν ενοχλείσαι από την απουσία διαλεκτικής σε μερίδα του έργου του, δεν μπορείς να μη θαυμάσεις την επιμονή και τη συνέπειά του σε αυτό που κάνει. Και δεν μπορείς να αρνηθείς την έγνοια του για τους ανθρώπους.

Πριν λίγο καιρό είδαμε στις αίθουσες το Green Border της Ανιέσκα Χόλαντ, μια ταινία που περιστρεφόταν γύρω από την ανοιχτή πληγή του μεταναστευτικού εντός Ευρώπης, σαν το Old Oak. Ε, επιχειρήστε να συγκρίνετε τους πρόσφυγες εκείνης της ταινίας με αυτούς του Λόουτς. Εκεί μοναδική τους λειτουργία ήταν να βασανιστούν, όταν άνοιγαν το στόμα άκουγες συνθήματα προορισμένα για το δυτικό αυτί (και καμωμένα από δυτικό μυαλό), προσεύχονταν και στον Αλλάχ για να μην ξεχνάμε την προέλευσή τους.

Εδώ έχεις πραγματικούς χαρακτήρες, με όνειρα, προβλήματα, προβληματισμούς, χιούμορ, χαρά, θλίψη, θυμό και όλη εκείνη την γκάμα συναισθημάτων που συναντάς σε ανθρώπους − και τους προσδιορίζει ως τέτοιους. Βλέπεις, ο Λόουτς θέλει να γνωρίσουμε πραγματικά τους (κινηματογραφικούς) πρόσφυγές του και όχι να τους λυπηθούμε, γαργαλώντας την υπεροχή μας και διασκεδάζοντας την ενοχή μας.

Ο Λόουτς ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι θα κάνει μελόδραμα, δεν προσπαθεί να μας κοροϊδέψει ή να καλύψει την ένδεια του περιεχομένου με μελοδραματισμούς.

Οι εν λόγω πρόσφυγες εγκαθίστανται σε ένα χωριό της βορειοανατολικής Αγγλίας. Κάποτε έσφυζε από ζωή, χάρη στο ορυχείο που λειτουργούσε εκεί κοντά, τώρα έχει σχεδόν ερημώσει. Ο Τι Τζέι Μπάλανταϊν είναι ιδιοκτήτης της παμπ του τίτλου, της μόνης που έχει απομείνει στο χωριό. Για εκείνον οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι, για κάποιους από τους τακτικούς θαμώνες του όχι. Η διαφωνία τους θα πυροδοτήσει συγκρούσεις, όσο κι αν προσπαθεί να τις αποφύγει.

Κεν Λόουτς Facebook Twitter
O Κεν Λόουτς έχει χτίσει μέσα στα χρόνια μια συμπαγή φιλμογραφία καθολικού ενδιαφέροντος κι ας εστιάζει συνήθως στον (όχι και τόσο) θαυμαστό κόσμο της βρετανικής εργατικής τάξης.

Καταλαβαίνουμε την αντίρρηση φίλων του σκηνοθέτη, που τον γνώρισαν ως εκπρόσωπο του αγνού κοινωνικού ρεαλισμού, προς τη στροφή του στο μελόδραμα σε αυτή την ύστερη φάση της καριέρας του. Όμως, τα έχουμε γράψει αρκετές φορές, στην καλή του εκδοχή το μελόδραμα είναι απλώς η φόρμα για να αναδειχθεί το περιεχόμενο.

Όπως και στον Daniel Blake ή στο Sorry we missed you, ο Λόουτς ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι θα κάνει μελόδραμα, δεν προσπαθεί να μας κοροϊδέψει ή να καλύψει την ένδεια του περιεχομένου με μελοδραματισμούς. Χρησιμοποιεί τους κώδικες του είδους με στόχο να καλλιεργήσει την ενσυναίσθησή μας και επιχειρεί να το πετύχει μέσα από έναν τύπο σινεμά ευρύτερης αποδοχής − στα μάτια μας πολύ πιο τίμιο από την υιοθέτηση στριφνής φεστιβαλικής φόρμας και αισθητικής. Και πίσω από το μελόδραμα του Old Oak θα βρεις εκλεκτικές συγγένειες με το It’s a Wonderful Life του Φρανκ Κάπρα και θα λάβεις, μέσω της δραματουργίας, μια πολύ καλή απάντηση στο ερώτημα γιατί να συνεχίσεις την πορεία σου σε έναν κόσμο που παίρνει ολοένα και χειρότερη ρότα.

Γιατί πάντα θα υπάρχει κάποιος που χρειάζεται τη βοήθειά σου, λέει ο καλός μας Κεν Λόουτς, κλείνοντας την ταινία του −και την καριέρα του;− με ένα φινάλε συμφιλίωσης που ελπίζει να εμπνεύσει (και) τους διαφωνούντες. 

Η ταινία «Η Τελευταία Παμπ», που άνοιξε το 36ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, κυκλοφορεί στις αίθουσες στις 7 Δεκεμβρίου.

 
Οθόνες
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

The Review / Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

Η Βένα Γεωργακοπούλου και η Κατερίνα Οικονομάκου συζητούν για δύο ταινίες με τον Πούτιν στο επίκεντρο: συμφωνούν για την πρώτη, διαφωνούν για τη δεύτερη. Το μόνο βέβαιο; Η Ρωσία παραμένει μια τεράστια φυλακή που θα συνεχίσει να δίνει έμπνευση για περισσότερες ιστορίες.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Οθόνες / Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Στην «Gorgonà» της Εύης Καλογηροπούλου δύο γυναίκες επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την ταυτότητά τους, μετατρέποντας εαυτόν σε σύμβολα αντίστασης και μεταμόρφωσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ερρίκος Λίτσης: «Τρώμε ποπκόρν και βλέπουμε να ρίχνουν πυραύλους»

Οθόνες / Ερρίκος Λίτσης: «Τρώμε ποπκόρν και βλέπουμε να ρίχνουν πυραύλους»

Ο Ερρίκος Λίτσης πρωταγωνιστεί στην «Τελευταία κλήση», ένα αστυνομικό θρίλερ βασισμένο στην υπόθεση του Σορίν Ματέι, τη συγκλονιστική ιστορία ομηρίας με τραγική κατάληξη. Ο αγαπημένος ηθοποιός μιλά για την ταινία αλλά και τους καιρούς που ζούμε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πλαστικό και υπογονιμότητα: Το ντοκιμαντέρ The Plastic Detox στο Netflix μας καλεί να αποτοξινωθούμε άμεσα

Οθόνες / Αν θες να κάνεις παιδί, κόψε τα πλαστικά

Στο ντοκιμαντέρ The Plastic Detox στο Netflix, μια Αμερικανίδα επιδημιολόγος συναντά ζευγάρια που αγωνίζονται να κάνουν παιδί και τους ζητά να περιορίσουν δραστικά την έκθεση τους στα πλαστικά. Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά.
THE LIFO TEAM
Οι πιο χοτ σειρές που έρχονται αυτή την άνοιξη

Οθόνες / Οι πιο χοτ σειρές που έρχονται αυτή την άνοιξη

Οι πρεμιέρες στη μικρή οθόνη φέρνουν μαζί τους μεγάλα ονόματα και ακόμη μεγαλύτερο hype: από την τρίτη σεζόν του «Euphoria​​​​​​​» με τη Ζεντέγια και τον Τζέικομπ Ελόρντι μέχρι το «Margo’s Got Money Troubles​​​​​​​» με τις Νικόλ Κίντμαν και Μισέλ Φάιφερ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Oscars 2026: Μπηχτή στην αλαζονεία, τιμή σε έναν σπουδαίο δημιουργό

Οθόνες / Oscars 2026: Μπηχτή στην αλαζονεία, τιμή σε έναν σπουδαίο δημιουργό

Φέτος, το Χόλιγουντ υπερασπίστηκε το μεγάλο σινεμά του Πολ Τόμας Άντερσον που αγαπά εξίσου τους χαρακτήρες και την πλοκή, τα genres και την κουλτούρα της αίθουσας, τη σάτιρα και το horror χωρίς αγκυλώσεις, τη συγκίνηση και το θέαμα χωρίς ενοχές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ναταλία Γερμανού: «Εγώ έτσι είμαι, τα λέω τσεκουράτα»

Οι Αθηναίοι / Ναταλία Γερμανού: «Εγώ έτσι είμαι, τα λέω τσεκουράτα»

Έγινε δημοσιογράφος επειδή της το πρότεινε ο πατέρας της. Περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση, πέρασε από όλα όπως πέρασε και από το ελληνικό τραγούδι. Δεν πιστεύει στην αυτοαναφορική τηλεόραση ούτε στις «πεσιματικές» συνεντεύξεις. Η Ναταλία Γερμανού αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
«Ποιος θέλει να δει μια ταινία για έναν κόσμο που φλέγεται;»

Pulp Fiction / «Ποιος θέλει να δει μια ταινία για έναν κόσμο που φλέγεται;»

Η ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον «Μια μάχη μετά την άλλη» αναμένεται να σαρώσει στις σημαντικές κατηγορίες των Όσκαρ. Ποιο είναι το ιδιαίτερο στίγμα των ταινιών του; Με ποια υλικά έφτιαξε ο Άντερσον το νέο (για πολλούς) αριστούργημά του;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ