Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Φωτ.: Carolyn Cole/Los Angeles Times via Getty Images/Ideal Image

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε

0

Ποιος να το έλεγε στον ξανθό πιτσιρικά που συμμετείχε στο Mickey Mouse Club και εκτελούσε χρέη νεαρού Κέβιν Σόρμπο στο βραχύβιο «Young Hercules», ότι θα έφτανε μερικά χρόνια μετά να θεωρείται ένας από τους πιο υπολογίσιμους χολιγουντιανούς πρωταγωνιστές της γενιάς του;

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ κλείνει τα 40 μεθαύριο και έχει ήδη δύο οσκαρικές υποψηφιότητες, έχει χτίσει δεσμούς εμπιστοσύνης με μερικούς από τους πιο πολυσυζητημένους σκηνοθέτες της εποχής, ακροβατεί επιτυχώς μεταξύ εμπορικότητας και φεστιβαλισμού, έχει και σταθερή παρουσία στα ελληνικά ραδιοφωνικά charts μέσω της παράλληλης καριέρας του ως βαρύτονου, αλαφροϊσκιωτου crooner στο συγκρότημα Dead Man's Bones.


Με αφορμή τα γενέθλια του, ακολουθεί μια λίστα με δέκα χαρακτηριστικές στιγμές από την καριέρα του.

The Believer

(2001)

του Χένρι Μπιν

Εκλεκτικές συγγένειες με το American History X (1998) σε μια ταινία με ήρωα εβραϊκής καταγωγής που γίνεται νέο-ναζί. Πάνω σε αυτή τη δραματικά ενδιαφέρουσα αντίφαση ο Χένρι Μπιν στήνει μια σκληρή ταινία, αδικαιολόγητα υπερ-επεξηγηματική σε σημεία, κινούμενη μεταξύ της απαραίτητης ενόχλησης και της αχρείαστης πρόκλησης. Οριακή και η ερμηνεία του Ράιαν Γκόσλινγκ, που εδώ δίνει για πρώτη φορά σημάδια ότι κάτι ενδιαφέρον συμβαίνει με την περίπτωσή του και πρέπει να τον προσέξουμε.

 


The Notebook

(2004)

του Νικ Κασαβέτης

Φιλμικό ιερό δισκοπότηρο για τους φαν του δακρύβρεχτου ρομάντζου, τουλάχιστον αυτούς της γενιάς μου, με έναν έρωτα που καλείται να ανθίσει παρά τις ταξικές διαφορές. Του χρειαζόταν λίγη σερκική –εκ του Ντάγκλας Σερκ– επιμέλεια για να ανέβει ποιοτική κλίμακα, είναι όμως η ιστορία του δυναμίτης, είναι και το χειμαρρώδες συναίσθημα που ξεχειλίζει όταν αναλαμβάνουν δράση οι Τζίνα Ρόουλαντς και Τζέιμς Γκάρνερ, οπότε θες, δεν θες, στο τέλος κλαις, κι ας ντρέπεσαι να το εξομολογηθείς. Το αστείο trivia είναι ότι ο Νικ Κασαβέτης επέλεξε τον Ράιαν Γκόσλινγκ για πρωταγωνιστή, επειδή ήθελε κάποιον που να μη δείχνει ωραίος στον φακό.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Το «Ημερολόγιο» αποτελεί φιλμικό ιερό δισκοπότηρο για τους φαν του δακρύβρεχτου ρομάντζου.

Half Nelson

(2006)

του Ράιαν Φλεκ

Η ταινία που καθιέρωσε τον Γκόσλινγκ ως ένα από τα ανερχόμενα υποκριτικά ταλέντα και του χάρισε την πρώτη του, άξια κερδισμένη οσκαρική υποψηφιότητα, παρακολουθεί τη φιλική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε έναν καθηγητή γυμνασίου εθισμένο στο κρακ και μια μαθήτρια που ανακαλύπτει το μυστικό του. Πρόκειται για ένα χαμηλόφωνο δράμα υψηλής περιεκτικότητας σε τρυφερότητα και λιγότερο διδακτικό από όσο θα περίμενες, το οποίο μιλά για το κουσούρι, την έγνοια για τον άλλο, αλλά και την ανάγκη του άλλου. Ανακαλύψτε το.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Η ταινία που καθιέρωσε τον Γκόσλινγκ ως ένα από τα ανερχόμενα υποκριτικά ταλέντα και του χάρισε την πρώτη του, άξια κερδισμένη οσκαρική υποψηφιότητα.


The Ides of March

(2011)

του Τζορτζ Κλούνεϊ

Το προτέρημα της ταινίας του Τζορτζ Κλούνεϊ είναι ο τόνος της. Η πολιτική διαμορφώνεται ως επί το πλείστον στο παρασκήνιο, συνεπώς μια ταινία, που κοιτάζει πίσω από τις κουρτίνες, δεν θα μπορούσε να «παίζει» στη διαπασών. Τα πάντα κινούνται σε χαμηλά ντεσιμπέλ, σύσσωμο το ερμηνευτικό επιτελείο συγκρατεί την (σε κάποιες περιπτώσεις) υπερχειλίζουσα ορμητικότητά του, ώστε να εξυπηρετήσει το όραμα του σκηνοθέτη του και τη διακριτική παρουσία του πρωταγωνιστή του, που δεν είναι ο άλλος από τον Γκόσλινγκ. Τη δική του μεταμόρφωση σε «πολιτικό ον» παρακολουθούμε στο φιλμ.

 


Crazy, Stupid, Love

(2011)

των Γκλεν Φικάρα και Τζον Ρέκουα

Ρομαντική κομεντί με ήρωα έναν σαραντάρη που χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του, όταν η γυναίκα του ζητά διαζύγιο. Ο Στιβ Καρέλ αναλαμβάνει την κωμωδία, οι Ράιαν Γκόσλινγκ και Έμα Στόουν το ρομάντζο, συστήνοντας ένα κινηματογραφικό ζευγάρι στα πρότυπα παλιότερων χολιγουντιανών εποχών – τους έχουμε δει μαζί άλλες δύο φορές ήδη και λογικά θα τους δούμε περισσότερες στο μέλλον. Aπο τα τελευταία αξιοπρεπή δείγματα σε ένα κινηματογραφικό είδος, το οποίο τα στούντιο φαίνεται να έχουν εγκαταλείψει.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter


Drive

(2011)

του Νικολας Γουίντινγκ Ρεφν

Ο προβοκάτορας Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν κάνει άνοιγμα σε ένα ευρύτερο κοινό, αφηγούμενος την ιστορία ενός λακωνικού οδηγού που, εντελώς μελβιλικά, προσδιορίζεται μόνο από αυτή του την ιδιότητα και από τον κώδικά του. Οι neon φωτισμοί και το synth ηχοτόπιο δίνουν στο φιλμ την αίσθηση ενός σκοτεινού παραμυθιού, βγαλμένου από ένα υγρό, κάποτε και διεστραμμένο κινηματογραφικό όνειρο των '80s, με τον Ράιαν Γκόσλινγκ να αναπαράγει επιτυχώς την ανεπιτήδευτη, μαγνητική ψυχραιμία του Στιβ ΜακΚουίν.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Ο Ράιαν Γκόσλινγκ αναπαράγει επιτυχώς την ανεπιτήδευτη, μαγνητική ψυχραιμία του Στιβ ΜακΚουίν.


The Nice Guys

(2016)

του Σέιν Μπλακ

Οι στακάτοι διάλογοι του Σέιν Μπλακ, η ταχύτητα της εκφοράς τους και η συσσώρευση των ευφυολογημάτων απαιτεί χημεία και σπιρτόζους ερμηνευτές. Οι Ράσελ Κρόου και Ράιαν Γκόσλινγκ βρίσκουν αυτήν τη χημεία, αλληλοσυμπληρώνονται κι έτσι διασφαλίζουν τις ψυχαγωγικές αρετές αυτής της αβαρούς κωμωδίας νεονουάρ αποχρώσεων, αντικαθιστώντας επαρκώς το ζευγάρι των Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και Βαλ Κίλμερ που έπραξε το αντίστοιχο κάποια χρόνια πριν στο ελαφρώς ανώτερο Kiss Kiss Bang Bang (2005). Ό,τι πρέπει για Κυριακή βράδυ.

 


La La Land

(2016)

του Ντέμιαν Σαζέλ

Φόρος τιμής στο κινηματογραφικό μιούζικαλ, που δανείζεται την εισβολή του τεχνητού στο καθημερινό από το One from the Heart (1980) του Κόπολα, προχωρά στα χορευτικά ντουέτα του Αστέρ με τη Ρότζερς, κάνει μια στάση στου Βινσέντε Μινέλι, τσιμπάει και κάτι στου Μπομπ Φόσι, όπου πρωτοστατεί το μοντάζ, παρτάρει με την οπτικοακουστική πανδαισία του Μπαζ Λούρμαν και διανυκτερεύει στο «Χερβούργο» του Ζακ Ντεμί. Έχει σεκάνς που θες να σηκωθείς να χειροκροτήσεις, έχει μελωδίες του Τζάστιν Χέργουιτζ που δικαιολογημένα σιγοσφυρίζεις μέχρι σήμερα, το χάνει κάπως στο δραματουργικά αδικαιολόγητο φινάλε, όπου προσπαθεί να βγάλει καταραμένο ρομάντζο με το στανιό.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Με την Έμα Στόουν σε χορευτικό ντουέτο που θυμίζει Αστέρ με Ρότζερς.


Blade Runner 2049

(2017)

του Ντενίς Βιλνέβ

Στο εκ των πραγμάτων δύσκολο έργο ενός σίκουελ στο Blade Runner (1982), ο Ντενίς Βιλνέβ δεν τα πήγε διόλου άσχημα, ειδικά στο εικαστικό σκέλος, με τον Ρότζερ Ντίκινς να παίζει με το φως και το σκοτάδι μέσα στον κόσμο που έπλασε ο Ρίντλεϊ Σκοτ. Όσο περνά η ώρα μοιάζει περισσότερο με remake, ο Γκόσλινγκ νιώθει άνετα στα παπούτσια του πρωταγωνιστή, η εμφάνιση του Χάρισον Φορντ, όμως, είναι αυτή που πυροδοτεί το δράμα, με εκείνο το «sometimes to love someone, you got to be a stranger» να (υπο)δηλώνει τον συναισθηματικό πυρήνα του έργου και το ολόγραμμα του Σινάτρα να σιγοντάρει αρμοστά.

 


First Man

(2018)

του Ντέμιαν Σαζέλ

Ο Σαζέλ κάνει εδώ την ακριβώς αντίθετη ταινία από το La La Land, ένα χαμηλότονο, διόλου φαντεζί διαστημικό δράμα, λεπτομερές ως προς το διαδικαστικό του σκέλος, που σε σημεία επιχειρεί να κάνει δραματικό το αντιδραματικό. Σε κάποιους μπορεί να φαίνεται και ότι απουσιάζει το δράμα, μα εκείνο είναι πάντα εκεί και το αντιλαμβάνεσαι πλήρως στο φινάλε του ταξιδιού του Νιλ Άρμστρονγκ στο φεγγάρι, όπου ξεκαθαρίζεται και το πραγματικό θέμα της ταινίας. Ίσως η μονοσήμαντη ερμηνευτική ρότα που υπέδειξε ο Σαζέλ και εκτέλεσε ο Γκόσλινγκ από την πρώτη μέχρι την τελευταία σκηνή να μειώνουν τον αντίκτυπο αυτού του φινάλε, αλλά τα έγχορδα του Χέργουιτζ στο σάουντρακ κρατούν γερά την οπισθοφυλακή.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Ο Ράιαν Γκόσλινγκ στο ρόλο του Νιλ Άρμστρονγκ.
Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΠΕΜΠΤΗ 04/08 - ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ-Marilyn: Δύο ξεχωριστές συνεντεύξεις

Pulp Fiction / 60 χρόνια από τον θάνατο της Μέριλιν: Δύο ξεχωριστές συνεντεύξεις

Εξήντα χρόνια μετά τον θάνατο της Μέριλιν Μονρόε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, δύο συνεντεύξεις, του Τρούμαν Καπότε και του Αλέκου Λιδωρίκη, μας θυμίζουν τις δυο όψεις ενός τραγικού φαινομένου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 31/07 - ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙ-Πολ Νιούμαν - Τζοάν Γούντγουορντ: Οι «Δύο τελευταίοι σταρ του σινεμά» σε ένα επικό ντοκιμαντέρ

Ηχητικά Άρθρα / Πολ Νιούμαν - Τζοάν Γούντγουορντ: Οι «τελευταίοι σταρ του σινεμά» σε ένα επικό ντοκιμαντέρ

Το «The Last Movie Stars» είναι ένα μαγικό και βαθιά αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ που δημιούργησε ο Ίθαν Χοκ, όσο καιρό διαρκούσαν τα λοκντάουν, για τη μακρά και περιπετειώδη διαδρομή του «πιο ιδανικού ζευγαριού» που γνώρισε ποτέ το Χόλιγουντ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Ανατολικά της Εδέμ»: Το μαγνητικό ντεμπούτο του Τζέιμς Ντιν επιστρέφει στα θερινά σινεμά

Οθόνες / «Ανατολικά της Εδέμ»: Το μαγνητικό ντεμπούτο του Τζέιμς Ντιν επιστρέφει στα θερινά σινεμά

Η συναρπαστική ταινία του 1955 σε σκηνοθεσία Έλια Καζάν είναι μία από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές επανεκδόσεις του φετινού καλοκαιριού.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλη η Ελλάδα ένα κινηματογραφικό πλατό

22 λόγοι που αγαπάμε την καλοκαιρινή Ελλάδα / Όλη η Ελλάδα ένα διεθνές κινηματογραφικό πλατό

Επαγγελματίες της μυθοπλασίας και της διαφήμισης αντιμετωπίζουν πλέον την Ελλάδα όχι μόνο ως τόπο διακοπών αλλά και ως πλατό, σε ταινίες όπως «Η Χαμένη Κόρη», «Στα Μαχαίρια 2».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Φαγητό και σινεμά

Pulp Fiction / Φαγητό και σινεμά: Το μεγάλο φαγοπότι

Στην αυλαία του αφιερώματος για τη γαστριμαργική επιρροή στον κινηματογράφο, ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος θυμάται ταινίες όπου το φαγητό καταλαμβάνει όχι μόνο μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά μεγάλο χώρο στην οθόνη, με την απολαυστική συντροφιά της Fischer.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Άγγελοι και δαίμονες: Ένα ντοκιμαντέρ για τη σκοτεινή πλευρά της Victoria's Secret

Οθόνες / «Άγγελοι και δαίμονες»: Ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ για τη σκοτεινή πλευρά της Victoria's Secret

Ένα νέο ντοκιμαντέρ μιλά για τη μόδα, το σεξ, το χρήμα, τη δύναμη, τη δημοσιότητα και για τις παραβατικές συμπεριφορές στον αμερικανικό κολοσσό εσωρούχων, που ήταν κοινό μυστικό αλλά έμειναν στο σκοτάδι για πολλά χρόνια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ