Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Φωτ.: Carolyn Cole/Los Angeles Times via Getty Images/Ideal Image

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε

0

Ποιος να το έλεγε στον ξανθό πιτσιρικά που συμμετείχε στο Mickey Mouse Club και εκτελούσε χρέη νεαρού Κέβιν Σόρμπο στο βραχύβιο «Young Hercules», ότι θα έφτανε μερικά χρόνια μετά να θεωρείται ένας από τους πιο υπολογίσιμους χολιγουντιανούς πρωταγωνιστές της γενιάς του;

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ κλείνει τα 40 μεθαύριο και έχει ήδη δύο οσκαρικές υποψηφιότητες, έχει χτίσει δεσμούς εμπιστοσύνης με μερικούς από τους πιο πολυσυζητημένους σκηνοθέτες της εποχής, ακροβατεί επιτυχώς μεταξύ εμπορικότητας και φεστιβαλισμού, έχει και σταθερή παρουσία στα ελληνικά ραδιοφωνικά charts μέσω της παράλληλης καριέρας του ως βαρύτονου, αλαφροϊσκιωτου crooner στο συγκρότημα Dead Man's Bones.


Με αφορμή τα γενέθλια του, ακολουθεί μια λίστα με δέκα χαρακτηριστικές στιγμές από την καριέρα του.

The Believer

(2001)

του Χένρι Μπιν

Εκλεκτικές συγγένειες με το American History X (1998) σε μια ταινία με ήρωα εβραϊκής καταγωγής που γίνεται νέο-ναζί. Πάνω σε αυτή τη δραματικά ενδιαφέρουσα αντίφαση ο Χένρι Μπιν στήνει μια σκληρή ταινία, αδικαιολόγητα υπερ-επεξηγηματική σε σημεία, κινούμενη μεταξύ της απαραίτητης ενόχλησης και της αχρείαστης πρόκλησης. Οριακή και η ερμηνεία του Ράιαν Γκόσλινγκ, που εδώ δίνει για πρώτη φορά σημάδια ότι κάτι ενδιαφέρον συμβαίνει με την περίπτωσή του και πρέπει να τον προσέξουμε.

 


The Notebook

(2004)

του Νικ Κασαβέτης

Φιλμικό ιερό δισκοπότηρο για τους φαν του δακρύβρεχτου ρομάντζου, τουλάχιστον αυτούς της γενιάς μου, με έναν έρωτα που καλείται να ανθίσει παρά τις ταξικές διαφορές. Του χρειαζόταν λίγη σερκική –εκ του Ντάγκλας Σερκ– επιμέλεια για να ανέβει ποιοτική κλίμακα, είναι όμως η ιστορία του δυναμίτης, είναι και το χειμαρρώδες συναίσθημα που ξεχειλίζει όταν αναλαμβάνουν δράση οι Τζίνα Ρόουλαντς και Τζέιμς Γκάρνερ, οπότε θες, δεν θες, στο τέλος κλαις, κι ας ντρέπεσαι να το εξομολογηθείς. Το αστείο trivia είναι ότι ο Νικ Κασαβέτης επέλεξε τον Ράιαν Γκόσλινγκ για πρωταγωνιστή, επειδή ήθελε κάποιον που να μη δείχνει ωραίος στον φακό.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Το «Ημερολόγιο» αποτελεί φιλμικό ιερό δισκοπότηρο για τους φαν του δακρύβρεχτου ρομάντζου.

Half Nelson

(2006)

του Ράιαν Φλεκ

Η ταινία που καθιέρωσε τον Γκόσλινγκ ως ένα από τα ανερχόμενα υποκριτικά ταλέντα και του χάρισε την πρώτη του, άξια κερδισμένη οσκαρική υποψηφιότητα, παρακολουθεί τη φιλική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε έναν καθηγητή γυμνασίου εθισμένο στο κρακ και μια μαθήτρια που ανακαλύπτει το μυστικό του. Πρόκειται για ένα χαμηλόφωνο δράμα υψηλής περιεκτικότητας σε τρυφερότητα και λιγότερο διδακτικό από όσο θα περίμενες, το οποίο μιλά για το κουσούρι, την έγνοια για τον άλλο, αλλά και την ανάγκη του άλλου. Ανακαλύψτε το.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Η ταινία που καθιέρωσε τον Γκόσλινγκ ως ένα από τα ανερχόμενα υποκριτικά ταλέντα και του χάρισε την πρώτη του, άξια κερδισμένη οσκαρική υποψηφιότητα.


The Ides of March

(2011)

του Τζορτζ Κλούνεϊ

Το προτέρημα της ταινίας του Τζορτζ Κλούνεϊ είναι ο τόνος της. Η πολιτική διαμορφώνεται ως επί το πλείστον στο παρασκήνιο, συνεπώς μια ταινία, που κοιτάζει πίσω από τις κουρτίνες, δεν θα μπορούσε να «παίζει» στη διαπασών. Τα πάντα κινούνται σε χαμηλά ντεσιμπέλ, σύσσωμο το ερμηνευτικό επιτελείο συγκρατεί την (σε κάποιες περιπτώσεις) υπερχειλίζουσα ορμητικότητά του, ώστε να εξυπηρετήσει το όραμα του σκηνοθέτη του και τη διακριτική παρουσία του πρωταγωνιστή του, που δεν είναι ο άλλος από τον Γκόσλινγκ. Τη δική του μεταμόρφωση σε «πολιτικό ον» παρακολουθούμε στο φιλμ.

 


Crazy, Stupid, Love

(2011)

των Γκλεν Φικάρα και Τζον Ρέκουα

Ρομαντική κομεντί με ήρωα έναν σαραντάρη που χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του, όταν η γυναίκα του ζητά διαζύγιο. Ο Στιβ Καρέλ αναλαμβάνει την κωμωδία, οι Ράιαν Γκόσλινγκ και Έμα Στόουν το ρομάντζο, συστήνοντας ένα κινηματογραφικό ζευγάρι στα πρότυπα παλιότερων χολιγουντιανών εποχών – τους έχουμε δει μαζί άλλες δύο φορές ήδη και λογικά θα τους δούμε περισσότερες στο μέλλον. Aπο τα τελευταία αξιοπρεπή δείγματα σε ένα κινηματογραφικό είδος, το οποίο τα στούντιο φαίνεται να έχουν εγκαταλείψει.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter


Drive

(2011)

του Νικολας Γουίντινγκ Ρεφν

Ο προβοκάτορας Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν κάνει άνοιγμα σε ένα ευρύτερο κοινό, αφηγούμενος την ιστορία ενός λακωνικού οδηγού που, εντελώς μελβιλικά, προσδιορίζεται μόνο από αυτή του την ιδιότητα και από τον κώδικά του. Οι neon φωτισμοί και το synth ηχοτόπιο δίνουν στο φιλμ την αίσθηση ενός σκοτεινού παραμυθιού, βγαλμένου από ένα υγρό, κάποτε και διεστραμμένο κινηματογραφικό όνειρο των '80s, με τον Ράιαν Γκόσλινγκ να αναπαράγει επιτυχώς την ανεπιτήδευτη, μαγνητική ψυχραιμία του Στιβ ΜακΚουίν.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Ο Ράιαν Γκόσλινγκ αναπαράγει επιτυχώς την ανεπιτήδευτη, μαγνητική ψυχραιμία του Στιβ ΜακΚουίν.


The Nice Guys

(2016)

του Σέιν Μπλακ

Οι στακάτοι διάλογοι του Σέιν Μπλακ, η ταχύτητα της εκφοράς τους και η συσσώρευση των ευφυολογημάτων απαιτεί χημεία και σπιρτόζους ερμηνευτές. Οι Ράσελ Κρόου και Ράιαν Γκόσλινγκ βρίσκουν αυτήν τη χημεία, αλληλοσυμπληρώνονται κι έτσι διασφαλίζουν τις ψυχαγωγικές αρετές αυτής της αβαρούς κωμωδίας νεονουάρ αποχρώσεων, αντικαθιστώντας επαρκώς το ζευγάρι των Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και Βαλ Κίλμερ που έπραξε το αντίστοιχο κάποια χρόνια πριν στο ελαφρώς ανώτερο Kiss Kiss Bang Bang (2005). Ό,τι πρέπει για Κυριακή βράδυ.

 


La La Land

(2016)

του Ντέμιαν Σαζέλ

Φόρος τιμής στο κινηματογραφικό μιούζικαλ, που δανείζεται την εισβολή του τεχνητού στο καθημερινό από το One from the Heart (1980) του Κόπολα, προχωρά στα χορευτικά ντουέτα του Αστέρ με τη Ρότζερς, κάνει μια στάση στου Βινσέντε Μινέλι, τσιμπάει και κάτι στου Μπομπ Φόσι, όπου πρωτοστατεί το μοντάζ, παρτάρει με την οπτικοακουστική πανδαισία του Μπαζ Λούρμαν και διανυκτερεύει στο «Χερβούργο» του Ζακ Ντεμί. Έχει σεκάνς που θες να σηκωθείς να χειροκροτήσεις, έχει μελωδίες του Τζάστιν Χέργουιτζ που δικαιολογημένα σιγοσφυρίζεις μέχρι σήμερα, το χάνει κάπως στο δραματουργικά αδικαιολόγητο φινάλε, όπου προσπαθεί να βγάλει καταραμένο ρομάντζο με το στανιό.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Με την Έμα Στόουν σε χορευτικό ντουέτο που θυμίζει Αστέρ με Ρότζερς.


Blade Runner 2049

(2017)

του Ντενίς Βιλνέβ

Στο εκ των πραγμάτων δύσκολο έργο ενός σίκουελ στο Blade Runner (1982), ο Ντενίς Βιλνέβ δεν τα πήγε διόλου άσχημα, ειδικά στο εικαστικό σκέλος, με τον Ρότζερ Ντίκινς να παίζει με το φως και το σκοτάδι μέσα στον κόσμο που έπλασε ο Ρίντλεϊ Σκοτ. Όσο περνά η ώρα μοιάζει περισσότερο με remake, ο Γκόσλινγκ νιώθει άνετα στα παπούτσια του πρωταγωνιστή, η εμφάνιση του Χάρισον Φορντ, όμως, είναι αυτή που πυροδοτεί το δράμα, με εκείνο το «sometimes to love someone, you got to be a stranger» να (υπο)δηλώνει τον συναισθηματικό πυρήνα του έργου και το ολόγραμμα του Σινάτρα να σιγοντάρει αρμοστά.

 


First Man

(2018)

του Ντέμιαν Σαζέλ

Ο Σαζέλ κάνει εδώ την ακριβώς αντίθετη ταινία από το La La Land, ένα χαμηλότονο, διόλου φαντεζί διαστημικό δράμα, λεπτομερές ως προς το διαδικαστικό του σκέλος, που σε σημεία επιχειρεί να κάνει δραματικό το αντιδραματικό. Σε κάποιους μπορεί να φαίνεται και ότι απουσιάζει το δράμα, μα εκείνο είναι πάντα εκεί και το αντιλαμβάνεσαι πλήρως στο φινάλε του ταξιδιού του Νιλ Άρμστρονγκ στο φεγγάρι, όπου ξεκαθαρίζεται και το πραγματικό θέμα της ταινίας. Ίσως η μονοσήμαντη ερμηνευτική ρότα που υπέδειξε ο Σαζέλ και εκτέλεσε ο Γκόσλινγκ από την πρώτη μέχρι την τελευταία σκηνή να μειώνουν τον αντίκτυπο αυτού του φινάλε, αλλά τα έγχορδα του Χέργουιτζ στο σάουντρακ κρατούν γερά την οπισθοφυλακή.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ γίνεται 40: 10 ταινίες του που αξίζει να δείτε Facebook Twitter
Ο Ράιαν Γκόσλινγκ στο ρόλο του Νιλ Άρμστρονγκ.
Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ