«Κάπως αναρχικό»: Ένας σινεφίλ ύμνος στο θερινό σινεμά της Ύδρας «Γαρδένια»

«Ήταν, τουλάχιστον αναρχικό...»: νύχτες στο θερινό σινεμά «Γαρδένια» της Ύδρας Facebook Twitter
Εικονογράφηση: Sight and Sound
0

«Ο υπαίθριος κινηματογράφος Γαρδένια στην Ύδρα άνοιξε το 1955. Βρέθηκα εκεί το '68. Βρίσκεται σε αυτήν τη μικρή λωρίδα, ανάμεσα σε δύο άλλα κτήρια που υψώνονται ελαφρώς πάνω του. Αλλά μετά ξαφνικά κοιτάζετε και μπορείτε να δείτε ολόκληρη την πλαγιά. Μπορείτε επίσης να δείτε τον ουρανό με τ’ αστέρια.

Πήγα για πρώτη φορά με τη Μαριάν και ήταν κάτι το υπέροχο. Όλες αυτές οι μυρωδιές του γιασεμιού και της γαρδένιας να τρυπώνουν στη θερινή αίθουσα προβολής ανακατεμένες με το αεράκι που έφτανε από τη θάλασσα. Να μπορείς να ακούσεις τους θορύβους απ’ όλα τα γαϊδουράκια και τους γρύλους να κάνουν αυτόν τον απίστευτο ήχο. Και ένα περίεργο ζώο να τρέχει στο πάνω μέρος της οροφής, πάνω από την οθόνη.

Αυτό το θερινό σινεμά πρόβαλε κυρίως σπαγκέτι γουέστερν, αν και η ταινία που θυμάμαι περισσότερο από τη «Γαρδένια» ήταν το Εν Ψυχρώ [1967], που είναι μια τόσο σπουδαία, όμως βάναυση ταινία. Τελείως κόντρα με το ειδυλλιακό, ρομαντικό σχεδόν, περιβάλλον. Θυμάμαι να βλέπω τα ίχνη από το αίμα, αλλά να τα βλέπω εκεί, υπό αυτή την ατμόσφαιρα, και να νιώθω σαν να είμαι σχεδόν από άλλον πλανήτη.

Οι θεατές ήταν κυρίως Έλληνες που ζούσαν στην Ύδρα. Πουλούσαν σουβλάκια στο φουαγιέ και ποπ κορν, και υπήρχαν παιδιά και γάτες και σκύλοι που έτρεχαν κατά τη διάρκεια της προβολής πέρα δώθε στο σινεμά. Ήταν κάπως αναρχικό όλο αυτό. Όταν η βραδιά έφερνε κρύο, λίγο μετά τις 10, με όλο αυτό το παγωμένο αεράκι, οι ελληνίδες είχαν κουβαλήσει όλα αυτά τα ωραία σάλια και τα έριχναν στους ώμους, βλέποντας την ταινία.

Αργότερα, όταν επέστρεψα ξανά στην Ύδρα, μία από τις πιο δημοφιλείς ταινίες ήταν το Midnight Express [1978]. Επειδή ήταν πολύ αντι-τουρκικό.

Το σινεμά είχε προβάλλει επίσης την ταινία μου «Marianne & Leonard: Words of Love» [2019]. Κατάφερα να συγκεντρώσω πολλούς ανθρώπους και ανθρώπους που ζούσαν ακόμα στο νησί, τους οποίους γνώρισα και τους συμπεριέλαβα στην ταινία. Και ένας φίλος μου, ο Pawel Pawlikowski [ο Πολωνός σκηνοθέτης της Ida], αγόρασε ένα σπίτι εκεί. Έτσι ήρθε κι αυτός στην Ύδρα.

Και ήταν αξέχαστο γιατί μετά τα πρώτα 20 λεπτά προέκυψε πρόβλημα! Οι θεατές άκουγαν ήχο, αλλά δεν έβλεπαν εικόνα. Στο σινεμά είχαν αυτόν τον μεγάλο παλιό προβολέα των 35mm. Ο Pawel κι εγώ σπάγαμε τα κεφάλια μας εκείνη τη νύχτα για το πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό το πράγμα να δουλέψει, αλλά δεν τα καταφέραμε. Και ο ιδιοκτήτης του κινηματογράφου, ο Λάκης Χρηστίδης, που είναι Έλληνας και πιθανότατα στα 80 του τότε, ήταν απίστευτα γοητευτικός και μας προσέφερε τσιγάρα και καφέ, αλλά πραγματικά δεν ήξερε καθόλου τον εξοπλισμό του και πώς να διορθώσει το πρόβλημα. Αλλά θυμάμαι ότι το κοινό ήταν τόσο ενθουσιασμένο που είδε την ταινία και μπορούσε να αντικρίσει για πρώτη φορά όλον αυτό τον αρχειακό πλούτο της Ύδρας.

Την επόμενη νύχτα, παρακολουθήσαμε την προβολή ξανά και τότε παρουσιάστηκε κάποιο άλλο πρόβλημα.

Αλλά το τρίτο απόγευμα τα καταφέραμε να τη δούμε – και εμείς και οι θεατές- μέχρι το τέλος. Και ακόμη και αυτό ήταν τρελό, επειδή η γυναίκα που χειριζόταν τη μηχανή προβολής εκείνη τη μέρα είχε πάρει μαζί της τον σκύλο της, καθώς δεν μπορούσε να βρει κανέναν να τον φροντίσει. Κι εκείνος απλώς γάβγιζε και ούρλιαζε καθ 'όλη τη διάρκεια της προβολής. Νόμιζα τότε ότι ήταν ένα είδος άσκησης Zen: απλά για να μην κάνω τίποτα, για να μην αντιδράσω καθόλου. Και τότε ο Pawel μου ψιθύρισε: «Τι θα γίνει με τον γαμημένο τον σκύλο;» Έκανε τόσο θόρυβο! Έτσι πήγα και τον πήρα για μια μεγάλη βόλτα για το υπόλοιπο της ταινίας».

ΠΗΓΗ: Sound and Sight Magazine 

Οθόνες
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ