«Είναι δύσκολο να αγαπήσεις τον άνθρωπο Ντιέγκο Μαραντόνα, δεν σ’ αφήνει!»

«Είναι δύσκολο να αγαπήσεις τον άνθρωπο Ντιέγκο Μαραντόνα, δεν σ’ αφήνει!» Facebook Twitter
Ο Ντιέγκο στην παραλία ανάμεσα στους γονείς του, αρχές της δεκαετίας του '80
3

Το ντοκιμαντέρ για τον κατά πολλούς κορυφαίο ποδοσφαιριστή («με την μπάλα κάτω») όλων των εποχών με  τίτλο απλώς "Diego Maradona" - κάνει πρεμιέρα αυτές τις μέρες σε πολλές κινηματογραφικές αίθουσες του πλανήτη ενώ τα δικαιώματα για την τηλεοπτική προβολή της ταινίας έχει πάρει το κανάλι HBO. Δημιουργός της ταινίας, ο σκηνοθέτης των πρόσφατων βραβευμένων κινηματογραφικών βιογραφιών των αείμνηστων Άιρτον Σένα ("Senna") και Έιμι Γουάινχαουζ ("Amy"), Ασίφ Καπάντια. Αντίθετα όμως από τα δύο προηγούμενα εξίσου θρυλικά «αντικείμενά» του, ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν είναι «αδικοχαμένος», αν και έχει φτάσει πολύ κοντά κάποιες φορές.

Παραμένει ζωντανός στα 58 του, και σχετικά ακμαίος, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τους κατά καιρούς εθισμούς και τα ποικίλα προβλήματα υγείας που είχε να αντιμετωπίσει στην περιπετειώδη εξωαγωνιστική πορεία του, την οποία συνεχίζει ακάθεκτος. Φέτος μόλις, υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει ότι είναι πατέρας τριών παιδιών στην Κούβα, τα οποία φαινομενικά «έκανε» στο διάστημα που βρισκόταν εκεί μεταξύ 2000 και 2005 στο πλαίσιο θεραπείας απεξάρτησης από την κοκαΐνη.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας μίλησε πριν από λίγες μέρες στο νεοσύστατο site του ιστορικού περιοδικού The Face που έχει κάνει "reboot" εδώ και μερικούς μήνες, για την ταινία που όπως και οι προηγούμενες του, βασίστηκε κυρίως στην επιμελή διαχείριση πλούσιου υλικού αλλά και την εμπειρία του με έναν από τους πιο διάσημους και πιο αμφιλεγόμενους ανθρώπους στον πλανήτη...

«Είναι δύσκολο να αγαπήσεις τον άνθρωπο Ντιέγκο Μαραντόνα, δεν σ’ αφήνει!» Facebook Twitter
35 χρόνια συμπληρώνονται από την ημέρα που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό της Νάπολης, τον Ιούλιο του 1984.

 

Ο Μαραντόνα πριν και μετά τη Νάπολη είναι δύο διαφορετικά άτομα

«Εστίασα κυρίως στα ένδοξα χρόνια του Μαραντόνα στη Νάπολη, από το 1984 ως το 1991. Προσπαθήσαμε να δείξουμε τον Μαραντόνα πριν ...την αλλαγή, πριν γίνει η φιγούρα που γνωρίζουμε εδώ και δύο δεκαετίες. Αλλιώς ξεκινά στην αρχή της ταινίας, και αλλιώς καταλήγει. Όταν φεύγει από τη Νάπολη, είναι ένα διαφορετικό άτομο. Και εξακολουθεί να είναι αυτό το άτομο. Είναι σα να υπάρχει πλέον μόνο η σκοτεινή εκδοχή του μύθου του Μαραντόνα – εκείνη η ελαφράδα έχει χαθεί για πάντα...»

«Δε νοιώθει πολύ καλά σήμερα, αύριο ίσως»

«Τον συνάντησα για πρώτη φορά στο Ντουμπάι τον Σεπτέμβριο του 2016, όπου διέμενε τότε σ' αυτό το γιγαντιαίο νησί - συγκρότημα που έχει σχήμα φοίνικα. Πέντε μέρες είχαν περάσει και κάθε μέρα λαμβάναμε το ίδιο μήνυμα: 'Δε νοιώθει πολύ καλά σήμερα, αύριο ίσως'. Την τελευταία μέρα όμως, ενώ ήμουν έτοιμος να πάω στο αεροδρόμιο, μου παραχώρησε πέντε λεπτά και δώσαμε ραντεβού στο επανιδείν για τις συνεντεύξεις του. Είχα ήδη συνειδητοποιήσει ότι θα έκανα την ταινία περίπου όπως το "Senna" και "Amy": σα να μην βρίσκεται πια μαζί μας το κεντρικό πρόσωπο».

«Μη μου ξαναμιλήσεις για τη γυναίκα μου και για τον ατζέντη μου!»

«Κάναμε μαζί του τρεις τρίωρες συνεντεύξεις. Στην πρώτη, σκέφτηκα να το πάω σε πιο 'εύκολα', όπως νόμιζα, θέματα, και του ζήτησα να μου μιλήσει για την Κλάουντια, την μητέρα των παιδιών του. Έγινε έξαλλος: 'Μην τολμήσεις να μου αναφέρεις αυτό το όνομα ποτέ ξανά!'. 'ΟΚ, πες μου τότε για τον πρώτο σου ατζέντη...'. 'Ούτε ν΄ ακούσω δεν θέλω γι' αυτόν τον αλήτη που μου έκλεψε τόσα λεφτά!'. Ακολούθως, ο Μαραντόνα και η πρώην σύζυγός του πλακωνόντουσαν διαρκώς στα δικαστήρια ενώ γυριζόταν η ταινία. Την πετύχαμε όμως τελικά, ακούγεται η φωνή της στην ταινία, πέρα από το αρχειακό υλικό που σε κάνει να ξεχάσεις το 2017 και το 2018 που φαίνονται να μισούν θανάσιμα ο ένας τον άλλον και σε πηγαίνει πίσω στα '80s όταν ακόμα ήταν ερωτευμένοι.

DIEGO MARADONA Facebook Twitter
Ως αρχηγός της Νάπολι αλώνει το Τορίνο τον Μάρτιο του 1986 (πίσω αριστερά διακρίνεται με σχισμένη μπλούζα ο Αντόνιο Καμπρίνι της Γιουβέντους). © David Cannon/ Getty Images/ Ideal Image

 

Πόσο συμπαθής είναι τελικά από κοντά ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα;

«(Παύση)... Κοίτα, είναι τύπος της πιάτσας. Δεν ήταν εύκολο να τον αγαπήσω όπως αγάπησα τον Άιρτον Σένα και την Έιμι Γουάινχαουζ. Είναι κάπως θλιβερό. Ο ίδιος επιζητεί με λαχτάρα την αγάπη αλλά επίσης αντιδρά με τρόπο που διώχνει τους άλλους μακριά. Είδα όμως και την καλή πλευρά του. Είδα στο μάτια του πόσο ευάλωτος είναι. Έχει ένα ωραίο χαμόγελο. Και όταν πάρει μπρος, διαπιστώνεις πόσο αληθινά χαρισματικός είναι. Μόνο να φανταστώ μπορώ πώς μπορεί να ήταν να ανήκεις στο στενό κύκλο του και να βγαίνεις μαζί του για χορό τις νύχτες της δεκαετίας του '80 στη Νάπολη! Όταν όμως του γυρίσει η διάθεση, γίνεται απότομα σκοτεινός και τότε μπορεί να σε εξορίσει από τη ζωή του διά παντός. Είναι πολλοί οι άνθρωποι που βρέθηκαν πολύ κοντά του και ξαφνικά μια μέρα κόπηκε μαχαίρι από τον ίδιο κάθε επαφή. Τους συναντάς και μπορείς να καταλάβεις τον πόνο τους όταν σου λένε ότι οι καλύτερες στιγμές στην ζωή τους ήταν τότε που υπήρξαν κολλητοί με τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Υπ 'αυτή την έννοια, υπάρχουν πολλές ομοιότητες με την περίπτωση της Έιμι». 

 

Με στοiχεία από το The Face

Οθόνες
3

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τόνι Λιούνγκ δεν παίζει τη μελαγχολία· την αφήνει να τον κοιτάζει

Πολιτισμός / Ο Τόνι Λιούνγκ δεν παίζει τη μελαγχολία· την αφήνει να τον κοιτάζει

Με αφορμή το Silent Friend της Ίλντικο Ενιέντι, ο Τόνι Λιούνγκ μιλά για την παιδική εγκατάλειψη, τη σιωπή που έγινε κινηματογραφική γλώσσα, το In the Mood for Love και τη συνεργασία με τον Γουόνγκ Καρ Γουάι που τον έσωσε από την υπαρξιακή πλήξη.
THE LIFO TEAM
Ο Χρυσός Φοίνικας θα προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις στο κοινό

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Ο Χρυσός Φοίνικας θα προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις στο κοινό

Το είχαμε γράψει πως η επιλογή στο φετινό Φεστιβάλ Καννών επικεντρώνεται στον πόλεμο, και τώρα έρχονται οι τιμητικές διακρίσεις και σχεδόν όλες επιβραβεύουν συρράξεις και αναταραχές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Αυτό το καλοκαίρι θα θυμηθούμε τον Γιώργο Λούκο. Επιτέλους, για το καλό που έκανε

Οθόνες / Αυτό το καλοκαίρι θα θυμηθούμε τον Γιώργο Λούκο. Επιτέλους, για το καλό που έκανε

Το αποτύπωμα μιας εποχής μάς παραδίδει στο ντοκιμαντέρ «2005-2015: Στα χρόνια του Λούκου» ο σκηνοθέτης Ηλίας Γιαννακάκης, σε μια απόπειρα να αποκατασταθεί η φήμη ενός ανθρώπου με σπουδαίο έργο που πολεμήθηκε όσο λίγοι.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Kάννες 2026: Gay έρωτες που επιβιώνουν σε καιρούς πολέμου

Aνταπόκριση από τις Κάννες / Kάννες 2026: Gay έρωτες που επιβιώνουν σε καιρούς πολέμου

Το Coward, το Bola Negra και το The Man I Love είναι τρεις ταινίες του επίσημου διαγωνιστικού του Φεστιβάλ Καννών για τον έρωτα και τον πόλεμο, που αναδεικνύουν ιστορικά διλήμματα και απαγορευμένα μυστικά από το παρελθόν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Τιτανικός Ωκεανός: Ένα πολυεπίπεδο στοίχημα pop φαντασίας και ευάλωτου ψυχισμού

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Τιτανικός Ωκεανός: Ένα πολυεπίπεδο στοίχημα pop φαντασίας και ευάλωτου ψυχισμού

Στο ντεμπούτο της στη μεγάλου μήκους μυθοπλασία η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη μας προσκαλεί  στο σαγηνευτκό σύμπαν της, δραπετεύει με χάρη και δύναμη, οργανώνει τα σύμβολα, οργώνει τις θάλασσες και βουτά στην υπέρβαση, απνευστί. 
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας «Μινώταυρος» για Χρυσό Φοίνικα

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Ένας «Μινώταυρος» για Χρυσό Φοίνικα

Ο σπουδαίος Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ επιστρέφει με ένα υπαινικτικό αριστούργημα για τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενσωματώνοντας σε αυτό ιδιοφυώς την «Άπιστη Σύζυγο» του Κλοντ Σαμπρόλ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Πικρές Γιορτές»: Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ αμφισβητεί τις προθέσεις του

Ανταπόκριση από τις Κάννες / «Πικρές Γιορτές»: Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ αμφισβητεί τις προθέσεις του

Ο σπουδαίος Ισπανός σκηνοθέτης επιστρέφει για 7η φορά στο Φεστιβάλ Καννών με έναν αυτοαναφορικό στοχασμό πάνω στα λανθασμένα κίνητρα και στη δεύτερη ευκαιρία μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Paper Tiger»: Μυστικά και ψέματα στις γειτονιές της Νέας Υόρκης

Ανταπόκριση από τις Κάννες / «Paper Tiger»: Μυστικά και ψέματα στις γειτονιές της Νέας Υόρκης

Μια σειρά από τραύματα κρύβει η ήσυχη καθημερινότητα μιας οικογένειας Αμερικανών εβραϊκής καταγωγής που μέχρι να μετακομίσει από το Κουίνς θα υποχρεωθεί να υποστεί σκληρή δοκιμασία.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
PARALLEL TALES

Ανταπόκριση από τις Κάννες / «Παράλληλες Ιστορίες»: Η Ιζαμπέλ Ιπέρ σε ένα σοφιστικέ ψυχολογικό δράμα

Ο Ασγκάρ Φαραντί εμπνέεται από τον Κισλόφσκι φτιάχνοντας μια διεισδυτική, αν και αργοκίνητη ταινία παράλληλων ιστοριών πάνω στο αγαπημένο του θέμα της δυαδικότητας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
TEENAGE SEX AND DEATH IN CAMP MIASMA ΟΡΓΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΙΝΕΦΙΛ HORROR ΜΕ ΤΗΝ ΤΖΙΛΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΟΝ

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Οργασμός και σινεφίλ horror με την Τζίλιαν Άντερσον

Μετά το «I saw the TV Glow», το Τζέιν Σέμπρουν έρχεται στις Κάννες με το «Teenage sex and death at Camp Miasma», ένα δοκίμιο πάνω στο slasher από τη σκοπιά του fan του είδους και με την προοπτική της queer ανατροπής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πίτερ Τζάκσον, Το “Κακό Γούστο” δικαιώνεται στις Κάννες

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Πίτερ Τζάκσον: Το «Κακό Γούστο» δικαιώνεται στις Κάννες

O Aμερικανός κινηματογραφιστής έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για το σύνολο της καριέρας του, μια διάκριση που, όπως είπε ο ίδιος χαριτολογώντας, δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα έπαιρνε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Τζένη Τζένη»: Σαν να μην πέρασε μια μέρα

The Review / «Τζένη Τζένη»: Σαν να μην πέρασε μια μέρα

Αναμενόμενη και δικαιολογημένη η μεγάλη επιτυχία της παράστασης που ανεβάζει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ο Νίκος Καραθάνος. Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει με τον Χρήστο Παρίδη για το δύσκολο σκηνικό εγχείρημα, θυμούνται το παλιό ελληνικό σινεμά αλλά και το θρυλικό συγγραφικό δίδυμο Γιαλαμά-Πρετεντέρη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Σουέλ»: Το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη γίνεται ταινία

Οθόνες / «Σουέλ»: Το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη γίνεται ταινία

Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το βραβευμένο λογοτεχνικό έργο γίνεται ταινία από τον Αλέξανδρο Βούλγαρη. Η LiFO βρέθηκε στα γυρίσματα και στην κοινή τους συνέντευξη, μητέρα και γιος, μιλούν για τη συνεργασία τους και τη μεταφορά του στον κινηματογράφο.
M. HULOT

σχόλια

1 σχόλια
Είδες πουθενά να λέω πως δεν ήταν αυτήν η δουλειά του?Το να κλωτσάει καποιος μια μπάλα (ας ειναι και ο καλύτερος του κόσμου )αυτομάτως δικαιολογεί το να ειναι ένας άξεστος απαράδεκτος τοξικός τύπος ?εχει κάποιου είδους ασυλία ας πούμε;