Aποστολή Κάννες 2019: Είδαμε το Rocketman, την ταινία για τον Elton John

Aποστολή Κάννες 2019: Είδαμε το Rocketman, την ταινία για τον Elton John Facebook Twitter
Στο ξεκίνημα, ο Τζον μπουκάρει σε ένα πολυτελές κέντρο αποτοξίνωσης ντυμένος με την εξωφρενική πανοπλία του (φτερά, πούπουλα, παρδαλός in extremis), αποφασισμένος να δώσει ένα τέλος στην κατρακύλα του ποτού και των ουσιών.
1

Ο συνδετικός κρίκος που ενώνει το «Bohemian Rhapsody» με το «Rocketman» είναι εμφανής: ο Ντέξτερ Φλέτσερ, που σκηνοθέτησε εξ ολοκλήρου το δεύτερο και μάζεψε τα κομμάτια που άφησε ο Μπράιαν Σίνγκερ στο πρώτο (αν και ήταν εκείνος που επρόκειτο να το γυρίσει αρχικά), δίνει ενέργεια και ζωτικότητα σε μια βιογραφία που εξιστορεί το ταπεινό ξεκίνημα ενός παθιασμένου original και τον απογειώνει αγιογραφικά στη στρατόσφαιρα του ειδώλου της ροκ.

 

Από κει και πέρα, αρχίζουν οι διαφορές. Ο Έλτον Τζον είναι ζωντανός και μια χαρά, παρά τις δυσκολίες στην κίνηση που τον εμπόδισαν την παραδοσιακή του ανάβαση στις σκάλες του Palais στο Φεστιβάλ Καννών, και επόπτευσε το πρότζεκτ από τη γέννησή του, φροντίζοντας να μην παραλειφθούν από τη λογοκρισία οι ακατάλληλες σκηνές που καθόρισαν την εκτόξευσή του στη χρυσή πενταετία της παντοδυναμίας του και στάθηκαν η ευχή και η κατάρα που τον οδήγησαν στη λυτρωτικά ισορροπημένη ζωή που διανύει σήμερα.

 

Το «Rocketman», που προβάλλεται εκτός διαγωνιστικού προγράμματος στο φεστιβάλ, δεν ποζάρει ως δράμα με εμβόλιμες σκηνές μουσικής αλλά στήνεται χωρίς ενδοιασμούς ως μιούζικαλ, έτοιμο για τη θεατρική του μεταφορά!

 

Το «Rocketman», που προβάλλεται εκτός διαγωνιστικού προγράμματος στο φεστιβάλ, δεν ποζάρει ως δράμα με εμβόλιμες σκηνές μουσικής αλλά στήνεται χωρίς ενδοιασμούς ως μιούζικαλ, έτοιμο για τη θεατρική του μεταφορά ‒ τα μουσικοχορευτικά κομμάτια μοιάζουν με ξεσπάσματα συνθετικής και στιχουργικής έμπνευσης στο ύφος του «Grease», αλλά με το ειδικό βάρος ενός πιανίστα και τραγουδιστή που βίωσε τα πάντα και τα εξέφρασε πολύ προσωπικά, αγγίζοντας εκατομμύρια ανθρώπους.

 

Στο ξεκίνημα, ο Τζον μπουκάρει σε ένα πολυτελές κέντρο αποτοξίνωσης ντυμένος με την εξωφρενική πανοπλία του (φτερά, πούπουλα, παρδαλός in extremis), αποφασισμένος να δώσει ένα τέλος στην κατρακύλα του ποτού και των ουσιών. Ο στόχος είναι να συμφιλιωθεί με το παιδί που δεν αγαπήθηκε από τους γονείς του (με εξαίρεση τη γιαγιά) και δεν κατάφερε να βρει ζεστασιά στις πρώτες του σχέσεις, ειδικά στον σεξουαλικό/επαγγελματικό του δεσμό με τον υπολογιστικό, εκμεταλλευτή μάνατζέρ του Τζον Ριντ (ο Ρίτσαρντ Μάντεν από το «Game of Thrones»), ο οποίος μάλιστα ανέλαβε και τους Queen παράλληλα, τη δεκαετία του ’70.

 

Με αναδρομές συναντάμε τον μικρό Ρέτζιναλντ Ντουάιτ, με έναν πατέρα ψυχρό και μια συνοικιακά glamorous μητέρα, εντελώς απασχολημένη με τον εαυτό της, να μαθαίνει πιάνο και να αναπολεί την εξιδανικευμένη παιδική του ηλικία με λύπη αλλά και ενδιαφέροντα ξεσπάσματα απόδρασης στο «The bitch is back» και στους καβγάδες στο τοπικό μπαρ, στο «Saturday night is alright for fighting».

 

Η σχέση του με τον στιχουργό Μπέρνι Τόπιν (ο Τζέιμι Μπελ του «Μπίλι Έλιοτ») παραμένει η συναισθηματική άγκυρα της ταινίας μέσα από τους κλυδωνισμούς και το υπερβολικό lifestyle της αμερικανικής περιόδου και λειτουργεί καλύτερα από τις υπόλοιπες, που σκιτσάρουν, παρά εμβαθύνουν, τον χαρακτήρα του. Το σκαρίφημα του υπέροχου «Your Song» είναι, όπως αναμενόταν άλλωστε, μία από τις πιο συγκινητικές και τρυφερές στιγμές της ταινίας.

 

Aποστολή Κάννες 2019: Είδαμε το Rocketman, την ταινία για τον Elton John Facebook Twitter
Ο Τάρον Έτζερτον, όπως και ο Ράμι Μάλεκ στο «Bohemian», συλλαμβάνει απόλυτα μια τρελή, εξωγήινη περσόνα που κοπανιέται στα πλήκτρα και προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους πως δεν έχει καμία σχέση με το αγόρι που άφησε πίσω του.

 

Ο Τάρον Έτζερτον, όπως και ο Ράμι Μάλεκ στο «Bohemian», συλλαμβάνει απόλυτα μια τρελή, εξωγήινη περσόνα που κοπανιέται στα πλήκτρα και προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους πως δεν έχει καμία σχέση με το αγόρι που άφησε πίσω του. Στις σκηνικές του παραστάσεις ίπταται και μεθά, βουτά με δύναμη στο τρανς και ταυτίζεται με έναν φανταστικό Άγγλο καουμπόη.

 

Στις στιγμές της μοναξιάς, ο Έτζερτον, ο οποίος τραγούδησε πολύ σωστά με τη δική του φωνή, μένει δραματικά μετέωρος. Ενώ ο Φλέτσερ ελέγχει με μπρίο το καρναβαλικό πουσάρισμα της πλοκής, φαίνεται να κολλάει τα κομμάτια του παζλ που ο ίδιος ο Έλτον Τζον θέλησε να παρουσιάσει ως ενδεδειγμένα ‒ όταν ένας καλλιτέχνης ευλογεί και δίνει την άδεια εμπλεκόμενος, τα οφέλη συνήθως ισοφαρίζουν τις παγίδες.

 

Το «Rocketman», ωστόσο, δεν ξεπατικώνει με ευλάβεια τις εμφανίσεις του Τζον, από το εμβληματικό του ντεμπούτο του στο Trobadour του Λος Άντζελες μέχρι το σκάλωμα στα τέλη της πρώτης του δεκαετίας. Εφορμά από τη γνωστή εικονογραφία και συνθέτει κινηματογραφικές σκηνές, όπου αντιπαλεύουν η πρωτοφανής, μεταδοτική διάθεση του Τζον να μοιραστεί ένα φανταστικό, απελευθερωμένο σύμπαν με την προσωπική του απογοήτευση που έπνιγε στην υποκρισία και στην ασταμάτητη σειρά εξαρτήσεων ‒ όπως μας πληροφορεί στο φινάλε, μόνο το shopping διατήρησε αλώβητο!

 

Θα μπορούσε κάποιος να δει το «Rocketman» ως ένα «Elton John’s Greatest Hits» με δραματικές γέφυρες, αλλά, παρά τις αδυναμίες της, η δημιουργία του Φλέτσερ πιάνει υποδόρια το πνεύμα, τις προσωπικές συγκρούσεις και την ευαισθησία μιας ξεχωριστής περίπτωσης στην ιστορία της παγκόσμιας ποπ, στην παρατεταμένη στιγμή της τρέλας του. 

 

 
Οθόνες
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Οθόνες / American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Η American Apparel πουλούσε απελευθέρωση, αλλά πίσω από τις βιτρίνες και το φίνο βαμβάκι το brand ήταν βουτηγμένο στα σκάνδαλα: σεξουαλική παρενόχληση, κατάχρηση εξουσίας και ένα εργασιακό κλίμα που κάθε άλλο παρά cool ήταν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Movies

Οθόνες / Η σπαρταριστή επιστροφή των «Τρελών Σφαιρών» και 9 ακόμα λόγοι για να πάτε σινεμά

Ο Λίαμ Νίσον δείχνει την κωμική στόφα του, η Άλισον Μπρι και ο Ντέιβ Φράνκο πρωταγωνιστούν στην πιο αναμενόμενη ταινία τρόμου της χρονιάς, η νέα ταινία των αδερφών Νταρντέν και 4 επανεκδόσεις – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM