ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Η ιστορία του Λεοντανθρώπου των Παγετώνων

Η ιστορία του Λεοντανθρώπου των Παγετώνων Facebook Twitter
1

Το 1939, λίγες μόνον ημέρες πριν την κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί Robert Wetzel και Otto Völzing έκαναν έρευνες στο σπήλαιο Hohlenstein-Stadel στην  περιοχή Hohlenstein, κοντά στο Αsselfingen της Νότιας Γερμανίας.

Με το ξέσπασμα του πολέμου, την τελευταία μέρα της ανασκαφής, οι Wetsel και Völzing περισυνέλεξαν έναν σωρό οστέινων θραυσμάτων, και στη συνέχεια κάλυψαν βιαστικά τα στρώματα στα οποία είχαν φτάσει. Έπρεπε να περάσουν όμως περισσότερα από 30 χρόνια μέχρι να ασχοληθεί κάποιος συστηματικά με εκείνον τον σωρό οστών και να διαπιστώσει ότι συνέθεταν ένα σπάνιο ειδώλιο όρθιας ανθρώπινης μορφής. Αρχικά ήταν ακέφαλο, αλλά αργότερα βρέθηκαν περισσότερα κομμάτια που συνανήκαν και έτσι διαπιστώθηκε ότι το ειδώλιο είχε κεφαλή λιονταριού.

Ο Λεοντάνθρωπος, όπως ονομάστηκε, είναι αρκετά ευμεγέθης: έχει ύψος 29.6 εκ., πλάτος 5.6 εκ και πάχος 5,9 εκ. Είναι ένα θαυμάσιο γλυπτό, που ο καλλιτέχνης του σκάλισε σε ένα χαυλιόδοντα μαμούθ χρησιμοποιώντας λεπίδα πυριτόλιθου και το γυάλισε χρησιμοποιώντας το σάλιο του και ένα κομμάτι δέρμα. Πειραματικές έρευνες απέδειξαν μάλιστα ότι χρειάστηκαν περίπου 320 ώρες για την κατασκευή του.

Ο Λεοντάνθρωπος χρονολογήθηκε πρόσφατα ακόμη παλαιότερα από ό,τι είχε αρχικά θεωρηθεί (32.000 π.Χ.), δηλαδή στο 40.000 π.Χ., με βάση νεώτερα ευρήματα ανασκαφής που έγινε ξανά στα στρώματα που βρέθηκε το ειδώλιο στο σπήλαιο Hohlenstein. Κατά τις πρόσφατες ανασκαφές του Κlaus-Joachim Kind βρέθηκαν επιπλέον 1000 περίπου οστέινα κομμάτια, κάποια μικρότατα, ορισμένα από τα οποία συγκολλώνται στο ειδώλιο. Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό σύντομα ο Λεοντάνθρωπος θα αποκτήσει πιο ολοκληρωμένη εικόνα, γεγονός που ίσως διαφωτίσει και κάποια ζητήματα σχετικά με την ερμηνεία του. Στη σημερινή του μορφή το ειδώλιο είναι συγκολλημένο από 220 κομμάτια και λείπει περί το 30% του συνόλου.

Ο Λεοντάνθρωπος είναι το αρχαιότερο ζωομορφικό γλυπτό του κόσμου και ένα από τα παλαιότερα έργα τέχνης που έφτιαξε ο άνθρωπος. Η σπουδαία σημασία που έχει το συγκεκριμένο ειδώλιο είναι ότι αποδεικνύει τη δυνατότητα του ανθρώπου που το δημιούργησε να φανταστεί και να εκτελέσει λεπτομερώς μια ανύπαρκτη, σύνθετη μορφή: έναν άνθρωπο με κεφαλή λιονταριού -ή ένα λιοντάρι όρθιο σε στάση ανθρώπινη. H δεύτερη περίπτωση είναι λιγότερο πιθανή, δεδομένου ότι στο αριστερό χέρι του έχουν αποδοθεί έξι παράλληλες εγχάρακτες γραμμές. Στα καινούργια κομμάτια που βρέθηκαν περιλαμβάνεται το δεξιό χέρι και φαίνεται ότι και αυτό έφερε κάποια διακόσμηση. Ακόμα κι αν, όπως έχει υποτεθεί, η μορφή που παριστάνεται είναι ένας άνθρωπος που φορά λεοντή, ίσως ένας σαμάνος-μάγος της περιοχής, η ικανότητα του καλλιτέχνη να συνθέσει τα δύο στοιχεία (ζωόμορφο και ανθρωπόμορφο) συνιστά σπουδαιότατο επίτευγμα - σταθμό στη διανοητική πορεία του ανθρώπινου είδους.

Πολλές υποθέσεις έχουν γίνει για τον Λεοντάνθρωπο, κυρίως όσον αφορά το φύλο του. Κάποιοι μελετητές τον θεωρούν άνδρα (lion man) και άλλοι γυναίκα (lion woman). Ευτυχώς στην ελληνική γλώσσα, όπως και στη γερμανική (Löwenmensch), μπορούμε να μην πάρουμε θέση, αποκαλώντας τη μορφή απλώς Λεοντάνθρωπο.

Θα αναρωτιέται ίσως κανείς τι γυρεύει ένα λιοντάρι σε μια σπηλιά της Γερμανίας. Είναι όμως γνωστό ότι στην ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο που ανήκει το ειδώλιο, ζούσαν στην περιοχή τα ευρωπαϊκά λιοντάρια των σπηλαίων (Panthera leo europaea), που δεν διέθεταν (ακόμη και τα αρσενικά) την πλούσια χαίτη των αφρικανικών.

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι στην ίδια περιοχή,  στο Hohle Fels, κοντά στο Hohlenstein-Stadel, ο δρ. Nicholas Conard βρήκε πρόσφατα ένα ακόμη μικρό λεοντόμορφο ειδώλιο. Αυτό αποδεικνύει ότι η μορφή του λιονταριού είχε αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία, ίσως μυθολογική υπόσταση, για την ανθρώπινη κοινότητα τουλάχιστον αυτής της περιοχής, αν όχι ευρύτερα.

Το πρωτότυπο ειδώλιο του Λεοντανθρώπου φυλάσσεται στο Μουσείο της γερμανικής πόλης Ulm, ωστόσο πιστά αντίγραφα βρίσκονται στην Αμερική, στην Ελβετία, στη Γερμανία και το Τόκυο.

Αφορμή για την σημερινή ανάρτηση αποτελεί η πολυαναμενόμενη έκθεση Ice Age Art: Arrival of the Modern Mind που εγκαινιάζεται σε λίγες μέρες, στις 7 Φεβρουαρίου, στο Βρετανικό Μουσείο και θα διαρκέσει ως τις 26 Μαΐου. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, αναμένεται να εκτεθούν σπουδαία έργα τέχνης από την αυγή της τέχνης της ανθρωπότητας που χρονολογούνται από το 40.000 ως το 10.000 π.Χ. Τα αρχαία τέχνεργα θα παρουσιαστούν μαζί με έργα τέχνης των Henry Moore, Mondrian και Matisse. Από τα πιο σημαντικά εκθέματα θεωρείται ένα αφηρημένο γλυπτό από το Lespugue της Γαλλίας που επηρέασε ιδιαιτέρως τα γλυπτικά έργα του Picasso τη δεκαετία του 1930.

Στο παρακάτω βίντεο της αγγλικής τηλεόρασης παρουσιάζεται η έκθεση, πριν τα επίσημα εγκαίνιά της

Αρχαιολογία & Ιστορία
1

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Αθήνα και η Ρώμη εξακολουθούν να μας ανοίγουν τα μάτια

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η Αθήνα και η Ρώμη εξακολουθούν να μας ανοίγουν τα μάτια

Στο νέο βιβλίο της Μέρι Μπερντ, κορυφαίας προσωπικότητας των Kλασικών Σπουδών, αναδεικνύονται οι τρόποι με τους οποίους οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες προσφέρουν συναρπαστικές απαντήσεις σε κρίσιμα σύγχρονα ερωτήματα.
THE LIFO TEAM
Καισαριανή 1944: Όταν ο φακός ανήκει στον θύτη

Ιστορία μιας πόλης / Καισαριανή 1944: Η ιστορία μέσα από το φακό του θύτη

Οι νέες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή ανοίγουν ένα δύσκολο πεδίο: τι σημαίνει να βλέπουμε την Ιστορία μέσα από το βλέμμα εκείνου που ασκεί τη βία; Ο ιστορικός Βαλεντίν Σνάιντερ εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Περιήγηση στον μεσοπολεμικό Πειραιά

Μεσοπόλεμος / «Αν ο Δάντης έβλεπε τις συνοικίες του Πειραιά, θα έγραφε μια νέα "Κόλαση"»

Οι ρεπόρτερ της πειραιώτικης εφημερίδας «Νέοι Καιροί» καταγράφουν τον Απρίλιο του 1930 όσα βλέπουν γυρνώντας στην περιοχή, αυτό «το κέντρο της λαθρεμπορίας, ατιμίας, βρώμας».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
«Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στον Αϊ Γιώργη»

Ιστορία μιας πόλης / Αράχωβα: «Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στον Αϊ Γιώργη»

Στην Αράχωβα, ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι μια τελετουργία όπου η πίστη, η ιστορία και η συλλογική μνήμη γίνονται ένα. Ο λαογράφος Πάρης Ποτηρόπουλος εξερευνά το «Πανηγυράκι» και θέτει το ερώτημα: πρόκειται για μια βιωμένη παράδοση ή για μια σύγχρονη αναπαράσταση προσαρμοσμένη στο σήμερα;
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

Lifo Videos / Αντώνης Λιάκος: «Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

Από τους πιο επιδραστικούς ιστορικούς στον δημόσιο χώρο, ο Αντώνης Λιάκος επιστρέφει στα νεανικά του χρόνια της έντονης πολιτικοποίησης, στέκεται στα όσα «τρομακτικά» συμβαίνουν στη διεθνή σκηνή και επισημαίνει τα προβλήματα της Ελλάδας που θα απασχολήσουν τον ιστορικό του μέλλοντος.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η εξάπλωση του «Μαύρου Θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η εξάπλωση του «μαύρου θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Η μαύρη πανώλη στοίχισε τη ζωή σε περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους στα μέσα του 14ου αιώνα και ήταν, σύμφωνα με ένα νέο βιβλίο, «η πιο θανατηφόρα φυσική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας».
THE LIFO TEAM
Μανόλης Κορρές: «Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε το Ηρώδειο όπως ήταν»

Αθήνα / Μανόλης Κορρές: «Λίγοι γνωρίζουν πως το Ηρώδειο διέθετε στέγη»

Αφότου αναστηλώθηκε τη δεκαετία του ’50, το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού καθιερώθηκε ως η κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών. Με αφορμή το επικείμενο κλείσιμό του λόγω εργασιών, ο επικεφαλής συντήρησης μνημείων της Ακρόπολης αποκαλύπτει κάποια «μυστικά» του και αναφέρεται σε εγκεκριμένες μελλοντικές παρεμβάσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος το «σβήσιμο» της Χατσεψούτ;

Πολιτισμός / Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος την εξαφάνιση της Χατσεψούτ από την ιστορία;

Μελέτη που επανέρχεται στο προσκήνιο αμφισβητεί την παλιά εκδοχή ότι τα αγάλματα της Χατσεψούτ καταστράφηκαν από εκδίκηση και συνδέει μεγάλο μέρος της φθοράς τους με τελετουργικό σπάσιμο και μεταγενέστερη επαναχρησιμοποίηση.
THE LIFO TEAM
Από τον χρησμό στην εξουσία: Η άγνωστη ιστορία της Δωδώνης

Ιστορία μιας πόλης / Από τον χρησμό στην εξουσία: Η άγνωστη ιστορία της Δωδώνης

Πώς ένας υπαίθριος ιερός χώρος μετατράπηκε σε ένα από τα σημαντικότερα μνημειακά συγκροτήματα της αρχαιότητας; Και τι μας αποκαλύπτει η εξέλιξη της Δωδώνης για τη σχέση ανάμεσα στην εξουσία, τη λατρεία και την κοινωνική ζωή; Η δρ. Βαρβάρα Ν. Παπαδοπούλου μας ξεναγεί στον χώρο.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Ρουκετοκίνητα, ρομπότ και βιντεοκλήσεις στον ελληνικό Μεσοπόλεμο

Μεσοπόλεμος / «Τα “ρομπότς” θα κάμνουν τα φαγητά»

Οι εφημερίδες της εποχής έκαναν προβλέψεις για τις τεχνολογικές εξελίξεις, σύμφωνα με τις οποίες «θα είμεθα οι απόλυτοι κύριοι των μηχανών, όχι οι δούλοι των» μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, και δεν έπεσαν έξω.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Αμφίπολη: Η θεά, οι όρκοι και ένας μύθος που ταξίδεψε στον χρόνο

Ιστορία μιας πόλης / Αμφίπολη: Η θεά, οι όρκοι και ένας μύθος που ταξίδεψε στον χρόνο

Πόσο βαθιά μπορεί να ριζώσει ένας μύθος σε μια πόλη; Μπορεί μια θεότητα να ταξιδέψει μαζί με τους αποίκους και να γίνει μέρος της πολιτικής και συλλογικής τους ταυτότητας; Ο καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας Δημήτρης Δαμάσκος εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Τι ρωτούσαν τους θεούς οι αρχαίοι Έλληνες;

Ιστορία μιας πόλης / Αρχαία Δωδώνη: Τι ρωτούσαν τους θεούς οι αρχαίοι Έλληνες;

Μπορεί ένα δέντρο να δίνει χρησμούς; Ποιοι άνθρωποι ταξίδευαν μέχρι την Ήπειρο για μια απάντηση από τον θεό; Και τι μας λένε σήμερα τα μικρά μολύβδινα ελάσματα για τους φόβους και τις ελπίδες τους; Η δρ. Βαρβάρα Ν. Παπαδοπούλου απαντά.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ

σχόλια

1 σχόλια