1. Συμφωνώ με την/τον προλαλήσασα/ντα. Μην το βάζεις κάτω, γιατί η εύρεση εργασίας (πόσο μάλλον σε ένα καλό περιβάλλον) ειναι εργασία από μονη της.
2. Συμβουλή, να μην παίρνεις προσωπικά τις απορρίψεις, το οποίο κατά τη γνώμη μου μπορείς να το πετύχεις οριοθετώντας το χρόνο μέσα στη μέρα σου δημιουργώντας blocks. Για παράδειγμα, 1 ώρα ψάξιμο και καταγραφή δουλειών online, 2 ώρες ψάξιμο δια ζώσης και δημόσιες σχέσεις, 2 ώρες βελτιστοποίηση βιογραφικού, 2 ώρες upskilling, και φυσικά το πιο σημαντικό από όλα τα χόμπυ που αγαπάς και η κοινωνικοποίηση με ανθρώπους που αγαπάς. Με αυτό τον τρόπο το μυαλό σου σταδιακά ίσως να μπορέσει να απεμπλακεί από ένα ενδεχόμενο σπιραλ αρνητικών σκέψεων και απελπισίας.
Επίσης, όλα αυτά που περιγράφεις πράγματι ισχύουν. Ωστόσο συνυπολόγισε και το εξής. Ο/Η εργοδότης ειναι ένας άνθρωπος ο οποίος αντιμετωπίζει μια σειρά απο προβλήματα τα οποία θέλει να λύσει, ιδανικά με το χαμηλότερο κόστος (είτε λόγω απληστίας είτε λόγω κακής δικής του διαχείρισης και κακό allocation πόρων είτε για πολλούς άλλους λόγους). Εσύ, ως εργαζόμενος/η, έρχεσαι να τον απομπλέξεις από κάποιες δραστηριότητες ούτως ώστε αυτός/η να ασχολείται με κάποιες άλλες. Επομένως, όταν πας για μια συνέντευξη ή ένα δοκιμαστικό, αυτό που συμβαίνει ειναι να προσπαθεί να χτιστεί μια γέφυρα εμπιστοσύνης (και από τη δική σου μεριά αλλά και από τη δική του, ασχέτως του ότι ο/η εργοδότης ειναι σε θέση ισχύος). Αν ο/η εργοδότης έχει άμεση ανάγκη για άτομο με εμπειρία άμεσα, γιατί αλλιώς δε θα μπορεί να υλοιποιήσει βασικές δραστηριότητες της επιχείρησής του (άρα να έχει ζημία), τότε στο δοκιμαστικό θα παίζει μεγάλο ρόλο η εκτελεστική σου ικανότητα και ακρίβεια.
Αν, όμως ο/η εργοδότης δεν έχει τόσο άμεση ανάγκη που να απαιτεί ένα πιο έμπειρο άτομο, τότε μπαίνει και στη διαδικασία να αξιολογεί και άλλα *ποιοιτικά* στοιχεία σου (π.χ. πόσο επικοινωνιακός είσαι, πόσο αυθεντικός είσαι κλπ).
Και μέσα σε όλα αυτά, σκέψου ότι αυτή/ος ο/η εργοδότης ειναι ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει με ένα συγκεκριμένο τρόπο κι έχει ένα συγκεκριμένο mindset με συγκεκριμένες προκαταλήψεις και πεποιθήσεις. Οπώς αντίστοιχα και εσύ. Επομένως, η επιλογή του/της και η αξιολόγηση του ρίσκου του/της δεν ειναι σχεδόν ποτέ "αντικειμενικό", καθολικό και οριζόντιο.
TL;DR;
Αν δεν του/της κάνεις, δε θα σε πάρει. Αν του/της κάνεις, θα σε πάρει. Όπως κι εσένα αν δεν σου κάνει, θα σηκωθείς να φύγεις με την πρώτη ευκαιρία.
