ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
13.8.2020 | 11:28

Η αλήθεια και μόνο η αλήθεια

Κανονικά θα έπρεπε να νιώθω ότι απολογούμαι αλλά πραγματικά δε νιώθω καμία τύψη.Μένω με τη γυναίκα και το γιο μου που είναι 3 ετών.Όλα αυτά τα χρόνια έχω σκυλοβαρεθεί τη ζωή μου.Τάισε το παιδί,πλύνε το παιδί,παίξε με το παιδί.ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ.Αν γινότανε να πατήσω ένα μοχλό και να μη γίνει τίποτα από όλα αυτά θα το έκανα αυτή ακριβώς τη στιγμή.Για να μην τα τινάξω όλα στο αέρα λοιπόν και τους παρατήσω αβοήθητους άρχισα να παίρνω την παλιά μου ζωή πίσω στα κρυφά.Ξαφνικά η εταιρία μας έχει συνέδριο το ΣΚ,και καλά,και εγώ πάω σε βουνά και θάλασσες,κάτι που δυστυχώς η γυναίκα είναι τόσο αρρωστοφοβική,που δε θα κάνει,εκτός κι αν ήμουν γιατρός.Υπερωρίες στη δουλειά,και καλά,κι εγώ με τα φιλαράκια μου λιώνουμε στο playstation.Και άλλα παρόμοια.Δυστυχώς,και αφού κάθε συζήτηση κατέληξε σε τσακωμό,αναγκάζομαι να λέω ψέματα για να νιώθω που δεν άφησα τη ζωή που αγαπούσα πίσω.ΟΧΙ,ΔΕ ΛΥΠΑΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ!!!
11
 
 
 
 
σχόλια
Πόσο σε καταλαβαίνω φιλαρακο μου.Κι εγώ έτσι ένιωθα μετά από λίγα ψυχοφθόρα χρόνια με τη γυναίκα και τα παιδιά αλλά τουλάχιστον έκανα υπομονή και μόλις πήγαν 18 τους έκανα ξήγα να βρούνε δουλειά,τους έδωσα ότι είχα σε σπίτια και αυτοκίνητα,παράτησα τη σχιζοφρενή και παρανοϊκή πρώην σύζυγο και το μπούλο.Δεν κάνουμε εμείς γι'αυτά.
Πάλι καλά που δεν την απάτησες, γιατί αυτό φοβόμουν πως θα διάβαζα. Αλλά πώς γίνεται κάποιος να έχει βαρεθεί το παιδί του; Από τη στιγμή που θέλεις μια ανάπαυλα στη ζωή σου, γιατί δεν μιλάς ανοικτά στη γυναίκα σου πως θέλεις λίγο χρόνο για σένα και τη κοροϊδεύεις; Γιατί δεν μιλάς ανοικτά αφού δεν κάνεις κάτι άσχημο;Μάλλον μπορεί να μην ήταν για σένα η δημιουργία οικογένειας.
Γιατί πατήσατε εξ αρχής τη ζωάρα σας, παντρευτήκατε και γίνατε γονέας; Κάτι τέτοια συναντώ, συχνάκις πλέον, κι ύστερα ξεκαρδίζομαι όταν ακούω ότι τα παιδιά για να μεγαλώσουν ισορροπημένα και σωστά χρειάζονται και τους δύο γονείς, ως εκπροσώπους των δύο φύλων. Κι αυτή τη στιγμή ξαναξεκαρδίζομαι.Και μια και αυτό επιθυμείτε από τη ζωή σας, σας εύχομαι σύντομα να απαλλαγείτε χωρίς τύψεις από τα πρόσωπα που σας καταδυναστεύουν, ήτοι το παιδί και τη γυναίκα σας. Εύχομαι, βεβαίως, να είναι υγιείς οι άνθρωποι και να σας αφήσουν πλέον να αφοσιωθείτε στα σημαντικά του βίου σας, βουνά, λαγκάδια, θάλασσες και ,, PlayStation
"Για να μην τα τινάξω όλα στο αέρα λοιπόν και τους παρατήσω αβοήθητους...". Το μη χείρον βελτιστον σα να λεμε? Οχι σε αυτη την περιπτωση. Δε δινεις σημαντικές πληροφοριες κ φοβαμαι οτι το κανεις σκόπιμα. Πχ η γυναικα σου εργάζεται (αρα εχει κ αυτη, οπως κ εσύ, περιορισμένο χρονο)? Η γυναικα σου ασχολείται με το παιδι (που φανταζομαι πως ναι αλλιως θα το ειχες αναφέρει) ή τα περιμενει ολα απο σενα? Αυτης νομίζεις δεν της λειπει μια ζωη χωρις ευθύνες κ υποχρεώσεις? Η μηπως περίμενες να εισαι παροχεας γενετικού υλικου κ κατα τα αλλα να μη συμβαλεις στο μεγάλωμα του παιδιού? Αν θελεις δινεις μια απαντηση. Τελευταιο αλλα σημαντικο, απο επικοινωνία πως πατε? (ρητορικό το ερωτημα κατα πάσα πιθανοτητα..)
Λυπάμαι εγώ όμως... Είναι πολύ ωραίο να αποποιείσαι τις ευθύνες. Λυτρωτικό ε? Θα είχε ενδιαφέρον αργότερα και κάποιος άλλος να το κάνει ... η γυναίκα σου? το παιδί σου? Οι μαλακίες πληρώνονται σε αυτή τη ζωή... Την ξέρεις τη συνέχεια της ιστορία σου. την έχεις προδιαγράψει.
Δηλαδή από τη ζωή σου ως εργένης σου έλειψε το playstation? Σε λυπάμαι πραγματικά. Θα μετανιώσεις στο μέλλον που χάνεις στιγμές με το παιδί σου. Δε σε κατακρίνω για τα υπόλοιπα. Ο έρωτας μπορεί να σου τελείωσε. Οκ, χώρισε και τέλος.
Αν ήθελες την παλιά σου ζωή, να πρόσεχες όταν την έχωνες! Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν μόνα τους, θέλουν φροντίδα και έχεις ευθύνες απέναντι τους! Είσαι ανεύθυνος, αναίσθητος και ανώριμος..... Είναι τα πιο ευγενικά που μπορώ να σου πω απ όλα όσα σου ταιριάζουν για στόλισμα....
Προσωπικά μου φαίνεται πολύ καλύτερος αυτός ο τρόπος χειρισμού μιας οικογενειακής ή/και εσωτερικής κρίσης σε αντιδιαστολή με τον χωρισμό. Ο χωρισμός και το διαζύγιο φέρνουν τετελεσμένα. Άλλωστε μπορεί αφότου ξεδώσεις, να βαρεθείς το πλέιστέισον και να εκτιμήσεις και πάλι τα καλά της οικογενείας (ρώτα και μας τους μόνους!). Πρόσεξε μόνο τα μπλεξίματα με άλλες γυναίκες, εκεί ξεκινά ο δρόμος χωρίς επιστροφή.