Στο σημερινό «Α μπα»: δεν γελάει κανείς εκτός από εσένα

 

__________________
1.


Καλησπερα Αμπα. Διαβαζω εδω και καμποσο καιρο τις ερωτησεις του κοινου σου και τις απαντησεις που δινεις και εχω ενα θεμα που θα ηθελα πολυ να δω τι πιστευεις... Ειχα μια σχεση απο τα 14 μου μεχρι τα 19 και εληξε προσφατα γτ εγω σπουδαζα εκτος και αυτος βρηκε αλλου ενδιαφερον...ολα αυτα τα χρονια που ημασταν μαζι δεν ηταν παντα καλα γτ χωριζαμε συχνα αλλα παντα καταληγαμε μαζι...εγω την τελευταια φορα που ημασταν μαζι πριν το χωρισμο ειχα αποφασισει οτι ειμαι εκει και πως δεν θελω αλλον οτι πραγματικα τον αγαπαω...και μια μερα λογω ενστικτου τον πειθω και μου τα λεει ολα...τον αφηνω να προχωρησει με την κοπελια εκανα πισω αλλα αυτος παντα επικοινωνουσε και με πλησιαζε συνηθως για πονηρο σκοπο...μετα απο ενα σκηνικο απλα σταματησαμε να μιλαμε με πληγωσε για τελευταια φορα...αλλα εγω ειμαι ακομα πολυ πληγωμενη...νιωθω μοναξια και δεν μπορω ουτε με τον εαυτο μου να ασχοληθω γτ δεν θελω...πως θα περασει? Τι να κανω για να μην με πληγωνει πια ολο αυτο? Αισθανομαι οτι δν θα καταφερω να νιωσω παλι...τι πιστευεις?- Κ.

 

Ότι θα σου περάσει.


Δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να μην σε πληγώνει όλο αυτό, με την έννοια ότι δεν μπορείς να εκβιάσεις τα συναισθήματά σου για να αλλάξουν πιο γρήγορα. Πρέπει να τα αφήσεις να εξελιχθούν, και χρειάζεται χρόνος. Δες το σαν μπόλιασμα δέντρου. Συμβαίνει σε μια στιγμή, αλλά η ολοκλήρωση χρειάζεται χρόνο.

 

Στο σημερινό «Α μπα»: δεν γελάει κανείς εκτός από εσένα

 

__________________
2.


Ερωτευμένη με celebrity. Πως τον προσεγγίζεις;- Βάσω

 

Η λέξη celebrity είναι πάρα πολύ σχετική. Αν έχεις ερωτευτεί κάποιον που γνωρίζεις ήδη και τυχαίνει να είναι σχετικά διάσημος, τον προσεγγίζεις όπως έναν οποιονδήποτε άνθρωπο. Αν πιστεύεις ότι είσαι ερωτευμένη με τον Τζάρεντ Λέτο και αναρωτιέσαι πώς να τον προσεγγίσεις, το προσεγγίζεις με ψυχολόγο.

 

Στο σημερινό «Α μπα»: δεν γελάει κανείς εκτός από εσένα

 

__________________
3.


Στο instagram κοιτάζω δύο προφίλ που δεν ακολουθώ, το δικό σου και του Justin Bieber. Πώς αισθάνεσαι γι᾽αυτο;- Ιουστίνος ο Γ'

 

Γιατί να αισθάνομαι απαραίτητα κάτι για κάτι που κάνεις εσύ;

 

Στο σημερινό «Α μπα»: δεν γελάει κανείς εκτός από εσένα

 

__________________
4.

 

Καλησπέρα! σκέφτομαι εδώ και πολλές μέρες να στείλω αλλά συνέχεια δίσταζα.
Είμαι 32 και είμαι χωρισμένη εδώ και 3 μήνες περίπου. είχα σχέση 8 χρόνια. Μετά από κάποια περιστατικά που συνέβησαν ο Αποστόλης αποφάσισε να με χωρίσει. Με πόνεσε πολύ και ακόμα με πονάει αν και έχω καταφέρει να ξανα βρω τους ρυθμούς μου και την όρεξη μου. Το καλό είναι ότι το διαλύσαμε με πολιτισμένο τρόπο και ακόμα κρατάμε επαφή γιατί αγαπιόμαστε. Πριν κάτι μέρες βρεθήκαμε κάναμε και σεξ. Σκέφτομαι να του πω ότι θέλω μόνο αυτό, να βρισκόμαστε να περνάμε καλά και τίποτα παραπάνω. Ξέρω ακούγεται κάπως ειδικά από μια κοπέλα αλλά το σεξ μαζί του είναι τόσο τέλειο. Δεν άλλαξε ποτέ η ένταση και το πάθος τόσα χρόνια. Να του το πω; Ή θα πέσω στα μάτια του; Καταλαβαίνω ότι του αρεσω και τον φτιάχνω ακόμα.- Άννα

 

Αν πέσεις στα μάτια του γι'αυτό το λόγο, το πρόβλημα είναι δικό του για να το λύσει, και όχι δικό σου. Αν εσύ πιστεύεις ότι το σεξ εκτός σχέσης μειώνει μια γυναίκα, οπότε έχεις δικό σου πρόβλημα να λύσεις, αλλά είναι άσχετο από τον Αποστόλη.


Όμως βρε Άννα, το σκέτο σεξ και τίποτα παραπάνω, εξ'ορισμού απαιτεί συμμετέχοντες που δεν έχουν κάτι παραπάνω. Οχτώ χρόνια σχέσης, με τρεις μήνες χρόνια, είναι μια ολόκληρη κοινή ιστορία, που δεν μπορείς να σβήσεις επειδή το αποφάσισες. Δεν είναι στο χέρι σου να αποφασίσεις το «τίποτα παραπάνω» όταν γνωρίζεστε από την καλή και την ανάποδη, και ο Αποστόλης σε πλήγωσε, και σε πόνεσε και σε πονάει.


Οπότε νομίζω ότι προσπαθείς να κρατήσεις τον Αποστόλη για λίγο ακόμη κοντά σου, βαφτίζοντας την προσπάθεια «θέλω μόνο αυτό». Εγώ δεν μπορώ να πιστέψω ότι θέλεις μόνο αυτό (εσύ, η συγκεκριμένη, για την συγκεκριμένη περίπτωση, τώρα, βασιζόμενη σε αυτά που γράφεις), και φοβάμαι ότι προσπαθείς να κοροϊδέψεις και αυτόν, και εμάς, και κυρίως τον εαυτό σου.


Είναι πολύ επικίνδυνο αυτό που νομίζεις ότι θέλεις να προτείνεις, αλλά ταυτόχρονα ίσως σου αποκαλύψει τι είναι αυτό που προτείνεις. Φαντάσου ας πούμε, τον Αποστόλη, μετά το σεξ, να σου λέει για κάποια που γνώρισε και του αρέσει.

 

Στο σημερινό «Α μπα»: δεν γελάει κανείς εκτός από εσένα

 

__________________
5.


Αγαπητή Αμπα,

Πρόσφατα ανακάλυψα κάτι για τον εαυτό μου και θα ήθελα να με βοηθησεις να καταλάβω τα αίτια της συμπεριφοράς αυτής.
Πάνω σε συζήτηση με φίλη μου, μου είπε πως πάντα 'ψάχνω' να μοu αρέσει κάποιος. Ενώ εκείνη τη στιγμή δεν το δέχτηκα διότι δε το θεώρησα πραγματικό, με έβαλε σε σκέψεις και λίγες ώρες μετά είδα ότι μάλλον έχει δίκιο. Όταν λέμε πως 'ψάχνω' να μοu αρέσει κάποιος, δεν εννοούμε ότι θα γίνει κάτι με αυτόν (τύπου one night stand). Eννοούμε ότι απλά κοιτάζω στο περιβάλλον μου (ποικιλία περιβαλλόντων: εργασιακός χώρος, μέσω φίλων, παλαιότερα στη σχολή κτλ) για κάποιον που θα με ελκύσει και απλά θα τον βλέπω κάθε φορά και θα σκέφτομαι ότι είναι ωραίος - εάν με τον καιρό υπάρξει αμοιβαία έλξη fair enough.
Σκέφτηκα πως ίσως το κάνω υποσυνείδητα για να ικανοποιήσω το εγώ μου με το να είμαι ενδεχομένως αρεστή σε κάποιον (επειδή είμαι τροφαντη, στην εφηβεία μου και γενικότερα όσο ήμουν στην Ελλάδα δεν είχα πολλές κατακτήσεις και μου έχει μείνει κατάλοιπο - ή και κόμπλεξ, looking into it - το να χαίρομαι πολύ και να το σκέφτομαι αρκετά κάθε φορά που ξέρω ότι κάποιος με βρίσκει ελκυστική).
Ωστόσο και να εντοπίσω κάποιον που να με ελκύει, δεν με νοιάζει πάντα να με κοιτάξει και εκείνος ή να λάβω ανταπόκριση - ούτε και στενοχωριέμαι σε περιπτώσεις που με ενδιαφέρει να τον ελκύω και αυτό δεν γίνεται, δηλαδή δεν επενδύω συναισθηματικά σε αυτή την συμπεριφορά. Αυτό δε, το κάνω ακόμα και αν είμαι σε ευτυχισμένη, ερωτευμένη και υγιή σχέση, δεν είναι απόρροια της single-οσύνης ούτε και είναι προσπάθεια/λόγος για να απατήσω τον όποιο σύντροφό μου.
Όλο αυτό δεν μου δημιουργεί πρόβλημα ή κάτι τέτοιο στην καθημερινότητα ή στις σχέσεις μου, είναι κάτι που μένει καθαρά με μένα, απλά δεν έχω την παραμικρή ιδέα τί προκαλεί αυτή μου τη συμπεριφορά και δε μου αρέσει να μην μπορώ να εξηγήσω στον εαυτό μου τα αιτία που με οδηγούν σε όποιες πράξεις και συμπεριφορές.
Μήπως έχεις εσύ κάποια εξήγηση επί τούτου?
Αν παίζει κάποιο ρόλο, είμαι στα late 20s μου.
Σε ευχαριστώ πολύ!

ΥΓ. Sorry για τον τοίχο, ήθελα να γίνω συγκεκριμένη για την βέλτιστη γνωμάτευση

 

Νομίζω ότι είσαι πολύ κοντά στην εξήγηση με την αναφορά στο παρελθόν σου. Ούτε εγώ καταλαβαίνω ακριβώς τον μηχανισμό, αλλά δε νομίζω ότι πρέπει να κοιτάξεις αλλού, είμαι σχεδόν βέβαιη ότι έχει να κάνει με την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου, και πώς διαμορφώθηκε όταν ήσουν πιο μικρή.


Μια κουβέντα με τη φίλη που έκανε την πρώτη παρατήρηση ίσως σου έδινε περισσότερα στοιχεία για να προχωρήσεις τη σκέψη, αν κάνει κύκλους το μυαλό σου και δεν μπορείς να βρεις την αλληλουχία. Αλλιώς, ως γνωστόν, θα σε βοηθούσε (και θα έλυνε τις απορίες σου) ένας ψυχολόγος.


Η ανάγκη για έρωτα και αγάπη πάντως βασανίζει την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες, όπως έγραψε και ο Ρωμαίος ποιητής Τερέντιος «όσο μικρότερη η ελπίδα, τόσο πιο θερμός ο έρωτας μου». Η καψούρα είναι σαν την κοκαΐνη. Όλα αυτά, σε αυτό το βίντεο με την ανθρωπολόγο Έλεν Φίσερ


 

__________________
6.

 

Γεια σου Λένα, θέλω να ξέρεις ότι σε θαυμάζω πολύ για τις απαντήσεις που δίνεις, διαβάζω πολύ καιρό τη στήλη σου και με έχεις βοηθήσει πάρα πολύ στη ζωή μου, στον τρόπο που βλέπω πλέον τις καταστάσεις, με έχεις ωριμάσει, τη περίοδο που το χρειαζόμουν για να μην προχωρήσω στη ζωή με σεξιστικές νοοτροπίες, με χαμηλές προσδοκίες και γι αυτό σε ευχαριστώ.
Θα ήθελα να σου ζητήσω μία συμβουλή..πώς να πω στο ζαχαρωτοαρκουδοκουραμπιεδάκι μου να κάνει πιο συχνά μπάνιο; Μου φαίνεται απίστευτο το γεγονός ότι ακόμη και το καλοκαίρι κάνει ντουζ στις τρεις μέρες, ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΕΣΤΗ. Όλος αυτός ο ιδρώτας και το καυσαέριο που φέρνει απ' έξω, πάει στο σεντόνι και πάνω μου..έχω μία τρέλα με την καθαριότητα, αλλά νομίζω ότι αυτό που περιμένω αγγίζει τα όρια των βασικών κανόνων. Δουλεύει ως σέρβις σε ταβέρνα και αυτό σημαίνει πως ιδρώνει πάαααρα πολύ, αφού πλέον δουλεύουν κυρίως έξω, όταν επιστρέφει ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΞΑΠΛΩΝΕΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ, σ' αυτό που είχα στρώσει ένα σεντόνι πλυμένο στους 90 για να φύγουν όλα τα μικρόβια και σιδερωμένο για να.. φύγουν και τα υπόλοιπα(?), τέλος πάντων, κάπου καθαρά! Ούτε καν τα χέρια δεν πλένει, σιχαίνομαι να με ακουμπάει, βλέπω τις βρωμίτσες στα νύχια του και πανικοβάλλομαι, δεν μπορώ να παρανοώ κάθε φορά και να λέω "α βαριέμαι, πάω να πλύνω τα χέρια μου, θες κι εσύ;" "ουφ κουράστηκα σήμερα, θα κάνω ένα μπανάκι να αναζωογονηθώ, θες κι εσύ?" "ω θεοί, έλα να δεις πως σκότωσα ένα μυρμήγκι στο μπάνιο, θες να βουρτσίσουμε τα δόντια μας?". Είμαστε δέκα μήνες μαζί, πέρα από αυτό δεν με ενοχλεί κάτι άλλο, δεν νομίζω πως θα ήθελα να χωρίσω γι' αυτό το λόγο, ενώ περνάμε όμορφα, αλλά ούτε και τα στραβά μάτια να κάνω άλλο και όποτε φεύγει για δουλειά ή βόλτα να κάνω γενική καθαριότητα σ' όλο το σπίτι. Το να μην συγκατοικούμε θα ήταν μία λύση για να μην σπαταλάω χρόνο από το διάβασμά μου σε σαπουνάδες. Πώς να το πω;- Food

 

Νομίζω ότι έχει ξεπεραστεί το στάδιο της διακριτικής και ευγενικής παρότρυνσης.


Αυτές οι συνήθειες εγγράφονται μέσα μας μεγαλώνοντας, και ο καθένας έχει διαφορετικά κατώτατα στάνταρντ για το τι είναι αποδεκτό, αλλά συμφωνώ μαζί σου ότι υπάρχουν και βασικοί κανόνες. Μάλλον δεν τους διδάχτηκε, ή τους διδάχτηκε και αδιαφόρησε, πάνω κάτω αδιαφορώντας και για τις επιπτώσεις που έχει αυτή η συμπεριφορά στους άλλους. Είναι όμως πιθανό να μην συνειδητοποιεί τι επιπτώσεις έχει η στάση του στους άλλους. Και δυστυχώς φαίνεται ότι ο κλήρος έχει πέσει σε σένα.


Ξέρω ότι δεν θέλεις να είσαι η μαμά του, και δεν προτείνω να είσαι, αλλά αν πραγματικά περνάτε όμορφα, πρέπει να βρεις τον τρόπο να του εξηγήσεις τι κάνει, πόσο αποκλίνει από ένα συνηθισμένο πρόγραμμα καθαριότητας, και πώς προσαρμόζεται ανάλογα με την δουλειά και την καθημερινότητα του καθένα. Μπορεί να έχει συσχετίσει την καθαριότητα με την πολυτέλεια. Πρέπει να καταλάβει ότι δεν είναι.


Ακριβώς επειδή δεν είσαι η μαμά του, πες του τα ελάχιστα που πρέπει να κάνει, με σαφήνεια και ξεκάθαρο τρόπο, και μην τον επιβραβεύεις όταν τα κάνει, σα να κατάφερε κάτι σπουδαίο. Αν δεν δεις διαφορά, πρέπει να πάρεις κάποιες δύσκολες αποφάσεις, γιατί η προσωπική υγιεινή δεν είναι κάτι ασήμαντο για να μπορείς να το παραβλέψεις, όπως άλλωστε είναι προφανές ότι δεν μπορείς να κάνεις.

 

Στο σημερινό «Α μπα»: δεν γελάει κανείς εκτός από εσένα

 

__________________
7.

 

Αγαπητη α μπα,
Εχω ενα πολυ συγκεκριμενο θεμα με τον φιλο μου. Εδω και 3 χρονια που ειμαστε μαζι, το βρισκει πολυ χαριτωμενο να το πω, σε καθε ευκαιρια, να με γαργαλαει στις μασχαλες. Ειναι πολυ αστειο αυτο που λεω, το ξερω, αλλα δεν μπορω να βρω γιατρεια! Με το που σηκωσω τα χερια μου, τεντωθω,χαλαρωσω με τα χερια πισω απο το κεφαλι, απλωσω να παρω κατι, κανει επιθεση! Ειναι απιστευτο! Ειμαι μονιμως σφιγμενη και σε ετοιμοτητα! Αχ ειναι πολυ αστειο τωρα που το διαβαζω αλλα ειλικρινα δεν μπορω να χαλαρωσω,υπαρχει θεμα. Το εχω εξηγησει με το καλο,τιποτα, με νευρα παλι τιποτα. Πως μπορει να βαζει την δικη του επιθυμια να με αγγιξει ενοχλητικα πανω απο τη δικη μου δυσφορια?! Γιατι με ζοριζει παρα πολυ! Δοκιμασα να του κανω κατι εξισου ενοχλητικο καθε φορα που με γαργαλα, αλλα δεν το κρατησα πανω απο δυο τρεις φορες, γιατι νιωθω πως τον ενοχλω! Ελεος τι λεω η γυναικα!!- Δεντρολλαρω

 

Καθόλου αστείο δεν είναι, αυτό το βιολί εδώ και τρία χρόνια, να σε έχει φτάσει σε σημείο να είσαι μονίμως σφιγμένη. Καθόλου, μα καθόλου αστείο.


Πώς μπορεί να βάζει την δική του επιθυμία να σε αγγίξει πάνω από τη δική σου δυσφορία; Αυτό είναι το ζουμί, το αναγνωρίζεις με μεγάλη ακρίβεια, μπράβο σου. Όμως του το είπες; Του το είπες με αυτά ακριβώς τα λόγια; Γιατί φαίνεται ότι δεν μπορεί με τίποτα να πάρει στα σοβαρά την δυσφορία σου, και δεν ξέρω γιατί, αλλά είναι πάρα πολύ κακό σημάδι. Σε θεωρεί παιδί; Σε θεωρεί παιχνίδι, αξεσουάρ, σε θεωρεί κτήμα του, πιστεύει ότι είσαι καρτούν, πιστεύει ότι «υπερβάλλεις», ότι δεν ξέρεις τι νιώθεις και θα σου πει αυτός;


Αν δεν καταλαβαίνει από λόγια, αν δεν καταλαβαίνει αυτό το πάναπλο θέμα «λαμβάνουμε πάντα υπόψη τα συναισθήματα των άλλων, ακόμα και όταν δεν τα καταλαβαίνουμε», δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχετε μόνο αυτό το συγκεκριμένο θέμα και απολύτως κανένα άλλο. Μην του λες ότι το πρόβλημα είναι το γαργάλημα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν πιστεύει ότι τα συναισθήματα σου είναι ίσης αξίας με τα δικά του. Δεν είναι αστείο αν δεν γελάνε και οι δύο. Είναι πολύ βασική προϋπόθεση, που μαθαίνουμε στο νηπιαγωγείο.


(Αν σου πει ότι είσαι «υπερβολική» θα σιγουρευτείς ότι προτιμάει να ακυρώνει τα δικά σου συναισθήματα, από το να αντιμετωπίζει.)