Μια ματιά στις παλιές δόξες της Αβάνας

Στο «Νησί» ανεβαίνουμε μέχρι το κάστρο, κατηφορίζουμε στην περατζάδα του λιμανιού και σε ιστορικά τοπόσημα, επισκεπτόμαστε έναν σημαντικό υγρότοπο και, εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν, κάνουμε μπάνιο στις κοντινές παραλίες.

Στο κοντινό Κυκλαδονήσι επισκεπτόμαστε την όμορφη Χώρα και το κάστρο της, μαθαίνουμε την ιστορία των μεταλλείων, τρώμε μαραθοκεφτέδες, πίνουμε τα ποτά μας στον τοπικό ναυτικό όμιλο και, κυρίως, ξεχυνόμαστε στις υπέροχες παραλίες.

Στο νησί του Αργοσαρωνικού κάνουμε βόλτα ανάμεσα σε νεοκλασικά, επισκεπτόμαστε ατελιέ Ελλήνων εικαστικών, περιηγούμαστε στη μεσαιωνική του πρωτεύουσα, κάνουμε μπάνιο και δεν φεύγουμε αν δεν δοκιμάσουμε το πεντανόστιμο φιστίκι του.

Στην πόλη της Πελοποννήσου, εκτός από τον Ισθμό, κάνουμε βόλτα στο παραλιακό μέτωπο, μια βουτιά στα Καλάμια, επισκεπτόμαστε τον κοντινό αρχαιολογικό χώρο, ανεβαίνουμε στο κάστρο και τρώμε φρέσκο ψάρι δίπλα στη θάλασσα.

Στην καστροπολιτεία θαυμάζουμε τις βυζαντινές εκκλησίες, ανηφορίζουμε ως την Άνω Πόλη, απολαμβάνουμε τη θέα κι ύστερα πίνουμε άφθονο κρασί Μαλβαζία.

Στην «Città Partenopea» περπατάμε στο ιστορικό κέντρο, επισκεπτόμαστε κάστρα και μουσεία, θαυμάζουμε τις γειτονιές και τις πλατείες – και, φυσικά, τρώμε ναπολιτάνικη πίτσα.

Ένα νέο ζευγάρι άφησε την Αθήνα για τα Καλύβια Πεζούλας στη Λίμνη Πλαστήρα, διεκδικώντας περισσότερο χρόνο και μια διαφορετική καθημερινότητα.

Στο νησί της Χίου περιπλανιόμαστε στα σοκάκια του Κάστρου και της Απλωταριάς, ανακαλύπτουμε τα μεσαιωνικά μαστιχοχώρια, κατηφορίζουμε για βουτιές στα Μαύρα Βόλια και, ανάμεσα σε περιβόλια εσπεριδοειδών και τα πέτρινα αρχοντικά του Κάμπου, αφήνουμε το νησί να μας κερδίσει από την πρώτη στιγμή.

Στην έρημο ή στη Βενετία. Στη Ζάμπια, στην Τανζανία και στην Πάρο. Αυτά τα ξενοδοχεία σού κόβουν την ανάσα.

Η Τζώρτζια Παπαγεωργίου, μετά από 10 χρόνια στο εξωτερικό, επέστρεψε στα Τρίκαλα για να χτίσει κάτι δικό της, εκεί που χτυπάει για εκείνη η καρδιά.

Στη σερβική πρωτεύουσα περπατάμε στον φημισμένο εμπορικό πεζόδρομο, στην μποέμικη γειτονιά και στα στενά της τρώγοντας μπουρέκ, απολαμβάνουμε τη θέα από το φρούριο και δοκιμάζουμε φρέσκο ψάρι εν πλω.

Ο Μάρκος Παλαμάρης άφησε την Αθήνα και μια στρωμένη καριέρα γιατί, πολύ απλά, δεν μπορούσε μακριά από την Τήνο.

Το ιστορικό κέντρο της πόλης, με τους μεγάλους ή μικρούς δρόμους και τις πλατείες, προσφέρει όμορφες όψεις, σαν καρτ ποστάλ της ιταλικής Αναγέννησης, κι αυτό μας αποζημίωσε για την πολλή βροχή.

Η Χαρά Κουρλέση άφησε συνειδητά την Αθήνα για την επαρχία και η μοίρα την έφερε στο Λουτράκι Κορινθίας.

Μεταξύ Περού και Βολιβίας βρίσκεται θαμπή και ακίνητη η λίμνη Τιτικάκα. Το οδοιπορικό σε αυτά τα μέρη μοιάζει με υπνοβασία σε ένα παρελθόν γεμάτο θρύλους.

Στο νησί των Φαιάκων περνάμε από τη Σπιανάδα και την περατζάδα του Λιστόν, περπατάμε στα καντούνια, δοκιμάζουμε πατσιτσάδα, μπουρδέτο και σοφρίτο, περνάμε απέναντι στο Ποντικονήσι και, ανεξαρτήτως καιρού, κολυμπάμε στην Παλαιοκαστρίτσα.

Η Δέσποινα Σπυράτου, αν και παιδί της θάλασσας, μαγεύτηκε από τα Τζουμέρκα και επέλεξε να φτιάξει εκεί, με πολλή δουλειά, τη βάση της.

Πράσινη μετακίνηση, αίσθηση περιπέτειας, πολυτέλεια: σιδηροδρομικές γραμμές ξακουστές που αναγεννιούνται αλλά και νέες ακολουθούν συναρπαστικές διαδρομές, από την Ασία μέχρι την Ευρώπη και την Αμερική, και διεκδικούν το δικό τους κοινό.

Στη Φλωρεντία του Νότου κάνουμε βόλτα σε πλατείες, καθεδρικούς και palazzi, θαυμάζουμε το ρωμαϊκό αμφιθέατρο, πίνουμε καυτό εσπρέσο αφού φάμε πίτσα και τα ντόπια ζυμαρικά, και διαπιστώνουμε γιατί εκεί κανείς δεν κοιμάται νωρίς.

Η Αντιγόνη Καρνεσιώτη άφησε την Αθήνα για τα Τζουμέρκα και φτιάχνει στη Ράμια μια ζωή όπως την ονειρευόταν.