Ένας δημοσιογράφος ρώτησε κάποτε τον Ένιο Μορικόνε πώς ένα soundtrack μπορεί να έχει τόσο μεγάλη επιτυχία, και ο Μορικόνε απάντησε ότι αυτό συμβαίνει όταν οι μουσικές συνθέσεις είναι τέτοιες που μπορούν να κρατηθούν και εκτός του φιλμ, απλά, σαν ένα καλό τραγούδι. Αυτό φαίνεται να ταιριάζει στη δουλειά τηςΣερένα Γκάλντο, της σχεδιάστριας που τα τρία τελευταία χρόνια δημιουργεί τις ιδιαίτερες τσάντες για το Synch. Οι τσάντες που έχει σχεδιάσει στη σειρά «Music Machines» είναι εμπνευσμένες από τα πιο γνωστά ηλεκτρονικά μουσικά όργανα, ενώ η ιδιαιτερότητά τους είναι η φωτορεαλιστική εκτύπωση που κάνει την κάθε μία από αυτές να μοιάζει σαν αληθινό αντικείμενο. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει τρεις, μία για κάθε χρονιά του φεστιβάλ, ξεκινώντας από το 2005, ένα πανομοιότυπο αντίγραφο του Sampler, την τσάντα Bass και το μικροσκοπικό Transistor που μπορεί να λειτουργήσει σαν θήκη για το i-Pod. Το διαμέρισμά της στην Εμμανουήλ Μπενάκη είναι γεμάτο από τα αξεσουάρ που σχεδιάζει, όλα με πρωτότυπα στοιχεία που τα κάνουν κομμάτια ξεχωριστά: μεταλλικά σκουλαρίκια-μυρμήγκια, περίεργα δαχτυλίδια, τσάντες-αντίγραφα των Moleskine...

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Μιλάνο», μου λέει, «μία πόλη συναρπαστική αλλά ταυτόχρονα δύσκολη, το καλύτερο μέρος στην Ιταλία, ωστόσο, για να σπουδάσεις και να εργαστείς στον τομέα της μόδας και του design. Σπούδασα στο Istituto Europeo di Design και εξειδικεύτηκα στο design κοσμημάτων. Γρήγορα κατάλαβα ότι ο κόσμος του χρυσού και των πολύτιμων πετρών δεν ήταν για μένα. Προσανατολίστηκα στο χώρο της μόδας και συνεργάστηκα με τη Samsonite, με την οποία είχα την ευκαιρία να μπω στο χώρο των δερμάτινων ειδών και να ανακαλύψω καινούργιες τεχνολογίες: το 3D modelling και το rapid prototyping. Όλες αυτές οι διαφορετικές εμπειρίες με βοήθησαν να αναπτύξω το προσωπικό μου στυλ, το οποίο μπόρεσα να εκφράσω στο πρότζεκτ που άρχισα με το Synch Festival το 2005, ένα πρότζεκτ πολύ ενδιαφέρον και τολμηρό, που έβαλε το design στον κόσμο του merchandising. Αυτό που επιθυμώ περισσότερο είναι να προκαλώ εμπειρίες, συναισθήματα, δημιουργώντας μία αρμονία μεταξύ του αντικειμένου και του ανθρώπου που το χρησιμοποιεί. Μου αρέσει να εκπλήσσω, και γι' αυτόν το λόγο χρησιμοποιώ την ειρωνεία, την ψευδαίσθηση, τη μεταμόρφωση και γενικά μια παιχνιδιάρικη διάθεση. Εδώ και 2 χρόνια έχω επιλέξει να μένω στην Αθήνα, νομίζω ότι είναι το μέρος όπου μπορώ να χτίσω το μέλλον μου. Μου αρέσει ο κόσμος της και σιγά σιγά ανακαλύπτω όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους, γεμάτους ταλέντο και ανοιχτό μυαλό. Αυτό που νομίζω ότι λείπει περισσότερο είναι γενικά η ικανότητα μακροπρόθεσμης οργάνωσης, μία ικανότητα η οποία θα πήγαινε την Ελλάδα πολύ μπροστά. Η πραγματικότητα του Synch δείχνει ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει ένας πόλος έλξης του κοινού μέσω πολιτιστικών διοργανώσεων με διεθνή χαρακτήρα»...