Κανείς δεν ανέχεται τον άλλον. Όποιος κι αν είναι αυτός. Συγγενής, ξάδελφος, παραξάδελφος, αδελφονύφη, μπατζανάκης. Πάντα στον άλλον κάτι βρομάει. Κάτι μολυσματικό κυκλοφορεί επικινδύνως, κάποια λύμη τον έχει προσβάλει και απειλεί να μεταπηδήσει στον δικό μας οργανισμό. Τα μούτρα του -αβερνίκωτα εξ ορισμού- αντανακλούν πτυχές του κακού και εκφυλισμένες εκδοχές του καλού. Το διαπιστώνουμε πανηγυρικά στις χαλασμένες φιλίες, στις χρεοκοπημένες οικειότητες, στους κάθε λογής δεσμούς που όταν τσακίσουν αναδύεται περιέργως η αλήθεια των προσώπων. Η ψυχική δυσοσμία δεν λέει τίποτα. Στην άρνηση όλοι οι άνθρωποι αναδεικνύονται ταλαντούχοι, εφευρετικοί, αυτοσχέδιοι δραματουργοί που στήνουν διαβολικές αφηγήσεις για να απαλλαγούν από όλα τα δαιμόνια. Ούτε ζωγραφιστό δεν τον ανέχομαι! Κι όμως η «ζωγραφική» συνεχίζεται πρωί βράδυ, δεν χάνει ευκαιρία για να στήσει τη σκηνή της - αρκεί να υπάρχουν ακροατές και συνένοχοι. Αν αναρωτηθεί κανείς για τον εαυτό του, για την πιθανότητα να ανήκει στο ίδιο φύραμα και να είναι παραλλαγή του μισούμενου προσώπου, νιώθει σαν να σπάζει τα μούτρα του στον καθρέφτη. Η γλώσσα τσακίζει κόκαλα - γι' αυτό άλλωστε δεν μπορεί να τσακίσει τον εαυτό της. Όσο για την ηθική, κάθε πρωί πιάνει δουλειά και κάθε βράδυ πέφτει κατάκοπη για ύπνο.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Καρυστιανού: «Περιμένω να μου ζητηθεί επισήμως να αποχωρήσω από τον σύλλογο για τα Τέμπη»
Καιρός - Καλλιάνος: Εάν διατηρηθούν τα προγνωστικά στοιχεία, θα υπάρξουν χιόνια στα Βόρεια Προάστια της Αθήνας
Πίνακας που αγοράστηκε σε δημοπρασία αναγνωρίστηκε ως διπλό έργο του Ρούμπενς
Washington Post: Η παγκόσμια «κούρσα» για την ασφαλή διαφυγή του Μαδούρο - Ο ρόλος Βατικανού, Ρωσίας
Μπιλ Γκέιτς: Μετέφερε 8 δισ. στο ίδρυμα της Μελίντα, σε μία από τις μεγαλύτερες διευθετήσεις διαζυγίου
σχόλια