ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της πανδημίας, ο κλάδος των αυτοκινητιστών –για όλους εμάς «ταξί»– δέχθηκε μεγάλο πλήγμα, όπως και το σύνολο των επαγγελματιών μετακίνησης, όπως και σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς. Στις ενημερωτικές εκπομπές μεταδίδονταν ρεπορτάζ για το πώς 1 στους 3 οδηγούς σκεφτόταν να «κρεμάσει» την άδεια και να «κλειδώσει» το ταξί, και δικαίως.
Επίσης πραγματικότητα: οι καραντίνες πέρασαν και την πανδημία –καλώς ή κακώς– τη θυμάται κυρίως ο ΕΟΔΥ στις αραιές πλέον ενημερώσεις του. Και ταξί δεν βρίσκεις. Περίπου πουθενά. Ούτε στις εφαρμογές, ούτε στα ραδιοταξί, που στα ηχογραφημένα τηλεφωνικά τους μηνύματα ακούς για τις ελλείψεις που επηρεάζουν την επάρκεια του στόλου και την ποιότητα της εξυπηρέτησης, πολύ συχνά ούτε στον δρόμο.
Προγραμματισμένα ραντεβού δεν υπάρχουν πια. Αν έχεις ασθενή στην οικογένεια ή έχεις πτήση την επομένη το πρωί και δεν οδηγείς, δέεσαι στη δύναμη της τύχης να βρεις σχετικά εγκαίρως κάποια κούρσα. Κι αν πάλι θες να διανύσεις μια απόσταση που κοστίζει λιγότερο από 7-10 ευρώ –να, ας πούμε, από τη Βικτώρια στο Σύνταγμα– γιατί πολύ απλά δεν θες να περπατήσεις με 45 βαθμούς Κελσίου, μπορεί να βρεις μπορεί και να μη βρεις.
Προγραμματισμένα ραντεβού δεν υπάρχουν πια. Αν έχεις ασθενή στην οικογένεια ή έχεις πτήση την επομένη το πρωί και δεν οδηγείς, δέεσαι στη δύναμη της τύχης να βρεις σχετικά εγκαίρως κάποια κούρσα. Κι αν πάλι θες να διανύσεις μια απόσταση που κοστίζει λιγότερο από 7-10 ευρώ –να, ας πούμε, από τη Βικτώρια στο Σύνταγμα– γιατί πολύ απλά δεν θες να περπατήσεις με 45 βαθμούς Κελσίου, μπορεί να βρεις μπορεί και να μη βρεις.
Στο μεταξύ, όσο εσύ κάνεις σλάλομ μεταξύ των εφαρμογών και των αρκετών –η αλήθεια είναι– εταιρειών ραδιοταξί, κάτι παράξενο συμβαίνει στις αθηναϊκές πιάτσες, με πιο τρανταχτή την περίπτωση της πιάτσας της πλατείας Μοναστηρακίου: μπορεί, ας πούμε, να υπάρχουν και ένα και δύο και τρία και οχτώ ταξί, αλλά κανείς από τους οδηγούς που περιμένουν εκεί (άραγε τι να περιμένουν τόσο υπομονετικά) με λιοπύρια και βροχές, χιόνια και καλοκαιρία, δεν είναι διαθέσιμος ή έστω πρόθυμος να σε μεταφέρει στον προορισμό σου.
Εκτός κι αν μιλάς αγγλικά. Γαλλικά, πορτογαλικά, σουηδικά, μια οποιαδήποτε ξένη γλώσσα, τελοσπάντων. Οι τολμηροί μπορούν να δοκιμάσουν το πείραμα, οι υπογράφοντες σε στιγμές μεγάλης βιασύνης και απελπισίας το έχουν κάνει, για να διαπιστώσουν αμέσως μετά ότι ο προορισμός δεν καθορίζει την τιμή. Η τιμή μπορεί να καθορίζεται κατόπιν συμφωνίας. Συμφωνία ωστόσο δεν υπάρχει ούτε για τους κανόνες συμπεριφοράς, ούτε για το air condition, ούτε για το ράλι που μπορεί να ζήσεις για να φτάσεις στον προορισμό σου.
Αν μάλιστα είσαι γυναίκα, είναι πολύ πιθανόν να σε αποκαλέσουν «αγάπη μου», «κούκλα μου», «ομορφιά μου», να πάρεις μέρος σε συζητήσεις για την πολιτική, τον καιρό, τις σχέσεις, ακόμα κι αν μένεις χαρακτηριστικά σιωπηλή, να γνωριστείς με άλλο κόσμο που ομοίως απελπισμένος περίμενε να δει φωτισμένο σημαιάκι «ελεύθερος» για να χαρεί ότι βρήκε κούρσα και να απολαύσετε μαζί ένα road trip στην Αθήνα, από αυτά που νόμιζες ότι μόνο στο «Ρετιρέ» έχεις δει.
Οι καλές εποχές του Beat έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Αν βαθμολογήσεις με μονάστερο σε εφαρμογή ταξί, το πιο πιθανό είναι ότι στη μαύρη λίστα μπαίνεις εσύ και όχι ο οδηγός που έτρεχε / ήταν αγενής / έπιασε την Αθήνα κύκλο και με άλλους δύο παρέα στην κούρσα, ενώ αν είσαι παλιακός και επιμένεις με ραδιοταξί, πολύ συχνά χρεώνεσαι και για την αναμονή μέχρι να βρεθεί διαθέσιμος οδηγός και αν σ’ αρέσει (εννοείται ότι δεν σ’ αρέσει, πόσο μάλλον αν ταξί δεν βρεθεί, ωστόσο πληρώσεις μέσω του λογαριασμού κινητής ή σταθερής τηλεφωνίας την κλήση).
Όμως, γιατί όλη αυτή η κατάσταση, ειδικά με τις καθυστερήσεις και τα μηνύματα περί «επάρκειας στόλου»; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μόνο στην Αττική υπάρχουν 14.000 ταξί και 25.000 οδηγοί. Θα έλεγε κανείς ότι το επάγγελμα έχει ανοίξει τόσο πολύ που εν τέλει η «παραγωγή» είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση.
Το θέμα ανακινείται ήδη από το καλοκαίρι του 2021 –όταν είχε ανοίξει ξανά ο τουρισμός μετά από ένα σκληρό lockdown– και κυκλοφορούσε ευρέως στα social media εκείνη την περίοδο. Μάλιστα, οι πρώτες που είχαν βρεθεί στο στόχαστρο ήταν οι γνωστές εφαρμογές ταξί, με χρήστες να κάνουν λόγο για μεγάλες αναμονές, πολλές φορές δίχως αποτέλεσμα. Τότε, όμως, οι αρμόδιοι φορείς μιλούσαν για «περιστασιακό φαινόμενο» που αποδιδόταν στη χαλάρωση των μέτρων και στην άφιξη του τουρισμού.
Τώρα, όμως, τι φταίει και υπάρχουν παράπονα, πράγμα που όμως δεν επιβεβαιώνεται από ανθρώπους σε καίριες θέσεις στον χώρο των ταξί;
Ο Βασίλης Σιάσιος, εκπρόσωπος Τύπου της ΣΑΤΑ (Συνδικάτο Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής) μιλώντας στη LiFO εξηγεί ότι πριν από δύο χρόνια τα ταξί ήταν παροπλισμένα, καθώς «έψαχναν να βρουν οδηγούς και δεν έβρισκαν». Τώρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο γιατί «υπάρχουν σχεδόν δύο οδηγοί για κάθε ένα ταξί στην Αττική».
Ο ίδιος διέψευσε πως υπάρχει πρόβλημα στην Αττική καθώς, αν και οι τουρίστες που έρχονται στην πρωτεύουσα «σπάνε κάθε ρεκόρ αυτό το καλοκαίρι», δεν έχει εκφραστεί «παράπονο από τους πολίτες ότι δεν μπορούν να βρουν ταξί».
Μάλιστα, επισήμανε πως αυτό που παρατηρείται είναι να υπάρχουν ξανά παράνομες εταιρείες που λειτουργούν σαν ταξί αλλά με οχήματα ιδιωτών, όπως συνέβαινε κάποτε με την Uber. Για το φαινόμενο έχουν απευθυνθεί ήδη στο υπουργείο Μεταφορών.
Όμως, πώς μπορεί να προστατευτεί ο επιβάτης και κυρίως πού μπορεί να κάνει καταγγελία για όλα τα παραπάνω;
«Αν για οποιονδήποτε λόγο ο οδηγός ταξί δεν πάρει επιβάτη που του ζητάει κούρσα, ενώ είναι ελεύθερος, ανά πάσα στιγμή ο επιβάτης έχει το δικαίωμα να τον καταγγείλει στο υπουργείο Μεταφορών. Αρκεί να σημειώσει τις πινακίδες του», εξηγεί στη LiFΟ ο πρόεδρος των οδηγών ταξί, Θύμιος Λυμπερόπουλος.
Πάντως, ο ίδιος επιβεβαιώνει τα λόγια του Βασίλη Σιάσιου, τονίζοντας πως αν έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα με πολίτες που δυσκολεύονται να βρουν ταξί, «κακώς έχει συμβεί και είναι μεμονωμένα περιστατικά». Ξεκαθαρίζει, δε, ότι οι πιάτσες των ταξί είναι πάντα γεμάτες. Ως προς αυτό δεν αμφιβάλλει κανείς, ωστόσο...
Παρόμοια είναι και η αντίδραση του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ταξί, Μάκη Κασιδιάρη. Μάλιστα, μιλώντας στη LiFΟ, κάνει λόγο για «προβοκάτσια», χαρακτηρίζοντας «συκοφάντες» όσους διαμηνύουν ότι δεν μπορούν να βρουν ταξί στην Αθήνα.
«Δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο», λέει και συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο: «Είναι αδιανόητο. Αυτή την περίοδο στους οδηγούς ταξί παρατηρείται αναμονή δυόμισι ωρών για να πάρουν κούρσα στο αεροδρόμιο. Είναι πολλά τα ταξί στην Αθήνα, μπορούν να εξυπηρετήσουν τους πάντες. Καλέστε ταξί ανά πάσα ώρα και στιγμή και διαπιστώστε το» καταλήγει ο κ. Κασιδιάρης...
Καθώς είναι απολύτως βέβαιο ότι εδώ στο κέντρο ζούμε μια παράλληλη πραγματικότητα, απλώς για την ιστορία ας σημειώσουμε ότι υπάρχουν και αξιόπιστοι επαγγελματίες που σέβονται τους επιβάτες. Απλώς το «αδιανόητο» ως φαινόμενο τούς καταπίνει με συνέπεια και κυρίως με σύστημα.
