Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Μέσα στα τελευταία κατοικημένα διαμερίσματα του μυθικού Chelsea Hotel

Τέσσερα χρόνια πέρασαν μέχρι να καταφέρει να πείσει τους τελευταίους μόνιμους ενοίκους του ξενοδοχείου να του ανοίξουν την πόρτα στα εκπληκτικά διαμερίσματά τους ο φωτογράφος Colin Miller αλλά άξιζε τον κόπο.

Λίγα μέρη εμπνέουν τόσο έντονη νοσταλγία για την παλιά Νέα Υόρκη του ελεύθερου πνεύματος και της μποέμικης εκκεντρικότητας όσο το Chelsea Hotel. Παρότι έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί το δημιουργικό ή αυτοκαταστροφικό (ή και τα δύο) καταφύγιο μερικών από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς, εικαστικούς και μουσικούς του περασμένου αιώνα, και τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε μια διαρκή διαδικασία αναπαλαίωσης (ειδικά από τη στιγμή που εκδιώχθηκε ο θρυλικός διαχειριστής του, Σίντνεϊ Μπαρντ το 2007), υπάρχει ακόμα κάτι πολύ ιδιαίτερο στο 250 δωματίων «μισοστοιχειωμένο» ξενοδοχείο, όπως διαπίστωσε ο φωτογράφος Colin Miller.

 

Ο Miller ξεκίνησε το 2015 να καταγράφει με το φακό του κάποιους από τους καμιά πενηνταριά εναπομείναντες ενοίκους και τα διαμερίσματά τους (στους περισσότερους παλαιότερους ενοίκους διαμερισμάτων έγινε έξωση το 2008 μετά την αλλαγή ιδιοκτησίας ενώ από το 2011 το ξενοδοχείο σταμάτησε να δέχεται νέους ενοικιαστές). Ο ίδιος περίμενε ότι η διαδικασία θα διαρκούσε δέκα μήνες το πολύ.

 

Όπως δηλώνει στο βιβλίο και ο κινηματογραφιστής Tony Notarberadino που μένει σε ένα διαμέρισμα του 6ου ορόφου από το 1994: «Το Chelsea είναι μεγαλύτερο από οποιονδήποτε και θα μας θάψει όλους».

 

Τελικά πέρασαν πάνω από τέσσερα χρόνια μέχρι να καταφέρει να προσελκύσει και να πείσει αρκετούς μόνιμους ενοίκους να του ανοίξουν την πόρτα στα εκπληκτικά διαμερίσματά τους και να του επιτρέψουν να τα φωτογραφήσει. Οι κόποι του ανταμείφθηκαν εν τέλει και οι φωτογραφίες του συγκεντρώθηκαν σε ένα νέο φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο "Hotel Chelsea: Living in the Last Bohemian Haven" που κυκλοφόρησε πριν μερικές μέρες.

 

«Δεν πρόκειται για επικήδειο», δηλώνει ο φωτογράφος για την έκδοση και προσθέτει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στο ξενοδοχείο τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που εμποδίστηκε η έξωση όλων των κατοίκων και η εσωτερική κατεδάφισή το 2014, ενώ τα πλάνα για να μεταλλαχτεί πλήρως σε boutique hotel και εστιατόριο έχουν κολλήσει. Όπως δηλώνει στο βιβλίο και ο κινηματογραφιστής Tony Notarberadino που μένει σε ένα διαμέρισμα του 6ου ορόφου από το 1994: «Το Chelsea είναι μεγαλύτερο από οποιονδήποτε και θα μας θάψει όλους».

 

Το υπνοδωμάτιο του Tony Notarberardino στο διαμέρισμά του στον έκτο όροφο. © Colin Miller
Το υπνοδωμάτιο του Tony Notarberardino στο διαμέρισμά του στον έκτο όροφο. © Colin Miller

 

O Tony Notarberardino. © Colin Miller
O Tony Notarberardino. © Colin Miller
Ο φωτογράφος και κινηματογραφιστής Tony Notarberardino έχει διατηρήσει στο διαμέρισμά του την αισθητική κληρονομιά του Αυστραλού καλλιτέχνη Vali Myers, που έζησε εδώ στην δεκαετία του '70. © Colin Miller
Ο φωτογράφος και κινηματογραφιστής Tony Notarberardino έχει διατηρήσει στο διαμέρισμά του την αισθητική κληρονομιά του Αυστραλού καλλιτέχνη Vali Myers, που έζησε εδώ στην δεκαετία του '70. © Colin Miller

 

To υπνοδωμάτιο της Susanne Bartsch. © Colin Miller
To υπνοδωμάτιο της Susanne Bartsch. © Colin Miller

 

Στο μπάνιο της Susanne Bartsch (event producer), διακρίνονται τα δικά της μωσαϊκά που καλύπτουν τους τείχους και το ταβάνι. © Colin Miller
Στο μπάνιο της Susanne Bartsch (event producer), διακρίνονται τα δικά της μωσαϊκά που καλύπτουν τους τείχους και το ταβάνι. © Colin Miller
Στο διαμέρισμα της Susanne Bartsch. © Colin Miller
Στο διαμέρισμα της Susanne Bartsch. © Colin Miller

 

Το διαμέρισμα της Suzanne Lipschutz, ιδιοκτήτριας της νεοϋορκέζικης αντικερί   Secondhand Rose, είναι γεμάτο από vintage ταπετσαρίες. © Colin Miller
Το διαμέρισμα της Suzanne Lipschutz, ιδιοκτήτριας της νεοϋορκέζικης αντικερί Secondhand Rose, είναι γεμάτο από vintage ταπετσαρίες. © Colin Miller

 

Το διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων των καλλιτεχνών Ruth και Daniel Shomron όπου ζουν από τα τέλη της δεκαετίας του '70. Κάποτε ανήκε στον Mark Twain. © Colin Miller
Το διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων των καλλιτεχνών Ruth και Daniel Shomron όπου ζουν από τα τέλη της δεκαετίας του '70. Κάποτε ανήκε στον Mark Twain. © Colin Miller

 

Γεμάτο με πίνακες του συζύγου της, ειικαστικού Bernard Charles Childs, που πέθανε πριν από 20 χρόνια, είναι το διαμέρισμα που διαμένει ακόμα η Judith Childs. Το είχαν 'πιάσει' μαζί το 1966. © Colin Miller
Γεμάτο με πίνακες του συζύγου της, ειικαστικού Bernard Charles Childs, που πέθανε πριν από 20 χρόνια, είναι το διαμέρισμα που διαμένει ακόμα η Judith Childs. Το είχαν 'πιάσει' μαζί το 1966. © Colin Miller

 

Το εξωτερικό του Hotel Chelsea. © Colin Miller
Το εξωτερικό του Hotel Chelsea. © Colin Miller
Στο διαμέρισμα της επιφανούς διακοσμήτριας εσωτερικών χώρων Colleen Weinstein, μπορεί κανείς να συναντήσει αυθεντικούς πίνακες του Damien Hirst και πρωτότυπα prints φωτογραφιών που τράβηξαν ο Salvador Dalí, ο Mick και ο αείμνηστος σύζυγός της, ο φωτογράφος Arthur Weinstein. © Colin Miller
Στο διαμέρισμα της επιφανούς διακοσμήτριας εσωτερικών χώρων Colleen Weinstein, μπορεί κανείς να συναντήσει αυθεντικούς πίνακες του Damien Hirst και πρωτότυπα prints φωτογραφιών που τράβηξαν ο Salvador Dalí, ο Mick και ο αείμνηστος σύζυγός της, ο φωτογράφος Arthur Weinstein. © Colin Miller

 

Το σπίτι του τηλεοπτικού παραγωγού Steve Willis, ο οποίος διαμένει στον τέταρτο όροφο του Chelsea από το 1994. Κάποτε το διαμέρισμα ανήκε στην Janis Joplin.
Το σπίτι του τηλεοπτικού παραγωγού Steve Willis, ο οποίος διαμένει στον τέταρτο όροφο του Chelsea από το 1994. Κάποτε το διαμέρισμα ανήκε στην Janis Joplin.

 

Με στοιχεία από τους New York Times

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Πώς ένας άστεγος έσωσε ιστορικά αντικείμενα του θρυλικού Chelsea Hotel της Νέας Υόρκης
Στο σφυρί 55 πόρτες δωματίων του καταφυγίου γενεών καλλιτεχνών
Στο διαμέρισμα ενός διάσημου κομμωτή
Γιατί το να ζεις στην Νέα Υόρκη είναι σημαντικό όταν πηγαίνεις συχνά στο μπάνιο

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στο νησί των γυρισμάτων του Τρελού Πιερό
Ανέκδοτες φωτογραφίες του Alain Noguès από τα γυρίσματα
Η Μαλβίνα στις πόλεις
Φωτογραφίες Σπύρος Στάβερης
Φωτογραφίζοντας το χιονισμένο τοπίο της Φινλανδίας
Ο Mikko Lagerstedt αποτυπώνει τα μοναδικά χρώματα του χιονισμένου περιβάλλοντος στη Φινλανδία
Λευτέρης Καλογυιός: Ένας φωτογράφος που βαδίζει στα όρια του ντοκιμαντέρ και της σκηνοθετημένης φωτογραφίας
«Το "κλικ" είναι αποκλειστικά μία υποσυνείδητη, ενστικτώδης κίνηση»
Βλέποντας Φραγκονάρ στο κινητό: η ινσταγκραμοποίηση της πραγματικότητας
Διλήμματα ενός δημοσιογράφου που φωτογραφίζει
Δυό ποντικοί «παίζουν μπουνιές» και άλλες απίθανες υποψηφιότητες για το LUMIX People's Choice Award
Tώρα μπορεί και το κοινό να ψηφίζει την αγαπημένη του φωτογραφία για τον παγκοσμίου φήμης διαγωνισμό Wildlife Photography of the Year.
Η πολύχρωμη αρχιτεκτονική της Τουρκίας
Ο φωτογράφος Yener Torun επιλέγει να δει μόνο τη σύγχρονη, πολύχρωμη αρχιτεκτονική πλευρά της Τουρκίας
Ειρήνη Μιχοπούλου: «Η φωτογραφία πορτρέτου πρέπει να γίνεται με δεξιότητα και υπομονή»
Μια από τις πρώτες συνεργάτιδες φωτογράφους της LiFO μάς λέει δυο λόγια για την τέχνη της.
«Υπνωτισμένοι από το μπλε φως της οθόνης»: Γνωστός φωτογράφος απεικονίζει την εξέλιξη του εθισμού στο κινητό
Την τελευταία δεκαετία, ο Άγγλος φωτογράφος Daffydd Jones, γνωστός για τις φωτογραφίες εκδηλώσεων και πάρτι της high society, έστρεφε όλο και πιο συχνά τον φακό του στους ανθρώπους που έμοιαζαν μονίμως απορροφημένοι από το κινητό τους
Στάθης Μαμαλάκης: «Η φωτογραφία πορτρέτου είναι μια στιγμιαία ισορροπία ανάμεσα στο θέμα και τον φωτογράφο»
Ο εκλεκτός συνεργάτης της LiFO μάς λέει δυο πράγματα που έχει κρατήσει από τις φωτογραφίσεις της στήλης «Οι Αθηναίοι»
Επίσκεψη στο λαό της Καρελίας
Ο φινλανδός φωτογράφος Pentti Sammallahti στον δρόμο που οδηγεί στην εποποιία της Kalevala
Παντελής Ζερβός: Small talk με έναν έξοχο φωτογράφο των Αθηναίων της LiFO
«Η φωτογραφία πορτρέτου είναι πρόκληση, γιατί πρέπει σε πολύ μικρό διάστημα να δημιουργήσεις μια σχέση με τον φωτογραφιζόμενο και μέσα από αυτήν να αποδώσεις σε μια στιγμή αυτό που βλέπεις μέσα από αυτήν τη σχέση».
Πάρις Ταβιτιάν: «Όταν φωτογραφίζεις, δεν διακρίνεις αν πρόκειται για δουλειά ή προσωπική ευχαρίστηση»
Ο σταθερός φωτογράφος της LiFO που συμμετέχει με πλήθος πορτρέτων στην έκθεση «Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενάκη» μιλά για την τέχνη του και πώς αυτή συνδυάζεται με τις απαιτήσεις των media.
Πάνος Μιχαήλ: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο αποκαλυπτικά ξεγυμνωτικό για έναν νάρκισσο από ένα close-up»
Ο ταλαντούχος φωτογράφος και συνεργάτης της LiFO εξηγεί πώς η τέχνη του «αγαπάει τους δύσκολους “λεκέδες”, που τόσο πολλοί φοβούνται»
Freddie F.: «Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση σε οποιοδήποτε πορτρέτο είναι η εμπιστοσύνη»
Ο εξαιρετικός φωτογράφος και συνεργάτης της LiFO θυμάται ιστορίες πίσω από μερικά χαρακτηριστικά πορτρέτα της στήλης «Οι Αθηναίοι», που φέρουν την υπογραφή του.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή