Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Η Σαντορίνη της δεκαετίας του ’70, εικόνες μιας άλλης εποχής

Μια έκθεση φωτογραφίας στην Image Gallery ρίχνει φως στην εικόνα που είχε το νησί της Σαντορίνης και το χωριό της Οίας τη δεκαετία του ’70 μέσα από το βλέμμα της φωτογράφου Πάμελα Μπράουν.

Η Σαντορίνη, προτού καταστεί ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς στον πλανήτη, ήταν ένα νησί με μακρά ιστορία, σημαντικά γεγονότα και ελάχιστους ντόπιους που διαμόρφωσαν την παράδοση και τον ιδιόμορφο κυκλαδίτικο χαρακτήρα της.

 

Τίποτα στο σημερινό τουριστικό μόρφωμα δεν θυμίζει την εικόνα του νησιού, το οποίο επισκέφθηκε, ύστερα από παρακίνηση του φίλου της Στέλιου, η Πάμελα Μπράουν, θαυμάζοντας τις αρχέγονες εικόνες με τα ρημαγμένα σπίτια, τα παλιά καφενεία της Οίας, τους φτωχούς ανθρώπους που έγνεθαν μαλλί και τα γεμάτα κότες και άλλα ζωντανά λεωφορεία.

 

Αυτά έσπευσε να απαθανατίσει με απαράμιλλο τρόπο στις φωτογραφίες της που σήμερα συνιστούν τα γοητευτικά απομεινάρια μιας αλλοτινής εποχής και της εικόνας ενός εμβληματικού χωριού και των κατοίκων του, εμπνέοντας την έκθεση «Οία - Πορτρέτο ενός χωριού, 1977-1979».

 

Η έκθεση, όπως τονίζουν οι επιμελητές Ηλίας Κοσίντας και Έμιλυ Μανδηλαρά, «παρουσιάζει μια εικόνα της ζωής του τότε χωρίς παρεμβάσεις, την εποχή της "αθωότητας" πριν από την τουριστική επέλαση, εστιάζοντας στην καθημερινότητα των κατοίκων που απέμειναν στη Σαντορίνη μετά τον σεισμό του 1956».

 

Ειδικά σήμερα, την εποχή της παγκοσμιοποίησης, αυτές οι τόσο όμορφες φωτογραφίες, με έντονο τον χαρακτήρα της εντοπιότητας, μπορούν να έχουν καθολική ανταπόκριση και να μείνουν ανεξίτηλες στον χρόνο.

 

Αυτούς είναι που εντόπισε με το φωτογραφικό της βλέμμα η Πάμελα Μπράουν μαζί με τη φίλη της Τζέιμι Ρόμπλς, η οποία υπογράφει το κείμενο που συνοδεύει την έκθεση που καταγράφει τη γοητευτική τους περιπέτεια, μιλώντας αναλυτικά για τους άγνωστους πρωταγωνιστές των φωτογραφιών: από την «κοπέλα που είχε πάει περίπατο στους μπαξέδες του νησιού και ξαφνικά έπιασε βροχή» έως τη «γριά που γνέθει μαλλί κατσίκας μ' ένα αδράχτι».

 

© Pamela Browne
© Pamela Browne

 

Παραλαμβάνοντας από εκείνες τη σκυτάλη με το στοχαστικό βλέμμα που δένει το τότε με το σήμερα, η επιμελήτρια Έμιλυ Μανδηλαρά ομολογεί πως νιώθει ότι «σαράντα χρόνια αργότερα ήρθε η ιδανική στιγμή για να δημιουργηθεί μια πλατφόρμα ώστε οι φωτογραφίες αυτές να παραδοθούν στο ευρύτερο κοινό».

 

Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά: «Ειδικά σήμερα, την εποχή της παγκοσμιοποίησης, αυτές οι τόσο όμορφες φωτογραφίες, με έντονο τον χαρακτήρα της εντοπιότητας, μπορούν να έχουν καθολική ανταπόκριση και να μείνουν ανεξίτηλες στον χρόνο. Γι' αυτό και είμαι πολύ ενθουσιασμένη που δουλέψαμε μαζί με τον αναγνωρισμένο φωτογράφο Ηλία Κοσίντα για τη διοργάνωση αυτής της έκθεσης».

 

Σε όλα αυτά υπάρχει πάντα έντονο το βιωματικό στοιχείο, καθώς η επιμελήτρια Έμιλυ Μανδηλαρά, καλλιτέχνις και η ίδια, έχει ζήσει από κοντά την Οία και τους ανθρώπους της, στη σημερινή, ωστόσο, συνθήκη:

 

«Καθώς μεγάλωνα, θυμάμαι τον πατέρα μου να μου μιλάει, σε πολλές περιπτώσεις, γι' αυτές τις φωτογραφίες, αλλά μέναμε μόνο στις συζητήσεις. Και κάπου εκεί, στη συγκεχυμένη κάπως μνήμη μου θυμάμαι κάποιες φωτογραφίες από το ορίντζιναλ πορτφόλιο να κρέμονται στην είσοδο του οικογενειακού εστιατορίου της Λόντζας, στην Οία.

 

Ως παιδί είναι λογικό να τις θεωρώ δεδομένες και τα πρόσωπα αυτά να μου προκαλούν τρόμο. Αλλά βαθιά στο ασυνείδητό μου ανέκαθεν συνιστούσαν αληθινή πηγή έμπνευσης. Πάντα μου άρεσαν οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους. Και η μητέρα μου, αναγνωρίζοντας αυτήν τη δύναμη της κοινωνικής ιστορίας, αντιλαμβανόταν ότι αυτές οι φωτογραφίες συνιστούν πολύτιμα κειμήλια που έπρεπε να είναι ανοιχτά και προσβάσιμα σε όλους.

 

Ωστόσο έπρεπε να βρεθεί η σωστή συγκυρία ώστε να μπορέσουν να ανατυπωθούν και να αποτελέσουν μέρος ενός καταλόγου, καθώς, μέχρι τώρα, μου φαινόταν ότι δεν απηχούσαν αυτήν τη δύναμη που νιώθω ότι έχουν τώρα που ακούω τις ιστορίες των μεγαλύτερων, όπως του πατέρα μου, που μιλούν για τη φτώχεια της δεκαετίας του '50 και τι σήμαινε να μεγαλώνεις σε τέτοιες συνθήκες.

 

Όσο για την Πάμελα, η οποία τότε κατέφθανε στην Ελλάδα ως outsider, κατάλαβε αμέσως ότι οι φωτογραφίες αυτές αξίζουν να αρχειοθετηθούν και να διασωθούν ως κομμάτια της Ιστορίας».

 

© Pamela Browne
© Pamela Browne
© Pamela Browne
© Pamela Browne

 

Για να προσθέσει, ολοκληρώνοντας, πως είναι η δύναμη των προσώπων που της προξενεί εντύπωση: «Σήμερα τα πρόσωπα αυτά των ανδρών, των γυναικών και των μικρότερων σε ηλικία μοιάζουν σχεδόν ιερά. Υψώνονται πάνω από την καθημερινότητα και μεταμορφώνονται σε κάτι πνευματικό. Σάμπως οι φωτογραφίες να δοξάζουν αυτούς τους ανθρώπους, την απλότητα και τις αξίες τους, που σταδιακά εξαλείφονται.

 

Κλειδωμένα στον χρόνο, στην αιχμή μιας θυελλώδους μετάλλαξης της εικόνας της Σαντορίνης, τα πρόσωπά τους αποκαλύπτουν με τον πλέον απαράμιλλο τρόπο τι έχει χαθεί, τι χάνεται και τι μπορεί να διασωθεί.

 

Γι' αυτό ακριβώς η αντίθεση ανάμεσα σε αυτό που βλέπουμε σήμερα και σε αυτό που είδε τότε η Πάμελα προκαλεί τέτοια αίσθηση. Κανείς δεν μπορούσε να διαβλέψει αυτό που θα κατέληγε να είναι σήμερα η Σαντορίνη. Και αυτό είναι που μεταδίδουν αυτές οι φωτογραφίες με τον δικό τους, άρρητο τρόπο, σαν να προφητεύουν ή να προετοιμάζουν την επερχόμενη αλλαγή».

 

Ειδικά η μετάλλαξη της Οίας σε μια «τουριστική παγίδα», όπως χαρακτηριστικά την αποκαλεί, δεν έχει καμία σχέση με το χωριό των ουσιαστικών βλεμμάτων που δεσπόζουν στις φωτογραφίες. Και στον νου της φέρνει την Οία όπως την είχε ζήσει η γενιά της Πάμελα ή του πατέρα της τη δεκαετία του '70.

 

«Ενδεχομένως να είναι η απογοήτευση του πατέρα μου και της γενιάς του γι' αυτήν τη μετάλλαξη που με ώθησε να κάνω την επιμέλεια αυτής της έκθεσης, έχοντας κι εγώ στο μυαλό μου πόσο σημαντικό είναι να μη χαθούν οι ρίζες και η ιστορία μας.

 

Επιπλέον, αντιλήφθηκα πόσο σπουδαία είναι η ιστορική αρχειοθέτηση του παρελθόντος μέσω αυτών των φωτογραφιών αλλά και η επίγνωση ότι δεν υπάρχει μέλλον χωρίς παρελθόν. Ίσως αυτό να βοηθήσει ώστε να υπάρξει μια καλύτερη αντιστάθμιση στον τουρισμό και να διατηρηθεί ο χαρακτήρας του νησιού».

 

© Pamela Browne
© Pamela Browne

 

© Pamela Browne
© Pamela Browne
© Pamela Browne
© Pamela Browne

 

© Pamela Browne
© Pamela Browne

 

Info

Έκθεση φωτογραφίας: «Οία - Πορτρέτο ενός χωριού 1977-1979» της Pamela Browne

11-21 Απριλίου 2019

The Image Gallery, λεωφ. Βασ. Αμαλίας 36, Αθήνα, 210 3230534, www.theimage.gr

Επιμέλεια έκθεσης: Ηλίας Κοσίντας, Έμιλυ Μανδηλαρά

 

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αισθητική (Essex) και στην Πολιτική Θεωρία (LSE). Μετάφρασε βιβλία αγαπημένων της συγγραφέων (όπως Ντελέζ και Χόμπσμπαουμ) και από το 2000 έχει την ευτυχία να δημοσιογραφεί σε περιοδικά κι εφημερίδες.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η Σαντορίνη όπως δεν την έχεις ξαναδεί
Μυθικές εικόνες του Κυκλαδίτικου νησιού έτσι όπως το είδαν οι αρχαιολόγοι της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ακρόπολη, Κνωσός, Σαντορίνη: Η ασπρόμαυρη Ελλάδα των '50s στον φακό του Robert McCabe
Η Αρχαιολογική Εταιρεία γιορτάζει τα 180 χρόνια δράσης της με μια φωτογραφική έκθεση
Η καθημερινή ζωή στην Κέρκυρα τη δεκαετία του '80
20 φωτογραφίες από τις διακοπές του Paul Clarke στο νησί του Ιονίου
Ασπρόμαυρο ελληνικό καλοκαίρι
15 φωτογραφίες του Ιωάννη Λάμπρου από τα ελληνικά νησιά, γεμάτες «αγγελικό και μαύρο φως...»
Μια παλιά Ελλάδα, μια παλιά ζωή. Οι φωτογραφίες της  Ελένης Σιγαλού
«Αναζητώ σε αυτές ίχνη μιας αλλοτινής ζωής».

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Μαλβίνα στις πόλεις
Φωτογραφίες Σπύρος Στάβερης
Φωτογραφίζοντας το χιονισμένο τοπίο της Φινλανδίας
Ο Mikko Lagerstedt αποτυπώνει τα μοναδικά χρώματα του χιονισμένου περιβάλλοντος στη Φινλανδία
Λευτέρης Καλογυιός: Ένας φωτογράφος που βαδίζει στα όρια του ντοκιμαντέρ και της σκηνοθετημένης φωτογραφίας
«Το "κλικ" είναι αποκλειστικά μία υποσυνείδητη, ενστικτώδης κίνηση»
Βλέποντας Φραγκονάρ στο κινητό: η ινσταγκραμοποίηση της πραγματικότητας
Διλήμματα ενός δημοσιογράφου που φωτογραφίζει
Δυό ποντικοί «παίζουν μπουνιές» και άλλες απίθανες υποψηφιότητες για το LUMIX People's Choice Award
Tώρα μπορεί και το κοινό να ψηφίζει την αγαπημένη του φωτογραφία για τον παγκοσμίου φήμης διαγωνισμό Wildlife Photography of the Year.
Η πολύχρωμη αρχιτεκτονική της Τουρκίας
Ο φωτογράφος Yener Torun επιλέγει να δει μόνο τη σύγχρονη, πολύχρωμη αρχιτεκτονική πλευρά της Τουρκίας
Ειρήνη Μιχοπούλου: «Η φωτογραφία πορτρέτου πρέπει να γίνεται με δεξιότητα και υπομονή»
Μια από τις πρώτες συνεργάτιδες φωτογράφους της LiFO μάς λέει δυο λόγια για την τέχνη της.
«Υπνωτισμένοι από το μπλε φως της οθόνης»: Γνωστός φωτογράφος απεικονίζει την εξέλιξη του εθισμού στο κινητό
Την τελευταία δεκαετία, ο Άγγλος φωτογράφος Daffydd Jones, γνωστός για τις φωτογραφίες εκδηλώσεων και πάρτι της high society, έστρεφε όλο και πιο συχνά τον φακό του στους ανθρώπους που έμοιαζαν μονίμως απορροφημένοι από το κινητό τους
Στάθης Μαμαλάκης: «Η φωτογραφία πορτρέτου είναι μια στιγμιαία ισορροπία ανάμεσα στο θέμα και τον φωτογράφο»
Ο εκλεκτός συνεργάτης της LiFO μάς λέει δυο πράγματα που έχει κρατήσει από τις φωτογραφίσεις της στήλης «Οι Αθηναίοι»
Επίσκεψη στο λαό της Καρελίας
Ο φινλανδός φωτογράφος Pentti Sammallahti στον δρόμο που οδηγεί στην εποποιία της Kalevala
Παντελής Ζερβός: Small talk με έναν έξοχο φωτογράφο των Αθηναίων της LiFO
«Η φωτογραφία πορτρέτου είναι πρόκληση, γιατί πρέπει σε πολύ μικρό διάστημα να δημιουργήσεις μια σχέση με τον φωτογραφιζόμενο και μέσα από αυτήν να αποδώσεις σε μια στιγμή αυτό που βλέπεις μέσα από αυτήν τη σχέση».
Πάρις Ταβιτιάν: «Όταν φωτογραφίζεις, δεν διακρίνεις αν πρόκειται για δουλειά ή προσωπική ευχαρίστηση»
Ο σταθερός φωτογράφος της LiFO που συμμετέχει με πλήθος πορτρέτων στην έκθεση «Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενάκη» μιλά για την τέχνη του και πώς αυτή συνδυάζεται με τις απαιτήσεις των media.
Πάνος Μιχαήλ: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο αποκαλυπτικά ξεγυμνωτικό για έναν νάρκισσο από ένα close-up»
Ο ταλαντούχος φωτογράφος και συνεργάτης της LiFO εξηγεί πώς η τέχνη του «αγαπάει τους δύσκολους “λεκέδες”, που τόσο πολλοί φοβούνται»
Freddie F.: «Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση σε οποιοδήποτε πορτρέτο είναι η εμπιστοσύνη»
Ο εξαιρετικός φωτογράφος και συνεργάτης της LiFO θυμάται ιστορίες πίσω από μερικά χαρακτηριστικά πορτρέτα της στήλης «Οι Αθηναίοι», που φέρουν την υπογραφή του.
New York, New Wave: Σπάνιες φωτογραφίες από την θρυλική εικαστική σκηνή της Νέας Υόρκης στα ‘80s
Με κεντρικές φιγούρες τον Keith Haring και τον Jean-Michel Βasquiat, τους πρόωρα χαμένους σούπερ σταρ της νεοϋορκέζικης εικαστικής σκηνής στη δεκαετία του ’80, μια μεγάλη έκθεση συγκεντρώνει φωτογραφίες από εκείνες τις έντονες μέρες και τις ακόμα πιο έντονες νύχτες
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή