Δεν προκαλεί έκπληξη το εξώφυλλο του Sportime, σε όσους ζουν στην Ελλάδα. Υπάρχει ένα υπολογίσιμο κομμάτι του πληθυσμού που πιστεύει ότι η έκτρωση είναι έγκλημα απέναντι σε θεό και ανθρώπους. Ο θεός ας τιμωρήσει τους «εγκληματίες» όπως θέλει. Οι άνθρωποι όμως -δηλαδή το κράτος- έχουν  νόμο, σύμφωνα με τον οποίο η έκτρωση δεν είναι έγκλημα, αλλά δικαίωμα (Νόμος 1609/1986, σε ισχύ από τις 3 Ιουλίου 1986).

 

Έκπληξη λοιπόν προκαλεί το ότι ο Αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος Άδωνις Γεωργιάδης βγαίνει να το σιγοντάρει. Νόμιζα ότι δουλειά της κυβέρνησης είναι πρωτίστως να υπερασπίζεται τους νόμους του κράτους. 

 

 

 

Είναι ανήσυχος ο Αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος για το πού οδηγηθήκαμε από την εφαρμογή του συγκεκριμένου νόμου; Το παράκαναν οι γυναίκες πάλι;! Του πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι μπορεί να φταίνε κι άλλα πράγματα όταν ένα νέο ζευγάρι αρνείται να γεννήσει ένα παιδί στην χρεοκοπημένη Ελλάδα;

 

Προφανώς είναι ανήσυχος με την υπογεννητικότητα, την συρρίκνωση του έθνους κ.λπ. Κατανοητό. Αν όμως κάποιος έχει τα μέσα να αναστρέψει το «εθνικό αυτό πρόβλημα», πρώτα κάνει τα αυτονόητα, πριν υπερασπιστεί σκοταδιστικά και αναχρονιστικά πρωτοσέλιδα.

 

Φροντίζει να μη γίνεται κόλαση η ζωή ενός γονιού με δύο ή τρία παιδιά. Να υπάρχουν καλοί και άφθονοι παιδικοί σταθμοί. Επαρκή, ακίνδυνα δημόσια σχολεία. Ευκαιρίες για επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών, καλοί μισθοί και αναστροφή του brain drain. 

 

Γιατί να κάνει πολλά παιδιά ένα νεαρό ζευγάρι στην Ελλάδα και να περάσει των παθών του τον τάραχο μέχρι να μεγαλώσουν «σώα»; Για να μη στενοχωρηθεί ο Θεός; Ή για να μη μαραζώσει το έθνος και νάναι ετοιμοπόλεμο απέναντι στον καρπερό Τούρκο;

 

Ασφαλώς, αυτά είναι υψηλά ιδανικά ευλαβικών ψυχών (sic) - αλλά η καθημερινότητα είναι χαμηλοβλεπούσα. Θέλει στοιχειώδεις ατομικές ελευθερίες και κάποια αξιοπρέπεια για να ζεις― ειδικά για τις αιωνίως υποτιμημένες  γυναίκες που εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται στη χώρα μας σαν αναπαραγωγικές μηχανές, σα γκαστρωμένα ζώα. Είναι απλώς ντροπή, δυο μέρες πριν το 2020.

 

Ένας αντιπρόεδρος κυβερνώντος ευρωπαϊκού κόμματος θα έπρεπε να στέλνει το «εθνικό» μήνυμά του προς τις νέες γυναίκες με σοβαρό, φιλόνομο πνεύμα, χωρις να χρησιμοποιεί άκυρα, αντιεπιστημονικά πρωτοσέλιδα αθλητικών φύλλων! 

 

Εκτός κι αν δεν απευθύνεται στις νέες γυναίκες, αλλά στο παραεκκλησιαστικό mob- όπως κάποτε απευθύνθηκε ο Σαμαράς, με τα γνωστά αποτελέσματα.