Κάποιοι το λατρεύουν, κάποιοι το απεχθάνονται. Οι νεότεροι την «πατάνε» με το σκόρδο, όταν υποκύπτουν σε εδέσματα παραγεμισμένα ή έστω ελαφρώς αρωματισμένα με αυτό. Οι κάπως μεγαλύτεροι σε ηλικία το θεωρούν Νο1 σύμμαχο τους στην καταπολέμηση της αρτηριακής πίεσης, γι’ αυτό δαγκώνουν καμιά σκελίδα το πρωί. Και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι δυσβάσταχτο, ειδικά σε κλειστούς χώρους ή όταν κάποιος μιλά σε αρκετά κοντινή -στο πρόσωπο μας- απόσταση: η ανάσα κάποιου που έφαγε σκόρδο, απλώς δεν αντιμετωπίζεται. Ούτε με τσίχλες, ούτε με αρωματικές καραμέλες, ούτε μασώντας «καρφάκια» από γαρίφαλο ή ωμό δυόσμο.

 

Κι αν υπήρχε τρόπος να απαλλαγούμε από αυτό, χωρίς να χρειαστεί να αποκλείσουμε από το διαιτολόγιο μας το σκόρδο; Κι αν μπορούσαμε να απολαύσουμε συνταγές με το απαγορευμένο άρτυμα, χωρίς να χρειαστεί να ακυρώσουμε τη βραδινή έξοδο; Απαντήσεις σε αυτά τα ρηχά – πλην ουσιώδη για την κοινωνική ζωή – ερωτήματα βρήκαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Οχάιο, που ύστερα από επιστάμενη έρευνα ανακάλυψαν ότι υπάρχει κάτι πιο ισχυρό σε ό,τι αφορά την εξάλειψη της μυρωδιάς σκόρδου από την αναπνοή μας.

 

Πιο ισχυρό και από τα φύλλα δυόσμου; Ναι, για την ακρίβεια και ύστερα από απανωτά πειράματα αποδείχθηκε ότι το ωμό μήλο και το ωμό μαρούλι είναι το ίδιο, ίσως και περισσότερο αποτελεσματικά, απ’ όλες τις αρωματικές τσίχλες μαζί.

 

Κατά τους επιστήμονες – και ύστερα από τη συγκεκριμένη έρευνα - οι ωμές τροφές αποδεικνύονται πανίσχυροι σύμμαχοι στην καταπολέμηση της κακοσμίας που προκαλεί στην ανάσα η κατανάλωση σκόρδου, ακριβώς επειδή περιέχουν ένζυμα που εξαλείφουν τις οσμές και φαινολικές ενώσεις που καταστρέφουν τις πτητικές χημικές ενώσεις.

 

Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στην επιθεώρηση “Journal of Foods”, οι επιστήμονες μελέτησαν το πώς επιδρούν διαφορετικές τροφές στις πτητικές ενώσεις που ευθύνονται για την κακοσμία του στόματος– και ειδικότερα για τη μυρωδιά, με την οποία το σκόρδο «σφραγίζει» την αναπνοή μας, ακόμη και ώρες – ή μέρες- μετά την κατανάλωση του. Για να προχωρήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα, έδωσαν σε εθελοντές να μασήσουν για 25 δευτερόλεπτα 3 γραμμάρια σκόρδου, πριν τους δώσουν να πιουν νερό.

 

Στη συνέχεια, οι επιστήμονες αξιολόγησαν την επίδραση της κατανάλωσης ωμού ή ψημένου μήλου και χυμού μήλου, ωμού ή ζεσταμένου μαρουλιού, ωμού δυόσμου ή χυμού από φύλλα δυόσμου και πράσινου τσαγιού. Τα αποτελέσματα καταμετρήθηκαν ακριβώς μία ώρα μετά την κατανάλωση καθενός από τα παραπάνω, με τη βοήθεια ενός καταμετρητή αερίων στη στοματική κοιλότητα, μία οργανοληπτική μέθοδος που μετρά τα επίπεδα  πτητικών θειούχων χημικών ενώσεων, μεταξύ των οποίων και το υδρόθειο, η μεθυλομερκαπτάνη και το διμεθιλοσουλφίδιο.

 

Ακριβώς αυτές οι χημικές ενώσεις προκαλούν τη βαριά ανάσα μετά την κατανάλωση σκόρδου… Και ακριβώς αυτή η μέτρηση, για το πώς μυρίζει η ανάσα μας την ώρα που ξεφυσάμε ή ανασαίνουμε κοντά σε κάποιον είναι απείρως πιο ασφαλής από το να εκπνέουμε στην παλάμη μας, για να σιγουρευτούμε πόσο υποφέρουν από την οσμή οι διπλανοί μας.

 

Οι μετρήσεις έδειξαν ακόμη ότι το πράσινο τσάι διόλου δεν βοηθά στην καταπολέμηση της κακοσμίας του στόματος, ενώ αντίθετα «το ωμό μήλο και το ωμό μαρούλι μείωνε τις συγκεντρώσεις πτητικών αερίων κατά 50% και από τα πρώτα 30 λεπτά της κατανάλωσης τους».

 

Κατά τους επιστήμονες – και ύστερα από τη συγκεκριμένη έρευνα - οι ωμές τροφές αποδεικνύονται πανίσχυροι σύμμαχοι στην καταπολέμηση της κακοσμίας που προκαλεί στην ανάσα η κατανάλωση σκόρδου, ακριβώς επειδή περιέχουν ένζυμα που εξαλείφουν τις οσμές και φαινολικές ενώσεις που καταστρέφουν τις πτητικές χημικές ενώσεις.

 

Με λίγα λόγια, τώρα είναι ξεκάθαρο με τι οφείλει κανείς να συνοδεύει το σκορδόψωμο, τη σκορδαλιά κι άλλες παρόμοιες συνταγές ή έστω τι να ζητήσει για επιδόρπιο, προκειμένου να περιορίσει δραστικά τα ίχνη τους – στην ανάσα του. 

 

Με στοιχεία από το The Journal of Food Science