Εύη Χατζηιωάννου: To 54% των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας είναι γυναίκες και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό

Εύη Χατζηιωάννου: To 54% των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας είναι γυναίκες και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό Facebook Twitter
Το φύλο δεν πρέπει να είναι εμπόδιο για να κυνηγήσει κάποιος το όνειρό του. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

Στο μυαλό του περισσότερου κόσμου, στερεοτυπικά, «τράπεζα» σημαίνει ανδροκρατούμενο περιβάλλον, άκαμπτες πολιτικές και ελεγχόμενη ευελιξία, σ’ έναν κόσμο που αλλάζει κάθε ώρα.

Παρ’ όλα αυτά, αν κοιτάξει κανείς στο εσωτερικό της Εθνικής Τράπεζας, εδώ και μερικά χρόνια, ένα σημαντικότατο ποσοστό των εργαζομένων είναι γυναίκες, ενώ εδώ, σε έναν από τους παλαιότερους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της χώρας, εφαρμόζονται με πίστη και συνέπεια, πολιτικές ισότητας και ενδυνάμωσης των γυναικών που ξαφνιάζουν.

Γι’ αυτή την ελπιδοφόρα αντίθεση –από τη μία η βαριά ιστορία της Εθνικής Τράπεζας και από την άλλη σύγχρονο όραμα και φρέσκες πολιτικές γυναικείας ενδυνάμωσης- μίλησε στη LIFO, η Γενική Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού της Τράπεζας και του Ομίλου, Εύη Χατζηιωάννου.

Όπως χαρακτηριστικά εξηγεί η κυρία Χατζηιωάννου αυτές οι πολιτικές εξυπηρετούν το πραγματικό όραμα ισότητας της Εθνικής και θα εξελιχθούν σε βάθος 5ετίας, προκειμένου να διατηρηθεί και αυτή η πρωτιά του οργανισμού, δίνοντας παράδειγμα σε άλλες εταιρείες και ομίλους.

 Είμαι περήφανη γιατί στην Εθνική Τράπεζα, κάθε πολιτική που εφαρμόζουμε θέτει ως στόχο την ισότητα σε κάθε φάση της πορείας των ανθρώπων μας κοντά μας. Από την πρώτη μέρα και σε όλη την μετέπειτα εξέλιξή τους, παραμένουμε διαρκώς προσηλωμένοι στην ενδυνάμωσή τους και αποφασισμένοι στο να άρουμε οποιοδήποτε εμπόδιο. 

— Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο μιλάμε ανοιχτά και κινούμαστε στη λογική της ενδυνάμωσης γυναικών στο εργασιακό περιβάλλον. Η Εθνική Τράπεζα εμφανίζεται ως πρωτοπόρος σε αυτή την κουβέντα, ωστόσο, αν μιλούσαμε με αριθμούς και παραδείγματα τι θα λέγαμε, κυρία Χατζηιωάννου; Ποιες πολιτικές διαφοροποιούν τον οργανισμό και ποιο το όραμά σας για την επόμενη 5ετία;
Πράγματι τα τελευταία χρόνια μπορούμε να μιλήσουμε με παραδείγματα για ουσιαστική ενδυνάμωση των γυναικών στο εργασιακό περιβάλλον και αυτό προσωπικά με χαροποιεί ιδιαιτέρως, τόσο ως γυναίκα, ως μητέρα, όσο και ως στέλεχος ενός οργανισμού που έχει συμβάλει σε αυτή την αλλαγή. Είμαι περήφανη γιατί στην Εθνική Τράπεζα, κάθε πολιτική που εφαρμόζουμε θέτει ως στόχο την ισότητα σε κάθε φάση της πορείας των ανθρώπων μας κοντά μας. Από την πρώτη μέρα και σε όλη την μετέπειτα εξέλιξή τους, παραμένουμε διαρκώς προσηλωμένοι στην ενδυνάμωσή τους και αποφασισμένοι στο να άρουμε οποιοδήποτε εμπόδιο. Και παρότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι παραδοσιακά ανδροκρατούμενος, αυτή τη στιγμή στο σύνολο των εργαζομένων μας, το 54% είναι γυναίκες. Ένα ποσοστό που μας δείχνει ότι οι προσπάθειες μας έχουν αποτέλεσμα. Δεν θέλουμε να μένουμε στα λόγια και φαίνεται τόσο από την εκπροσώπηση των γυναικών στο Διοικητικό Συμβούλιο που αγγίζει το 31% όσο και στις ανώτερες θέσεις του δικτύου των καταστημάτων που φτάνει το 57%. Για τα επόμενα 5 χρόνια, δεν επαναπαυόμαστε και όραμά μας είναι τα ποσοστά να συνεχίσουν να ανεβαίνουν, αντανακλώντας το περιβάλλον ισότητας που έχουμε και ίσων ευκαιριών που προσφέρουμε.

— Η νέα πολιτική περί παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο αναμένεται να ανακουφίσει πολλούς εργαζόμενους, όχι μόνο γυναίκες, αλλά άτομα από διασταυρούμενες μειονότητες. Από την πολύχρονη εμπειρία σας σε εταιρικά περιβάλλοντα τι ελπίζετε να επιφέρει αυτή η πολιτική και κατά πόσο –έστω και δια Νόμου πλέον- μας εκπαιδεύει σε μία νέα κοινωνική και εργασιακή συνθήκη;
Πιστεύω πως θεσμικά ήταν όντως ώρα για μια νέα πολιτική για την καταπολέμηση της βίας και της παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο. Πιθανώς και να είχε καθυστερήσει, καθώς οι εξελίξεις πολλές φορές μας προλαβαίνουν. Η συγκεκριμένη πολιτική είναι σημαντική και αναγκαία για τη σωστή, την ομαλή και προπάντων ασφαλή λειτουργία των οργανισμών. Εκτιμώ πως δίνει και σε θεσμικό επίπεδο πια, τη δυνατότητα σε εργαζομένους που βρίσκονται σε εργασιακά περιβάλλοντα με προκλήσεις, να μπορούν να μιλήσουν σε ένα προστατευμένο και ασφαλές πλαίσιο. Θα με ρωτήσετε αν αυτό από μόνο του αρκεί; Φυσικά και όχι. Για αυτό στην Εθνική Τράπεζα έχουμε υιοθετήσει σχετική πολιτική που καθοδηγεί και ενημερώνει για το πλαίσιο αναφοράς ενός περιστατικού βίας ή παρενόχλησης. Αν η αρχή μπορεί να γίνει μέσα από τις επιχειρήσεις και το εργασιακό περιβάλλον στο οποίο οι περισσότεροι από εμάς, περνούμε αρκετό χρόνο, τότε ναι, βαίνουμε σε ένα σωστό δρόμο. Οφείλουν όμως να γίνουν ακόμη περισσότερα βήματα, ώστε η κοινωνία να μπορεί να εκπαιδεύεται και να υιοθετεί σωστές πρακτικές.

Εύη Χατζηιωάννου: To 54% των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας είναι γυναίκες και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

— Οι αισιόδοξοι των έμφυλων ζητημάτων εικάζουν ότι σε μισό αιώνα από τώρα θα έχουμε λύσει προβλήματα προκαταλήψεων και υποεκπροσώπησης. Ούσα μητέρα η ίδια, τι συμβουλεύετε την κόρη σας και πώς έχετε επιλέξει να της μιλήσετε για τα στερεότυπα και για τα εμπόδια που δημιουργούν στις νεαρές γυναίκες;
Ως μητέρα, ενός κοριτσιού που βρίσκεται στην εφηβεία συζητάμε το θέμα εκτενώς. Ωστόσο δεν είναι κάτι το όποιο μπορούμε να διαχειριστούμε ή να επιλύσουμε με μία μόνο συζήτηση. Αντιθέτως πρέπει για όλους μας, είτε είμαστε γονείς, είτε όχι, να γίνει κομμάτι της κουλτούρας μας καθώς αποτελεί ξεκάθαρα θέμα παιδείας και γνώσης. Με την κόρη μου συζητάμε για τους προβληματισμούς της και προσπαθώ να της εξηγήσω πως δεν υπάρχει κανείς που να έχει το δικαίωμα να σου πει πως δεν μπορείς να κάνεις κάτι επειδή είσαι γυναίκα. Αν σου αρέσει και θες να το κυνηγήσεις, μπορείς. Ανεξαρτήτως φύλου. Το φύλο δεν πρέπει να είναι εμπόδιο για να κυνηγήσει κάποιος το όνειρό του. Οι δυσκολίες που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι νέες γυναίκες και λόγω φύλου πράγματι είναι πολλές, ωστόσο με τον καιρό βλέπουμε πως μειώνονται. Στόχος όλων μας, θα έπρεπε να είναι η εξάλειψη και αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την ενδυνάμωση, την αυτοπεποίθηση, το διάλογο, την εξέλιξη στον τρόπο σκέψης και όλα τα εργαλεία που μπορούμε να προσφέρουμε σε ένα εργασιακό περιβάλλον, έχοντας όμως σταθερά την υποστήριξη της Πολιτείας ως προς την ανάπτυξη πολιτικών που προάγουν την ισότητα.

— Πόσο σημαντικό είναι για όλους, αλλά κυρίως για γυναίκες /  θηλυκότητες και εκπροσώπους μειονοτικών ομάδων, να εργάζονται σε ασφαλές, δημιουργικό και προστατευτικό περιβάλλον και ποιες πολιτικές δημιουργούν αυτές τις συνθήκες;
Είναι δεδομένο πως για όλους τους εργαζόμενους είναι απαραίτητο ένα ασφαλές, δημιουργικό και προστατευτικό περιβάλλον, πόσω μάλλον για τις γυναίκες / θηλυκότητες και τους εκπροσώπους μειονοτικών μονάδων. Από τη στιγμή που η κοινωνία μας και κατ’ επέκταση η παιδεία μας, δεν έχουν φτάσει ακόμα στο σημείο να προσφέρουν ένα περιβάλλον ισότητας, οι πολιτικές που υιοθετούν οι επιχειρήσεις είναι αναγκαίες. Πιστεύω πως αυτές οι πολιτικές θα κάνουν τη διαφορά. Μέσα από πρόληψη και αντιμετώπιση, διαφάνεια, δημοσιοποίηση πληροφοριών και ελευθερία της έκφρασης το μέλλον προδιαγράφεται αισιόδοξο.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 7.6.2023

Θέματα
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χαρούλα Σπινθηροπούλου, η κυρία του Ξινόμαυρου

Το κρασί με απλά λόγια / Χαρούλα Σπινθηροπούλου, η κυρία του Ξινόμαυρου

Από το Ροδοχώρι Νάουσας μέχρι το Μονπελιέ, και από τα πρώτα αμπέλια μέχρι την καταγραφή της ιστορίας του ελληνικού κρασιού, η «Χαρούλα του κρασιού» ξεδιπλώνει μια ζωή αφιερωμένη στη γνώση, με επιμονή και πάθος.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Κράτος σε ετοιμότητα και δανεική ζωή

Άλλο ένα podcast 3.0 / Κράτος σε ετοιμότητα και δανεική ζωή

Βρέχει μία ώρα και η μισή Ελλάδα γίνεται Βενετία. Μετά έρχονται τα alerts, οι δηλώσεις ότι «ο μηχανισμός είναι σε ετοιμότητα» και οι κλασικοί φταίχτες: ο καιρός, οι πολίτες, οι προηγούμενοι. Ο Θωμάς Ζάμπρας σχολιάζει την εθνική μας ικανότητα να μετατρέπουμε κάθε κρίση σε δικαιολογία, τη μανία των ρεπόρτερ μέσα στο χαλάζι και τη νέα κανονικότητα, που η ευθύνη είναι πάντα κάποιου άλλου.
ΘΩΜΑΣ ΖΑΜΠΡΑΣ
«Στο Grindr με μπλοκάρουν όταν καταλάβουν ότι είμαι τυφλός»

Οι «Άλλοι» / «Στο Grindr με μπλοκάρουν όταν καταλάβουν ότι είμαι τυφλός»

Ο Γιάννης Βίτσος είναι τυφλός, queer, δημοσιογράφος, μουσικός και δημιουργός περιεχομένου για κοινωνικά ζητήματα. Και καθεμία από αυτές τις ιδιότητες μοιάζει, για τους άλλους, να λέει ήδη μια ιστορία. Μόνο που σπάνια είναι η σωστή.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
Λουκία: «Δεν σου φτιάχνουν όνομα τα κοινωνικά και οι κοσμικότητες»

Lifo Videos / Λουκία: «Δεν σου φτιάχνουν όνομα τα κοινωνικά και οι κοσμικότητες»

Ξεκίνησε στο Λονδίνο έχοντας στο μυαλό της θέατρο, ρούχα και interior και έγινε η πρώτη Ελληνίδα που μπήκε στα Harrods. Φτιάχνει ρούχα παρατηρώντας το βλέμμα ενός ανθρώπου. Η Λουκία αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
THE LIFO TEAM
Δεν ξέρω αν έχω ADHD και μασίφ ξύλο

Άλλο ένα podcast 3.0 / Δεν ξέρω αν έχω ADHD και μασίφ ξύλο

Ο Θωμάς Ζάμπρας επιστρέφει με ένα επεισόδιο όπου τίποτα δεν είναι σίγουρο: ούτε αν έχει ADHD, ούτε αν το σπίτι του είναι στοιχειωμένο. Ανάμεσα σε γονεϊκούς φόβους, μασίφ ξύλα που κοστίζουν όσο ο χρυσός, γουρουνοπούλες πριν από μεγάλες παραστάσεις και την απομόνωση των μεγάλων πόλεων, προσφέρει, όπως πάντα, καθαρό value for money χάος.
ΘΩΜΑΣ ΖΑΜΠΡΑΣ
«Κάθε διαδρομή και μια μάχη»: Πόσο προσβάσιμη είναι στην πράξη η μετακίνηση με ταξί στην Αθήνα;

Ζούμε, ρε! / «Κάθε διαδρομή και μια μάχη»: Πόσο προσβάσιμη είναι η μετακίνηση με ταξί στην Αθήνα;

Από την επιβίβαση χρηστών αμαξιδίου μέχρι την αποδοχή σκύλων-οδηγών, η καθημερινότητα κρύβει ακόμα εμπόδια που συχνά δεν βλέπουμε. Η φιλόλογος, content creator και μοντέλο Τζουλιάνα Μπούσι συζητά για όσα συμβαίνουν και όσα πρέπει επιτέλους να αλλάξουν.
ΧΡΥΣΕΛΛΑ ΛΑΓΑΡΙΑ | ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΣΑΤΣΟΣ
Φοίβος Δεληβοριάς: «Η ταινία “Καποδίστριας” είναι μια φθηνή παρηγοριά που μας πηγαίνει πίσω»

Lifo Videos / Φοίβος Δεληβοριάς: «O “Καποδίστριας” είναι μια φτηνή παρηγοριά που μας πηγαίνει πίσω»

Ο γνωστός τραγουδοποιός, λίγο πριν ξεκινήσει τις εμφανίσεις του στο Κύτταρο, μιλά για τον φόβο που γεννά τον εθνολαϊκισμό, σχολιάζει την υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη και εξηγεί γιατί, όπως λέει, «αυριανιστής είναι αυτός που σήμερα κατηγορεί τη woke ατζέντα για όλα, αλλά κλείνει τα μάτια του στον Μπέο».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Χρήστος Ρούσσος: Ένας «Άγγελος» στη φυλακή

Αληθινά εγκλήματα / Χρήστος Ρούσσος: Ένας «Άγγελος» στη φυλακή

Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται ένα έγκλημα που σήκωσε πολλή κουβέντα και έφερε την Ελλάδα της δεκαετίας του ’70 αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα ξένη προς τη συντηρητική πλειοψηφία.
ΝΙΚΟΣ ΤΣΕΦΛΙΟΣ
Λύκε, λύκε, είσαι εδώ; Όταν η άγρια ζωή φτάνει στην αυλή μας

H κατάσταση των πραγμάτων / Λύκε, λύκε, είσαι εδώ; Όταν η άγρια ζωή φτάνει στην αυλή μας

Τα τελευταία χρόνια ολοένα συχνότερα εμφανίζονται λύκοι, αρκούδες και αγριογούρουνα κοντά ή μέσα σε κατοικημένες περιοχές. Τι κρύβεται πίσω από αυτό το φαινόμενο; O Σπύρος Ψαρούδας, συντονιστής της περιβαλλοντικής οργάνωσης για την άγρια ζωή και τη φύση «Καλλιστώ», εξηγεί.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Gio not Okay και γονικές ενοχές

Άλλο ένα podcast 3.0 / Gio not Okay και γονικές ενοχές

Άλλη μια εβδομάδα, άλλο ένα podcast. Ο Θωμάς Ζάμπρας μιλά για την κανονικοποίηση των memes, χαλασμένα υδραυλικά, γονικές ενοχές, παρανοικούς ηγέτες και το ίντερνετ που επιμένει να μας κάνει «πιο άντρες». Τα συνηθισμένα, δηλαδή.
ΘΩΜΑΣ ΖΑΜΠΡΑΣ
Γιώργος Αυγερόπουλος: «Οι Έλληνες διαμαρτυρήθηκαν, διαδήλωσαν και στο τέλος κουράστηκαν»

LiFO Talks / Γιώργος Αυγερόπουλος: «Οι Έλληνες διαδήλωσαν, αλλά στο τέλος κουράστηκαν»

Με αφορμή τη νέα του ταινία που προβάλλεται αυτές τις μέρες στους κινηματογράφους, ο γνωστός δημιουργός ντοκιμαντέρ μιλά για το έργο του, τη δημοσιογραφία, την απουσία των ντοκιμαντέρ από την τηλεόραση αλλά και για το φαινόμενο των αρνητών της κλιματικής κρίσης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ένα «δίδυμο» που έσταζε αίμα

Αληθινά εγκλήματα / Ένα «δίδυμο» που έσταζε αίμα

Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται τη ματωμένη «διαδρομή» δύο κακοποιών που κρύβονταν πίσω από δύο δολοφονίες με θύματα έναν αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας και ένα βρέφος μόλις 40 ημερών, αλλά και ένοπλες ληστείες.
ΝΙΚΟΣ ΤΣΕΦΛΙΟΣ
Γιατί το κυκλοφοριακό στην Αθήνα δεν θα βελτιωθεί πριν το 2032

Ελλάδα / Θα λυθεί ποτέ το κυκλοφοριακό στην Αθήνα; Μάλλον όχι

Γιατί η επόμενη τριετία, όσον αφορά το κυκλοφοριακό, προμηνύεται ακόμη πιο δύσκολη στην Αθήνα; Και γιατί, αν δεν αλλάξει κάτι, κινδυνεύουμε να «κολλήσουμε» στους δρόμους πολύ περισσότερο, όχι για τρία, αλλά για επτά χρόνια;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ