Εύη Χατζηιωάννου: To 54% των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας είναι γυναίκες και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό

Εύη Χατζηιωάννου: To 54% των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας είναι γυναίκες και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό Facebook Twitter
Το φύλο δεν πρέπει να είναι εμπόδιο για να κυνηγήσει κάποιος το όνειρό του. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

Στο μυαλό του περισσότερου κόσμου, στερεοτυπικά, «τράπεζα» σημαίνει ανδροκρατούμενο περιβάλλον, άκαμπτες πολιτικές και ελεγχόμενη ευελιξία, σ’ έναν κόσμο που αλλάζει κάθε ώρα.

Παρ’ όλα αυτά, αν κοιτάξει κανείς στο εσωτερικό της Εθνικής Τράπεζας, εδώ και μερικά χρόνια, ένα σημαντικότατο ποσοστό των εργαζομένων είναι γυναίκες, ενώ εδώ, σε έναν από τους παλαιότερους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της χώρας, εφαρμόζονται με πίστη και συνέπεια, πολιτικές ισότητας και ενδυνάμωσης των γυναικών που ξαφνιάζουν.

Γι’ αυτή την ελπιδοφόρα αντίθεση –από τη μία η βαριά ιστορία της Εθνικής Τράπεζας και από την άλλη σύγχρονο όραμα και φρέσκες πολιτικές γυναικείας ενδυνάμωσης- μίλησε στη LIFO, η Γενική Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού της Τράπεζας και του Ομίλου, Εύη Χατζηιωάννου.

Όπως χαρακτηριστικά εξηγεί η κυρία Χατζηιωάννου αυτές οι πολιτικές εξυπηρετούν το πραγματικό όραμα ισότητας της Εθνικής και θα εξελιχθούν σε βάθος 5ετίας, προκειμένου να διατηρηθεί και αυτή η πρωτιά του οργανισμού, δίνοντας παράδειγμα σε άλλες εταιρείες και ομίλους.

 Είμαι περήφανη γιατί στην Εθνική Τράπεζα, κάθε πολιτική που εφαρμόζουμε θέτει ως στόχο την ισότητα σε κάθε φάση της πορείας των ανθρώπων μας κοντά μας. Από την πρώτη μέρα και σε όλη την μετέπειτα εξέλιξή τους, παραμένουμε διαρκώς προσηλωμένοι στην ενδυνάμωσή τους και αποφασισμένοι στο να άρουμε οποιοδήποτε εμπόδιο. 

— Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο μιλάμε ανοιχτά και κινούμαστε στη λογική της ενδυνάμωσης γυναικών στο εργασιακό περιβάλλον. Η Εθνική Τράπεζα εμφανίζεται ως πρωτοπόρος σε αυτή την κουβέντα, ωστόσο, αν μιλούσαμε με αριθμούς και παραδείγματα τι θα λέγαμε, κυρία Χατζηιωάννου; Ποιες πολιτικές διαφοροποιούν τον οργανισμό και ποιο το όραμά σας για την επόμενη 5ετία;
Πράγματι τα τελευταία χρόνια μπορούμε να μιλήσουμε με παραδείγματα για ουσιαστική ενδυνάμωση των γυναικών στο εργασιακό περιβάλλον και αυτό προσωπικά με χαροποιεί ιδιαιτέρως, τόσο ως γυναίκα, ως μητέρα, όσο και ως στέλεχος ενός οργανισμού που έχει συμβάλει σε αυτή την αλλαγή. Είμαι περήφανη γιατί στην Εθνική Τράπεζα, κάθε πολιτική που εφαρμόζουμε θέτει ως στόχο την ισότητα σε κάθε φάση της πορείας των ανθρώπων μας κοντά μας. Από την πρώτη μέρα και σε όλη την μετέπειτα εξέλιξή τους, παραμένουμε διαρκώς προσηλωμένοι στην ενδυνάμωσή τους και αποφασισμένοι στο να άρουμε οποιοδήποτε εμπόδιο. Και παρότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι παραδοσιακά ανδροκρατούμενος, αυτή τη στιγμή στο σύνολο των εργαζομένων μας, το 54% είναι γυναίκες. Ένα ποσοστό που μας δείχνει ότι οι προσπάθειες μας έχουν αποτέλεσμα. Δεν θέλουμε να μένουμε στα λόγια και φαίνεται τόσο από την εκπροσώπηση των γυναικών στο Διοικητικό Συμβούλιο που αγγίζει το 31% όσο και στις ανώτερες θέσεις του δικτύου των καταστημάτων που φτάνει το 57%. Για τα επόμενα 5 χρόνια, δεν επαναπαυόμαστε και όραμά μας είναι τα ποσοστά να συνεχίσουν να ανεβαίνουν, αντανακλώντας το περιβάλλον ισότητας που έχουμε και ίσων ευκαιριών που προσφέρουμε.

— Η νέα πολιτική περί παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο αναμένεται να ανακουφίσει πολλούς εργαζόμενους, όχι μόνο γυναίκες, αλλά άτομα από διασταυρούμενες μειονότητες. Από την πολύχρονη εμπειρία σας σε εταιρικά περιβάλλοντα τι ελπίζετε να επιφέρει αυτή η πολιτική και κατά πόσο –έστω και δια Νόμου πλέον- μας εκπαιδεύει σε μία νέα κοινωνική και εργασιακή συνθήκη;
Πιστεύω πως θεσμικά ήταν όντως ώρα για μια νέα πολιτική για την καταπολέμηση της βίας και της παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο. Πιθανώς και να είχε καθυστερήσει, καθώς οι εξελίξεις πολλές φορές μας προλαβαίνουν. Η συγκεκριμένη πολιτική είναι σημαντική και αναγκαία για τη σωστή, την ομαλή και προπάντων ασφαλή λειτουργία των οργανισμών. Εκτιμώ πως δίνει και σε θεσμικό επίπεδο πια, τη δυνατότητα σε εργαζομένους που βρίσκονται σε εργασιακά περιβάλλοντα με προκλήσεις, να μπορούν να μιλήσουν σε ένα προστατευμένο και ασφαλές πλαίσιο. Θα με ρωτήσετε αν αυτό από μόνο του αρκεί; Φυσικά και όχι. Για αυτό στην Εθνική Τράπεζα έχουμε υιοθετήσει σχετική πολιτική που καθοδηγεί και ενημερώνει για το πλαίσιο αναφοράς ενός περιστατικού βίας ή παρενόχλησης. Αν η αρχή μπορεί να γίνει μέσα από τις επιχειρήσεις και το εργασιακό περιβάλλον στο οποίο οι περισσότεροι από εμάς, περνούμε αρκετό χρόνο, τότε ναι, βαίνουμε σε ένα σωστό δρόμο. Οφείλουν όμως να γίνουν ακόμη περισσότερα βήματα, ώστε η κοινωνία να μπορεί να εκπαιδεύεται και να υιοθετεί σωστές πρακτικές.

Εύη Χατζηιωάννου: To 54% των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας είναι γυναίκες και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

— Οι αισιόδοξοι των έμφυλων ζητημάτων εικάζουν ότι σε μισό αιώνα από τώρα θα έχουμε λύσει προβλήματα προκαταλήψεων και υποεκπροσώπησης. Ούσα μητέρα η ίδια, τι συμβουλεύετε την κόρη σας και πώς έχετε επιλέξει να της μιλήσετε για τα στερεότυπα και για τα εμπόδια που δημιουργούν στις νεαρές γυναίκες;
Ως μητέρα, ενός κοριτσιού που βρίσκεται στην εφηβεία συζητάμε το θέμα εκτενώς. Ωστόσο δεν είναι κάτι το όποιο μπορούμε να διαχειριστούμε ή να επιλύσουμε με μία μόνο συζήτηση. Αντιθέτως πρέπει για όλους μας, είτε είμαστε γονείς, είτε όχι, να γίνει κομμάτι της κουλτούρας μας καθώς αποτελεί ξεκάθαρα θέμα παιδείας και γνώσης. Με την κόρη μου συζητάμε για τους προβληματισμούς της και προσπαθώ να της εξηγήσω πως δεν υπάρχει κανείς που να έχει το δικαίωμα να σου πει πως δεν μπορείς να κάνεις κάτι επειδή είσαι γυναίκα. Αν σου αρέσει και θες να το κυνηγήσεις, μπορείς. Ανεξαρτήτως φύλου. Το φύλο δεν πρέπει να είναι εμπόδιο για να κυνηγήσει κάποιος το όνειρό του. Οι δυσκολίες που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι νέες γυναίκες και λόγω φύλου πράγματι είναι πολλές, ωστόσο με τον καιρό βλέπουμε πως μειώνονται. Στόχος όλων μας, θα έπρεπε να είναι η εξάλειψη και αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την ενδυνάμωση, την αυτοπεποίθηση, το διάλογο, την εξέλιξη στον τρόπο σκέψης και όλα τα εργαλεία που μπορούμε να προσφέρουμε σε ένα εργασιακό περιβάλλον, έχοντας όμως σταθερά την υποστήριξη της Πολιτείας ως προς την ανάπτυξη πολιτικών που προάγουν την ισότητα.

— Πόσο σημαντικό είναι για όλους, αλλά κυρίως για γυναίκες /  θηλυκότητες και εκπροσώπους μειονοτικών ομάδων, να εργάζονται σε ασφαλές, δημιουργικό και προστατευτικό περιβάλλον και ποιες πολιτικές δημιουργούν αυτές τις συνθήκες;
Είναι δεδομένο πως για όλους τους εργαζόμενους είναι απαραίτητο ένα ασφαλές, δημιουργικό και προστατευτικό περιβάλλον, πόσω μάλλον για τις γυναίκες / θηλυκότητες και τους εκπροσώπους μειονοτικών μονάδων. Από τη στιγμή που η κοινωνία μας και κατ’ επέκταση η παιδεία μας, δεν έχουν φτάσει ακόμα στο σημείο να προσφέρουν ένα περιβάλλον ισότητας, οι πολιτικές που υιοθετούν οι επιχειρήσεις είναι αναγκαίες. Πιστεύω πως αυτές οι πολιτικές θα κάνουν τη διαφορά. Μέσα από πρόληψη και αντιμετώπιση, διαφάνεια, δημοσιοποίηση πληροφοριών και ελευθερία της έκφρασης το μέλλον προδιαγράφεται αισιόδοξο.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 7.6.2023

Θέματα
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σιδηροπρίονα και συναισθηματική νέκρωση

Άλλο ένα podcast 3.0 / Σιδηροπρίονα και συναισθηματική νέκρωση

Σιδηροπρίονα, κλειστοί δρόμοι και μια εβδομάδα που σου λέει ξεκάθαρα «άσ’ το, δεν είναι για σένα». Ο Θωμάς Ζάμπρας κάνει live troubleshooting στη ζωή του, ενώ παράλληλα βουτάει στο πιο περίεργο συναίσθημα όλων: το να μην αισθάνεσαι απολύτως τίποτα.
ΘΩΜΑΣ ΖΑΜΠΡΑΣ
Από το ‘Apollo 8’ στο ‘Artemis 2’: Έξι δεκαετίες μετά την πρώτη αποστολή στη Σελήνη, η διαστημική κούρσα δεν είναι πια η ίδια

Θέματα / Έξι δεκαετίες μετά την πρώτη αποστολή στη Σελήνη, η κούρσα δεν είναι πια η ίδια

Η NASA θα επιχειρήσει να στείλει τέσσερις αστροναύτες σε τροχιά γύρω από τον δορυφόρο της Γης τον Απρίλιο, σε μια αποστολή που δεν αντιμετωπίζει πλέον ρωσικό ανταγωνισμό αλλά κινεζικό.
THE LIFO TEAM
«Βυσσινόκηπος» στο Εθνικό με νέα, φρέσκια ματιά

The Review / Σε κάποιους άρεσε ο «Βυσσινόκηπος» στο Εθνικό

Η Βένα Γεωργακοπούλου και ο Χρήστος Παρίδης διαβάζουν, ο καθένας με τον τρόπο του, την παράσταση του Εθνικού, θυμούνται τους «Βυσσινόκηπους» που έχουν δει και ξεφυλλίζουν τη θαυμάσια μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Μανώλης Μαυροματάκης: «Ο ηθοποιός έχει ανάγκη από την πίεση του σκηνοθέτη»

Μανώλης Μαυροματάκης / Μανώλης Μαυροματάκης: «Ο ηθοποιός έχει ανάγκη από την πίεση του σκηνοθέτη»

Με πορεία δεκαετιών στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, ο γνωστός ηθοποιός ξετυλίγει τη διαδρομή του, σκαλίζει τη σχέση του με την υποκριτική και μιλά για όσα τον προβληματίζουν ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Γιατί δεν πείθει σήμερα η αριστερά;

LiFO politics / Γιατί δεν πείθει σήμερα η αριστερά;

Ο Διονύσης Τεμπονέρας εξηγεί γιατί, κατά τη γνώμη του, ο χώρος αριστερά του κέντρου δεν καταφέρνει σήμερα να εκφράσει πειστικά την κοινωνία, σχολιάζει τον ρόλο και τις δυνατότητες του Αλέξη Τσίπρα και εξηγεί γιατί αισιοδοξεί πως η περίοδος που διανύουμε μπορεί να οδηγήσει σε μια μεγάλη πολιτική υπέρβαση. 
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
«Αόρατη» κατάθλιψη: Όταν φαίνεσαι καλά, αλλά δεν είσαι

Ψυχή & Σώμα / «Αόρατη» κατάθλιψη: Όταν φαίνεσαι καλά, αλλά δεν είσαι

Δεν είναι όλες οι μορφές κατάθλιψης ορατές. Υπάρχει και εκείνη που δεν σε καθηλώνει στο κρεβάτι, σου επιτρέπει να είσαι λειτουργικός, να δουλεύεις, να γελάς, να συνεχίζεις. Μόνο που μέσα σου κάτι δεν πάει καλά. Ο ψυχίατρος Μάριος Ζίττης εξηγεί.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Τιμοτέ Σαλαμέ, και η εθνική μας εμμονή με καλτ πράματα

Άλλο ένα podcast 3.0 / Τιμοτέ Σαλαμέ, και η εθνική μας εμμονή με καλτ πράματα

Ο Θωμάς Ζάμπρας επιστρέφει με αντιπάθειες, υπαρξιακές ανησυχίες και μια βαθιά και ελαφρώς ανησυχητική βουτιά στο ελληνικό φαινόμενο του «καλτ». Από τον Τιμοτέ Σαλαμέ μέχρι την «Πέπα το γουρουνάκι», δεν αφήνει τίποτα ασχολίαστο.
ΘΩΜΑΣ ΖΑΜΠΡΑΣ
Όταν οι αλγόριθμοι αποφασίζουν τι βλέπεις και τι διαβάζεις στο διαδίκτυο

Άκου την επιστήμη / Όταν οι αλγόριθμοι αποφασίζουν τι βλέπεις και τι διαβάζεις στο διαδίκτυο

Πώς οι πλατφόρμες, οι αλγόριθμοι και η οικονομία της προσοχής επηρεάζουν τη συζήτηση στο διαδίκτυο; Ο συγγραφέας του βιβλίου «Social Media - Η ελευθερία να μιλάς χωρίς να ακούγεσαι», Κωνσταντίνος Πουλής εξηγεί.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ευδοκία Ρουμελιώτη: «Το σώμα μου μού φώναξε ότι κάτι δεν πάει καλά»

ΟΙ ΑΛΛΟΙ / Ευδοκία Ρουμελιώτη: «Το σώμα μου μού φώναξε ότι κάτι δεν πάει καλά»

Η γνωστή ηθοποιός μιλά με ειλικρίνεια για το άγχος που τη συνόδευε από μικρή, την απώλεια της μητέρας της που τη σημάδεψε βαθιά, τη μάχη με την κατάθλιψη και τη σημασία της ψυχοθεραπείας.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ