ΒΡΕΣ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΜΕ ΦΙΛΗΣΕΙΣ.
Αλλιώς. 'Ελα -εδώ θα φανεί πώς δένεται τ' ατσάλι. Εδώ να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος σου. Εδώ το ευφάνταστο κι εδώ το καινοτόμο. Εδώ η αριστεία κι οι εργατοώρες σου στον Βιτγκενστάιν. Γράψε μου για το φιλί. Κάνε με να νιώσω τη γλώσσα σου σαν τελικό σίγμα. Σσσσσσσςςςςςςςςςςς. Βάλε πολλά ωμέγα στη σειρά. Να κάνουν ΩΩΩΩΩΩ και μετά ωωωωωω. 'Οπως το σάλιο στο μαξιλάρι. Τι στο καλό! Τόσα υγρά και ένρινα και συριστικά εκεί στις αμμουδιές του Ομήρου που δεν θα πάμε φέτος. Δες την Αντέλ και τη Μονέλ και τη Μαριάννα την Πορτογαλέζα και τις άλλες Αγίες που φιλάνε χωρίς γλώσσα, χωρίς χείλη, χωρίς σώμα. Γράφουν «φιλί» και φιλιούνται. Γράφουν «γλείψε με, λιώσε με την καυτή σου γλώσσα τον πάγο της αχαριστίας που φυλάκισε την καρδιά μου» και να, λυώνουν τα σίδερα και πετάνε γλώσσες λιγωμένες εν υψίστοις. Μην είσαι δύσπιστος. Μην είσαι κουτός ρεαλιστής. Να είσαι κουτός ιδεαλιστής. Να στρωθείς να γράψεις μια έκθεση, μια πραγματεία, ένα δοκίμιο, ένα εσεμές βρε δύσπιστε. Να έχει θέμα τα φιλιά. Γράψε ας πούμε «καίγεται ο ουρανίσκος μου και νομίζω ότι θα πεθάνω από τα καυτά χειλάκια σου» και πάτα Αποστολή. Δεν θα σου τα λέω όλα εγώ πασχαλιάτικα -έχω και αρνάκι στο φούρνο, μη γίνει κάρβουνο χρονιάρα μέρα.