Αν γλυτώσεις από κακό ιό, πονηρό βακτήριο, πανέξυπνο βάκιλο, εκδικητικό κύτταρο, τρελαμένο ντι-εν-έι, ζηλόφθονα γείτονα, χιονοστιβάδα, καύσωνα, καραμπόλα στην εθνική Αθηνών-Πατρών, ασφαλιστική δικλείδα, ξαφνικό έρωτα, εθνική βασκανία, κακό ποίημα, έμμονη ιδέα, ανείπωτη θλίψη, εντατικό καπιταλισμό, στοχευμένο εξορκισμό, γενικευμένη αηδία, τι καλά! Καθάρισες στην πρώτη πίστα.


Στη δεύτερη θα έχει βαθμό δυσκολίας. Κάτι μικρανήψια του Γκαστόνε και μερικοί υπεραθλητές θα διασχίσουν τα παγκάκια με τα καρφιά, τις κρότου-λάμψης και τις γλωσσάρες που κόκαλα τσακίζουν. Μπορεί να σε σώσει η υπεραισιοδοξία σου, η αμεριμνησία σου και η οβoμαλτίνη που δεν έχυνες στον νεροχύτη. Μπορεί να χτυπήσεις τελικά, να είσαι φιναλίστ χωρίς συγκεκριμένο φινάλε.


Η έσχατη πίστα θα έχει προσωπική συνέντευξη. Θα έχει και ερωτήσεις τελικής κρίσεως. Θα σε ζορίσουν πολύ. Ούτε τα φροντιστήρια Μπόνιας με είκοσι χρόνια επιτυχίες στους διαγωνισμούς του δημοσίου δεν θα ξέρουν τα θέματα. Θα είσαι μόνος στο θάλαμο αποσυμπίεσης ελπίζοντας πως θα πιάσεις τη γενική ιδέα.


Κι άντε και την έπιασες. Άντε και συμφώνησες ότι η απάντηση σε κάθε ερώτηση είναι ο άνθρωπος. 'Αντε και θυμήθηκες ότι τα βιβλία θα πρέπει να είναι το τσεκούρι που σπάζει την παγωμένη θάλασσα μέσα μας. 'Αντε και ανέπτυξες με δικά σου λόγια τη φράση η γλώσσα είναι ένας ιός από το διάστημα. 'Αντε και ανακηρύχθηκες Σωσμένος μηνός Μαρτίου.

 

Θα έρθει Απρίλης κι η πίστα θα'ναι πιο σκληρή.


Απλά θα'χουνε ανθίσει για τα καλά οι μυγδαλίτσες και θα ξεχαστείς για λίγο με το χεράκι της καθώς τις τινάζει.