Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Nick Cave στη LIFO: «Με συναρπάζει η παράξενη, οραματική τέχνη του Στέφανου Ρόκου»

Ο Έλληνας ζωγράφος και ο Αυστραλός μουσικός μιλούν αποκλειστικά στη LiFO για τη συνεργασία τους στο πρωτότυπο πρότζεκτ εικαστικής προσέγγισης του δίσκου «No more shall we part» που εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.

Όταν κάνουμε λόγο για οπτικοποίηση τραγουδιών, το μυαλό μας πηγαίνει συνήθως στα βιντεοκλίπ, τον συνηθέστερο τρόπο οπτικής απόδοσης της μουσικής. Να όμως που ο ζωγράφος Στέφανος Ρόκος αποφάσισε να προσεγγίσει εικαστικά, μέσω της δικής του τέχνης, ένα αγαπημένο του άλμπουμ από τα παλιά, το «No more shall we part» του Nick Cave και των Bad Seeds, και τώρα τα 14 νέα έργα του (όσα και τα αντίστοιχα τραγούδια του δίσκου συν τα 2 b-sides της ειδικής έκδοσης) ετοιμάζονται να συναντήσουν το κοινό του Μουσείου Μπενάκη.


«Το άλμπουμ αυτό είχε μεγάλο αντίκτυπο στην προσωπική μου ζωή, καθώς και στην καλλιτεχνική μου εξέλιξη, από το 2001 που κυκλοφόρησε» εξηγεί ο καλλιτέχνης. «Την εποχή εκείνη, προσπαθώντας να σώσω μια σχέση που είχε καταρρεύσει ήδη και ψάχνοντας ικανοποιητικές απαντήσεις σε διάφορα υπαρξιακά ερωτήματα που πολύ συχνά με βασανίζουν ακόμα, ένιωσα να ταυτίζομαι με τις βασικές ιδέες που πραγματεύεται το άλμπουμ, τον Θεό και τον Έρωτα. Παράλληλα, οραματιζόμουν μια ζωγραφική εικόνα για κάθε τραγούδι και μέσα στην αφέλειά μου έναν γάμο με την κοπέλα που αγαπούσα.

 

«Με συναρπάζει η παράξενη, οραματική τέχνη του Στέφανου Ρόκου – οι άτακτες, υπερ-κορεσμένες περιοχές της μνήμης, οι μεγάλοι, συχνά κενοί καμβάδες, ο ξαφνικός ερωτισμός, τα επαναλαμβανόμενα ονειρικά μοτίβα, εικόνες παρόμοιες που μετακινούνται από πίνακα σε πίνακα» δηλώνει ο Nick Cave στη LiFO.


Το «No more shall we part» είναι για πολλούς ένας πολύ αγαπημένος δίσκος της αυστραλιανής μπάντας που προέκυψε μετά από μια ζοφερή προσωπική περίοδο του Cave, ο οποίος πάλευε τότε με τους εθισμούς του στην ηρωίνη και το αλκοόλ. Μπήκε ο Ρόκος στη διαδικασία να αποδώσει αυτή την ιδιαιτερότητα της εποχής κατά την οποία γράφτηκαν τα τραγούδια, τόσα χρόνια αργότερα, ή κινήθηκε με αποκλειστικό γνώμονα την προσωπική του οπτική σε αυτά;

 

And no more shall we part.
And no more shall we part.

 

«Νομίζω πως αν αυτό το εγχείρημα θεωρηθεί επιτυχημένο σε βάθος του χρόνου, θα οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι δεν επιχείρησα να αποδώσω ζωγραφικά την οποιαδήποτε προσωπική κατάσταση του Nick Cave» απαντά.

 

«Αντιθέτως, κάθε στίχος και κάθε συναίσθημα που μου προκλήθηκε κατά τις αμέτρητες ακροάσεις του άλμπουμ όλα αυτά τα χρόνια είναι απολύτως φιλτραρισμένα μέσα από τα δικά μου βιώματα και θα μπορούσα να παρομοιάσω την εικαστική τους απόδοση με ένα προσωπικό, ρεαλιστικό άλμπουμ της ζωής μου των τελευταίων δεκαεπτά χρόνων, το οποίο περιέχει πολύ χρώμα, πολύ μαύρο, δυνατές και τρεμάμενες γραμμές, στέρεες ιδέες, διαλυμένες συνθέσεις, διαλυμένες ιδέες, στέρεες συνθέσεις».

 

«Με συναρπάζει η παράξενη, οραματική τέχνη του Στέφανου Ρόκου – οι άτακτες, υπερ-κορεσμένες περιοχές της μνήμης, οι μεγάλοι, συχνά κενοί καμβάδες, ο ξαφνικός ερωτισμός, τα επαναλαμβανόμενα ονειρικά μοτίβα, εικόνες παρόμοιες που μετακινούνται από πίνακα σε πίνακα» δηλώνει ο Nick Cave στη LiFO, έχοντας δώσει την ευλογία του για το πρότζεκτ, χωρίς την παραμικρή επεμβατική διάθεση.

 

Ο Στέφανος Ρόκος με τον Νικ Κέιβ. Φωτο: Sarah Lowe
Ο Στέφανος Ρόκος με τον Νικ Κέιβ. Φωτο: Sarah Lowe

 

«Όλα αυτά είναι πολύ κοντά στον τρόπο που γράφω τραγούδια. Νομίζω ότι, υπό αυτό το πρίσμα, έχουμε μια συγγένεια ως καλλιτέχνες. Κατανοώ τους πίνακες και νιώθω πολύ κοντά τους, σαν να είναι ένα οπτικό αντίστοιχο των συχνά λοξών και αποσπασματικών στίχων μου.

 

Ειδικά η εμμονή (του Στέφανου) στη λεπτομέρεια και η κατακερματισμένη αφήγηση, στοιχεία που σκοντάφτουν σε ορθάνοιχτο χώρο. Ο Στέφανος είναι σοβαρός και αφοσιωμένος ζωγράφος, που μέσα από τη διαδικασία της δουλειάς του έχει εξελιχθεί σε αγαπητό φίλο. Ήταν τιμή μου που δούλεψα μαζί του» καταλήγει.


Ο ζωγράφος ανακαλεί μία από τις συναντήσεις τους, όταν ο Cave πλησίασε για να δει από κοντά το έργο που έφτιαξε για το τραγούδι του «Grief came riding», το οποίο απεικονίζει μια μεγάλη μαύρη γέφυρα. Τότε ο Αυστραλός γύρισε και του είπε: «Ξέρεις κάτι; Ακριβώς την ίδια εικόνα μ' αυτήν που ζωγράφισες, με τα ίδια χρώματα και την ίδια ατμόσφαιρα, έβλεπα κι εγώ όταν έγραφα το τραγούδι. Ένιωθα τα ίδια συναισθήματα. Η μόνη διαφορά είναι ότι, αν και στεκόμουν στην ίδια όχθη, κοιτούσα τη γέφυρα από άλλη οπτική γωνία».

 

«Όλα αυτά είναι πολύ κοντά στον τρόπο που γράφω τραγούδια. Νομίζω ότι, υπό αυτό το πρίσμα, έχουμε μια συγγένεια ως καλλιτέχνες». Φωτο: Sarah Lowe
«Όλα αυτά είναι πολύ κοντά στον τρόπο που γράφω τραγούδια. Νομίζω ότι, υπό αυτό το πρίσμα, έχουμε μια συγγένεια ως καλλιτέχνες». Φωτο: Sarah Lowe

 

Darker with the day
Darker with the day

 

We came along this road.
We came along this road.

 

Oh my Lord.
Oh my Lord.

 

Info

Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds - «No more shall we part / 14 paintings 17 years later»

Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138

Εγκαίνια: 3/4, 20:00

Διάρκεια: 4/4-19/5

Ώρες λειτουργίας: Πέμ., Κυρ. 10:00-18:00, Παρ.-Σάβ. 10:00-22:00

Εισιτήρια: €3-6

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

 

Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας είναι αρχισυντάκτης της LiFO. Γεννήθηκε το 1987 και μεγάλωσε στη Ρόδο. Σύντομη θητεία στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς της Πολυτεχνικής Σχολής Πάτρας και συνέχιση σπουδών στη Βιολογία του ίδιου Πανεπιστημίου τον οδήγησαν τελικά στο να θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Stefanos Rokos, Nick Cave & The Bad Seeds' No More Shall We Part
Η εικαστική προσέγγιση του ζωγράφου Στέφανου Ρόκου στο μουσικό άλμπουμ του Nick Cave & The Bad Seeds με τίτλο "No More Shall We Part".
«Κατέχεις μια μυστική γνώση!»: Η συγκινητική επιστολή του Nick Cave σ’ έναν δεκάχρονο οπαδό του
Ο μικρός του ζήτησε συμβουλές και ο Αυστραλός ροκ σταρ του απάντησε με ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην πλατφόρμα Red Right Hand Files
Και στον κινηματογράφο η μουσική του Νικ Κέιβ είναι αξεπέραστη
Ο Νικ Κέιβ και ο στενός συνεργάτης του Warren Ellis έχουν δημιουργήσει μερικές κορυφαίες κινηματογραφικές μελωδίες

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Ιρανός Αli Βanisadr εκθέτει τα έργα του στο Μουσείο Μπενάκη
Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σύγχρονης νεοϋορκέζικης εικαστικής σκηνής, ο Αli Βanisadr, με εκθέσεις σε διάσημες γκαλερί και μεγάλα μουσεία, όπως αυτή που έγινε πρόσφατα στο Μετροπόλιταν, έρχεται στο Μπενάκη με μια σειρά έργων υπό τον τίτλο «Ultramarinus - Beyond the Sea / Πέρα από τη θάλασσα».
Ο Πικάσο τις ώρες που γινόταν υποχόνδριος
Μια πλούσια αναδρομή στο έργο και στην προσωπικότητα του σημαντικότερου εικαστικού καλλιτέχνη του 20ού αιώνα, που γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1881.
«Το κυνήγι της ευτυχίας»: Η νέα ατομική έκθεση του Εμμανουήλ Μπιτσάκη
Από τις 24 Οκτωβρίου στην Can Gallery.
Οι φιγούρες στους πίνακες του Κώστα Λάβδα ασφυκτιούν και σε προκαλούν να τις κοιτάξεις
«Θέλω τα έργα μου να λειτουργούν ως αφορμές προσωπικής και συλλογικής αυτογνωσίας»: Ο ζωγράφος Κώστας Λάβδας μιλά στη LiFΟ με αφορμή τη νέα του ατομική έκθεση «Άτη».
Ubuntu σημαίνει ανθρωπιά: Η Συλλογή Χάρη Δαυίδ στο ΕΜΣΤ
Μία αποπλανητική περιπλάνηση στην έκθεση έργων σύγχρονης Αφρικανικής τέχνης από την Συλλογή Χάρη Δαυίδ στο ΕΜΣΤ.
Ίων Δραγούμης: Η θυελλώδης ζωή του σε μια νέα έκθεση
Εκατό χρόνια συμπληρώθηκαν από τη δολοφονία του σημαντικού πολιτικού και μια νέα έκθεση στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών παρουσιάζει τεκμήρια από τη ζωή του.
Τάσσος: Η ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα χαράκτη
Σαν σήμερα, το 1985, πεθαίνει ο Τάσσος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες χαράκτες.
Ένας χρόνος Ιδρύμα Γουλανδρή στην Αθήνα: ο απολογισμός
Η πρόεδρος, ο διευθυντής και η υπεύθυνη συλλογής του Ιδρύματος Β. & Ε. Γουλανδρή προβαίνουν σε έναν μικρό απολογισμό του πρώτου χρόνου λειτουργείας του στην Αθήνα και μιλούν για τις μελλοντικές του κατευθύνσεις.
Το πιο εκπληκτικό βίντεο με τρισδιάστατα έργα του Βαν Γκόγκ που ζωντανεύουν γύρω σου
ΚΑΤΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ, ΠΟΥ ΕΝΩ ΑΡΧΙΣΕ ΜΕ ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΒΟΥΛΙΑΞΕ ΣΤΗΝ ΕΧΘΡΟΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΜΙΚΡΟΤΗΤΕΣ
Ron Cobb: Ποιος ήταν ο κομίστας της αμφισβήτησης και της δυστοπικής επιστημονικής φαντασίας
Υπήρξε από τους πλέον επιφανείς και επιδραστικούς σχεδιαστές πολιτικού κόμικ στα '60s, υπέγραψε ακολούθως σχεδιαστικά και σκηνογραφικά μερικές από τις διασημότερες ταινίες sci-fi, παρά όμως την επιτυχία του παρέμεινε «χίπης» μέχρι τέλους. Πέθανε πρόσφατα στα 83 του χρόνια.
Ο οπιοφάγος Ζαν Κοκτώ
Τρεις δόσεις το πρωί, τέσσερις το απόγευμα και άλλες τρεις το βράδυ. Πώς μετά τον θάνατο ενός φίλου, ο Ζαν Κοκτώ στράφηκε στο όπιο για να ξεχάσει.
Η αλληγορία και η φάρσα πίσω από το «Φθινόπωρο» του Αρτσιμπάλντο
Μπορεί το πορτρέτο ενός ανθρώπου να μην είναι τίποτα περισσότερο από καλά μελετημένη νεκρή φύση; Μικρές λεπτομέρειες για ένα έργο τέχνης του 1573 που εμφανίζεται πολύ συχνά στα σύγχρονα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Έλληνες και Ιταλοί street artists δημιούργησαν μεγάλα έργα για μια νέα έκθεση στο Μοναστηράκι
Ο συν-επιμελητής Κυριάκος Ιωσηφίδης μιλά για την έκθεση «2x2 The GrIt» που άνοιξε στο ProjectGallery.
Η Αρτεμίσια και το πρωτο-φεμινιστικό κεντρί της
Στη National Gallery του Λονδίνου παρουσιάζεται μια μεγάλη αναδρομή στο έργο της Αρτεμίσια Τζεντιλέσκι, με παρουσίαση περισσότερων από τους μισούς πίνακες της πιο σπουδαίας και ηρωικής καλλιτέχνιδος του Μεγάλου Αιώνα της Ευρωπαϊκής ζωγραφικής.
Οι ανατρεπτικές queer μάσκες της Αντιγόνης Τσαγκαροπούλου
Η νεαρή εικαστικός δημιουργεί μάσκες με επιρροές από drag, punk ή bdsm αισθητικές, που είναι μέρος ενός τρανσφεμινιστικού, μη ετεροκανονικού, post-πατριαρχικού σύμπαντος γεμάτου μάγισσες, ξωτικά, γοργόνες και νεράιδες.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή