Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Ο Ζωγράφος του Σουβάλωφ και μία τρυφερή ερωτική στιγμή σε ένα αρχαίο αγγείο

Ο διάσημος αγγειογράφος της αρχαιότητας φιλοτέχνησε μια από τις πιο φημισμένες ερωτικές σκηνές που έχουν αποτυπωθεί ποτέ πάνω σε αγγείο
M. HULOT
Λόγω της υψηλής ποιότητάς του και της άψογης ζωγραφικής, το συγκεκριμένο αγγείο συγκαταλέγεται στα κατεξοχήν αρχαιολογικά δείγματα ελληνικής αγγειογραφίας. Αγοράστηκε το 1828 μαζί με άλλα αντικείμενα της συλλογής «von Koller», για το Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο του Βερολίνου, και φιλοξενείται εκεί σήμερα, με τον αριθμό ευρετηρίου F 2414, στη βιτρίνα 17,3 του τμήματος «Feste und Gelage». Το συγκεκριμένο σχήμα της οινοχόης δεν συναντάται πολύ συχνά, έχει ύψος 19 και διάμετρο κοιλιάς 15,5 εκατοστά. Το αγγείο χρονολογείται στο 430 με 420 π.Χ.

Το όνομά του είναι άγνωστο και θα παραμείνει άγνωστο για πάντα, ωστόσο, ο αγγειογράφος ερυθρόμορφων αγγείων, που μεγαλούργησε μεταξύ 440 και 410 π.Χ., στην κλασική εποχή του Παρθενώνα, είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους (και διάσημους) καλλιτέχνες της αρχαίας αγγειογραφίας. Το όνομα με το οποίο έγινε γνωστός, Ζωγράφος του Σουβάλωφ, του το έδωσε ο Τζον Μπίζλεϊ, ο Βρετανός κλασικός αρχαιολόγος και ιστορικός της τέχνης, γνωστός κυρίως για την ταξινόμηση των αττικών αγγείων βάσει του καλλιτεχνικού στυλ, στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο Μπίζλεϊ προσπαθούσε να περιγράψει ένα αμφορέα που σήμερα φιλοξενείται στο μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη κι ο οποίος είχε αγοραστεί τον 18ο αιώνα από τον συλλέκτη Ιβάν Ιβάνοβιτς Σουβάλωφ (Ivan Ivanovich Shuvalov), και έτσι ο άγνωστος καλλιτέχνης, εικονογράφος του αγγείου, ονομάστηκε Ζωγράφος του Σουβάλωφ.


Στον αγγειογράφο του Σουβάλωφ αποδίδεται η φιλοτέχνηση περισσότερων από ογδόντα αρχαιολογικών ευρημάτων, συχνά μικρών διαστάσεων, από την Ιταλία, και κυρίως την Καμπανία και τη Λουκανία. Ως καλλιτέχνης τοποθετείται αμέσως μετά τον Ζωγράφο του Μάνχαϊμ από το ίδιο εργαστήριο, ενώ πιστεύεται ότι έδρασε στο ίδιο εργαστήριο με άλλους γνωστούς καλλιτέχνες της εποχής του, τον Αίσωνα και τον Ζωγράφο της Ερέτριας. Τα έργα του που απεικονίζουν περιστάσεις της καθημερινής ζωής και μυθολογικές σκηνές είναι τα καλύτερα καλλιτεχνικά έργα της εποχής του.

 

Ένα από αυτά είναι η Οινοχόη, μια από τις πιο φημισμένες ερωτικές σκηνές της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας, ζωγραφισμένη πάνω σε ένα αγγείο κρασιού που βρέθηκε στους Λοκρούς της Κάτω Ιταλίας.

 

Τα έργα του που απεικονίζουν περιστάσεις της καθημερινής ζωής και μυθολογικές σκηνές είναι τα καλύτερα καλλιτεχνικά έργα της εποχής του. Ένα από αυτά είναι η Οινοχόη, μια από τις πιο φημισμένες ερωτικές σκηνές της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας.


Η πήλινη οινοχόη μικρών διαστάσεων που είναι φινιρισμένη με μελανό γυαλιστερό γάνωμα, έχει πάνω της ζωγραφισμένη μια εντυπωσιακά όμορφη εικόνα ενός νεαρού που ετοιμάζεται να κάνει έρωτα με μια εταίρα, μία τρυφερή και ιδιαίτερα ερωτική στιγμή, από τις πιο λιτές αλλά και τις πιο εντυπωσιακές που έχουν αποτυπωθεί ποτέ πάνω σε αγγείο.

 

Πρωταγωνίστρια της πράξης είναι αναμφίβολα η κοπέλα με την φαρδιά κορδέλα στα μαλλιά, η οποία την στιγμή αυτή εντελώς γυμνή, κάνει μια κίνηση να καθίσει πάνω στο αγόρι, ενώ ο τρόπος που κοιτάζονται ολοκληρώνει την αρμονία της τρυφερής συναισθηματικής στιγμής.
Πρωταγωνίστρια της πράξης είναι αναμφίβολα η κοπέλα με την φαρδιά κορδέλα στα μαλλιά, η οποία την στιγμή αυτή εντελώς γυμνή, κάνει μια κίνηση να καθίσει πάνω στο αγόρι, ενώ ο τρόπος που κοιτάζονται ολοκληρώνει την αρμονία της τρυφερής συναισθηματικής στιγμής.


Η νεαρή ηλικία του αγοριού φαίνεται από τα μακριά και πλούσια μαλλιά του, τα οποία καλύπτουν με μπούκλες τους κροτάφους και τον τράχηλο, ενώ η άβολη στάση του δείχνει αμηχανία, ίσως επειδή θα είναι η πρώτη φορά του. Ο χιτώνας του είναι κατεβασμένος μέχρι τους μηρούς, και με το χέρι κρατάει σφιχτά το κάθισμα, κοιτάζοντας όμως στα μάτια την κοπέλα που ετοιμάζεται να καθίσει πάνω του.

 

Πρωταγωνίστρια της πράξης είναι αναμφίβολα η κοπέλα με την φαρδιά κορδέλα στα μαλλιά, η οποία τη στιγμή αυτή, εντελώς γυμνή, κάνει μια κίνηση να καθίσει πάνω στο αγόρι, ενώ ο τρόπος που κοιτάζονται ολοκληρώνει την αρμονία της τρυφερής συναισθηματικής στιγμής. Κι επειδή στην αρχαία Αθήνα δεν συνηθιζόταν να παίρνουν οι γυναίκες την πρωτοβουλία στην ερωτική πράξη, θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι η γυναίκα είναι κάποια εταίρα και η σκηνή μάλλον εκτυλίσσεται ή σε κάποιο οίκο ανοχής ή στο περιβάλλον κάποιου συμποσίου.


Άλλα γνωστά έργα της αρχαιότητας που αποδίδονται στον Ζωγράφο του Σουβάλωφ είναι:

 

Νεαρός άνδρας και ο δάσκαλός του μουσικής, με τη λύρα στο χέρι. Ίσως να είναι ο Ηρακλής και ο Λίνος. Αττικός ερυθρόμορφος αμφορέας, 440-430 π.Χ.
Νεαρός άνδρας και ο δάσκαλός του μουσικής, με τη λύρα στο χέρι. Ίσως να είναι ο Ηρακλής και ο Λίνος. Αττικός ερυθρόμορφος αμφορέας, 440-430 π.Χ.

 

Διόνυσος και Μαινάδα. Αττικός ερυθρόμορφος αμφορέας, 450-425 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκόνου.
Διόνυσος και Μαινάδα. Αττικός ερυθρόμορφος αμφορέας, 450-425 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκόνου.

 

Γυναίκα και ο Έρωτας. Ερυθρόμορφος σκύφος, 420-410 π.Χ. από την Αθήνα. Μουσείο Λούβρου
Γυναίκα και ο Έρωτας. Ερυθρόμορφος σκύφος, 420-410 π.Χ. από την Αθήνα. Μουσείο Λούβρου


Σκηνή σε γυναικωνίτη: η υπηρέτρια φέρνει στην κυρία της ένα κουτί και μια κορδέλα. Αττικός ερυθρόμορφος αμφορίσκος, 420-400 π.Χ.
Σκηνή σε γυναικωνίτη: η υπηρέτρια φέρνει στην κυρία της ένα κουτί και μια κορδέλα. Αττικός ερυθρόμορφος αμφορίσκος, 420-400 π.Χ.

 

Έρως και λυράρης, Κάνθαρος με αγγειογραφία του Ζωγράφου του Σουβάλωφ. Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου CA 1587: περ. 420-10 π.Χ.
Έρως και λυράρης, Κάνθαρος με αγγειογραφία του Ζωγράφου του Σουβάλωφ. Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου CA 1587: περ. 420-10 π.Χ.

 

Έρωτας. Αττική ερυθρόμορφη οινοχόη, 430-420 π.Χ. Απ' την Τανάγρα. Μουσείο Λούβρου.
Έρωτας. Αττική ερυθρόμορφη οινοχόη, 430-420 π.Χ. Απ' την Τανάγρα. Μουσείο Λούβρου.

 

Έφιππες αμαζόνες. Η πίσω πλευρά από έναν αττικό ερυθρόμορφο αμφορέα, 420 π.Χ.
Έφιππες αμαζόνες. Η πίσω πλευρά από έναν αττικό ερυθρόμορφο αμφορέα, 420 π.Χ.

 

 

O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Κύθηρα: Νέα εντυπωσιακά ευρήματα στο ναυάγιο του πλοίου που μετέφερε κλεμμένα αρχαία για τον Έλγιν
Νέα εντυπωσιακά ευρήματα ήρθαν στο φως από το ναυάγιο του πλοίο ΜΕΝΤΩΡ στα Κύθηρα
Αρχαία κατάρα στα ελληνικά αποκρυπτογραφήθηκε σε δισκίο 1500 ετών που βρέθηκε στα ερείπια θεάτρου του Ισραήλ
Μια αρχαία κατάρα στα ελληνικά αποκάλυψε τα μυστικά της
Το αρχαιοελληνικό κείμενο στους παπύρους που κάηκαν στον Βεζούβιο, αποκαλύπτεται στους επιστήμονες
Το κρυμμένο αρχαιοελληνικό κείμενο στην πίσω πλευρά των καμένων από τον Βεζούβιο παπύρων του Ηρακλείου είδαν επιστήμονες

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Tέσσερις χρυσές νεκρικές μάσκες κι ένα στεφάνι δάφνης στο Μουσείο της Πέλλας
Φωτογραφίες ντοκουμέντο από την παράδοση του στρατού Ηπείρου στους Γερμανούς το Πάσχα του '41
Βοτονόσι Ιωαννίνων. 20 Απριλίου 1941, ημέρα του Πάσχα...
Ήταν η Χάνα Άρεντ υπεροπτική και άσπλαχνη όταν μιλούσε για την «πεζότητα του κακού»;
Η κορυφαία ερμηνεύτρια του ολοκληρωτισμού θεώρησε ότι το Ολοκαύτωμα ήταν προϊόν μιας πολεμικής γραφειοκρατείας που θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε και ο Άιχμαν υπαλληλάκος ενός συστήματος οργανωμένου φόνου. Ήταν έτσι; Ένα συναρπαστικό βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά, απαντά.
Λόφος Καστέλι: Νέα στοιχεία για το σεισμικό ρήγμα, όπου πραγματοποιήθηκε ανθρωποθυσία κατά τον 13ο αι. π. Χ.
Τα αποτελέσματα της φετινής ανασκαφικής έρευνας στην παλιά πόλη των Χανίων από την αρχαιολόγο και πρώην γενική γραμματέα Πολιτισμού, Μαρίας Ανδρεαδάκη - Βλαζάκη.
Τα ρωμαϊκά, βυζαντινά, οθωμανικά και εβραϊκά ίχνη της Θεσσαλονίκης
Μέσα από το παλίμψηστο των μνημείων της, η Θεσσαλονίκη συνομιλεί διαρκώς με το κοσμοπολίτικο παρελθόν της, αναζητώντας τα πολλαπλά της πρόσωπα.
Οι απαρχές του Μαραθωνίου της Αθήνας
Από τον στάδιο δρόμο και τον Δίαυλο μέχρι την αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων του 1896, πώς η διαδρομή του Αθηναίου στρατιώτη που έφερε τα μαντάτα της νίκης στη μάχη του Μαραθώνα στάθηκε η αφορμή για τον πιο ιστορικό αγώνα δρόμου στον κόσμο.
Το σίλφιον, το πρώτο είδος φυτού που εξαφάνισε ο άνθρωπος στην Αρχαιότητα
'Ενα φυτό πάνακεια που φύτρωνε μόνο στην Κυρηναϊκή (σημερινή Λιβύη)
«Ποιος; Αυτός που δίνει απλόχερα ή αυτός που δίνει με το στανιό, είναι άξιος ν' αγαπηθεί;»
Όλα τα ερωτικά διλήμματα που απασχολούν τον κόσμο σήμερα, είχαν καταγραφεί (και μερικώς απαντηθεί) στον Ερωτικό ιπποτικό κώδικα του 12ου αιώνα - που μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Η πονεμένη ιστορία των Μαγεμένων, των χαμένων «Καρυάτιδων» της Θεσσαλονίκης
Η ιστορία του Γάλλου Έλγιν και της αρπαγής ενός από τα πιο αγαπημένα μνημεία της πόλης μάς υπενθυμίζει πόσο συναισθηματικά δεμένοι παραμένουν οι Θεσσαλονικείς με την ιστορία τους.
Πότε αρχίσαμε να συντηρούμε τις αρχαιότητες στην Ελλάδα;
Η Δρ. Γ. Μωραΐτου, προϊσταμένη του Τμήματος Συντήρησης στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, μιλάει για τον θαυμαστό κόσμο της συντήρησης αρχαιοτήτων και την ιστορία του.
Τα μικρά κράτη στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Η ιστορία των πολέμων γράφεται από τη σκοπιά των ισχυρότερων κρατών που έλαβαν μέρος – των λεγόμενων Μεγάλων Δυνάμεων. Μικρότερα κράτη ενδιαφέρουν ελάχιστα – είτε ως απλά πιόνια, είτε ως αφορμές για δράση (ή αδράνεια) από τις Μεγάλες Δυνάμεις.
Τα ελληνικά περιοδικά που εξυμνούσαν τον Μεταξά και τον Μουσολίνι κατά τη διάρκεια του Πολέμου και της Κατοχής
Όταν μέρος της πνευματικής ηγεσίας του τόπου συμπορευόταν με την «ιδέα» του «τρίτου ελληνικού πολιτισμού» και με την υπεράσπιση της «νέας τάξης»
28η Οκτωβρίου: Ένα υπέρλαμπρο ξέφωτο στον εθνικό μας διχασμό
Η 28η Οκτωβρίου αποτελεί πάνω από όλα μια σπάνια στιγμή Εθνικής και Λαϊκής Ενότητας. Την σημαντικότερη στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
Ιωάννης Μεταξάς: ορίτζιναλ φασίστας, παρεξηγημένος δικτάτορας ή ιδιότυπος εθνικιστής;
Ο επίκουρος καθηγητής Σπυρίδων Πλουμίδης επιχειρεί μια «ψύχραιμη» προσέγγιση τόσο της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου όσο και της αμφιλεγόμενης προσωπικότητας του Ιωάννη Μεταξά
Ο Μεταξάς εξηγεί στους εκδότες και τους αρχισυντάκτες γιατί απάντησε όχι στο Ιταλικό τελεσίγραφο
Ο Μεταξάς εξηγεί στους εκδότες και τους αρχισυντάκτες γιατί απάντησε όχι στο Ιταλικό τελεσίγραφο, από το ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας, στις 30 Οκτωβρίου 1940
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή