Όμορφες φωτογραφίες από έναν καταπληκτικό καλλιτέχνη.Μου κάνει μεγάλη εντύπωση πως πολλές καθημερινές εικόνες της υποδομής και κουλτούρας της Νέας Υόρκης του σαράντα (κερματοτηλέφωνα, αυτόματοι πωλητές, διαφημιστικά μπάντερς, μετρό ή ηλεκτρικός, σηματοδοτήσεις, πωλητήρια τύπου και άλλα), αρχίσαμε να τα εφαρμόζουμε σταδιακά και να τα βλέπουμε στην Ελλάδα (στην Αθήνα δηλαδή...) μετά το '70 ή και '80. Μη πω '90. Σχεδόν 30-40 χρόνια μετά. Άραγε εμείς ήμασταν τόσο πίσω ή εκείνοι τόσο μπροστά; Ρητορικό το ερώτημα.Το ίδιο έχω αναρωτηθεί βλέποντας αντίστοιχες εικόνες άλλων Ευρωπαϊκών πρωτευουσών εκείνης της εποχής. Τι και αν τα εφαρμόσαμε και εμείς; Ακόμη ένα κολοχώρι είμαστε, γεμάτο κουτοχωριάτικες νοοτροπίες... Με το μπαρντόν δηλαδή.