Σάββατο βράδυ, 28/05/2011, Βαρκελώνη

 

Η αλήθεια πως δεν είχα ποτέ την τρέλα με τον Jarvis. Ούτε ήθελα να του μοιάσω, ούτε ήμουν ερωτευμένος μαζί του. Απλά ήμουν από αυτούς που είχα χορέψει τρελά, πολύ, με μανία, με λύσσα, σαν ξεφτιλισμένος τραγούδια όπως το Common People, Disco 2000 και το Do You Remember The First Time.

Αν και πολλοί από την ελληνική παροικία γκρίνιαζαν για την επιμονή μου να πάω στους Pulp, "καλά δεν τους έχεις δει στην Φρεαττύδα, στο Γιοχάνεσμπουργκ, στο Λονδίνο, στη Λισαβόνα", μου έλεγαν διαρκώς.

"Όχι", απαντούσα ξερά και τους έσειρα στην κεντρική σκηνή. Η αλήθεια είναι πως πολλοι έπαθαν νευρικό κλονισμό και έφυγαν. Ο ΘΚαν., μάλιστα, στο τέλος είπε πως θα πάθει εγκεφαλικό και έφυγε.

Η αλήθεια πως οι Pulp ήταν το στοίχημα του Primavera. Tο κέρδισε καθώς περίπου 44.000 άνθρωποι (αριθμός ρεκόρ) έφτασαν στο Forum. Αν ήσουν μπροστά έκανες 20 λεπτά με μισή ώρα να ξεφύγεις από τη λαοθάλασσα.

Ο Jarvis, ωραίος, με πλαστικές κινήσεις, την φωνή που ορισμένες φορές νομίζεις ότι προέρχεται από ταινία τρόμου, τραγούδησε όλα μα όλα τα άσματα που περιμέναμε. Και γινόταν το πανδαιμόνιο. Ειδικά στο Common People που το αφιέρωσε στους Ισπανούς επαναστάτες και στοRazzmatazz που είναι το τραγούδι της πόλης.

Στα στιγμιότυπα της βραδιά η πρόταση γάμου που έκανε ένας μακρυμάλλης από την Athens της Georgia σε μια μακρυμαλλούσα από την Athens της  Georgia πάλι. Και ποιος δεν δάκρυσε εκείνη τη στιγμή...

20 Αυγούστου οι Pulp θα είναι στην Αθήνα. Και ναι, αν σας αρέσουν,  πρέπει να πάτε.

Μην περιμένετε βέβαια τρελές διασκευές και νέες προσθαφαιρέσεις στα κομμάτια. Όσο και να θέλει ο Jarvis να δημιουργήσει την νέα ιστορία των Pulp, το παρελθόν θα τον τραβάει πίσω.