Ξεκίνησα από τη «Νέα Υόρκη της Ανατολής», το Χονγκ Κονγκ, και μετά συνέχισα στη χτισμένη στο Δέλτα του Μαργαριταρένιου ποταμού, πόλη των λουλουδιών, την Καντόνα.
Λίγο αργότερα βρέθηκα στο μαγευτικό Γκουιλίν και από εκεί στο Γιανγκσούο, όπου έμεινα δίπλα σε απίστευτης ομορφιάς τοπία που απαρτίζουν όμορφοι ποταμοί και καταπράσινη ομιχλώδης φύση με εντυπωσιακούς βραχώδεις σχηματισμούς.
Έπειτα στο Σιάν, με τον πήλινο στρατό του ή αλλιώς τον στρατό από τερακότα, και φυσικά στην αιώνια πόλη, το Πεκίνο. Από το οδοιπορικό μου δεν θα μπορούσε να λείπει και το Σινικό τείχος.
Η σειρά των πορτρέτων που τράβηξα δημιουργήθηκε αυθόρμητα μια και συνεχώς συναντούσα έναν σωρό ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες. Οι άνθρωποι μου έδιναν την εντύπωση ότι είναι αρκετά ανοιχτοί, αν και σχεδόν ποτέ δεν έδειχναν έντονα τα συναισθήματα τους, σε αντίθεση με το δικό μας εκρηκτικό, μεσογειακό ταμπεραμέντο. Έχουν μια ηρεμία από τη φύση τους.
Πώς τους προσέγγιζα; Θα έλεγα πως όλοι ήταν ιδιαίτερα πρόθυμοι. Ένα χαμόγελο και μια χειραψία κάνουν τον τέλειο συνδυασμό για μια φωτογραφική «επικοινωνία».
Οι άνθρωποι μου έδιναν την εντύπωση ότι είναι αρκετά ανοιχτοί αν και σχεδόν ποτέ δεν έδειχναν έντονα τα συναισθήματα τους, σε αντίθεση με το δικό μας εκρηκτικό, μεσογειακό ταμπεραμέντο.
Σε μια συνοικία στο Γιανγκσούο, μπήκα σε ένα τυπικό street food μαγαζί που σέρβιρε εκλεκτούς μεζέδες όπως ακρίδες, προνύμφες και σκουλήκια. Παράγγειλα μια ποικιλία και κάθισα να τη φάω. Καθώς δοκίμαζα, μαζεύτηκαν γύρω μου ντόπιοι και άρχισαν να γελάνε και να με βγάζουν φωτογραφίες. Κι έτσι, για μια στιγμή, έγινα για τους ντόπιους το θέαμα για φωτογράφιση.
To China Unplugged είναι το photobook που δημιούργησα όταν επέστρεψα στην Αθήνα. Είναι δερματόδετο και αποτελείται από 39 φωτογραφίες.
