Me myself and I. Του Στέφανου Ξενάκη

Me myself and I. Του Στέφανου Ξενάκη Facebook Twitter
Το μόνο που κρίνεται αυτή την εποχή είναι η σχέση μας με τον εαυτό μας. Η σημαντικότερη της ζωής μας. Από κει ξεκινούν και εκεί τελειώνουν όλα. Η σχέση με τον εαυτό μας είναι το παν.
3



ΕΚΕΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
. Βασικά, πάντα εκεί παιζόταν. Τα άλλα όλα είναι παραμύθια.

Αυτή την εποχή όλοι έχουμε ζοριστεί. Άλλοι λίγο, άλλοι πολύ. Με τον ιό, με τα δελτία, με τον εγκλεισμό, με τα παιδιά που είναι σπίτι, με τον άνθρωπό μας που είναι σπίτι και άλλα πολλά. Καλά είναι όλα αυτά. Αλλά είναι παραμύθι, και μάλιστα μεγάλο.

Το μόνο που κρίνεται αυτή την εποχή είναι η σχέση μας με τον εαυτό μας. Η σημαντικότερη της ζωής μας. Από κει ξεκινούν και εκεί τελειώνουν όλα. Η σχέση με τον εαυτό μας είναι το παν. Όλα τα άλλα είναι καθρέφτες. Αυτό που ζεις μέσα είναι κι αυτό που ζεις έξω. Η Βένα Καλογήρου πάντα έλεγε «ό,τι μέσα έτσι κι έξω». Η σχέση μου με τον εαυτό μου είναι η σημαντικότερη στη ζωή μου και, δυστυχώς, η πιο παραμελημένη. Βιβλίο θα μπορούσε να γράψει κανείς εξηγώντας γιατί. Η ποιότητα της ζωής μου είναι η ποιότητα της σχέσης μου με τον εαυτό μου.

Πάντα έβλεπα ανθρώπους να λένε ή να γράφουν κακίες, να είναι αρνητικοί, επικριτικοί, να γκρινιάζουν (δεν είναι ο καρκίνος η πιο θανατηφόρα ασθένεια, η γκρίνια είναι), να τους φταίνε οι άλλοι, αυτοί που τρέχουν το πρωί, αυτοί που δεν τρέχουν το πρωί, αυτοί που ψήφισαν Αλέξη, αυτοί που δεν ψήφισαν Αλέξη, αυτοί που πάνε διακοπές τον Αύγουστο, αυτοί που δεν πάνε διακοπές τον Αύγουστο, αυτοί που πάνε με το μετρό, αυτοί που δεν πάνε με το μετρό, ο κακός ο καιρός, ο καλός ο καιρός και πάει λέγοντας.

Αν νομίζεις ότι σε αυτή την κατηγορία δεν είμαστε κι εσύ κι εγώ, είμαστε γελασμένοι κι εσύ κι εγώ. Υπάρχει, βλέπεις, ένα παραμύθι. Ότι εγώ είμαι καλά, οι άλλοι φταίνε, άρα οι άλλοι να αλλάξουν. Όχι, φιλαράκι, όλοι το έχουμε το θέμα, απλώς άλλοι λίγο, άλλοι πολύ.

Τα περισσότερα προβλήματα αυτού του κόσμου ξεκινούν από το ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε σε ένα δωμάτιο μόνοι μας με τον εαυτό μας. Δεν τον γουστάρουμε. Πρέπει να παίζει ραδιόφωνο, μουσική, ή τηλεόραση, ή ίντερνετ. Δεν τον μπορούμε. Αφόρητη αγένεια απέναντι στον εαυτό μας. Σαν να έχεις μουσαφίρη και να τον γράφεις κανονικά και να ασχολείσαι με κάτι άλλο συνέχεια.

Γιατί τρωγόμαστε με τους άλλους; Επειδή τρωγόμαστε με τον εαυτό μας. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν γουστάρουμε τον εαυτό μας. Δεν κοιτάμε καν τον εαυτό στον καθρέφτη – το μάτι πέφτει μόνιμα στις ατέλειες: στις ραγάδες, στα ψωμάκια, στις ρυτίδες, και ξέρεις πολύ καλά κι εσύ κι εγώ πού αλλού. Συχνά μιλάμε στον και για τον εαυτό μας τόσο απαξιωτικά που ο χειρότερος εχθρός μας δεν θα τολμούσε ποτέ να μιλήσει.

Τα περισσότερα προβλήματα αυτού του κόσμου ξεκινούν από το ότι δεν μπορούμε να κάτσουμε σε ένα δωμάτιο μόνοι μας με τον εαυτό μας. Δεν τον γουστάρουμε. Πρέπει να παίζει ραδιόφωνο, μουσική, ή τηλεόραση, ή ίντερνετ. Δεν τον μπορούμε. Αφόρητη αγένεια απέναντι στον εαυτό μας. Σαν να έχεις μουσαφίρη και να τον γράφεις κανονικά και να ασχολείσαι με κάτι άλλο συνέχεια. Ο μουσαφίρης θα χαλαστεί, θα στενοχωρηθεί, θα εκνευριστεί, κάποια στιγμή θα πάθει κατάθλιψη και στο τέλος θα αρρωστήσει.

Κάπου είχα διαβάσει ότι η κατάθλιψη είναι θυμός απέναντι στον εαυτό μου. Προχθές είχα ανεβάσει ένα εξαιρετικό του Σαρτρ: «Όταν νιώθεις μοναξιά, όταν είσαι μόνος, έχεις κακή παρέα». Εκεί είναι το πρόβλημα. Τα υπόλοιπα, ο ιός, τα δελτία, η γυναίκα σου, είναι παραμύθια. Κοιτάξου στον καθρέφτη για να δεις από πού να ξεκινήσεις.

Είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο παλιά πόσο σημαντικό είναι να μπορείς κάθε μέρα να κάνεις δέκα όμορφα πράγματα μόνος σου, χωρίς να έχεις ανάγκη κανέναν άλλον. Όταν το διάβασα, δεν μπορούσα να βρω ούτε ένα.

Σιγά σιγά, βρήκα. Γι' αυτό, πια, κάνω αυτό που κάνω. Γιατί από τα 7,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους δεν πρέπει να υπήρχε άλλος με χειρότερη σχέση με τον εαυτό του από μένα.

Σε αυτόν τον εγκλεισμό περνάω καλά. Γιατί; Γιατί περνάω καλά μ' εμένα. Το πρωί θα τρέξω οπωσδήποτε 40 λεπτάκια σε ώρα που δεν έχει κόσμο, αργότερα θα διαβάσω μισή ώρα ένα από τα πολλά αδιάβαστα βιβλία που έχω σπίτι, θα γράψω στο ημερολόγιό μου σκέψεις και συναισθήματα για να τα βάλω σε σειρά, θα πάρω τουλάχιστον ένα φιλαράκι τηλέφωνο να δω τι κάνει, θα πω μια «καλημέρα» από κοντά ή μακριά σε έναν άγνωστο στον δρόμο, δεν θα δω δελτία ειδήσεων, θα δω Τσιόδρα και Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, θα δω μια καλή ταινία το βράδυ, θα βάλω χαλαρωτική μουσική για να κάνω τον διαλογισμό μου, θα κάτσω μόνος και θα αγναντεύω. Με προσέχω, πια, σαν τα μάτια μου. Γι' αυτό και μπορώ να βοηθήσω τους άλλους. Γιατί, πρώτα απ' όλα, βοηθάω τον εαυτό μου.

Γι' αυτό απολαμβάνω και όλα τα υπόλοιπα στη ζωή μου, με τα παιδιά μου, με τη σύντροφό μου, με τη μάνα μου, με τους συγγενείς μου, με τους φίλους μου, με τους συνανθρώπους μου. Τα απολαμβάνω όσο ποτέ. Γιατί; Γιατί η σχέση μου με τον εαυτό μου είναι καλύτερη από ποτέ (εννοείται έχω πολύ δρόμο ακόμα).

Και γιατί περνάω καλά με τον εαυτό μου πια;


Γιατί το έχω δουλέψει. Έχω διαβάσει βιβλία, έχω πάει σε ειδικούς, κάνω ψυχοθεραπεία, παρακολουθώ σεμινάρια, ακούω ομιλίες, με τρέφω, με γυμνάζω σωστά και πάει λέγοντας. Στερήθηκα και στερούμαι πολλά όλα αυτά τα χρόνια για να φτιάξω τη σχέση μου μ' εμένα. Όμως άξιζε. Έχω υγεία, έχω χαρά, έχω έμπνευση και μπορώ σε μια δύσκολη συγκυρία σαν κι αυτή να είμαι καλά για να μπορώ να βοηθήσω κι άλλους.

Η σχέση σου με τον εαυτό σου είναι πολυτιμότερη και από τη σχέση σου με τα παιδιά σου.


Γιατί; Γιατί τα 'χουν πει όλα οι αρχαίοι μας πρόγονοι: «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».

Ξεκίνα από σένα.

Υγεία & Σώμα
3

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Back to school με στάση στο Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών

Εκπαίδευση / Back to school με στάση στο Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών

Στο μάθημα της πρόληψης γονείς και παιδιά παίρνουν άριστα, κάνοντας στάση στο Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών στον δρόμο για το σχολείο, προκειμένου οι μαθητές να κάνουν τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις, οι οποίες περιλαμβάνονται στον προληπτικό έλεγχο «Νέα σχολική χρονιά – Back to school».
ΑΛΕΞΙΑ ΣΒΩΛΟΥ
Tι να έχει το lunch box ενός παιδιού, για μυαλό-ξυράφι και γερό ανοσοποιητικό

Υγεία & Σώμα / Tι να έχει το lunch box ενός παιδιού, για μυαλό-ξυράφι και γερό ανοσοποιητικό

«Είμαστε ό,τι τρώμε», έλεγε ο Ιπποκράτης και τα λόγια του επιβεβαιώνονται καθημερινά μέσα από τις ιστορίες των μαθητών, των εφήβων και των ενηλίκων που διατρέφονται σωστά και γίνονται υπερήρωες της δικής τους καθημερινότητας.
ΑΛΕΞΙΑ ΣΒΩΛΟΥ
Αναστάσιος Σταλίκας: «Να δίνεις απλόχερα, να αμφισβητείς τον εαυτό σου και να μαθαίνεις διαρκώς»

Συνεντεύξεις / Αναστάσιος Σταλίκας: «Να δίνεις απλόχερα, να αμφισβητείς τον εαυτό σου και να μαθαίνεις διαρκώς»

Ο διακεκριμένος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και «πατέρας» της θετικής ψυχολογίας στην Ελλάδα μιλά στη LiFO για τη δύναμη των θετικών συναισθημάτων, την εποχή μας αλλά και για το πώς μπορεί η ζωή μας να έχει νόημα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Όχι, δεν είναι η ευλογιά των πιθήκων μια «γκέι επιδημία», χρειάζεται όμως προσοχή

Υγεία & Σώμα / Η ευλογιά των πιθήκων δεν είναι μια «γκέι επιδημία», χρειάζεται όμως προσοχή

Μετά τον HIV ένας άλλος ιός, όχι τόσο επικίνδυνος ευτυχώς, ανακαλεί μνήμες στίγματος, ηθικού πανικού, ρατσισμού και ομοφοβίας στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Το όχι στην τρομοϋστερία δεν σημαίνει, ωστόσο, ναι στην άρνηση και τον εφησυχασμό.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πέτρος Λεβούνης: Ο Έλληνας γιατρός που εξελέγη πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης μιλά στη LiFO

Πέτρος Λεβούνης / Ο Έλληνας πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης εξηγεί πώς η πανδημία άλλαξε την ψυχική μας υγεία

Ο διακεκριμένος επιστήμονας και πρώτος ανοιχτά γκέι ψυχίατρος που εξελέγη στην προεδρία της APA μιλά στη LiFO για τις επιπτώσεις της πανδημίας και των διαδικτυακών εξαρτήσεων στην ψυχική μας υγεία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η απενοχοποίηση της γυναικείας μασχάλης

Άννα Κ. / Η απενοχοποίηση της γυναικείας μασχάλης

Η Άννα Κόκορη μιλάει με την 20χρονη Ισαβέλλα για τη γυναικεία τριχοφυΐα, τα στερεότυπα, τα πρότυπα ομορφιάς, τα σχόλια του περίγυρου σχετικά με τις τρίχες στα σώματα των γυναικών και το απελευθερωτικό συναίσθημα που αισθάνεσαι όταν αποδέχεσαι και αγκαλιάζεις το φυσικό σου σώμα, με αφορμή την έκθεση φωτογραφίας «The artpit collection» by Dove.
ΑΝΝΑ ΚΟΚΟΡΗ
Χρήστος Κυρατσούς: Ο Έλληνας που βρίσκεται πίσω από τα μονοκλωνικά αντισώματα

Υγεία & Σώμα / Χρήστος Κυρατσούς: Ο Έλληνας που βρίσκεται πίσω από τα μονοκλωνικά αντισώματα

Ο διακεκριμένος Έλληνας επιστήμονας και αντιπρόεδρος Έρευνας Μολυσματικών Νόσων και Τεχνολογιών Ιικών Φορέων της αμερικανικής εταιρείας Regeneron μιλά στη LiFO για τη δημιουργία του κοκτέιλ αντισωμάτων για τον κορωνοϊό, την πορεία της πανδημίας και τα μυστικά μιας επιτυχημένης διαδρομής.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Εσύ που ξέρεις τόσο ωραία να φιλάς: 7 συμβουλές

Υγεία & Σώμα / Ένα φιλάκι είναι λίγο: 7 συμβουλές για να το κάνεις πολύ

Το να φιλάς κάποιον μπορεί να είναι το πιο ωραίο -αλλά και το πιο δύσκολο- πράγμα του κόσμου, γι' αυτό μερικές (και επιστημονικές) συμβουλές δεν βλάπτουν για εκείνη τη στιγμή που δεν μένει πολύς χρόνος για σκέψεις
THE LIFO TEAM
TETARTH 15/06- EXEI PROGRAMMATISTEI-Άρτεμις Τσίτσικα: «Σήμερα οι έφηβοι ζουν μέσα απ’ τους υπολογιστές τους»

Άκου την επιστήμη / Άρτεμις Τσίτσικα: «Σήμερα οι έφηβοι ζουν μέσα απ’ τους υπολογιστές τους»

Ο Γιάννης Πανταζόπουλος συζητά με τη διακεκριμένη αναπληρώτρια καθηγήτρια Παιδιατρικής και Εφηβικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ Άρτεμη Τσίτσικα για την ψυχοσύνθεση των εφήβων, τα σύγχρονα αδιέξοδά τους αλλά και τις ακραίες εκφράσεις βίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πώς ανακάλυψα σιγά-σιγά ότι πάσχω από long covid

Υγεία & Σώμα / Πώς ανακάλυψα σιγά-σιγά ότι πάσχω από Long Covid

Τι είναι το σύνδρομο Long Covid και ποια είναι τα συμπτώματα που εμφανίζονται έναν χρόνο μετά σε όσους νόσησαν από Covid-19; Ασθενείς καταθέτουν τη μαρτυρία τους στη LiFO και γιατροί του Νοσοκομείου «Σωτηρία» εξηγούν τον σοβαρό του αντίκτυπο στην καθημερινότητα καθώς και γιατί θεωρείται μια δεύτερη πανδημία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΕΜΠΤΗ 05/05- ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ-Σάββας Σαββόπουλος: Τι είναι η ψυχή;

Άκου την επιστήμη / Σάββας Σαββόπουλος: Τι είναι η ψυχή;

Ο Γιάννης Πανταζόπουλος συζητά με τον ψυχίατρο–ψυχαναλυτή Σάββα Σαββόπουλο για τα διαχρονικά τραύματα της ελληνικής κοινωνίας, την οικογένεια, την ψυχική υγεία, τον σύγχρονο τρόπο ζωής, τη σχέση ψυχής-σώματος και την ευτυχία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

2 σχόλια
Πολύ όμορφα όλα αυτά και εν μέρη αλήθεια, αλλά ο άνθρωπος είναι από την φύση του κοινωνικό ον, και όπως γράφει ο Γιόχαν Χάρι στο Βιβλίο του Lost Connections, ο λόγος που δεν την παλεύουμε είναι επειδή έχουμε γατζωθει πάνω σε ανούσια πράγματα για να ειμαστε "χαρουμενοι" και δεν έχουμε καμία σύνδεση με αυτά που οδηγούν στην πραγματική ευτυχία. Η τουλάχιστον στην μη- δυστυχία. (Πραγματικη)Επαφή με ανθρώπους, με το κοινό καλό, με την φύση, με μια δουλειά που έχει νόημα για μας. Υποψιάζομαι λοιπόν πως αυτοί που σφάζονται μεταξύ τους είναι αποκομμένοι από τα παραπάνω κύρια συστατικά της ψυχικής (και σωματικής) υγείας και γι'αυτό συμπεριφέρονται σαν αυτά τα κακόμοιρα ζώα στους ζωολογικους χώρους, κλεισμένα σε κλουβιά χωρίς την επαφή με τα πράγματα που τα κρατάνε υγειη. Και έτσι λαλανε. Πράγμα απόλυτα φυσικό και φυσιολογικό όταν ζεις έναν αφύσικο τρόπο ζωής. Αν λοιπόν έχουμε κάτι να μάθουμε σε αυτόν το εγκλεισμό, ίσως είναι με τι πράγματα έχουμε συνδεθεί και αν αυτά πραγματικά μας κάνουν ευτυχισμένους. Το να σκεφτόμαστε ομως ότι πρέπει να βασιζόμαστε μόνο στον εαυτό μας για την χαρά μας είναι αρκετά επικίνδυνο θα έλεγα και μας οδηγεί σε μοναχικά, σκοτεινά μονοπάτια.
Χαίρομαι να βλέπω ανθρώπους να περνούν καλά, εξάλλου κι εγώ δεν περνάω ιδιαίτερα άσχημα. Ομως, σε ολόκληρο το κείμενο και κυρίως στο μεγάλο απόσπασμα που αρχίζει από το "Σε αυτόν τον εγκλεισμό περνάω καλά. Γιατί; Γιατί περνάω καλά μ' εμένα. Το πρωί θα τρέξω..." και καταλήγει στο τέλος, δεν είδα την παραμικρή αναφορά στη λέξη "δουλειά". Στη δουλειά που κάποιοι συνεχίζουν να κάνουν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες και επικίνδυνες για την υγεία τους συνθήκες (όχι μόνοι γιατροί και νοσηλευτές, αλλά και ταμίες και εργαζόμενοισε σουπερμάρκετ, κούριερ ντελιβεράδες,κλπ) αλλά και στη δουλειά που κάποιοι δεν έχουν (απολυμένοι, σε διαθεσιμότητα, επιχειρηματίες με κλειστά μαγαζιά και ελεύθεροι επαγγελματίες δίχως πελάτες ενώ τα έξοδα τρέχουν...). Με λυμένο το οικονομικό, ο εγκλεισμός είναι μια πολύ ευκολότερη υπόθεση....
Έχεις απόλυτο δίκιο. Γιατί όσο και να προσπαθούν να μας πλασάρουν αυτόν τον ιό ως κάτι που μας επηρεάζει όλους με τον ίδιο τρόπο, δεν είναι έτσι. Αλλιώς θα το "ζησει" ο υπάλληλος σουπερμάρκετ, ο οδηγος λεωφορειου και ο ντελιβερας και αλλιως ο τύπος που δουλεύει από το σπίτι. Αλλιώς ο τύπος στην σκοτεινή πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας και αλλιώς στην βίλα στην Φιλοθέη. Αλλιώς αν είσαι σπίτι μόνος σου και κοιτάς τα 4 ντουβάρια και αλλιώς αν έχεις παρέα. Αλλιώς όταν καθεσαι σπίτι και πληρώνεσαι και αλλιώς όταν έχεις χάσει την δουλειά σου. Αλλιώς όταν είσαι με έναν σύντροφο που σε αγαπά και αλλιώς με έναν που σε σαπίζει στο ξύλο. Αλλιώς αν έχεις ιδιωτική ασφάλεια και μπορείς να πας κάπου που να έχουν (ισως) καλύτερα μηχανήματα και αλλιώς στο έλεος του δημοσίου νοσοκομείου (που και αυτό ότι μπορεί κανει). Όσο και να μην το συζητάμε, αυτός ο ιός είναι ένα πολύ καλό μικροσκόπιο κάτω από το οποίο μπορούμε να δούμε, ξεκάθαρα, ότι ακόμη και σε ένα τόσο σοβαρό παγκόσμιο ζήτημα υγείας, υπάρχει ανισότητα. Αν μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να γίνει μια συζήτηση γύρω από αυτό και να αλλάξει το status quo, καλώς.

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ