Από το Γιώργο Γέρου
Είδα για πρώτη φορά την Ilia Darlin πριν από μερικά χρόνια, τραγουδούσε σε μια τεράστια πασαρέλα και αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ο δυναμισμός της. Πρόσφατα έπεσα πάνω στο βίντεό της για το We Do What We Like και τα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους εναλλασσόμενα πλάνα μου κίνησαν ξανά το ενδιαφέρον. Όμως η στιγμή που κυκλοφόρησε ένα βίντεο με την ίδια να «απαγγέλλει Φουρέιρα» ήταν καθοριστική. Ήθελα να μάθω ποια είναι στ' αλήθεια αυτή η περφόρμερ που παίζει τόσο πολύ με την εικόνα της.
Ένα μήνα μετά μιλήσαμε στο τηλέφωνο. Λόγω της διαφοράς ώρας, το τηλεφώνημα έγινε αργά το βράδυ για μένα που είμαι στην Αθήνα και νωρίς το απόγευμα για την Ilia που μένει στο Λος Άντζελες.
Ήθελα να φύγω από την Ελλάδα από όταν ήμουν ακόμη μαθήτρια. Ταξίδευα από μικρή με τους γονείς μου και είχα πάντοτε την περιέργεια να δω πώς ζουν οι άνθρωποι σε άλλα μέρη. Οπότε έφυγα μετά το σχολείο. Αρχικά πήγα στο Λονδίνο όπου έκανα αποκλειστικά μουσική. Εκεί κατάλαβα πως λειτουργεί η δουλειά αυτή, έψαξα ανθρώπους για να συνεργαστώ σε πολλούς τομείς, στη μόδα, στα βίντεο… Ήταν για μένα μια πολύ παραγωγική περίοδος και μεγάλο σχολείο. Ένιωσα όμως ότι δεν θα μπορούσα να ζήσω μόνιμα εκεί, κυρίως λόγω του κλίματος - ο καιρός ήταν τόσο μουντός… Στο Λος Άντζελες ήρθα πέρσι και η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ήρθα στον παράδεισο. Με μικρά διαλείμματα λείπω από την Ελλάδα εδώ και 6 χρόνια.
Στο Λος Άντζελες ένιωσα και αποκλεισμένη αλλά και πιο ανεξάρτητη - ένιωσα πραγματικά πολύ μακριά από την Ελλάδα. Είναι ένα μέρος όπου έχουν μαζευτεί καλλιτέχνες και άνθρωποι του θεάματος από όλο τον κόσμο και πραγματικά αισθάνομαι πολύ καλά εδώ. Ο βασικός λόγος είναι ότι ο κόσμος εδώ είναι τόσο δεκτικός όσο και ελεύθερος να εκφραστεί.
Διασκεδάζω σε σπιτικά πάρτι, βγαίνω πολύ συχνά στο Silver Lake που είναι μια περιοχή που ευνοεί τη διαφορετικότητα, βλέπω πολλές ταινίες, παρακολουθώ πολλά live και περπατάω… Επηρεάζομαι και αντλώ έμπνευση από σχεδόν οτιδήποτε υπάρχει γύρω μου - οι εικόνες που συναντώ καθημερινά είναι πολύ διαφορετικές από ότι στην Ευρώπη. Αυτό το καινούριο με ενθουσιάζει και με κάνει να νιώθω τυχερή που βρίσκομαι εδώ κάθε μέρα που ξημερώνει.
Το πραγματικό μου όνομα είναι Ίλια. Το Ilia Darlin προέκυψε από το Ποτέ την Κυριακή. Η ταινία διηγείται μια τρομερή ιστορία, λέει πολλά για τους Έλληνες και δείχνει πολλά σημεία της Ελλάδας. Βρίσκω εντυπωσιακό τον χαρακτήρα της Μερκούρη, με γοητεύει ο δυναμισμός που εκπέμπει, το ότι ήταν μια έξυπνη γυναίκα, μια κοσμοπολίτισσα που ήθελε να προβάλει την Ελλάδα.
Πλάνα από το Ποτέ την Κυριακή έχω χρησιμοποιήσει και στο βίντεο του We Do What We Like. Tο βίντεο το έφτιαξα εγώ. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του και χρειάστηκε να περάσει λίγος καιρός μετά που ολοκληρώθηκε για να καταλάβω ότι το αποτέλεσμα είχε να κάνει κυρίως με την ανάγκη που ένιωσα ερχόμενη εδώ να ικανοποιήσω πια τις δικές μου προσδοκίες και όχι τόσο των άλλων. Ήθελα να καταφέρω να βγάλω ό,τι μπορεί να έκρυβα μέσα μου και ένιωσα έτοιμη να εκφραστώ ακόμα πιο ελεύθερα.
Εδώ και αρκετό καιρό ασχολούμαι αποκλειστικά εγώ με την εικόνα μου - δεν με παίρνω τόσο στα σοβαρά και πάντα υπάρχουν στοιχεία αυτοσαρκασμού στα ρούχα που θα φορέσω. Ποτέ δεν είναι politically correct ή σύμφωνα με τη μόδα. Είναι πολύ εύκολο να πάρεις ένα έτοιμο look από ένα περιοδικό, να το φορέσεις ακριβώς όπως είναι, να τραβήξεις τα μαλλιά σου πίσω και να είναι όλο αυτό πολύ καθαρό… Αυτό που κάνω είναι κάπως off - το ξέρω - αλλά αυτό είναι που μου αρέσει, ότι υπάρχει πάντα αυτοσαρκασμός και πειραματισμός και θεατρικότητα.
Γενικά θέλω να είμαι ελεύθερος άνθρωπος. Παλεύω να κάνω κατά 100% αυτό που μου αρέσει. Σίγουρα κάνω συμβιβασμούς στη ζωή μου, θυσιάζω και πολλά πράγματα για να νιώθω ελεύθερη, αλλά πάντα προσπαθώ να το πετυχαίνω.
Δεν φοβάμαι να χαλάσω την εικόνα μου, να κάνω πράγματα που είναι «αμφιλεγόμενα». Το βίντεο στο οποίο απαγγέλλω Φουρέιρα δεν το έκανα με σκοπό να γίνει viral αλλά γιατί έτσι ένιωθα, απλά ήθελα να το κάνω. Δεν περίμενα ότι θα παιχτεί τόσο γιατί το κοινό μου είναι πολύ συγκεκριμένο και πραγματικά παραξενεύτηκα. Γιατί διάλεξα αυτό; Ήθελα να κάνω ένα σχόλιο - σε καμία περίπτωση κακοπροαίρετο - αλλά τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Βλέπω τα σχόλια σε διάφορα ποστ και βίντεο στο Ίντερνετ σαν ένα είδος διαλόγου. Με ενδιαφέρει αυτή η δράση και αντίδραση. Αυτό που με απογοητεύει είναι το πόσο δογματικός μπορεί να γίνει ένας νέος χρήστης του Ίντερνετ. Βλέποντας τα σχόλια καταλαβαίνω και πως σκέφτεται ο καθένας και πως αντιμετωπίζει διάφορα πράγματα. Θα ήθελα ο κόσμος να είναι πιο ανοιχτόμυαλος και να αντιμετωπίζει τα πράγματα με κριτική σκέψη αλλά όχι πάντα επικριτικά. Με τρομάζει να βλέπω δείγματα κακεντρέχειας και έλλειψης παιδείας γενικά και όχι τόσο αν κάποιος θα εκφράσει κάτι κακό ή έστω κάτι που αισθάνομαι ως άδικο για μένα.
Με το δεύτερο βίντεο κατά του φασισμού, ήθελα να κάνω και ένα σχόλιο για τις διακρίσεις. Είναι ωραίο να είμαστε διαφορετικοί, ταυτόχρονα πρέπει να υπάρχει σεβασμός. Ο πλανήτης μας αποτελείται από άπειρα διαφορετικά πράγματα και πρέπει να καταλάβουμε ότι η ύπαρξη αυτής της ποικιλίας είναι και ο λόγος που επιβιώνουμε. Αν ήμασταν όλοι ίδιοι, με το ίδιο κεφάλι, τα ίδια χαρακτηριστικά το σύστημα αυτό θα κατέρρεε. Πρέπει να είμαστε διαφορετικοί. Για να επιβιώνουμε. Όλοι έχουν κάτι να προσφέρουν και πρέπει να είναι κομμάτι της κοινωνίας. Μέρος της εξέλιξης που πρέπει να έρθει είναι και η νομιμοποίηση των γκέι γάμων. Θεωρώ πως σήμερα δεν θα έπρεπε να υπάρχει καν αυτή η διάκριση και για να το πάμε ένα βήμα πιο πέρα, δεν θα έπρεπε ούτε την υιοθεσία από γκέι ζευγάρια να την κρίνει ένας στενόμυαλος παπάς ή ένας βουλευτής με παρωχημένες αντιλήψεις.
Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη; Άγνωστο. Δεν εκφράζεται με λόγια. Ευτυχώς που δεν το ξέρουμε γιατί αν υπήρχε μια συγκεκριμένη απάντηση δεν θα γράφαμε τραγούδια. Τώρα όλοι το ψάχνουμε συνέχεια.
Ετοιμάζω τώρα τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο μου και είμαι όχι απλά χαρούμενη αλλά εκστατική, κοιμάμαι και ξυπνάω μ΄αυτό. Δουλεύω με πολλούς ανθρώπους από Λος Άντζελες, Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Ιταλία και βρισκόμαστε κάπου στη μέση… Θα είναι σίγουρα διαφορετικό από ό,τι έχω κάνει στο παρελθόν, ίσως έχει περισσότερα όχι τόσο γρήγορα κομμάτια, περισσότερα φυσικά όργανα… Αυτά μπορώ να πω προς το παρόν, όχι γιατί τα κρύβω αλλά γιατί δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί όλο αυτό.
Για το μέλλον… Θα ήθελα να είμαι ευτυχισμένη, με μια ισορροπία επιτυχίας, προσωπικής και επαγγελματικής. Μόλις κλείσουμε, θα πάω να γράψω...
Η Ilia Darlin φωτογραφήθηκε από τον Socrates Mitsios στο Λος Άντζελες
_______________________________________________________________________________________
_______________________________________________________________________________________
σχόλια