ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ
Το πούρο το κρατούσε ανάμεσα στα δόντια, το πουκάμισο ήταν στολισμένο με τα αρχικά στο πέτο, το χαμόγελο ήταν τηλεοπτικό και αν η λέξη μπριγιαντίνη αξίζει να επιβιώνει, ήταν για τα μαλλιά του. Καθόταν στα επίσημα του σταδίου και απολάμβανε κάτι που άξιζε: η μικρή ομάδα του κέρδιζε τον μεγαλύτερο σύλλογο στον πλανήτη και ο σκηνοθέτης ήταν υποχρεωμένος να ρίξει μια κάμερα πάνω του. ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ
