Η Patricia Field αφηγείται τη ζωή της

Η Patricia Field αφηγείται τη ζωή της Facebook Twitter
ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΤΥΛΙΣΤΑΣ ΣΑΝ ΚΙ ΕΣΕΝΑ ''Γελάω όταν μου το λένε. Δεν πρόκειται να σκαρφαλώσεις στην κορυφή του Empire State Building με μια δρασκελιά αγάπη μου''.
0

Η μητέρα μου ήταν Ελληνίδα από τη Μυτιλήνη. Ο πατέρας μου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Οι γονείς μου ήρθαν στη Νέα Υόρκη σε νεαρή ηλικία. Η μητέρα μου δούλευε στα πλυντήρια κι ο πατέρας μου ήταν ράφτης - έτσι γνωρίστηκαν. Παντρεύτηκαν κι άνοιξαν ένα καθαριστήριο. Έμαθα ελληνικά από τη γιαγιά μου που με πρόσεχε όταν ήμουν μικρή. Μου λείπει, αλλά νιώθω ότι την κουβαλάω πάντα μαζί μου - πάντα θέλω να έχω κάτι γύρω μου με το όνομα της: Σουλτάνα. Μεγάλωσα στο Μανχάταν, αλλά ήμουνα με τη γιαγιά μου στην Αστόρια όλη την ώρα. Ως παιδί έμπαινα στο ταξί κι έλεγα «Astoria please». Ήμουν πάντα εκεί γιατί εκεί ήταν η καρδιά μου.

Πήγα στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης - έκανα γλώσσες και φιλοσοφία. Είδα μια αγγελία στην εφημερίδα για ένα πολυκατάστημα που λεγόταν Alexander's. Ήταν το μεγάλο εκπτωτικό πολυκατάστημα της Νέας Υόρκης, βρισκόταν στα προάστια μόνο, στο Μπρονξ ας πούμε, και σε εκπαιδεύανε για να δουλέψεις στη λιανική και να γίνεις διευθυντής καταστήματος ή στέλεχος. Ως παιδί ήξερα από επιχειρήσεις - εξάλλου στην οικογένεια μου όλοι είχανε τη δική τους επιχείρηση.

Τρία χρόνια μετά, το 1966, άνοιξα το πρώτο μου μαγαζί, κοντά στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Οι πρώτες μου πελάτισσες ήταν οι φοιτήτριες. Το μαγαζί μου άρχισε να έχει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα και να προσελκύει τα media στα τέλη της δεκαετίας του '70. Ήταν η εποχή της ντίσκο και των drag queens που με λάτρεψαν. Δεν έχει σημασία πάντως αν κάποιος είναι drag queen, straight ή gay, γέρος η νέος. Aυτό που με νοιάζει είναι να διασκεδάζω. H ψυχαγωγία είναι για μένα σαν εκπαιδευτική διαδικασία.

Λατρεύω το δράμα, το ρομάντζο, τη θεατρικότητα των πραγμάτων. Υποθέτω ότι ζω σε μια υπερ-πραγματικότητα. Δεν ζω εκτός πραγματικότητας, όχι. Απλώς ζω λίγο πιο πάνω, σαν να στέκομαι πάντα στις μύτες των ποδιών μου. Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτή την ανύψωση. Μου αρέσει αυτή η αίσθηση πως η ατμόσφαιρα είναι λίγο ηλεκτρισμένη - ο αέρας λίγο πιο λεπτός, πιο ελαφρύς.

Δούλευα τόσα χρόνια, αλλά έγινα διάσημη με το «Sex and The City». Αυτό που με συνεπήρε είναι ότι ήταν μια παγκόσμια επιτυχία κι αυτό ήταν ασύλληπτο και συγκλονιστικό μαζί: Το βλέπανε άνθρωποι σε όλον τον κόσμο.

Η δουλειά μου έχει μια φόρμουλα. Σκέψου το σαν ένα τρίγωνο: Τα τρία σημεία είναι ο χαρακτήρας, ο ηθοποιός και τα κοστούμια. Η Carrie στο «Sex and the City» δεν υπάρχει. Αλλά η Sarah-Jessica Parker κι εγώ δημιουργήσαμε την Carrie μαζί. Για να μπορεί ένας χαρακτήρας να φαίνεται αληθινός μπροστά στην κάμερα πρέπει κι ο ηθοποιός να νιώσει ότι μπορεί να προβάλλει αυτόΝ το ρόλο. Η δουλειά μου κατά κάποιο τρόπο είναι να ενώσω τον ηθοποιό με το χαρακτήρα του.

Πάντα με ρωτάνε: Ποια είναι η επόμενη τάση της μόδας; Πώς σκεφτήκατε αυτό το λουλούδι; Γιατί η Carrie φορούσε ένα μενταγιόν με το όνομά της; Σας είπε ποτέ η Sarah-Jessica «αυτό δεν το φοράω»; Δεν τις μπορώ αυτές τις ερωτήσεις. Δεν ξέρω την επόμενη τάση της μόδας. Δεν έχω κάποια κρυστάλλινη σφαίρα που να προβλέπει τη νέα μόδα και η πρόθεσή μου, όταν δουλεύω, δεν είναι να τρέξουν όλοι να πάρουν ένα μενταγιόν με το όνομά τους ή μια saddle bag! Απλώς φτιάχνω διασκεδαστικές εικόνες που ψυχαγωγούν εμένα και τον ηθοποιό, ένα εργαλείο για να δημιουργήσω ένα χαρακτήρα που θα θέλει ο κόσμος να δει.

Τα παιδιά που δουλεύουν στο μαγαζί μου δεν τα αποκαλώ «πωλητές», είναι στυλίστες, αλλιώς δεν μπορούν να είναι στο μαγαζί μου. Σήμερα οι νέοι θέλουν να γίνουν στυλίστες γιατί νομίζουν πως έχει glamour και λεφτά. Όταν μου λένε «Θέλω να γίνω στυλίστας, να γίνω σαν και σένα» γελάω. Σκέφτομαι: «Δεν πρόκειται να σκαρφαλώσεις στην κορυφή του Empire State Building με μια δρασκελιά αγάπη μου. Mην μου λες πόσο σου αρέσει το στυλ μου και πως είσαι φαν μου». Θέλω να πω πως αν είσαι σε αυτό το επάγγελμα για κάποιο επιδερμικό λόγο, δεν θα αντέξεις πολύ. Η δική μου φιλοσοφία είναι πως στη ζωή πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις κάθε λεπτό, όσο πιο πολύ γίνεται. Πρέπει να κάνεις αυτό που αγαπάς και η αγάπη σου θα σε κρατήσει για αρκετό καιρό στο επάγγελμα, για να γίνεις πολύ καλός.

Βρίσκω γελοία την έννοια του προσωπικού στυλίστα. Ο μόνος λόγος για να έχεις στυλίστα είναι αν δεν έχεις χρόνο. Δεν κάνω προσωπικό styling. Δεν ζούμε στο Γκόσφορντ Παρκ, κάνουμε ένα επάγγελμα. Δεν είμαι ο υπηρέτης κάποιου για να του φέρνω 50 φορέματα και να προσπαθώ να του υποδείξω ποιο να φορέσει.

Δεν αντέχω το κόκκινο χαλί, φοράνε μια τουαλέτα που κοστίζει 50.000 δολάρια, δανεισμένη, γιατί κάποιος σχεδιαστής θέλει να πουλήσει αυτό το φόρεμα σε άλλο κόσμο και δεν έχουν ούτε τα μαλλιά τους φτιαγμένα. Μου φαίνεται γελοίο. Γι' αυτό θαυμάζω τη Βικτόρια Μπέκαμ, γιατί είμαι σίγουρη πως όταν βγαίνει στο χαλί διαλέγει μόνη της τα φορέματά της. Ξέρει τι της γίνεται και μοιάζει με τον εαυτό της, έχει δημιουργήσει το δικό της στυλ: Δεν την βλέπεις να ψωνίζει με σαγιονάρες, είναι πάντα αψεγάδιαστη.

Οι άνθρωποι δεν ξέρουν ποιοι είναι όταν ντύνονται. Αν κάνεις μια πεντάλεπτη ενδοσκόπηση πριν ντυθείς και σκεφτείς λίγο βγαίνει καλύτερα. Εγώ ντύνομαι με τον τρόπο που με κάνει να αισθάνομαι ωραία. Αν δεν αισθάνεσαι ωραία, δεν θα δείχνεις ποτέ ωραίος. Αυτό εννοώ φυσικό ή οργανικό αν θες, να μην ακολουθείς ό,τι σου πουν οι άλλοι - αν σου πει κάποιος να πηδήξεις από τη γέφυρα θα πηδήξεις;

Μιλάω ελληνικά, όχι καλά, αλλά τα καταφέρνω. Μία φορά μόνο έχω δουλέψει στην Ελλάδα, το 2003, που έκανα τα κοστούμια των βραβείων Αρίων. Moυ αρέσει η Αθήνα πάρα πολύ γιατί μου αρέσει ο τρόπος της ζωής εδώ, ο ρυθμός που είναι πιο ανθρώπινος. Όλα είναι πιο κοντινά. Στη Νέα Υόρκη, για να δεις ένα μεγάλο αστέρι να τραγουδά ζωντανά, θα πρέπει να πας στο Μadison Square Gardens. Θα ‘θελα να αγοράσω ένα σπίτι εδώ. Θα πρέπει να 'ναι δίπλα στο νερό ή να έχει θέα στον Παρθενώνα. Κάθε φορά που κοιτάω την Ακρόπολη, νιώθω λες και μόλις πήρα μια δόση οξυγόνου.

Οι Αθηναίοι
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Θέατρο / Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις ομορφότερες γυναίκες που πέρασαν από το ελληνικό θέατρο και το σινεμά. Από νωρίς επέλεξε να ζει και έξω από το θεατρικό συνάφι. «Δεν μπορώ να ξυπνάω κάθε πρωί και να αναρωτιέμαι τι θα παίξω ή που θα παίξω» δηλώνει ενώ θεωρεί τη μοναχικότητα πηγή δημιουργικότητας. Η Ελένη Ερήμου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Οι Αθηναίοι / Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Ξεκίνησε από τα καλλιστεία, για μία ψήφο δεν στέφθηκε Μις Κόσμος, έπαιξε δίπλα στον Κουν, υπήρξε μούσα του Τάκη Κανελλόπουλου, αλλά κυρίως του Ανδρέα Βουτσινά. Στα 92 της ακόμα οδηγεί και παρακολουθεί θέατρο, ελπίζοντας πάντα να βρει καλά στοιχεία, ακόμα και σε κακές παραστάσεις.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Ζιώγαλας

Μουσική / Νίκος Ζιώγαλας: «Δεν ξέρεις ποτέ πώς θα τα φέρει η ζωή, να είσαι ευγενικός, να παλεύεις για την καλοσύνη»

Aπό πολύ νωρίς, η μουσική τον χτύπησε στο δόξα πατρί, μπήκε σε αυτό το τριπ και δεν βγήκε ποτέ. «Σαν star του σινεμά», «Πάρε με απόψε πάρε με», «Βασιλική», «Βέροια, Θεσσαλονίκη, Αθήνα», «Πέρασε η μπόρα» και για πολλά ακόμα τραγούδια ευθύνεται ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός που σήμερα αφηγείται τη ζωή του στη LifO
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
O Δημήτρης Γκιώνης, οι ένδοξες μέρες της «Ελευθεροτυπίας» και το σημερινό μιντιακό σούπερ μάρκετ

Οι Αθηναίοι / O Δημήτρης Γκιώνης, οι ένδοξες μέρες της «Ελευθεροτυπίας» και το σημερινό μιντιακό σούπερ μάρκετ

Ο 81χρονος δημοσιογράφος και συγγραφέας που για δεκαετίες διηύθηνε τις πολιτιστικές σελίδες της Ελευθεροτυπίας, αφηγείται τη συναρπαστική καριέρα του στη LiFO
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ανδρέας Κούρκουλας: «Η μεγάλη απειλή είναι να γίνει η πόλη ένα μεγάλο ξενοδοχείο»

ADM 2025: The Urban Issue / Ανδρέας Κούρκουλας: «Η μεγάλη απειλή είναι να γίνει η πόλη ένα μεγάλο ξενοδοχείο»

Γεννήθηκε στο Χαλάνδρι, ζει στον Λυκαβηττό. Από την απόρριψη του κατεστημένου και την πίστη στη χωρική εμπειρία έως τις προκλήσεις της Αθήνας και το μέλλον των νέων δημιουργών, ο διακεκριμένος αρχιτέκτονας μιλά με πάθος για την ουσία, τις ευκαιρίες και τις πληγές της σύγχρονης πόλης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Οι Αθηναίοι / Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Από τις ανασκαφές στην Επίδαυρο και τη Νάξο, ο ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας αφηγείται μια ζωή αφιερωμένη στην ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Και όπως λέει, το πιο πολύτιμο εύρημα δεν ήταν αρχαιολογικό – ήταν η γυναίκα του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Fotis Benardo: «Εξάγουμε πολιτισμό, αλλά στην Ελλάδα δεν μας το αναγνωρίζουν»

Μουσική / Fotis Benardo: «Κανένα ΑΙ δεν μπορεί να εκφράσει αυτά που νιώθω, ούτε αυτά που έχω περάσει»

Είναι ο ντράμερ των Nightfall. Έκανε τη μουσική όχημα για τα ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοιράστηκε τη σκηνή με θρύλους της μουσικής όπως οι Black Sabbath, οι Iron Maiden οι Kiss και οι Motorhead. Πιστεύει πολύ στη νέα μουσική σκηνή της Ελλάδας και ότι ο άνθρωπος θέλει άνθρωπο και όχι ΑΙ. Είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
M. HULOT
ΕΠΕΞ Ελένη Σαράντη

Γεύση / Ελένη Σαράντη: «Κυνήγησα πράγματα που τελικά δεν είχαν σημασία»

Μετά από μια δύσκολη στιγμή, κατάλαβε πως η μόνη επιβράβευση που μετρά δεν είναι τα αστέρια, αλλά το “φάγαμε καταπληκτικά”. Όταν την αποκαλούν σεφ, απαντά απλά: «Εγώ μαγειρεύω». Η υπερήφανη μαγείρισσα που προκαλεί ουρές στην οδό Σαλαμίνος, στον Κεραμεικό, είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Eddie Dark: «Γράφω μουσική επειδή έχω σιχαθεί τα πάντα»

Μουσική / Eddie Dark: «Γράφω μουσική επειδή έχω σιχαθεί τα πάντα»

Από μικρός ένιωθε αποσυνάγωγος. Πιστεύει ότι τα κόμικς είναι η μόνη μορφή τέχνης που είναι τελείως αφιλτράριστη και πιστεύει ότι η γενιά του θα μείνει στην ιστορία ως η γενιά που έχασε τα καλά πράγματα στο τσακ. Ο μουσικός Eddie Dark είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
M. HULOT
Κώστας Σπαθαράκης, εκδότης.

Κώστας Σπαθαράκης / Κώστας Σπαθαράκης: «Δεν έχουμε αφηγήσεις για τις ερωτικές μας σχέσεις, για τα νιάτα μας»

Για τον άνθρωπο πίσω από τις εκδόσεις αντίποδες, το μεγαλύτερο όφελος ήταν ότι, ενώ του άρεσε να είναι χωμένος μέσα στα βιβλία – μια μοναχική και ίσως ναρκισσιστική συνήθεια –, στην πορεία έμαθε να τη μετατρέπει σε εργαλείο κοινωνικότητας και επαφής με τους γύρω του.
M. HULOT
Μαρία Κωνσταντάρου: «Ερωτεύτηκα αληθινά στα 58»

Οι Αθηναίοι / Μαρία Κωνσταντάρου: «Δεν παίζω πια γιατί δεν υπάρχουν ρόλοι για την ηλικία μου»

Μεγάλωσε χωρίς τη μάνα της, φώναζε «μαμά» μια θεία της, θυμάται ακόμα τις παιδικές της βόλτες στον βασιλικό κήπο. Όταν είπε πως θέλει να γίνει ηθοποιός, ο πατέρας της είπε «θα σε σφάξω». Η αγαπημένη ηθοποιός που έπαιξε σε μερικές από τις σημαντικότερες θεατρικές παραστάσεις αλλά και ταινίες της εποχής της είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τζόυς Ευείδη

Οι Αθηναίοι / Τζόυς Ευείδη: «Φαίνομαι πολύ κουλ; Μπα, ρόλος είναι»

Αν της είχαν κάνει στο θέατρο όσες επαγγελματικές προτάσεις είχε ως σερβιτόρα, θα ήταν η Βουγιουκλάκη – όπως λέει. Κι αν και συχνά αυτολογοκρίνεται, δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις. Είναι μια αγαπητή κωμική ηθοποιός, που κάποτε ήθελε να παίξει δραματικούς ρόλους. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
ΕΠΕΞ ΧΛΟΗ ΟΜΠΟΛΕΝΣΚΙ: Σκηνογράφος-ενδυματολόγος του θεάτρου και της όπερας

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ομπολένσκι: «Τι είναι ένα θεατρικό έργο; Οι δυνατότητες που δίνει στους ηθοποιούς»

Ξεκίνησε την καριέρα της ως βοηθός της Λίλα ντε Νόμπιλι, υπήρξε φίλη του Γιάννη Τσαρούχη, συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν και τον Λευτέρη Βογιατζή, δούλεψε με τον Φράνκο Τζεφιρέλι και, για περισσότερο από 20 χρόνια, με τον Πίτερ Μπρουκ. Η διεθνούς φήμης σκηνογράφος και ενδυματολόγος Χλόη Ομπολένσκι υπογράφει τα σκηνικά και τα κοστούμια στην «Τουραντότ» του Πουτσίνι και αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Κατερίνα Βαγενά: «Δεν καταλαβαίνω γιατί φερόμαστε λες και το να μεγαλώνεις είναι αρρώστια»

Οι Αθηναίοι / «Δεν έκανα την Κιμωλία για τα λεφτά αλλά για να δείξω αυτό που είμαι»

Eίναι η ιδιοκτήτρια της Κιμωλίας, του art café που έγινε σημείο αναφοράς στην Πλάκα. Δηλώνει αυτοδίδακτη στα πάντα και πιστεύει στη δύναμη των ανθρώπων να ξαναγεννιούνται. Η Κατερίνα Βαγενά είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΛΙΑΚΑΚΟΥ
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: «Ακούμε συνεχώς για ανάπτυξη, χωρίς να διερευνάται τι είναι το "καλό"»

Οι Αθηναίοι / Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: «Ακούμε συνεχώς για ανάπτυξη, χωρίς να διερευνάται τι είναι το "καλό"»

Η εκτέλεση του Μπελογιάννη τον έκανε αριστερό. Η αυτοκτονία του Νίκου Πουλαντζά, μπροστά στα μάτια του, τον καθόρισε. Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, ένας από τους σημαντικότερους διανοούμενους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, αφηγείται το προσωπικό του ταξίδι και την πνευματική περιπέτεια μιας ολόκληρης εποχής, από τη διανόηση του Παρισιού μέχρι τους δρόμους της πολιτικής και τις αίθουσες των πανεπιστημίων.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γκίκας Ξενάκης

Γκίκας Ξενάκης / «Έχω κάνει λάθη – δούλεψα πολύ με τον εαυτό μου για να τους σέβομαι όλους στην κουζίνα»

Μεγαλώνοντας στη Θήβα, αγάπησε το φρέσκο ψάρι, τα άγρια χόρτα και τις ταπεινές συνταγές. Αν και είχε αρχικά πολύ κακή εικόνα για τους μάγειρες, εξελίχθηκε σε σεφ για τον οποίο –όπως είπε ο Επίκουρος– μπορούσε να καταλάβει κανείς ένα πιάτο του με κλειστά τα μάτια. Ο «τιμονιέρης» της κουζίνας του Aleria, Γκίκας Ξενάκης, είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιώργος Βότσης: «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός»

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Βότσης: «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός»

Για τις Αρχές ήταν «τρομοκράτης» και «αρχηγός» της 17Ν, ενώ για την Αριστερά «προβοκάτορας». Σήμερα δηλώνει αντιστασιακός εκ φύσεως και πιστεύει ότι η «Ελευθεροτυπία» της δικής του εποχής δεν μπορεί να ξαναβγεί. Ο θρυλικός δημοσιογράφος αφηγείται την πολυτάραχη ζωή του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

Oι Αθηναίοι / Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

«Μην παίξεις ποτέ κωμωδία», της είχαν πει, αλλά τελικά το ευρύ κοινό τη λάτρεψε ως Μαρίνα Κουντουράτου. Όταν αποφάσισε να ερμηνεύσει τον ρόλο μιας τρανς γυναίκας, της είπαν «θα καταστραφείς». Ήταν πάντα τολμηρή και άφοβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ