Γεωργιάννα Χιλιαδάκη - Νίκος Ρούσος

Γεωργιάννα Χιλιαδάκη - Νίκος Ρούσος Facebook Twitter
0

Γ.: Πάντα μου άρεσε να μαγειρεύω. Όταν ήμουν 6 χρόνων είχα ζητήσει από τη μητέρα μου να μου πάρει ένα βιβλίο της Unicef που λεγόταν Οι μικροί μάγειρες. 

Με τον Νίκο γνωριστήκαμε στη σχολή μαγειρικής Institute of Culinary Education στη Νέα Υόρκη το 2002, ενώ ταυτόχρονα ήμασταν οι μοναδικοί Έλληνες στα χρονικά της σχολής που τυχαία βρεθήκαμε και στο ίδιο τμήμα. 

Ν.: Πριν αποφασίσω να γίνω μάγειρας, ασχολιόμουν με τη διοίκηση επιχειρήσεων. Στην πορεία αποφάσισα ν’ αλλάξω καριέρα. Αρχικά σκέφτηκα ν’ ασχοληθώ με το food styling, αλλά τελικά με τράβηξε ο κόσμος της μαγειρικής. Είχα μια διαίσθηση!

Γ.: Η σχολή στη Νέα Υόρκη είχε σύστημα και οργάνωση. Δεν σε μαθαίνουν να φτιάχνεις κάποιο συγκεκριμένο φαγητό ή συνταγή. Αντιθέτως, σε μαθαίνουν να σκέφτεσαι μαγειρικά, διδάσκεσαι τεχνικές και αποκτάς, εν γένει, μια μαγειρική συμπεριφορά. Στη σχολή μας μάθανε ότι το πιο σημαντικό πράγμα στη μαγειρική είναι η καλή πρώτη ύλη. Δεν υπάρχει καμιά προηγμένη τεχνική μαγειρικής που θα κάνει το μπαγιάτικο ψάρι να μοιάζει φρέσκο. Το αποτέλεσμα θα είναι πάντα αντίστοιχο της πρώτης ύλης.

Ν.: Για να γίνεις επαγγελματίας μάγειρας πρέπει να έχεις μία τρέλα. Μια επαγγελματική κουζίνα υψηλών προδιαγραφών είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον. Το επιβαρυμένο ωράριο, η συνεχόμενη προσπάθεια για σταθερή υψηλή ποιότητα καθώς και η λεπτομέρεια στην εκτέλεση μιας συνταγής δημιουργούν ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης.

Γ.: Οι σπουδές μαγειρικής που κάναμε σε μια από τις καλύτερες σχολές της Αμερικής έβαλε γερές βάσεις στην εκκίνηση της καριέρας μας. Γενικά, στην Αμερική μαθαίνεις να δουλεύεις.

Μετά τη σχολή, ο σημαντικότερος σταθμός στην καριέρα μου ήταν το El Bulli του Φεράν Αντριά, ένα από τα διασημότερα εστιατόρια στον κόσμο. Ήταν μια μεγάλη ανατροπή στον τρόπο που έβλεπα έως τότε τη μαγειρική. Δεν υπήρχαν φωτιές, η κουζίνα έμοιαζε με εργαστήριο και αργότερα, όταν επισκεφτήκαμε το εστιατόριο με τους συνεργάτες μου ως πελάτες πλέον και λίγους μήνες πριν κλείσει τις πόρτες του για πάντα, είδαμε ότι όλα αυτά που ακούγονται τόσο καιρό είναι λίγα σε σχέση με την εμπειρία που βιώνεις. Δεν είναι μόνο το φαγητό και το service άλλα και η ιδιαίτερη αύρα. Και αυτό είναι μια από τις καινοτομίες που εισήγαγε στη γαστρονομία ο Φεράν Αντριά, το να βλέπεις το φαγητό ως διασκέδαση, με χιούμορ. Ανέτρεψε κιόλας τελείως αυτή την παλιομοδίτικη φιλοσοφία που ήθελε τον σεφ να κρύβει τη συνταγή του από τα υπόλοιπα μέλη της κουζίνας.

Ν.: Ναι, γιατί οι συνταγές αντιγράφονται, το μυαλό όχι. Είναι μέχρι πού μπορείς να φτάσεις. Στην κουζίνα του Funky Gourmet όλες οι συνταγές κυκλοφορούν ελεύθερα. Για να υπάρχει εξέλιξη, πρέπει να μη φοβάσαι να μεταφέρεις τη γνώση, να δείχνεις. Αν παρατηρήσεις τους σεφ των καλύτερων εστιατορίων του κόσμου, θα δεις ότι όλοι επηρεάζονται ο ένας από τον άλλο. Υπάρχουν τεχνικές που εξελίσσονται, ιδέες που συνδυάζονται με τις τεχνικές και τις τάσεις της εκάστοτε περιοχής και περιόδου - όπως γίνεται στην τέχνη, που υπάρχουν διάφορα ρεύματα. Αυτήν τη στιγμή κυριαρχεί η αβανγκάρντ κουζίνα. Δεν είναι μοριακή γαστρονομία. Η μοριακή γαστρονομία είναι επιστήμη. Η αβανγκάρντ κουζίνα χρησιμοποιεί τη μοριακή γαστρονομία και προσπαθεί μέσω αυτής να αξιοποιήσει καλύτερα τα υλικά. Η αβανγκάρντ μαγειρική είναι η μαγειρική ως μορφή τέχνης, τρόπος έκφρασης συναισθημάτων.

Γ.: Αλλά σίγουρα, πέρα από τέχνη, είναι και τάξη, πειθαρχία, γνώση και οργάνωση. Όπως έχει πει και ο Φεράν Αντριά, «πρέπει να είσαι οργανωμένος για να είσαι αναρχικός». Δεν μπορείς, για παράδειγμα, να θέλεις να ξεκινήσεις να μαγειρεύεις και να μην ξέρεις να κόβεις και να οργανώνεις την προετοιμασία σου σωστά και εργονομικά, γιατί το αποτέλεσμα θα είναι αποτυχία. Για να μαγειρέψεις ένα κρεμμύδι σωστά, πρέπει να το ‘χεις κόψει σωστά. Αν είναι κομμένο ανόμοια, μέχρι να μαγειρευτούν τα μεγάλα κομμάτια, τα μικρότερα θα ‘χουν καεί.

Ν.: Το 2007 ξεκινήσαμε το private cheffing, ένα είδος catering που ο σεφ ήταν παρών στο σπίτι. Προτείναμε μενού γευσιγνωσίας δώδεκα πιάτων, κάτι που τότε δεν υπήρχε στα catering. To private cheffing δούλεψε κυρίως από στόμα σε στόμα κι έγινε μεγάλη επιτυχία. Στη συνέχεια, το 2009, ανοίξαμε το εστιατόριό μας, το Funky Gourmet, στον Κεραμεικό, μια περιοχή που αγαπάμε πολύ. Είναι η καρδιά της παλιάς Αθήνας, το Ιστορικό Κέντρο, με πανέμορφα νεοκλασικά και φοβερή ρυμοτομία. Είναι το Σόχο της Νέας Υόρκης, με πολλά και ωραία εστιατόρια, μπαρ, γκαλερί και θέατρα.

Γ.: Δεν ξέρω πότε τελειώνει η διαμόρφωση ενός μενού ή ενός πιάτου. Χρήζει ψυχαναλύσεως! Όταν ικανοποιεί εμάς και αρέσει και στον κόσμο, προχωράμε παρακάτω. Για να είσαι καλός στο δημιουργικό κομμάτι, πρέπει να είσαι συνέχεια σε εγρήγορση. Παρακολουθούμε τις γαστρονομικές εξελίξεις, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά κυρίως στο εξωτερικό. Θέλει πολύ διάβασμα, αφοσίωση και ταξίδια. Μας αρέσει πολύ να ταξιδεύουμε σε γαστρονομικούς προορισμούς. Είναι η διασκέδασή μας. Τελικά, μόνο με το φαγητό ασχολούμαστε. Βέβαια, σπάνια μαγειρεύουμε για τους εαυτούς μας, η καθημερινή μας τροφή είναι... τοστ!

Ν.: Ένα μενού γευσιγνωσίας δεν πρέπει να είναι μονάχα άρτια μαγειρεμένο και γευστικό, αλλά στο τέλος να σε κάνει να πεις: «Αυτό ήταν μια εμπειρία». Μας αρέσει το φαγητό να είναι ένα παιχνίδι, ένα ταξίδι με εκπλήξεις, όπου τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Μερικές φορές συμβαίνει κάτι μπροστά σου, ενίοτε καλείσαι να τελειώσεις το πιάτο μόνος σου, ή ο σερβιτόρος μπορεί να παίξει και αυτός έναν ρόλο. Για παράδειγμα, έχουμε ένα πιάτο στο εστιατόριο που το ονομάζουμε «Πικνίκ». Έρχεται μπροστά σου ένα μικρό, αληθινό δεντράκι απ’ το οποίο κρέμονται εικονικές ελιές που έχουν μέσα υγρό ζωμό ελιάς και αυτός εσωκλείεται σε μια κρούστα από βούτυρο κακάο. Έρχεται ένα μικρό καλαθάκι με ένα καρό τραπεζομάντηλο που το στρώνεις μπροστά σου, κάτω από το δέντρο! Τοποθετείς επάνω του επτά διαφορετικές λιχουδιές. Στην ουσία είναι όλες διαφορετικές τεχνικές: ένα σακουλάκι με φιστίκια, που όμως τρώγεται και το σακουλάκι, ένα εικονικό σουβλάκι από τσιπς χοιρινού, μια μίνι «μπόμπα»-σάντουιτς που το μπέικον είναι σε μορφή ζελέ. Ο σομελιέ ταιριάζει το πικνίκ με ένα ωραίο Prosecco, όπως ενδεχομένως να έπινες σε ένα πραγματικό πικνίκ.

Γ.: Η γαστρονομία είναι πολιτισμός και η πολιτιστική ανάπτυξη θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μια δίοδος για την έξοδο από την κρίση. Υπάρχουν προορισμοί, όπως η Ισπανία και τώρα τελευταία οι σκανδιναβικές χώρες, όπου η γαστρονομία αποτελεί πόλο έλξης τουρισμού. Για παράδειγμα, τα εστιατόρια Mugaritz στο Σαν Σεμπαστιάν, το Noma στην Κοπεγχάγη ή το Μaaemo στο Όσλο ελκύουν κόσμο απ’ όλα τα μέρη της Γης και ανεβάζουν τα τουριστικά νούμερα της εκάστοτε χώρας.

Στην Ελλάδα το κράτος δεν βοηθάει την ανάπτυξη της εστίασης. Αντιθέτως, με μέτρα όπως το 23% του ΦΠΑ, αναχαιτίζουν τη δράση της γαστρονομίας.

Ν.: Αυτήν τη στιγμή η πλειονότητα των καλύτερων σεφ του κόσμου είναι Ισπανοί. Πρωτοπόροι στις παγκόσμιες τάσεις, επηρεάζουν και τη γαστρονομία, όπως την τέχνη και την μπάλα. Κάθε φορά που πηγαίνουμε στη Βαρκελώνη επισκεπτόμαστε πάντα την αγορά της, την αντίστοιχη Βαρβάκειο Αγορά, μόνο που δεν συγκρίνεται σε ποικιλία προϊόντων και τιμές. Για την ακρίβεια, η αγορά της Βαρκελώνης αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Και είναι κρίμα που στην Ελλάδα δεν υπάρχει μια αντίστοιχη, αφού κι εμείς έχουμε φοβερό πλούτο ιδιαίτερων προϊόντων. Για παράδειγμα, η μαστίχα, τα γαλακτοκομικά, ο κρόκος Κοζάνης, το αυγοτάραχο, είναι προϊόντα που θα μπορούσαμε να εξάγουμε σε όλον τον κόσμο.

  

Γ.: Το αστέρι Michelin που απέκτησε το Funky Gourmet πριν από λίγες μέρες και μόλις μετά από δυο χρόνια λειτουργίας ήταν σαν χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς. Το αστέρι για ένα εστιατόριο είναι μεγάλη τιμή και αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας που επιβραβεύεται και αναγνωρίζεται σε παγκόσμια κλίμακα. Η ιστορία έχει ως εξής: ένας επιθεωρητής του οδηγού Michelin επισκέφτηκε το εστιατόριό μας το καλοκαίρι που μας πέρασε. Μόλις πλήρωσε και λίγο πριν φύγει κοντοστάθηκε και είπε στην κοπέλα που τον σέρβιρε «παρακαλώ, φωνάξτε μου τους σεφ, είμαι από το Michelin». Καθίσαμε όλοι μαζί και φυσικά εμείς είχαμε φοβερό άγχος. Μας ζήτησε κάποιες πληροφορίες για το εστιατόριο, όπως το ωράριο λειτουργίας, αλλά δεν είπε τίποτα για το φαγητό, ήταν ανέκφραστος. Όταν τον ρωτήσαμε αν έχουμε πάρει το πολυπόθητο αστέρι, μας απάντησε «δεν θα το μάθετε παρά μόνο όταν θα βγει ο οδηγός, τον Μάρτιο του 2012». Και όντως, 9 μήνες μετά, στις 14 Μαρτίου κυκλοφόρησε το επίσημο press release του οδηγού με τις κυριότερες πόλεις της Ευρώπης και στον πρόλογό του τα μοναδικά εστιατόρια που αναφέρονται ονομαστικά είναι 8, εκ των οποίων τα δύο είναι το Funky Gourmet και η Γαλάζια Χύτρα. Και τα δύο ελληνικά. Πλέαμε σε πελάγη ευτυχίας! Ένα από τα μεγαλύτερά μας όνειρα έγινε πραγματικότητα!

Όλοι μας οι πελάτες και οι φίλοι, καθώς και άλλοι συνάδελφοι, χάρηκαν πάρα πολύ και πολλοί από αυτούς είπαν «επιτέλους, ρε παιδί μου, κι ένα καλό νέο για την Ελλάδα στο εξωτερικό».

Οι Αθηναίοι
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Θέατρο / Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις ομορφότερες γυναίκες που πέρασαν από το ελληνικό θέατρο και το σινεμά. Από νωρίς επέλεξε να ζει και έξω από το θεατρικό συνάφι. «Δεν μπορώ να ξυπνάω κάθε πρωί και να αναρωτιέμαι τι θα παίξω ή που θα παίξω» δηλώνει ενώ θεωρεί τη μοναχικότητα πηγή δημιουργικότητας. Η Ελένη Ερήμου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Οι Αθηναίοι / Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Ξεκίνησε από τα καλλιστεία, για μία ψήφο δεν στέφθηκε Μις Κόσμος, έπαιξε δίπλα στον Κουν, υπήρξε μούσα του Τάκη Κανελλόπουλου, αλλά κυρίως του Ανδρέα Βουτσινά. Στα 92 της ακόμα οδηγεί και παρακολουθεί θέατρο, ελπίζοντας πάντα να βρει καλά στοιχεία, ακόμα και σε κακές παραστάσεις.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Ζιώγαλας

Μουσική / Νίκος Ζιώγαλας: «Δεν ξέρεις ποτέ πώς θα τα φέρει η ζωή, να είσαι ευγενικός, να παλεύεις για την καλοσύνη»

Aπό πολύ νωρίς, η μουσική τον χτύπησε στο δόξα πατρί, μπήκε σε αυτό το τριπ και δεν βγήκε ποτέ. «Σαν star του σινεμά», «Πάρε με απόψε πάρε με», «Βασιλική», «Βέροια, Θεσσαλονίκη, Αθήνα», «Πέρασε η μπόρα» και για πολλά ακόμα τραγούδια ευθύνεται ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός που σήμερα αφηγείται τη ζωή του στη LifO
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
O Δημήτρης Γκιώνης, οι ένδοξες μέρες της «Ελευθεροτυπίας» και το σημερινό μιντιακό σούπερ μάρκετ

Οι Αθηναίοι / O Δημήτρης Γκιώνης, οι ένδοξες μέρες της «Ελευθεροτυπίας» και το σημερινό μιντιακό σούπερ μάρκετ

Ο 81χρονος δημοσιογράφος και συγγραφέας που για δεκαετίες διηύθηνε τις πολιτιστικές σελίδες της Ελευθεροτυπίας, αφηγείται τη συναρπαστική καριέρα του στη LiFO
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ανδρέας Κούρκουλας: «Η μεγάλη απειλή είναι να γίνει η πόλη ένα μεγάλο ξενοδοχείο»

ADM 2025: The Urban Issue / Ανδρέας Κούρκουλας: «Η μεγάλη απειλή είναι να γίνει η πόλη ένα μεγάλο ξενοδοχείο»

Γεννήθηκε στο Χαλάνδρι, ζει στον Λυκαβηττό. Από την απόρριψη του κατεστημένου και την πίστη στη χωρική εμπειρία έως τις προκλήσεις της Αθήνας και το μέλλον των νέων δημιουργών, ο διακεκριμένος αρχιτέκτονας μιλά με πάθος για την ουσία, τις ευκαιρίες και τις πληγές της σύγχρονης πόλης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Οι Αθηναίοι / Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Από τις ανασκαφές στην Επίδαυρο και τη Νάξο, ο ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας αφηγείται μια ζωή αφιερωμένη στην ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Και όπως λέει, το πιο πολύτιμο εύρημα δεν ήταν αρχαιολογικό – ήταν η γυναίκα του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Fotis Benardo: «Εξάγουμε πολιτισμό, αλλά στην Ελλάδα δεν μας το αναγνωρίζουν»

Μουσική / Fotis Benardo: «Κανένα ΑΙ δεν μπορεί να εκφράσει αυτά που νιώθω, ούτε αυτά που έχω περάσει»

Είναι ο ντράμερ των Nightfall. Έκανε τη μουσική όχημα για τα ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοιράστηκε τη σκηνή με θρύλους της μουσικής όπως οι Black Sabbath, οι Iron Maiden οι Kiss και οι Motorhead. Πιστεύει πολύ στη νέα μουσική σκηνή της Ελλάδας και ότι ο άνθρωπος θέλει άνθρωπο και όχι ΑΙ. Είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
M. HULOT
ΕΠΕΞ Ελένη Σαράντη

Γεύση / Ελένη Σαράντη: «Κυνήγησα πράγματα που τελικά δεν είχαν σημασία»

Μετά από μια δύσκολη στιγμή, κατάλαβε πως η μόνη επιβράβευση που μετρά δεν είναι τα αστέρια, αλλά το “φάγαμε καταπληκτικά”. Όταν την αποκαλούν σεφ, απαντά απλά: «Εγώ μαγειρεύω». Η υπερήφανη μαγείρισσα που προκαλεί ουρές στην οδό Σαλαμίνος, στον Κεραμεικό, είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Eddie Dark: «Γράφω μουσική επειδή έχω σιχαθεί τα πάντα»

Μουσική / Eddie Dark: «Γράφω μουσική επειδή έχω σιχαθεί τα πάντα»

Από μικρός ένιωθε αποσυνάγωγος. Πιστεύει ότι τα κόμικς είναι η μόνη μορφή τέχνης που είναι τελείως αφιλτράριστη και πιστεύει ότι η γενιά του θα μείνει στην ιστορία ως η γενιά που έχασε τα καλά πράγματα στο τσακ. Ο μουσικός Eddie Dark είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
M. HULOT
Κώστας Σπαθαράκης, εκδότης.

Κώστας Σπαθαράκης / Κώστας Σπαθαράκης: «Δεν έχουμε αφηγήσεις για τις ερωτικές μας σχέσεις, για τα νιάτα μας»

Για τον άνθρωπο πίσω από τις εκδόσεις αντίποδες, το μεγαλύτερο όφελος ήταν ότι, ενώ του άρεσε να είναι χωμένος μέσα στα βιβλία – μια μοναχική και ίσως ναρκισσιστική συνήθεια –, στην πορεία έμαθε να τη μετατρέπει σε εργαλείο κοινωνικότητας και επαφής με τους γύρω του.
M. HULOT
Μαρία Κωνσταντάρου: «Ερωτεύτηκα αληθινά στα 58»

Οι Αθηναίοι / Μαρία Κωνσταντάρου: «Δεν παίζω πια γιατί δεν υπάρχουν ρόλοι για την ηλικία μου»

Μεγάλωσε χωρίς τη μάνα της, φώναζε «μαμά» μια θεία της, θυμάται ακόμα τις παιδικές της βόλτες στον βασιλικό κήπο. Όταν είπε πως θέλει να γίνει ηθοποιός, ο πατέρας της είπε «θα σε σφάξω». Η αγαπημένη ηθοποιός που έπαιξε σε μερικές από τις σημαντικότερες θεατρικές παραστάσεις αλλά και ταινίες της εποχής της είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τζόυς Ευείδη

Οι Αθηναίοι / Τζόυς Ευείδη: «Φαίνομαι πολύ κουλ; Μπα, ρόλος είναι»

Αν της είχαν κάνει στο θέατρο όσες επαγγελματικές προτάσεις είχε ως σερβιτόρα, θα ήταν η Βουγιουκλάκη – όπως λέει. Κι αν και συχνά αυτολογοκρίνεται, δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις. Είναι μια αγαπητή κωμική ηθοποιός, που κάποτε ήθελε να παίξει δραματικούς ρόλους. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
ΕΠΕΞ ΧΛΟΗ ΟΜΠΟΛΕΝΣΚΙ: Σκηνογράφος-ενδυματολόγος του θεάτρου και της όπερας

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ομπολένσκι: «Τι είναι ένα θεατρικό έργο; Οι δυνατότητες που δίνει στους ηθοποιούς»

Ξεκίνησε την καριέρα της ως βοηθός της Λίλα ντε Νόμπιλι, υπήρξε φίλη του Γιάννη Τσαρούχη, συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν και τον Λευτέρη Βογιατζή, δούλεψε με τον Φράνκο Τζεφιρέλι και, για περισσότερο από 20 χρόνια, με τον Πίτερ Μπρουκ. Η διεθνούς φήμης σκηνογράφος και ενδυματολόγος Χλόη Ομπολένσκι υπογράφει τα σκηνικά και τα κοστούμια στην «Τουραντότ» του Πουτσίνι και αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Κατερίνα Βαγενά: «Δεν καταλαβαίνω γιατί φερόμαστε λες και το να μεγαλώνεις είναι αρρώστια»

Οι Αθηναίοι / «Δεν έκανα την Κιμωλία για τα λεφτά αλλά για να δείξω αυτό που είμαι»

Eίναι η ιδιοκτήτρια της Κιμωλίας, του art café που έγινε σημείο αναφοράς στην Πλάκα. Δηλώνει αυτοδίδακτη στα πάντα και πιστεύει στη δύναμη των ανθρώπων να ξαναγεννιούνται. Η Κατερίνα Βαγενά είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΛΙΑΚΑΚΟΥ
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: «Ακούμε συνεχώς για ανάπτυξη, χωρίς να διερευνάται τι είναι το "καλό"»

Οι Αθηναίοι / Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: «Ακούμε συνεχώς για ανάπτυξη, χωρίς να διερευνάται τι είναι το "καλό"»

Η εκτέλεση του Μπελογιάννη τον έκανε αριστερό. Η αυτοκτονία του Νίκου Πουλαντζά, μπροστά στα μάτια του, τον καθόρισε. Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, ένας από τους σημαντικότερους διανοούμενους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, αφηγείται το προσωπικό του ταξίδι και την πνευματική περιπέτεια μιας ολόκληρης εποχής, από τη διανόηση του Παρισιού μέχρι τους δρόμους της πολιτικής και τις αίθουσες των πανεπιστημίων.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γκίκας Ξενάκης

Γκίκας Ξενάκης / «Έχω κάνει λάθη – δούλεψα πολύ με τον εαυτό μου για να τους σέβομαι όλους στην κουζίνα»

Μεγαλώνοντας στη Θήβα, αγάπησε το φρέσκο ψάρι, τα άγρια χόρτα και τις ταπεινές συνταγές. Αν και είχε αρχικά πολύ κακή εικόνα για τους μάγειρες, εξελίχθηκε σε σεφ για τον οποίο –όπως είπε ο Επίκουρος– μπορούσε να καταλάβει κανείς ένα πιάτο του με κλειστά τα μάτια. Ο «τιμονιέρης» της κουζίνας του Aleria, Γκίκας Ξενάκης, είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιώργος Βότσης: «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός»

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Βότσης: «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός»

Για τις Αρχές ήταν «τρομοκράτης» και «αρχηγός» της 17Ν, ενώ για την Αριστερά «προβοκάτορας». Σήμερα δηλώνει αντιστασιακός εκ φύσεως και πιστεύει ότι η «Ελευθεροτυπία» της δικής του εποχής δεν μπορεί να ξαναβγεί. Ο θρυλικός δημοσιογράφος αφηγείται την πολυτάραχη ζωή του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

Oι Αθηναίοι / Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

«Μην παίξεις ποτέ κωμωδία», της είχαν πει, αλλά τελικά το ευρύ κοινό τη λάτρεψε ως Μαρίνα Κουντουράτου. Όταν αποφάσισε να ερμηνεύσει τον ρόλο μιας τρανς γυναίκας, της είπαν «θα καταστραφείς». Ήταν πάντα τολμηρή και άφοβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ