Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Λουίς Μπουνιουέλ

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Η Silvia Pinal προσπαθεί να παραπλανήσει τον Claudio Brook στην ταινία του Luis Buñuel Simón del desierto (Ο Σίμων της Ερήμου, 1965). Βλ. jazz-99.
0

Ο Μπουνιουέλ γράφει για τα μπαρ, στην αρχή της Αυτοβιογραφίας τους «Η τελευταία πνοή», εκδ. Οδυσσέας

ΠΕΡΑΣΑ ΣΤΑ ΜΠΑΡ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ. Το μπαρ είναι για μένα ένας χώρος στοχασμού και περισυλλογής, χωρίς την οποία η ζωή θα 'ταν αδιανόητη. Παλιά συνήθεια που δυνάμωνε καθώς περνούσαν τα χρόνια. Όπως ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης, ανεβασμένος στην κολόνα του διαλογιζόταν με τον αόρατο θεό του, έτσι κι εγώ πέρασα στα μπαρ στιγμές μακρόσυρτου ρεμβασμού, μιλώντας σπάνια με τα παιδιά και πιο συχνά με τον εαυτό μου, πλημμυρισμένος από χορό εικόνων που δεν έπαυαν να με εκπλήσσουν. Σήμερα, γέρος σαν τον αιώνα, βγαίνω πολύ λίγο από το σπίτι μου. Μόνος, τις στιγμές του απεριτίφ, στη μικρή γωνιά που είναι αραδιασμένα τα μπουκάλια μου, μ' αρέσει ν' αναπολώ τα μπαρ που αγάπησα.

ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΠΑΡ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΦΕ. Στο Παρίσι, για παράδειγμα, ποτέ δε μπόρεσα να βρω ένα μπαρ κατάλληλο. Αντίθετα, είναι μια πόλη πλούσια σε θαυμαστά καφέ. Όπου κι αν πάτε, από τη Μπελβίλ μέχρι την Οτέιλ, ποτέ δε θα σας πιάσει αγωνία μήπως και δε βρείτε μια θέση να καθήσετε και ένα γκαρσόν να σας πάρει παραγγελία. Μπορούμε να φανταστούμε το Παρίσι χωρίς τα καφέ, χωρίς τις υπέροχες ταράτσες, χωρίς τα Tabac; Θα 'ταν σαν να αντικρίζαμε μια πόλη αφανισμένη από την ατομική έκρηξη.

Όπως ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης, ανεβασμένος στην κολόνα του διαλογιζόταν με τον αόρατο θεό του, έτσι κι εγώ πέρασα στα μπαρ στιγμές μακρόσυρτου ρεμβασμού, μιλώντας σπάνια με τα παιδιά και πιο συχνά με τον εαυτό μου, πλημμυρισμένος από χορό εικόνων που δεν έπαυαν να με εκπλήσσουν.

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΞΕΤΥΛΙΧΤΗΚΕ ΣΤΟ ΚΑΦΕ ΣΥΡΑΝΟ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΠΛΑΝΣ. Μ' άρεσε επίσης το Σελέκτ στα Ιλίσια Πεδία, κι ήμουν καλεσμένος στα εγκαίνια του Κουπόλ στη Μονμάρτη. Ο Μαν Ρέι και ο Αραγκόν μού είχαν δώσει εκεί ραντεβού, για να οργανώσουμε την πρώτη προβολή της ταινίας «Ένας ανδαλουσιανός σκύλος». Δεν αναφέρω τα υπόλοιπα. Λέω μόνο πως τα καφέ είναι χώρος για συζήτηση, χώρος του πήγαινε-έλα και της ηχηρής, καμιά φορά, φιλίας των γυναικών. Το μπαρ αντίθετα είναι μια άσκηση μοναξιάς. Πρέπει πρωτ' απ' όλα να 'ναι ήσυχο, σκιερό και πολύ άνετο. Η μουσική, ακόμα και σιγανή -σε αντίθεση με την αισχρή χρήση που γίνεται σήμερα-, πρέπει να 'ναι αυστηρά διαλεγμένη. Το πολύ δώδεκα τραπέζια με θαμώνες, αν είναι δυνατόν, στο ελάχιστο φλύαρους.

ΑΓΑΠΩ, ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, ΤΟ ΜΠΑΡ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ ΠΛΑΖΑ ΣΤΗ ΜΑΔΡΙΤΗ. Ο μετρ του ξενοδοχείου με γνωρίζει και με οδηγεί κατευθείαν στο αγαπημένο μου τραπέζι, με τη ράχη στον τοίχο. Μετά το απεριτίφ, αν θέλεις μπορείς να δειπνήσεις. Ο φωτισμός είναι πάρα πολύ διακριτικός, αλλά τα τραπέζια φωτίζονται αρκετά. Στη Μαδρίτη αγαπούσα πολύ και το Σκοτ, που ήταν γεμάτο από πολύτιμες αναμνήσεις. Σ' αυτό πήγαινα ευχαρίστως με φίλους, παρά για μοναχικούς στοχασμούς. Στο ξενοδοχείο του Παουλάρ, βόρεια της Μαδρίτης, χτισμένο μέσα σε μια από τις αυλές ενός υπέροχου γοτθικού μοναστηριού, συνήθιζα να παίρνω το απεριτίφ μου το βράδυ, σε μια μεγάλη σάλα με γρανιτένιες κολόνες. Εκτός από το Σάββατο και την Κυριακή, μέρες πάντα ολέθριες, με τους τουρίστες και τα φωνακλάδικα παιδιά να συνωστίζονται, ήμουν ουσιαστικά μόνος, περικυκλωμένος από ρεπροντιξιόν των πινάκων του Ζουρμπαράν, ενός από τους αγαπημένους μου ζωγράφους. Η σιωπηλή σκιά ενός γκαρσονιού περνούσε πότε-πότε από μακριά, σεβόμενος την αλκοολική μου περισυλλογή.

ΜΠΟΡΩ ΜΑ ΠΩ ΟΤΙ ΛΑΤΡΕΨΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ. Στο τέλος μια μέρας δουλειάς και περιπάτου, ο Ζαν-Κλοντ Καριέρ, που συνεργαζόταν μαζί μου στα σενάρια, μ' άφησε για σαράντα πέντε λεπτά. Όταν ήρθε να με βρει άκουσα τα συνεπή βήματά του στο πλακόστρωτο. Κάθησε απέναντί μου και ήμουν αναγκασμένος -ήταν μια συμφωνία που είχαμε κάνει, γιατί πιστεύω ότι η φαντασία είναι μια ποιότητα του πνεύματος, που μπορεί κανείς να την εξασκήσει και να την αναπτύξει όπως τη μνήμη- να του διηγηθώ μια ιστορία, μικρή ή μεγάλη, που μόλις είχα φανταστεί αυτά τα τρία τέταρτα ονειροπόλησης. Αυτή η ιστορία μπορεί να είχε ή να μην είχε σχέση με το σενάριο που δουλεύαμε. Μπορεί να ήταν ευτράπελη ή μελοδραματική, τρομακτική ή ουράνια. Σημασία είχε να τη διηγηθώ.

ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΕΧΩ ΦΥΛΑΞΕΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΡ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ ΠΛΑΖΑ, αν και ήταν ένας τόπος συχνών ραντεβού και απαγορευμένος στις γυναίκες. Συνήθιζα να λέω στους φίλους μου, που το επαλήθευσαν αρκετές φορές: «Αν περάσετε από τη Νέα Υόρκη και αναρωτιέστε αν είμαι εκεί, πηγαίνετε στο μπαρ του Πλάζα, μεσημέρι. Αν βρίσκομαι στη Νέα Υόρκη, θα είμαι εκεί». Αυτό το εξαίσιο μπαρ, με θέα στο Σέντραλ Παρκ, δυστυχώς σήμερα είναι πιο πολύ εστιατόριο. Για το μπαρ έχουν απομείνει δυο τραπέζια (...)

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Luis Buñuel. Φωτογραφία του Man Ray (1928). Βλ. morbidofest. "Δεν προσπαθώ να ομορφύνω τις εικόνες. Αν η εικόνα είναι όμορφη, αυτό είναι δική της υπόθεση" (Luis Buñuel).
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
O Luis Buñuel μαθητής το 1907 στο Colegio del Salvador των Ιησουϊτών στη Zaragoza. Βλ. peroenquepaisvivimo. Δεξ., βλ. Noticias Jesuitas.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Buñuel, Lorca, Dali, το αίνιγμα δίχως τέλος, μία συγκριτική βιογραφία των τριών επιστήθιων φίλων από τον ισπανό συγγραφέα Agustín Sánchez Vidal (κυκλοφόρησε σε ελληνική μετάφραση από τις εκδόσεις Εξάντας). Βλ. casadellibro. Στη φιλία αυτή ανάμεσα σε τρεις καθοριστικούς δημιουργούς του 20αι. αναφέρεται και η ταινία Little Ashes (2009) του βρετανού σκηνοθέτη Paul Morrison. Βλ. Robert Pattinson.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Buñuel και Dali στο περιοδικό Variétés. Revue mensuelle illustrée de l'esprit contemporain (1930). Βλ. livrenblog.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Μία συνάντηση του "Τάγματος του Τολέδου", που ίδρυσαν οι Buñuel και Dali (στην κορυφή του τραπεζιού) με μερικούς ακόμη φίλους. Βλ. heraldo.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Ο Dali με τον Lorca. Βλ. Barbarous Nights.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
O Luis Buñuel ως καλόγρια στο Παρίσι το 1925 και ως μοναχός. Βλ. matthewkomar και ბურუსი – Burusi.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Με τα γάντια του μποξ. Βλ. lapalpebrabiancadelloschermo και ბურუსი – Burusi.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
O Buñuel "ποτίζει" κρασί τον Dali (1929). Βλ. ACN.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Πάνω αριστ., ο Dali με τον Lorca. Βλ. reflexiok. Πάνω δεξ., o Salvador Dali με τους Jose-Moreno Villa, Luis Bunuel, Federico Garcia Lorca, Jose-Antonio Rubio, Μαδρίτη, Μάης του 1926. Βλ. ბურუსი – Burusi. Κάτω αριστ., ο Federico Garcia Lorca με τον Eduardo Ugarte και τον Luis Buñuel. Κάτω δεξ., ο Luis Buñuel με τον Dali. Βλ. ბურუსი – Burusi.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Με τον Lorca και τη γυναίκα του Jeanne Rucar σε ένα πανηγύρι. Βλ. servetbiblio και ბურუსი – Burusi.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Πορτραίτο του Buñuel από τον Dali με τα χαρακτηριστικά "σύννεφα του Mantegna". Βλ. paintingdb.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Τα "σύννεφα του Mantegna" στη μικρού μήκους ταινία Un perro andaluz ('Ενας ανδαλουσιανός σκύλος, 1929) που σκηνοθέτησε ο Buñuel σε συνεργασία με τον Dali. Βλ. La escuela de los domingos.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Γράφοντας για τη "διεστραμένη κόρη του οφθαλμού του σύννεφου", ο Lorca είχε εμφανώς κατά νου τον σκηνοθέτη φίλο του Luis Buñuel. Βλ. La escuela de los domingos.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
'Ενας ανδαλουσιανός σκύλος. Βλ. ericreber και toutlecine.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
'Ενας ανδαλουσιανός σκύλος. Βλ. thefunambulist.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Ο Luis Buñuel μπροστά στο πορτρέτο του Dali και πιο κάτω με τη μητέρα του στο βιβλίο του Ado Kyrou, Luis Buñuel. Paris- Éditions Seghers. 1962. Βλ. courseweb.lis.illinois.edu.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Στους φωτογραφικούς θαλάμους, οι υπερρεαλιστές ονειρεύονται "τη γυναίκα κρυμμένη μέσα στο δάσος" (έργο του René Magritte). Ο Luis Buñuel ονειρεύεται δίπλα στον André Breton. Βλ.reddit και cinelists (για το still).
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Η ιστορική συνάντηση σκηνοθετών στο σπίτι του George Cukor (Los Angeles, 1972). Ο Luis Buñuel κάθεται δίπλα στον Alfred Hitchcock. Βλ. Departamento de Comunicación Audiovisual y Publicidad.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Ο Luis Buñuel μέσα από τα βιβλία : Aub, Max. Conversaciones con Buñuel (45 συνομιλίες με συγγενείς, φίλους και συνεργάτες του), Madrid - Aguilar, 1985. Aranda, J. Francisco. Luis Buñuel; biografía crítica. Barcelona- Editorial Lumen, 1969. Sánchez Vidal, Agustín. Luis Buñuel - obra cinematográfica. Madrid - Ediciones J.C., 1984. Sandro, Paul. Diversions of pleasure - Luis Buñuel and the crises of desire. Columbus - Ohio State University Press, 1987.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Buñuel, Luis, Colina, José de la, and Pérez Turent, Tomás. Luis Buñuel, prohibido asomarse al interior. México - J. Mortiz, Planeta, 1986. Sánchez, Francisco. Todo Buñuel. Mexico, D.F. - Cineteca Nacional, 1978.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Η μεξικανική περίοδος : Él (Αυτός, 1953), El bruto (Το κτήνος, 1953). Βλ. mercadolibre και transgresioncontinua.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Μεξικανική περίοδος : Abismos de pasión (Η άβυσσος του πάθους, 1954), El río y la muerte (Το Ποτάμι και ο Θάνατος, 1955). Βλ. mcu.es και flickhead.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Ensayo de un crimen ή La vida criminal de Archibaldo de la Cruz (Η εγκληματική ζωή του Αρτσιμπάλντο Ντέ Λα Κρουθ). Ταινία του 1955 με τους Ernesto Alonso, Miroslava, Rita Macedo. Βλ. esculpiendoeltiempo.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
La vida criminal de Archibaldo de la Cruz. Βλ. Esculpiendo el tiempo.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
La vida criminal de Archibaldo de la Cruz. Βλ. petravonkan.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
La vida criminal de Archibaldo de la Cruz. Βλ. petravonkan.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Cela s'appelle l'aurore (Αυτό το λένε αυγή). Ταινία του 1956 με τους Lucia Bosé, Georges Marchal, Julien Bertheau. Βλ. cartelesmix και photoscrap.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Αριστ., ο Luis Buñuel με την ιταλίδα ηθοποιό Lucia Bosé στα γυρίσματα της ταινίς του Cela s'appelle l'aurore. Δεξ., ο Buñuel με το συνεργείο της ίδιας ταινίας. Βλ. toutlecine.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Cela s'appelle l'aurore. Βλ. toutlecine.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Cela s'appelle l'aurore. Βλ. toutlecine.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Viridiana. Ταινία του 1961, με τους Silvia Pinal, Fernando Rey, Francisco Rabal. Βλ. elladrondebicicletas και festival-cannes.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Viridiana. Βλ. A Potpourri of Vestiges.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Viridiana. Βλ. A Potpourri of Vestiges.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Simón del desierto (Ο Σίμων της Ερήμου). Ταινία του 1965, με τους Silvia Pinal, Claudio Brook, Enrique Álvarez Félix. Βλ. fan de cinema και salesonfilm.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Simón del desierto. Βλ. allocine, classicchoteras, και facets.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Belle de Jour (Η Ωραία της Ημέρας). Ταινία του 1967 με τους Catherine Deneuve, Jean Sorel, Michel Piccoli, Geneviève Page, Pierre Clément, Françoise Fabian. Βλ. dinca.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Belle de Jour. Βλ. frenchcinemalondon.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Belle de Jour. Βλ. whysoblu.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Belle de Jour. Βλ. imtheitgirl.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Belle de Jour. Οδηγίες του Buñuel στη σκηνή της φαντασίωσης της Séverine (Catherine Deneuve) στο δάσος. Βλ. Buñuel por Buñuel.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Cet obscur objet du désir (Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου). Ταινία του 1977 με τους Fernando Rey, Carole Bouquet, Ángela Molina. Βλ. lostinthemultiplex και theartsshelf.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Cet obscur objet du dés. Βλ. toutlecine.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Cet obscur objet du désir. Βλ.toutlecine.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Cet obscur objet du désir. Βλ. kebekmac.
Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στον Ισπανό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ Facebook Twitter
Cet obscur objet du désir. Βλ. bitvn.org.
Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

The Review / Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

Η Βένα Γεωργακοπούλου και η Κατερίνα Οικονομάκου συζητούν για δύο ταινίες με τον Πούτιν στο επίκεντρο: συμφωνούν για την πρώτη, διαφωνούν για τη δεύτερη. Το μόνο βέβαιο; Η Ρωσία παραμένει μια τεράστια φυλακή που θα συνεχίσει να δίνει έμπνευση για περισσότερες ιστορίες.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Οθόνες / Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Στην «Gorgonà» της Εύης Καλογηροπούλου δύο γυναίκες επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την ταυτότητά τους, μετατρέποντας εαυτόν σε σύμβολα αντίστασης και μεταμόρφωσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ