Έφυγε από την ζωή ο γιος του σκηνοθέτη Δημήτρη Κολλάτου, Άλκης, από ανακοπή καρδιάς.

 

Στο πλευρό του, στο Τζάνειο Νοσοκομείο, βρισκόταν ο αδερφός του Αλέξανδρος, ο οποίος είναι επίσης σκηνοθέτης στη Γαλλία.

 

«Σήμερα το πρωί έφυγε ο Άλκης από ανακοπή στο Τζάνειο νοσοκομείο, ο Αλέξανδρος ήταν δίπλα του. Εγώ σπίτι μου. Τα πόδια μου με φοβερούς πόνους με κράτησαν σπίτι. Είναι άδικο να ζω εγώ και να φύγει ο Άλκης», έγραψε ο Δημήτρης Κολλάτος στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook.

 

 

Στον Άλκη Κολλάτο ήταν αφιερωμένη η ταινία με τίτλο «Η ζωή με τον Άλκη- La vie avec Alkis», βασισμένη στις πραγματικές εμπειρίες του Δημήτρη Κολλάτου, έχοντας έναν γιο στο φάσμα του αυτισμού.

 

Στην ταινία, ο Άλκης, ένα παιδί 11 ετών με αυτισμό, έχει φέρει σε απελπισία το οικογενειακό του περιβάλλον και κυρίως τη Γαλλίδα μητέρα του, η οποία θέλει να τον κλείσει σε ίδρυμα. Στην απόφαση αντιτίθεται ο πατέρας του Άλκη, που αποδέχεται την ιδιαιτερότητα του γιου του και προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί του.

 

Ο γνωστός σκηνοθέτης ήταν από τους πρώτους που έθιξε το ζήτημα του αυτισμού στην κοινωνική ζωή μεταφέροντας την εμπειρία του στη μεγάλη οθόνη, ενώ στην ταινία είχε εμφανιστεί και ο Δημήτρης Κολλάτος, η εκλιπούσα σύζυγός του Αρλέτ Μπομάν και ο γιος τους, Αλέξανδρος, ερμηνεύοντας τους εαυτούς τους.

 

 

«Αυτό που συντάραξε περισσότερο τη ζωή μου είναι η αυτοκτονία της γυναίκας μου και ο γιος μου ο Άλκης, ο οποίος είναι 40 ετών τώρα και δεν ξέρω τι να τον κάνω όταν "φύγω", αυτό με απασχολεί. Ποτέ δεν είπα στην Αρλέτα ότι έχει την ευθύνη του παιδιού. Και ο άντρας και η γυναίκα έχουν την ίδια ευθύνη, όποιος αντέχει περισσότερο. Αυτοκτόνησε... Δεν άντεχε το παιδί, είχε φύγει από πριν και μετά είχε ενοχές. Της είχα πει να μην έχει ενοχές, εγώ είμαι πιο γαϊδούρι, αντέχω περισσότερο. Δεν κατηγόρησα ποτέ την Αρλέτα. Ακόμα πονάμε όλοι για την απώλεια της», είχε πει ο σκηνοθέτης σε συνέντευξή του, το 2017.

 

 

 

 

«Το τι είναι αυτισμός η ελληνική κοινωνία το έμαθε στα χρόνια του ’80 από τον Δημήτρη Κολλάτο. Κανείς δεν ήξερε πριν αυτή τη λέξη (το "κανείς" αντιλαμβάνεστε πώς το λέμε). Μέχρι τότε τα παιδιά αυτά αποκαλούνταν στην καλύτερη περίπτωση "προβληματικά", ενώ παλαιότερα ακόμη και "ανώμαλα" (το έχω δει και σε τίτλο βιβλίου). Ο ένας από τους γιους του Κολλάτου, ο Άλκης, ήταν βαριά αυτιστικός, αλλά ο πατέρας του –συγκλονισμένος από την καθημερινότητα, που βίωνε, με το παιδί του– δεν μάσησε», έγραψε ο Φώντας Τρούσας.