Μετά από μια υποδειγματική προσέγγιση του Ευαγγελισμού της Κασσάνδρας που κέρδισε κοινό και κριτικούς, ο Θάνος Σαμαράς αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία και τη συνολική σκηνική σύλληψη του Χρύσιππου, ενός ακόμα αιρετικού έργου του διεθνώς αναγνωρισμένου Δημήτρη Δημητριάδη που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη σκηνή στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

 

«Η Διοτίμα είπε, ο Έρωτας δεν είναι το αντικείμενο του έρωτα, αλλά το υποκείμενο· αυτός που νιώθει έρωτα προς κάτι.


Δεν ερωτευόμαστε τους άλλους. Αλλά αυτό, σε αυτούς, που μας λείπει και που ψάχνουμε για εμάς. Αυτό ερωτευόμαστε, και η ευφορία που μας κατακλύζει όταν το βρούμε, σαν μέθη, μεταμορφώνει τον φορέα του σε σωτήριο, σπάνιο, απαραίτητο, χρυσό. Βλέποντας τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια του, είμαστε πια ολόκληροι· υποχωρεί ο φόβος. Στιγμιαία, είναι σα να νικάμε τον θάνατο. Για λίγο, για όσο αυτό που χρειαζόμαστε είναι αυτό που ο άλλος μπορεί να προσφέρει, αγγίζουμε την αθανασία. Όλο αυτό δεν είναι για τον άλλον, ή μαζί με τον άλλον, είναι κάτι ιδιοτελές. Ο έρωτας είναι έρωτας με τον εαυτό. Αντικείμενο του έρωτα είναι η αθανασία μέσω του έρωτα. Αυτό υποψιάζομαι και θέλησα να μελετήσω με αυτό το έργο» σημειώνει ο σκηνοθέτης, με αφορμή τη δημοσίευση στο LIFO.gr των πρώτων εικόνων από την παράσταση.

 

Εμπνευσμένος από τον μύθο του καθηλωτικά όμορφου νέου, γιου του Πέλοπα και της Νύμφης Αξιόχης που ερωτεύτηκε παράφορα και απήγαγε ο δάσκαλός του, Λάιος, ο Χρύσιππος του Δημητριάδη συμπυκνώνει ως φιγούρα τον έρωτα στην απόλυτη, πέρα από κάθε εξιδανίκευση, μορφή του. «Ο Χρύσιππος όπως λέει ο συγγραφέας, είναι η σκηνική εγκατάσταση μιας μοιραίας συνάντησης για την ανθρώπινη συνθήκη: της συνάντησης με το απόλυτο κάλλος».

 

Τοποθετημένος από τον συγγραφέα σ' ένα αστικό σαλόνι, ο μύθος στη σύγχρονη αυτή μεταγραφή ρίχνει ένα σκληρό αλλά και ζωτικό φως στις πιο μύχιες πτυχές των οικογενειακών δεσμών, ιδιαίτερα στη σχέση μάνας-γιου, των πιο ιδιωτικών ανθρώπινων σχέσεων, απογυμνώνοντας κάθε στερεότυπο και κοινωνική σύμβαση από το περιεχόμενό τους. Πέρα όμως από την κοινωνικά ανατρεπτική του διάσταση και τις σαφείς ψυχαναλυτικές του προεκτάσεις, το έργο δίνει αφορμές φιλοσοφικού στοχασμού για την ίδια τη φύση του έρωτα ανεξαρτήτως ρόλων και φύλων. Αυτή η διάσταση ενδιαφέρει κυρίως τον Θάνο Σαμαρά.

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Φωτο: Θάνος Σαμαράς
Φωτο: Θάνος Σαμαράς

 

Info

Χρύσιππος του Δημήτρη Δημητριάδη

Φεστιβάλ Αθηνών 2019

31 Μαΐου - 4 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Δ), 21:30

Διάρκεια: 2 ώρες

 

Σκηνοθεσία – Κίνηση – Σκηνικά – Κοστούμια – Φωτισμοί – Σχεδιασμός ήχου και animation: Θάνος Σαμαράς

Βοηθός σκηνοθέτη: Αμαλία Βλάχου

Βοηθός σκηνογραφίας: Δήμητρα Κουτσόγεωργα

Βοηθός ενδυματολογίας: Κωνσταντίνα Μαρδίκη

Βοηθός φωτισμού: Γιώργος Αγιαννίτης

Εκτέλεση animation: Δημοσθένης Βάγιας, Φωτεινός Χιώλος

Εκτέλεση παραγωγής: Κατερίνα Μπερδέκα - Θεατρικός Οργανισμός MeWe

Οργάνωση παραγωγής: Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη

Ευχαριστίες: Ζώης Οικονόμου

 

Παίζουν (με σειρά εμφάνισης): Ράνια Οικονομίδου, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Νικόλας Μίχας, Θανάσης Δόβρης, Σοφία Κόκκαλη, Γιάννης Σιαμσιάρης, Αγγελική Στελλάτου, Νίκος Καραθάνος