Ο παραδοσιακός οικισμός του Παρθενώνα βρίσκεται απέναντι σε όλα τα στερεότυπα που γνωρίζουμε για την Χαλκιδική. Χτισμένος σε μικρό υψόμετρο, 5 χιλιόμετρα περίπου μακριά από τον Νέο Μαρμαρά, έφτασε στις αρχές της δεκαετίας του '80 να εμφανίζεται πλήρως εγκαταλειμμένος. Τα επόμενα χρόνια όμως, τα περισσότερα κτίσματα του οικισμού αναστηλώθηκαν και αναπαλαιώθηκαν, ενώ σήμερα έχει ανακηρυχθεί διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός και διαθέτοντας παράλληλα σύγχρονες υποδομές φιλοξενίας. Είναι επίσης το μέρος καταγωγής 5 ατόμων που εκεί πρωτοείδαν σινεμά και είχαν την ιδέα να ξαναζωντανέψουν αυτή τη μνήμη, ελπίζοντας πως θα συμπαρασύρει τους μεγαλύτερους και θα συντροφεύσει τα όνειρα των σημερινών παιδιών της περιοχής στο μέλλον. Κάπως έτσι γεννήθηκε το πέρυσι το Parthenώn Film Festival – Σινεμά στο Χωριό.
Μετά την περσινή πετυχημένη διοργάνωση, οι δημιουργοί του (Μάγδα Βλάχου, Στράτος Αλεξόπουλος, Φώτης Πολίτης, Άγγελος Μαλλίνης, Χρήστος Πολίτης) ανανεώνουν το ραντεβού τους με το κοινό της περιοχής το προσεχές τριήμερο (8-10 Ιουλίου) και μας μιλούν για την ιδέα του Σινεμά στο Χωριό, τις φετινές ταινίες αλλά και τα μελλοντικά τους σχέδια.
Τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε τις ταινίες πέρα από την διαχρονικότητα, είναι το κατά πόσο μια νεότερη γενιά θα λάβει ερεθίσματα μέσα από τις συγκεκριμένες ταινίες ή πόσο νοσταλγικά θα αισθανθεί ένας μεγαλύτερος ξαναβλέποντας αυτές τις ταινίες στο σινεμά.
—Πως ξεκίνησε η ιδέα για τη δημιουργία αυτού του Φεστιβάλ;
Φώτης Πολίτης: Καταρχήν μας ένωσε η αγάπη μας για το σινεμά, και ιδιαίτερα το θερινό σινεμά, που θυμόμαστε με νοσταλγία και δεν έχουμε πια τη δυνατότητα να απολαύσουμε στον τόπο μας. Η ιδέα να οργανώσουμε μια δική μας πολιτιστική δράση στο χωριό μας υπήρχε εδώ και αρκετό καιρό στην παρέα. Από την πρώτη στιγμή καταλήξαμε ομόφωνα ότι θέλουμε να κάνουμε κάτι που να αφορά τον κινηματογράφο. Και έτσι πέρυσι αποφασίσαμε να οργανώσουμε ένα φεστιβάλ κινηματογράφου. Η επιλογή της τοποθεσίας ήταν αυτόματη. Δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε πιο ιδανικό σκηνικό από την πλατεία του Παρθενώνα, αυτού του πανέμορφου παραδοσιακού οικισμού της Χαλκιδικής.
—Από την ιδέα στην υλοποίηση, πόσο δύσκολο είναι να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο σήμερα;
Στράτος Αλεξόπουλος: Αρχίσαμε να συζητάμε την ιδέα του φεστιβάλ τον Φεβρουάριο του 2015 και μέσα σε 5 μήνες καταφέραμε να κάνουμε το όνειρό μας πραγματικότητα και να ανοίξουμε για πρώτη φορά τον προβολέα για το Parthenώn Film Festival τον Ιούλιο του 2015. Φέτος είναι η δεύτερη χρονιά και νιώθουμε την ίδια αγωνία, αλλά και την ίδια όρεξη για Σινεμά στο χωριό. Γνωρίζουμε πως στις δύσκολες εποχές που ζούμε οι ομάδες κάνουν τη διαφορά. Το μεράκι και η αγάπη μας για το φεστιβάλ ξεπερνούν οποιοδήποτε εμπόδιο. Βέβαια, σημαντική είναι και η βοήθεια που μας προσφέρουν ο χορηγός, οι φίλοι, οι εθελοντές, οι τοπικοί φορείς και όλοι όσοι αγαπούν το σινεμά. Σε όλους αυτούς χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ.
—Πόσο ικανοποιημένοι ήσασταν από την ανταπόκριση του κόσμου πέρυσι;
Μάγδα Βλάχου: Πέρυσι το φεστιβάλ συνέπεσε με κρίσιμες πολιτικές εξελίξεις για τη χώρα μας, καθώς έλαβε χώρα το τριήμερο του δημοψηφίσματος. Παρόλα αυτά η ανταπόκριση του κόσμου ήταν συγκινητική και η προσέλευση ανέλπιστα μεγάλη. Ήταν λες και όλοι ήθελαν να φύγουν από την δύσκολη πραγματικότητα και να μεταφερθούν σ' έναν άλλο κόσμο, αυτόν του κινηματογράφου. Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ «συμπράξαμε», γίναμε για λίγο «κοινότητα». Τα χαμόγελα των ανθρώπων μετά το τέλος των προβολών μας αντάμειψαν όσο τίποτα άλλο.
—Με βάση ποια κριτήρια έγινε φέτος η επιλογή των ταινιών;
Χρήστος Πολίτης: Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος, ο γενικός μας «κανόνας» σχετικά με την επιλογή του προγράμματός μας είναι να προτείνουμε στο κοινό, ταινίες που έχουν βρει την αναγνώρισή τους μέσα στο χρόνο και πλέον θεωρούνται «κλασσικές». Θέλοντας να παρουσιάσουμε τόσο Ευρωπαϊκό, όσο και Αμερικάνικο σινεμά –που σαφώς θα ήταν πιο γνωστό στο ευρύ κοινό, ακόμα και από την τηλεόραση- πέρυσι κινηθήκαμε στο τρίπτυχο Τριφό-Χίτσκοκ-Λότον και προβάλλαμε τα «400 Χτυπήματα», τα «Πουλιά» και τη «Νύχτα του Κυνηγού» πλάι στο «Κόκκινο Μπαλόνι» του Αλμπέρ Λαμορίς.
Το φετινό μας πρόγραμμα κινείται στα ίδια ρεύματα, ξεκινώντας από τον «Κλέφτη Ποδηλάτων» του Βιτόριο ντε Σίκα, ένα νοσταλγικό νεοραεαλιστικό παραμύθι στου ασπρόμαυρους δρόμους της γειτονικής Ιταλιάς, συνεχίζουμε με το «Πάρτυ» του Μπλέικ Έντουαρντς με τον Πίτερ Σέλερς –όπου θα ακολουθήσει και ένα πάρτι εμπνευσμένο από κινηματογραφικές μελωδίες- και κλείνουμε με το δυστοπικό «La Jetee» του Κρις Μαρκές και το εξαντλητικά ρομαντικό Βρετανικό δράμα του Ντέιβιντ Λιν, «Σύντομη Συνάντηση».
Παράλληλα, θέλοντας να στηρίξουμε τη νέα γενιά Ελλήνων δημιουργών, προβάλλουμε μικρού μήκους ταινίες, ξεκινώντας περύσι με το «Dust» του Θανάση Τσιμπίνη και τη «Νικολέτα» της Σόνιας Λίζα Κέντερμαν, ενώ φέτος θα προβληθούν το «Dream Toy» του Χρήστου Χουλιάρα και η «Βαλσαμωμένη Γιαγιά» της Έφης Παππά.
Τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε τις ταινίες πέρα από την διαχρονικότητα, είναι το κατά πόσο μια νεότερη γενιά θα λάβει ερεθίσματα μέσα από τις συγκεκριμένες ταινίες ή πόσο νοσταλγικά θα αισθανθεί ένας μεγαλύτερος ξαναβλέποντας αυτές τις ταινίες στο σινεμά.
Εμείς αυτό που θέλαμε και συνεχίζουμε να θέλουμε είναι να γίνουμε μια μεγάλη παρέα που θα βλέπει καλό σινεμά.
—Το σινεμά είχε αποκοπεί πλήρως από την επαρχία, πολλά χρόνια πριν τη σημερινή εποχή της κρίσης. Φεστιβάλ όπως αυτό μπορούν να πάρουν τη θέση της μόνιμης αίθουσας και να αποτελέσουν τη βάση για τη δημιουργία μιας κινηματογραφικής κουλτούρας στα σημερινά παιδιά της επαρχίας;
Φώτης Πολίτης: Συμφωνώ απόλυτα ότι το σινεμά έχει αποκοπεί πλήρως από την επαρχία. Μέχρι και τις αρχές του 2000 λειτουργούσαν θερινά σινεμά στο χωριό μας, στο Νέο Μαρμαρά. Εκεί εμείς πρωτοείδαμε σινεμά σαν παιδιά. Υπήρχε μία περίοδος μάλιστα που λειτουργούσε κινηματογραφική αίθουσα και το χειμώνα. Πλέον ελάχιστα θερινά σινεμά λειτουργούν στη Χαλκιδική και το χειμώνα οι κοντινότερες αίθουσες βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη . Μέσω του φεστιβάλ θέλαμε να καλύψουμε ακριβώς αυτή την έλλειψη. Να φέρουμε το σινεμά ξανά πίσω στο χωριό, όπως είναι και το όνομα του φεστιβάλ, να συνδέσουμε τη ζωή του τόπου με την κινηματογραφική τέχνη. Αυτό που επιδιώκουμε είναι να δώσουμε τη δυνατότητα στους θεατές, και κυρίως στους νέους, να παρακολουθήσουν ταινίες που έχουν αφήσει το σημάδι τους στην κινηματογραφική ιστορία, ταινίες που ίσως δεν έχει κάποιος εύκολα τη δυνατότητα να παρακολουθήσει στο πανί. Με αυτό σαν δεδομένο, θέλουμε να πιστεύουμε ότι το φεστιβάλ θα είναι έναυσμα για τη δημιουργία κινηματογραφικής κουλτούρας στον τόπο και στα νέα παιδιά.
—Υπάρχουν σχέδια για διεύρυνση ή μετεξέλιξη του φεστιβάλ στο μέλλον;
Άγγελος Μαλλίνης: Ιδέες υπάρχουν πολλές και πρωτότυπες. Σε πρώτη φάση το Parthenώn Film Festival διευρύνεται με παράλληλες δράσεις. Φέτος εγκαινιάζουμε μια συνεργασία με το Τμήμα Εικαστικών Εφαρμογών της Σχολής Καλών Τεχνών Φλώρινας. Πρόκειται για το ομαδικό εικαστικό project Ερείπια-Παράθυρα. Στις 8-10/7 παράλληλα με το Parthenώn Film Festival στα παράθυρα εγκαταλειμμένων σπιτιών του παραδοσιακού οικισμού θα εκτεθούν έργα των σπουδαστών του τμήματος με αφορμή το ποίημα του Κ. Π. Καβάφη «Τα Παράθυρα». Επίσης, τον Νοέμβριο σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πρόκειται να ετοιμάσουμε μια προβολή έκπληξη.
Πρόγραμμα & Ώρες Προβολών
Παρασκευή 8 Ιουλίου
21.30 | Dream Toy (2015) του Χρήστου Χουλιάρα (μικρού μήκους)
21.45 | Κλέφτης Ποδηλάτων (1948) του Vittorio De Sica
Σάββατο 9 Ιουλίου
21.30 | Η Βαλσαμωμένη Γιαγιά (2014) της Έφης Παππά (μικρού μήκους)
21.45 | Το Πάρτυ (1968) του Blake Edwards
Κυριακή 10 Ιουλίου
21.30 | La Jetée (1962) του Chris Marker
22.00 | Σύντομη Συνάντηση (1945) του David Lean
Η είσοδος για όλες τις προβολές είναι ελεύθερη.
Info:
http://parthenonfilmfestival.tumblr.com
https://www.facebook.com/parthenonfilmfestival
Περισσότερες πληροφορίες για το χωριό και προτάσεις διαμονής στον Παρθενώνα μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα http://parthenonas.org
