ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΑΝ ΔΕΝ τη βρεις, τη φτιάχνεις.
Ναι, τη φτιάχνεις
Από την αρχή
Όλο και πιο ελκυστική
Όλο και πιο ανακαινισμένη.
Ναι, τη φτιάχνεις με μια βαλίτσα στο χέρι από τα Πετράλωνα στην Καλλιθέα, από το Κουκάκι στους Αμπελοκήπους, από τη Θεμιστοκλεους στην Ευελπίδων και στην πλατεία Αμέρικα.
Ναι, τη φτιάχνεις
Με ένα αυτοκόλλητο «ενοικιάζεται διαμέρισμα» και το πιο ακριβό ενοίκιο.
Με ένα αυτοκόλλητο «ζητείται προσωπικό» και το πιο χαμηλό ωρομίσθιο.
Ναι, τη φτιάχνεις με τα αυτοσχέδια κρεβάτια των αστέγων, μερικά χαρτόνια, σεντόνια και πλαστικά πιρούνια από τα συσσίτια.
Τη φτιάχνεις την Αθήνα όταν φροντίζεις να φάνε και να πιούνε τα αδέσποτα. Γατιά, σκυλιά, πτηνά, καγκουράκια, μπαμπουινάκια, ναυτάκια και οι λοιποί.
Ναι, τη φτιάχνεις με τους έρωτες που άφησες στη μέση του δρόμου να βρουν άλλους δρόμους, περιμένοντας το 11 μέχρι τα χαράματα.
Τη φτιάχνεις με τους έρωτες που σε άφησαν στη μέση του δρόμου και η τελευταία σου ανάμνηση είναι ένα backpack σε μια πλάτη και η μυρωδιά του καμένου λάστιχου.
Τη φτιάχνεις την Αθήνα όταν φροντίζεις να φάνε και να πιούνε τα αδέσποτα. Γατιά, σκυλιά, πτηνά, καγκουράκια, μπαμπουινάκια, ναυτάκια και οι λοιποί.
Ναι, τη φτιάχνεις με τα αντιφασιστικά τρικάκια που εκτοξεύονται στον ουρανό κι έπειτα προσγειώνονται και κολλάνε στη βρεγμένη άσφαλτο.
Τη φτιάχνεις με λαμαρίνες που γκρεμίζονται γύρω από τον τάφο των ερωτιδέων στην πλατεία Εξαρχείων.
Τη φτιάχνεις με αυτο-οργανωμένα κουίρ πάρτι που γράφουν ιστορία.
Τη φτιάχνεις την Αθήνα στην ουρά των επειγόντων του «Α. Συγγρός» για ένα κοκτέιλ αντιρετροϊκων και με προσευχές να μην είσαι εσύ ο επόμενος ασθενής στη Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων.
Τη φτιάχνεις με μια παραμονή Πρωτοχρονιάς έξω από τα κρατητήρια στην Πέτρου Ράλλη.
Με μια στάση για τσιγάρο στην οδό Zackie Oh!
Τη φτιάχνεις όταν αντιμιλάς σε αφεντικά που θέλουν να σερβίρεις σαμπάνιες μέσα σε λάκκους με αρχαιολογικά ευρήματα.
Τη φτιάχνεις όταν βάζεις στην ίδια σακούλα σκουπίδια και ρατσιστές. Όχι στην ανακύκλωση!
Τη φτιάχνεις όταν σταματάμε στη μέση του δρόμου και χορεύουμε μπλουζ και ας είχαμε πει ότι «θα μείνει μεταξύ μας».
Τη φτιάχνεις όταν μου προσφέρεις μια γουλιά από τον φρέντο εσπρέσο και μια δαγκωνιά από τον λουκουμά σου.
Τη φτιάχνεις όταν βγάζουμε σέλφι στην οδό Αθηνάς μπροστά από το μνημείο της Δραχμής και η λεζάντα είναι «Δραχμή και καύλα».
Την Αθήνα, αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις.
Και χωρίς να το καταλάβεις, σε φτιάχνει κι εκείνη.
Δεν θες να βγεις από μια τέτοια αγκαλιά.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LIFO
