Ο πολύ γνωστός Αμερικανός σχεδιαστής καρτούν και κόμικ Τόνι Μίλιονερ (το όνομά του είναι όλα τα λεφτά) κυκλοφορεί ένα άλμπουμ με σκίτσα του.
Στο άλμπουμ που τιτλοφορείται 500 Portraits έχουν στην ουσία συγκεντρωθεί σκίτσα που δημοσιεύτηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια σε έντυπα όπως: The Believer, New York Times, The New Yorker, The Wall Street Journal και άλλα πολλά. Το άλμπουμ περιλαμβάνει σκίτσα που απεικονίζουν 500 πορτρέτα γνωστών προσωπικοτήτων, όπως ο Μπομπ Ντίλαν, ο Λου Ρηντ και η Μπίλι Χόλιντει, αλλά και αγνώστων.
Ο Τόνι Μίλιονερ είναι γνωστός στους φαν των κόμικς και των strips από το Μεθυσμένο Κοράκι (Drinky Crow).
Παρακάτω θυμηθείτε ένα παλιότερο δημοσίευμα του Δημήτρη Πολιτάκη σχετικά με τον Τόνι Μίλιονερ
Για να ευθυμίσουμε λίγο...
Διαχρονικά καλαμπούρια περί σχέσεων, χανγκόβερ και ψυχανάλυσης από τον «θρυλικό» κομίστα / καρτουνίστα Tony Millionaire.
Κανόνας: Όταν ζορίζουν τα πράγματα, στρέφεσαι στα κόμικς, τα καρτούν και τις γελοιογραφίες. Το ασεβές σουρεαλιστικό και αναζωογονητικά αντι-πολιτικά ορθό σύμπαν του Tony Millionaire ακροβατεί με άνεση από το πολύ σημαντικό στο πολύ γελοίο και οι χαρακτήρες του παραμένουν πιστοί στο λατινικό ρητό «simper bibendum est» (πάντα λιώμα να είσαι, σε ελεύθερη απόδοση). Όπως το μόνιμα μεθυσμένο κοράκι Drinky Crow, τις περιπέτειες του οποίου ξεκίνησε να ζωγραφίζει σε χαρτοπετσέτες σ' ένα μπαρ πριν πολλά χρόνια. Στις πρώτες ιστορίες απλά έπινε, πέταγε μια ατάκα (π.χ. «Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλα τα παιδάκια που μας βλέπουν να επιστρέψω στο βούρκο για να δείξω τους περιορισμούς αυτού του άστατου και παρακμιακού lifestyle») και μετά τίναζε τα μυαλά του στον αέρα ακολουθώντας τις συμβουλές του περίγυρού του («Ίσως να πρέπει να συρθείς πίσω στην κοιλιά της μάνας σου και να προσπαθήσεις απ' την αρχή»). Με τα χρόνια όμως, οι χαρακτήρες έγιναν πιο σύνθετοι, το χιούμορ πιο ιδιαίτερο και η θεματολογία αγκάλιασε όλη την πολυπλοκότητα και τα υπαρξιακά αδιέξοδα της σύγχρονης ζωής.
Και ο δημιουργός τους όμως, πενηντάρης πια, ωρίμασε. Με το δικό του... ρέγουλο: «Την ημέρα που έκλεισα τα σαράντα, βρέθηκα στην οροφή ενός ταξί που πήγαινε με σαράντα μίλια την ώρα. Εντελώς λιώμα. Σκέφτηκα λοιπόν ότι είτε έπρεπε να πηδήξω εκείνη τη στιγμή είτε να περιμένω να πιάσει τα εξήντα μίλια. Τελικά πήδηξα επιτόπου. Το πόδι μου άνοιξε στα δύο. Από εκείνη τη στιγμή αποφάσισα να κουλάρω τα πράγματα λίγο. Και να πίνω μόνο μπίρα...».
Εκτός από τις επικές συχνά περιπέτειες των κλασικών χαρακτήρων, υπάρχει στα κόμικς του Tony Millionaire στο κάτω μέρος της εικόνας ένα ανεξάρτητο στριπάκι όπου φιλοξενούνται σε τρία τέσσερα καρέ τα πιο «παλιομοδίτικα» ανέκδοτα. Ιδού μια ανθολογία από τέτοια καλαμπούρια, έτσι για να ξεκολλήσουμε από το δυσώδες κλίμα του υπέροχου κόσμου των ελληνικών media...
Οι εραστές:
Εκείνος: Γιατί με κοιτάς έτσι αγριεμένα, μωρό μου;
Εκείνη: Μόλις έκανα προβολή την αυτολύπησή μου πάνω σου.
Εκείνος: Έλα, μωρό μου, πες μου κάτι σέξι.
Εκείνη: ΟΚ. Νομίζεις ότι το πουλί του πατέρα σου είναι ίδιο με το δικό σου;
Εκείνη: Αν είσαι τόσο έξυπνος όσο λες, γιατί δεν είσαι πλούσιος;
Εκείνος: Αν είσαι τόσο χοντρή όσο παραπονιέσαι, γιατί έχεις τόσο μικρό στήθος;
Εκείνη: Σου ‘χω πει ότι κάποτε πήγαινα σε ψυχίατρο;
Εκείνος: Όταν ήσουν τρελή εννοείς;
Εκείνη: Όχι, όταν νόμιζα ότι μπορεί να γίνω καλά.
Οι κολλητοί στο μπαρ:
- Έχω κόψει το ποτό εδώ και έξι μήνες, αλλά έχω ακόμα ένα μόνιμο φριχτό χανγκόβερ.
- Δεν είναι χανγκόβερ, είναι η ζωή.
- Η ζωή;
- Ναι, η ζωή. Δεν θυμάσαι; Αυτό το συναίσθημα που προσπάθησες να καταπολεμήσεις όταν ξεκίνησες το ποτό. Κατά τ' άλλα; Πώς πάνε οι γκόμενες;
- Δυσκολεύομαι να βρω την κατάλληλη, γιατί χρειάζομαι μια γυναίκα με φοβερή ηρεμία, ισχυρή θέληση και πολλή αγάπη μέσα της.
- Γιατί τόσο υψηλά στάνταρ, ρε φίλε;
- Γιατί εγώ είμαι εντελώς ρεμάλι.
Γιος ρωτά τον πατέρα του πώς να σιγουρευτεί ότι η γκόμενά του είναι η γυναίκα που πρέπει να παντρευτεί, κι εκείνος του απαντά: «Άκου, γιε μου. Η δοκιμασία είναι απλή. Κάνε κάτι εντελώς τρελό, αγενές και απαράδεκτο μπροστά της. Κατόπιν παρατήρησε το μίσος και την περιφρόνηση στο βλέμμα της και αναρωτήσου αν την αγαπάς αρκετά ώστε να ανέχεσαι αυτό το βλέμμα κάθε μέρα για το υπόλοιπο της ζωής σου. Αν ναι, τότε με την ευχή μου...».
Μια τυπική μέρα στον ψυχίατρο:
- Είχαμε πει στην προηγούμενη συνεδρία ότι πρέπει να τρέφεις το παιδί που έχεις μέσα σου. Το κάνεις αυτό;
- Ναι, κάθε μέρα.
- Και πώς το κάνεις αυτό ακριβώς;
- Βαστάω το πουλί μου και με τα δύο χέρια όταν κατουράω, όπως όταν ήμουν μικρός.
Στο τμήμα προσλήψεων για συνέντευξη:
- Επειδή αλλού είχα προβλήματα με τους άντρες, ήθελα να σας ρωτήσω ποια είναι η πολιτική της εταιρείας σας όσον αφορά τη σεξουαλική παρενόχληση.- = Αν κάποιος από τους υπάλληλους της εταιρείας μας σας παρενοχλήσει σεξουαλικά, σας παρέχουμε διήμερη άδεια μετ' αποδοχών για να κάνετε έκτρωση.
Λίγο πριν τις αμερικανικές εκλογές:
- Τι θα ψηφίσεις στις εκλογές;- Τίποτα.
- Απορρίπτω συλλήβδην τη λογική του δήθεν αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτισμού. Μόνο αν ήταν υποψήφιοι των δύο κομμάτων ο Αδόλφος Χίτλερ και η Μητέρα Τερέζα θα ψηνόμουν να ψηφίσω.
- Και ποιον από τους δύο θα ψήφιζες σ' αυτή την περίπτωση;
- Είσαι τρελός; Δεν έχεις ακούσει ότι η ψηφοφορία είναι μυστική;
