Χάινριχ Φον Κλάιστ, Ο σεισμός στη Χιλή

Χάινριχ Φον Κλάιστ, Ο σεισμός στη Χιλή Facebook Twitter
0

Γραμμένη αρχικά με τον τίτλο Χερώνυμο και Γιοζέφα το 1807 μέσα από την φυλακή, η νουβέλα του Χάινριχ Φον Κλάιστ έχει να κάνει με τον έρωτα των δύο χαρακτήρων και την επανένωσή τους κατά τη διάρκεια του μεγάλου σεισμού στην Χιλή το 1647.

Ο μεγάλος σεισμός απελευθερώνει τους καταδικασμένους ήρωες - τη Γιοζέφα από αποκεφαλισμό και τον Χερώνυμο από την αυτοκτονία- για να οδηγηθούν ωστόσο λίγο αργότερα σε ένα τραγικό τέλος από τους κατοίκους της πόλης όταν καταφεύγουν σε μία εκκλησία, το μοναδικό κτίριο που παραδόξως επέζησε του σεισμού.

Η νουβέλα αυτή του Χάινριχ Φον Κλάιστ ανεβαίνει επί σκηνής για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Mετά την Πενθεσίλεια, o Aκύλλας Καραζήσης επιστρέφει με ένα κείμενο του ίδιου συγγραφέα και μια ομάδα νέων ηθοποιών, τέσσερις εκ των οποίων ήταν μαζί του και στην Πενθεσίλεια. Οι ηθοποιοί είναι απόφοιτοι του Εθνικού Θεάτρου και του Ωδείου Αθηνών.

Πορτραίτα: Big Alejandro 

Θέατρο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

20 χρόνια LiFO / Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

Μέσα σε είκοσι χρόνια, η Ελλάδα άλλαξε τους νόμους της και τον τρόπο που φαντάζεται το φύλο και την επιθυμία. Η κουίρ τέχνη υπήρξε πρωταγωνίστρια αυτού του μετασχηματισμού.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ
Βάγκνερ Μόουρα: «Όταν παίζω θέατρο, θυμάμαι γιατί έγινα ηθοποιός»/ «Στην ψυχή μου, είμαι ηθοποιός του θεάτρου»

Θέατρο / Βάγκνερ Μόουρα: «Τα φασιστικά καθεστώτα επιτίθενται πρώτα στην τέχνη»

Ο Βραζιλιάνος σταρ του κινηματογράφου και της τηλεόρασης μιλάει για τη σχέση του με την τέχνη του θεάτρου, την κρίσιμη πολιτική κατάσταση στην πατρίδα του αλλά και την εξαφάνιση των γεγονότων από το αντιληπτικό μας πεδίο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο για τα καλά»

Θέατρο / Λυδία Φωτοπούλου: «Με την Εκάβη μπορώ να αποχαιρετήσω την Επίδαυρο»

Βλέποντας αυτό τον ρόλο σαν δώρο ζωής, επιστρέφει στην Επίδαυρο, σαράντα χρόνια μετά τις «Τρωάδες» του Ανδρέα Βουτσινά, για να ολοκληρώσει έναν κύκλο με ένα αγαπημένο της έργο, που το θεωρεί τόσο σύγχρονο, σαν να γράφτηκε χθες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αμαλία Κοσμά: «Είμαι η βασίλισσα του ευτράπελου, η ιέρεια του λάθους»

Θέατρο / Αμαλία Κοσμά: «Είμαι η βασίλισσα του ευτράπελου, η ιέρεια του λάθους»

Η χορεύτρια και performer, που συνεργάζεται εδώ και δύο δεκαετίες με τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς του σύγχρονου χορού και του θεάτρου, μιλά για τη διαδρομή της, τις δυσκολίες του επαγγέλματος και όλα όσα της έμαθε το σώμα της μεγαλώνοντας.
M. HULOT