Σε ευχαριστώ. Του Στέφανου Ξενάκη

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ καλοκαιρινές διακοπές με δικινητήριο της Ολυμπιακής. Αύγουστος και, ως συνήθως, μπόλικος ο αέρας. Στο πρώτο μισό, το αεροπλάνο δεν κουνιέται καθόλου. Προς το τέλος, κοντά στα Σπάτα, κάνει κάτι σκαμπανεβάσματα.

Κρατάω το χέρι του κοριτσιού μου. Νιώθω κάτι αδειάσματα στο στομάχι μου προς το τέλος. Και ολίγον παγωμένο ιδρώτα να κατεβαίνει κατά ριπάς σε κάποιες φάσεις. Νιώθω όμως και θάρρος. Θάρρος δεν σημαίνει «δεν φοβάμαι». Θάρρος σημαίνει «φοβάμαι, αλλά προχωρώ».

Λίγο πριν προσγειωθούμε, κάνω τον σταυρό μου. Πάντα τον κάνω. Η προσγείωση, καλή. Ένα μικρό εσωτερικό «ουφ» βγαίνει, νομίζω, απ' όλους τους επιβάτες. Δεν είμαστε και πολλοί. Το αεροπλάνο τρέχει πια με ασφάλεια στον αεροδιάδρομο και νιώθω την ανάγκη να ξανακάνω τον σταυρό μου.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ για κάθε ανάσα μου, που συχνά θεωρώ δεδομένη.

Μου βγήκε αυθόρμητα αυτήν τη φορά. Και λίγο απρόσμενα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ με πλημμυρίζει.

Σε ευχαριστώ για την προσγείωση.

Όχι, όμως, μόνο για την προσγείωση. Και για όλα τα άλλα.

Για όλα αυτά που συχνά ξεχνάω να Σου πω ευχαριστώ.

Για όλα αυτά που συχνά θεωρώ δεδομένα.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που είμαι εδώ.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που είμαι καλά.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που έχω δυο πόδια και με πάνε όπου θέλω.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που τα δυο μου χέρια πιάνουν ό,τι επιθυμήσω.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που είναι καλά τα παιδάκια μου.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που έχω παιδάκια.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ για την υπέροχη χώρα όπου ζω.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που και σήμερα το ψυγείο μου έχει φαγητό.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ για τα δυο μου μάτια.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ για το ζεστό κρεβάτι που με περιμένει στο τέλος κάθε δύσκολης μέρας.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ για κάθε ανάσα μου, που συχνά θεωρώ δεδομένη.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που με έμαθες να αγαπάω.

Ξέχασα να Σου πω ευχαριστώ που είσαι πάντα εκεί για μένα.

Κι ας μην ξέρω το όνομά σου.

Κι ας μην ξέρω καν ποιος είσαι.

Κι ας μην ξέρω τίποτε άλλο για Σένα.

Σε ευχαριστώ που μου έμαθες να λέω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Σε ευχαριστώ που μου έδωσες και την επιλογή να μην το λέω.