Οι εντυπώσεις που προκαλεί η εικόνα ενός ατόμου που κυκλοφορεί στην Αθήνα κι έχει στο σώμα του (σε εμφανή σημεία) τατουάζ μπορούμε με ασφάλεια να πούμε πως δεν είναι πλέον ίδιες με αυτές που προκαλούνταν μια δεκαετία πριν. Μπορεί να υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι που κοιτάνε με δυσπιστία όλους αυτούς που αποφασίζουν να διακοσμήσουν το σώμα τους με παράξενα σχέδια, όμως η μεγάλη πλειονότητα έχει γοητευτεί από αυτήν τη μόδα και θεωρεί πλέον τα τατουάζ ένα απολύτως φυσιολογικό πράγμα. Απόδειξη η ραγδαία ανάπτυξη της βιομηχανίας του τατουάζ στην Αθήνα κι ένα συνέδριο που προσελκύει χιλιάδες Αθηναίους που θέλουν να δουν ή να δοκιμάσουν.

 

Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: πάνω από 20.000 άνθρωποι πέρασαν από το 7o Athens Tattoo Convention το Σαββατοκύριακο 10-12 Μαΐου, περισσότερα από 120 tattoo studios έχουν την έδρα τους στον Νομό Αττικής (και πολύ περισσότερα «ερασιτεχνικά» σε γκαράζ και υπόγεια), ενώ εδώ και δύο χρόνια εκδίδεται (με αξιοσημείωτη επιτυχία, μάλιστα, για τα δεδομένα του Τύπου στην εποχή μας!) μονοθεματικό περιοδικό για τατουάζ (το «Inked») και τώρα τελευταία δημιουργήθηκε και το πρώτο online περιοδικό αποκλειστικά για την τέχνη του τατουάζ στην Ελλάδα (το heartbeatink.gr). Τα επίσημα στοιχεία σταματούν κάπου εδώ για τη χώρα μας, όμως μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα –αν όχι για το τι ισχύει τώρα στη χώρα μας, ίσως για το μέλλον– από μια έρευνα που έγινε στην Αμερική, η οποία βρήκε ότι το 36% των ατόμων από 18 έως 25 χρόνων και το 40% των ανθρώπων από 26 ως 40 έχει τουλάχιστον από ένα τατουάζ.

 

Μπορεί σχεδόν όλοι πια να χτυπάνε τατουάζ, δεν ξεκινούν όμως όλοι από την ίδια αφετηρία. Υπάρχουν διάφορες φυλές ανάμεσα στους φίλους των τατουάζ, όπως μας επισημαίνει ο Γιώργος Πούλος από το «Inked»: «Τυπάκια που κάνουν τη δική τους επανάσταση με γερές δόσεις από μελάνι, νεαρές με καλλίγραμμα σώματα που θέλουν μια... πεταλουδίτσα να κοσμεί το κορμί τους, ακομπλεξάριστα αγόρια που κατεβάζουν με υπερηφάνεια ένα "μανίκι", ακόμα και ώριμες κυρίες, οι οποίες ό,τι δεν κατάφεραν στη νεαρή τους ηλικία, το κάνουν τώρα. Συνειδητοποιημένοι και μη, "πωρωμένοι" που σκέφτονται αμέσως το επόμενο, τυπάκια που ακολουθούν τα tattoo βήματα του David Beckham και σέξι κορίτσια που θέλουν να μεταλλαχθούν σε Kat Von D».

 

Αντίστοιχη... ποικιλία ανακαλύπτουμε και στους λόγους που οδηγούν τον καθένα στην απόφαση να χαράξει κάτι μόνιμο στο σώμα. «Έμφαση, ενδυνάμωση, τέχνη, σύνδεση, μνήμη» είναι το τατουάζ για τη Νίκη, συγκεκριμένες αφορμές –όπως π.χ. το σημαντικότερο πρωινό της ζωής του στο Chelsea Hotel– δίνουν το έναυσμα για τον Θεοδόση, σημαδιακά γεγονότα και για την Ινώ (heartbeatink), που έκανε το πρώτο από τα 11 τατουάζ της όταν ολοκλήρωσε την πτυχιακή της στο πανεπιστήμιο.

 

Αν και όλοι θα συμφωνούσαν ότι το τατουάζ έχει μεταπηδήσει από την εναλλακτική κουλτούρα στο mainstream, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ακόμα στεγανά. Για τους «παλιούς» του είδους, τα τατουάζ σε παλάμες και λαιμούς, χωρίς προηγουμένως να έχει εξαντληθεί ολόκληρο το υπόλοιπο σώμα, κατατάσσει αυτομάτως τον κάτοχο στην κατηγορία του "ποζεριού". Όμως, ακόμα και αν μπορούμε να παρακάμψουμε συγκεκριμένους οργανισμούς που δεν καλοδέχονται το τατουάζ (π.χ. παλαιότερα ειδικά, τα περισσότερα στελέχη του Ελληνικού Στρατού εμφάνιζαν ένα είδος αλλεργίας στα σχέδια επί σώματος) και να βρούμε έναν τρόπο να κερδίζουμε τα προς το ζην χωρίς η εμφάνισή μας να παίζει σημαντικό ρόλο (μακριά από τράπεζες π.χ.), αυτό δεν σημαίνει ότι η γνωστή ελληνική υπερβολή είναι ο καλύτερός μας σύμμαχος, όταν πρόκειται να κάνουμε κάτι που είναι 20 φορές πιο επώδυνο να το βγάλουμε από πάνω μας απ' ότι να το βάλουμε. Κανείς δεν θα σε σταματήσει πια από το να «βαρέσεις» στα βλέφαρα, τα γεννητικά όργανα, το εσωτερικό των χειλιών ή τις θηλές σου (η νέα μόδα στην Αμερική). Μια δεύτερη σκέψη, όμως, δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.