ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Πειράματα στο Σχολείον

Πειράματα στο Σχολείον Facebook Twitter
drog_A_tek
0

Οι τρεις βραδιές που ξεκινούν στις 30 Ιουνίου στο Σχολείον στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών (και κάθε μέρα, μέχρι τις 2 Ιουλίου) ανοίγουν έναν οπτικο-ακουστικό κύκλο, «μία σειρά παραστάσεων που κινούνται πέρα από τον καθιερωμένο χώρο των ηχητικών/οπτικών περφόρμανς και αντλούν τη θεματολογία τους από το πολύβουο και αεικίνητο χάος της επικοινωνίας της πληροφορίας». Στοιχεία κινηματογράφου, θεάτρου, μουσικής, ηχητικών/οπτικών εγκαταστάσεων, νέων μέσων και αφηγήσεων του παγκοσμιοποιημένου χώρου συνδυάζονται επί σκηνής για να δημιουργηθεί το περιβάλλον της κάθε περφόρμανς, η οποία είναι διαφορετική κάθε μέρα.

«Τα έργα που παρουσιάζονται στον οπτικο-ακουστικό κύκλο είναι έργα που έχουν απωλέσει τον κειμενικό χαρακτήρα τους» εξηγούν οι συντελεστές των παραστάσεων. «Η σειρά των γεγονότων έχει θρυμματιστεί σε άπειρες μικρές δημόσιες αποσπασματικές αφηγήσεις, που ξεπηδούν από τον ιδιωτικό χώρο του καθενός από εμάς μέσα σε ένα άχρονο ωκεανό. Στόχος του κύκλου είναι να συνθέσει μέσα σε ένα δάσος από διηγήσεις του κόσμου της πληροφορίας και να κατασκευάσει ηχητικά/οπτικά περιβάλλοντα, όπου ο κάτοικος/θεατής θα είναι ο χειριστής του χρόνου που βιώνεται και δεν αποθηκεύεται». Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τα εξής:

ΤΡΙΤΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ
DROG_A_TEK: CIVIL WAR (ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ)

Τυπώνουν μουσική, αφίσες, αυτοκόλλητα, γράφουν σε τοίχους και στο Διαδίκτυο. «Εκπέμπουν αλλά και λαμβάνουν γνωστές/άγνωστες διηγήσεις και εφήμερες επιθυμίες». Επιστρέφουν στο χώρο του Σχολείου ένα χρόνο μετά την πετυχημένη παράστασή τους indust_REAL_EVOL_ution με μια παράσταση με τον τίτλο Εμφύλιος Πόλεμος. Αυτήν τη φορά χρησιμοποιούν το τοπίο της σάρωσης/χαρτογράφησης/αποθήκευσης της καθημερινότητας, όπως αυτή αποτυπώνεται μέσα από κάμερες και συστήματα διαχείρισης της δημόσιας ασφάλειας, χαρτογραφώντας για άλλη μια φορά στιγμές σε πραγματικό χρόνο και παράγοντας προσωρινά ηχητικά και οπτικά περιβάλλοντα. «Ένας εμφύλιος πόλεμος αποθηκεύεται σε μια ψηφιακά τυποποιημένη ακολουθία αριθμών» εξηγούν.

ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ
COTI K., ΝΙΚΟΣ ΒΕΛΙΩΤΗΣ, LEE PATTERSON

Κανείς από τους τρεις δεν χρειάζεται συστάσεις. Ο Coti K. έχει συνδέσει το όνομά του με μερικά από τα πιο πρωτοποριακά γκρουπ και καλλιτέχνες της εγχώριας σκηνής στα 20 χρόνια που ασχολείται με τους ήχους: Στέρεο Νόβα, Tuxedo Moon, Δημήτρης Παπαϊωάννου, Dada Data, Raining Pleasure, Μιχάλης Δέλτα, Ilios και πολλοί άλλοι. Ο Νίκος Βελιώτης είναι τσελίστας διεθνούς φήμης, video artist, οργανωτής του Φεστιβάλ Πειραματικής Μουσικής 2:13, συνθέτης των κομματιών για το CD «Οι Ανάσες των Λύκων» με τον Γιάννη Αγγελάκα. Από το 1999 ταξιδεύει με τη μουσική του σε ολόκληρο τον κόσμο κι έχει αρκετή δισκογραφία, με συνεργασίες εντός κι εκτός Ελλάδας. Ο Lee Patterson είναι ηλεκτρο-ακουστικός συνθέτης, με έδρα το Mάντσεστερ. Εξερευνητής των μικροήχων και άλλων κρυμμένων ηχητικών θησαυρών, έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι David Toop, Rhodri Davis, Toshiya Tsunoda για τη δημιουργία εγκαταστάσεων και live εμφανίσεων σε όλο τον κόσμο.

ΠΕΜΠΤΗ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ
THE ERASERS: THE WAVE (ΤΟ ΚΥΜΑ)

Οι Erasers έχουν παίξει στο ICA στο Λονδίνο, έχουν συμμετάσχει στην πρώτη μπιενάλε της Αθήνας κι έχουν κάνει πολλές περφόρμανς σε φεστιβάλ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τελευταία τους δουλειά τα Κρατικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2008, όπου επιμελήθηκαν την τελετή. Ο Biomass είναι ένας DJ και παραγωγός ηχητικών/οπτικών που ξεκίνησε το 1996 στην Ιταλία, παίζοντας σε φεστιβάλ και καταλήψεις, συνδυάζοντας μίνιμαλ ατμόσφαιρα με ηλεκτρικό dub και πολιτικές ιδέες. Έχει κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ (το «Electrozali» μόλις κυκλοφόρησε). Οι Sancho 003 είναι το ηλεκτρο-ακουστικό ντουέτο των Φώτη Σιώτα (βιολί, βιόλα) και Κώστα Παντέλη (κιθάρα), που από το 2006 αυτοσχεδιάζει μεταξύ θορύβου και ησυχίας, επανάληψης και αφαίρεσης, σαμπλάροντας τα όργανά τους. Πρόσφατα κυκλοφόρησε ο δίσκος τους «We Buy Gold». Το «Κύμα» είναι ένα live cinema περφόρμανς που χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη τις μαρτυρίες μεταναστών που ζουν στην Αθήνα. Ένα οδοιπορικό μέσα από τα σύνορα, τις ταυτότητες και το γεωγραφικό χώρο που σκιαγραφεί την κοινωνία των «μη πολιτών» σε αναζήτηση εκείνης της φανταστικής επικράτειας που θα επιτρέψει τη μόνιμη εγκατάσταση.

0

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στην ουτοπία του WHOLE, του πιο ελεύθερου φεστιβάλ της εποχής μας

Μουσική / Στην ουτοπία του WHOLE, του πιο ελεύθερου φεστιβάλ της εποχής μας

Στη Ferropolis της Γερμανίας, κάθε καλοκαίρι δημιουργείται ένας χώρος ελευθερίας, όπου οι ταυτότητες μπορούν να υπάρξουν χωρίς περιορισμούς και η ηλεκτρονική μουσική αναδεικνύεται σε μια κοινή γλώσσα έκφρασης.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
5 τραγούδια που πριν από 20 χρόνια δεν θα έπαιζαν στο ραδιόφωνο

Nothing Days / 5 τραγούδια που πριν από 20 χρόνια δεν θα έπαιζαν στο ραδιόφωνο

Από το απαγορευμένο «Relax» και το «Erotica» μέχρι το «Rush» και το «Montero», η ποπ μουσική υπήρξε διαχρονικά πεδίο σύγκρουσης γύρω από το σεξ, την επιθυμία και την queer ορατότητα. Η διαφορά είναι ότι σήμερα οι ΛΟΑΤΚΙ+ καλλιτέχνες δεν χρειάζεται πλέον να μιλούν με υπαινιγμούς. Το κάνουν ανοιχτά, συχνά με χιούμορ, αυτοπεποίθηση και χωρίς καμία διάθεση να απολογηθούν.
M. HULOT
Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Μουσική / Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα

Το «Confessions II» δεν προσπαθεί να επαναλάβει έναν θρίαμβο του παρελθόντος. Χρησιμοποιεί τη γλώσσα των χορευτικών υβριδίων και της προσωπικής μνήμης για να μιλήσει για την απώλεια, την οικογένεια, την επιμονή και τη χαρά του να συνεχίζεις να χορεύεις όταν όλα γύρω σου αλλάζουν.
M. HULOT
Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Αποκλειστική Συνέντευξη / Φλόρενς Γουέλς στη LiFO: «Έχω εμμονή με την ελληνική μυθολογία»

Οι Florence + The Machine επιστρέφουν στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου και η σπουδαία Βρετανή μουσικός μιλά στη LiFO για τη σχέση της με τον μύθο και την ιστορία, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τέχνη της.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Hyperpop: ο ήχος του ψηφιακού καπιταλισμού

Nothing Days / Hyperpop: Ο ήχος του ψηφιακού καπιταλισμού

Μέσα από το βιβλίο της Ζιλί Ακερμάν, η hyperpop αναδεικνύεται ως το πιο χαρακτηριστικό μουσικό φαινόμενο της διαδικτυακής εποχής, όπου η ποπ, η τεχνολογία και οι νέες ψηφιακές ταυτότητες συναντιούνται και μετασχηματίζονται διαρκώς.
M. HULOT
Γιώργος Κουμεντάκης: «Η δουλειά μου στη Λυρική είναι σαν να γράφω ολημερίς μουσική»

Μουσική / Γιώργος Κουμεντάκης: «Στη Λυρική είναι σαν να γράφω ολημερίς μουσική»

Αφού ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ κέρδισε το δύσκολο στοίχημα να αναβιώσει τη «Μήδεια» του Μινωτή, δοκιμάστηκε στην καβαφικής έμπνευσης περφόρμανς «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι» την οποία επιμελήθηκε μουσικά. Εμείς τον ρωτάμε για όλα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ