•Η σταθερή εργασία με ωράριο 9-5 κοντεύει να γίνει ανάμνηση.

 

¼ των εργαζομένων παγκοσμίως έχει σταθερή εργασία.

 

•Τα υπόλοιπα ¾ είτε δεν έχουν κανένα συμβόλαιο, είτε είναι ελεύθεροι επαγγελματίες με προσωρινά ή βραχυπρόσθεσμα συμβόλαια.

 

Η παγκόσμια οικονομική κρίση αύξησε τηνημιαπασχόληση ιδιαίτερα σε γυναίκες.

 

•Καινούργιες μορφές απασχόλησης: «μίνι-δουλειές» στη Γερμανία, «συμβόλαια μηδενικών ωρών» στη Βρετανία, «εφημερίες» στην Ολλανδία

 

Οι άνεργοι αναμένεται να αυξηθούν κατά 3 εκατομμύρια μέσα στο 2015 και άλλα 8 εκατομμύρια μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια.

 

•Αυτό που λέγεται «επισφαλής απασχόληση» αναμένεται να παραμείνει στο 45% της συνολικής απασχόλησης τα επόμενα δύο χρόνια. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν 1,44 δισεκατομμύρια εργαζόμενοι παγκοσμίως, αυξημένοι κατά 27 εκατομμύρια από το 2012. Στην υποσαχάρια Αφρική και στη Νότια Ασία τρεις στους τέσσερις εργάζονται σε επισφαλή απασχόληση.

 

1 στους 14 εργαζόμενους θα συνεχίσει να ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας στο τέλος της δεκαετίας που διανύουμε.

 

•Τα «θύματα» της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε το 2008 υπολογίζονται σε 31 εκατομμύρια νέους ανέργους.

 

3,7 τρισ. δολάρια έχει κοστίσει παγκοσμίως η οικονομική κρίση σε χαμένους μισθούς, μείωση της κατανάλωσης και της ζήτησης, με αποτέλεσμα ακόμα μεγαλύτερη ανισότητα.

 

•201.000.000 άνθρωποι ήταν άνεργοι παγκοσμίως το 2014.

 

Αμφισβητείται η δυναμική της βιομηχανικής παραγωγής όσον αφορά τη μείωση της ανεργίας, λόγω των λιγότερων θέσεων που προσφέρουν οι αυτοματοποιημένες νέες βιομηχανίες αλλά και της «αποβιομηχανοποίησης» πολλών χωρών.

 

•Το 2014 δημιουργήθηκαν 61 εκατομμύρια λιγότερες θέσεις εργασίας λόγω της οικονομικής κρίσης. Αυτές οι χαμένες θέσεις εργασίας υπολογίζονται σε 1,2 τρισεκατομμύρια χαμένους μισθούς παγκοσμίως, το αντίστοιχο του 1,2% της παγκόσμιας ετήσιας παραγωγής και περίπου το 2% της παγκόσμιας κατανάλωσης.

 

Aν και γενικότερα η απασχόληση ενισχύει την κατανάλωση και την οικονομική ανάπτυξη, αυτό δεν ισχύει ακριβώς σε συγκεκριμένες μη μόνιμες περιπτώσεις απασχόλησης όπως οι προσωρινοί υπάλληλοι ή οι εργαζόμενοι χωρίς συμβόλαιο.

 

•Υπολογίζεται ότι πρέπει να δημιουργηθούν περίπου 280 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας ως το 2019 για να κλείσει η ψαλίδα στην παγκόσμια απασχόληση που άνοιξε με την κρίση του 2008.

 

Γενικώς, η έκθεση υποστηρίζει ότι οι μόνιμες και επίσημες μορφές απασχόλησης τείνουν να προσφέρουν και μεγαλύτερες αμοιβές.

 

•Ενώ έχει σημειωθεί πρόοδος στη νομική κάλυψη για συντάξεις σε νέες κατηγορίες εργαζομένων, δεν παρατηρείται κάτι αντίστοιχο για την ασφάλεια των ανέργων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, εργαζόμενοι σε μη τυπικές μορφές απασχόλησης και οι αυτο-απασχολούμενοι εξαιρούνται από τα προνόμια των υπόλοιπων ανέργων.

 

Οι νέοι και ειδικά οι νέες γυναίκες επηρεάζονται σε μεγαλύτερο βαθμό. Η ανεργία των νέων είναι κατά μέσο όρο τρεις φορές υψηλότερη από εκείνη στις μεγαλύτερες ηλικίες. Περίπου 74 εκατομμύρια νέοι μεταξύ 15 και 24 χρόνων έψαχναν για δουλειά μέσα στο 2014.

 

•Με δεδομένο την αύξηση της ποικιλομορφίας στις μορφές εργασίας, οι δημόσιες πολιτικές που στοχεύουν μόνο στην αύξηση της απασχόλησης χωρίς να λαμβάνουν υπ' όψιν την ποιότητα της απασχόλησης, το εισόδημα των εργαζομένων και την κοινωνική τους ασφάλεια δεν μπορούν να οδηγήσουν στην αύξηση της κατανάλωσης και της ζήτησης.

 

Το πιο πλούσιο 10% των εργαζομένων κερδίζει το 30-40% του συνολικού εισοδήματος. Το πιο φτωχό 10% κερδίζει μόλις το 2% του συνολικού εισοδήματος.